SFD.pl - Sportowe Forum Dyskusyjne

Wyszukiwarka

Znalezione pod frazą:

c

  • Kontuzja....Żebro

    Post
    Sztuki Walki

    A to cos dla mlodziezy, nie mowie,ze kazde bolace kolano to wlasnie to, ale obrazuje nam to mozliwosci leczenia stawow, gdzie glowna role odgrywa immunosupresja z iniekcjami dostawowymi i rehabilitacja. Młodzieńcze przewlekłe zapalenie stawów Anna M. Romicka Elżbieta Musiej-Nowakowska Wanda Szymańska-Jagiełło Definicja Młodzieńcze przewlekłe zapalenie stawów jest najczęstszą zapalną układową chorobą tkanki łącznej w wieku rozwojowym. Charakteryzuje ją różnorodność obrazu klinicznego i przebiegu oraz odrębność od reumatoidalnego zapalenia stawów (rzs) u dorosłych. Różnice dotyczą znacznie częstszego w wieku rozwojowym uogólnienia procesu chorobowego, częstszego występowania zmian w dużych stawach oraz zmian jednostawowych, a także, charakterystycznych tylko dla wieku rozwojowego, zaburzeń rozwojowych; natomiast znacznie rzadziej niż w rzs u dorosłych występuje czynnik reumatoidalny klasy IgM. Młodzieńcze przewlekłe zapalenie stawów (mpzs - JCA) - termin wprowadzony przez Europejską Ligę do Walki z Reumatyzmem (EULAR), określone przez American College of Rheumatology (ACR) jako młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów (mrzs - JRA) - obejmuje heterogenną grupę przewlekłych zapaleń stawów. Zgodnie z kryteriami zaproponowanymi przez EULAR i przyjętymi w Polsce mpzs jest rozpoznawane na podstawie obecności zapalenia jednego, kilku lub wielu stawów, które wystąpiło przed 16. rokiem życia i trwało co najmniej 3 miesiące. Warunkiem ustalenia rozpoznania jest wykluczenie innych przyczyn zapalenia stawów. Tabela 1. porównanie kryteriów EULAR i ACR klasyfikacji przewlekłego zapalenia stawów u dzieci Kryteria EULAR Kryteria ACR Nazwa mpzs (JCA) mrzs (JRA) Wiek zachorowania <16 lat <16 lat Minimalny czas trwania choroby 3 miesiące 6 tygodni Zmiany stawowe w pierwszych 6 miesiącach - początek choroby • z zajęciem niewielu stawów • wielostawowy • uogólniony od 1 do 4 stawów > 4 stawów każda liczba od 1 do 4 stawów > 4 stawów każda liczba Wyłączone spondyloartropatie nie tak Czynnik reumatoidalny ujemny (jeżeli dodatni - określa się JRA, jeżeli nie - JCA) Dodatni lub ujemny Tabela 2. Lista wykluczeń • Infekcyjne zapalenie stawów: • bakteryjne (w tym tbc), • wirusowe (w tym zakażenie wirusami hepatotropowymi), • grzybice, • mycoplasmowe, • boreliowe. • Reaktywne zapalenie stawów. • Alergiczne i toksyczne zapalenia stawów: • reakcje poszczepienne, • reakcje polekowe, • reakcje pokarmowe. • Artropatie występujące przy chorobach nowotworowych (w tym białaczki). • Artropatie towarzyszące chorobom krwi: • hemofilia, • niedokrwistość hemolityczna. • Zapalenie stawów w przebiegu innych chorób zapalnych tkanki łącznej. • Artropatie w przebiegu chorób metabolicznych oraz niezapalnych chorób tkanki łącznej. • Artropatie towarzyszące chorobom o podłożu immunologicznym, a nie zalicza- nym do układowych chorób zapalnych tkanki łącznej (w tym m.in. sarkoidoza i rodzinna gorączka śródziemnomorska). • Fibromialgia i gościec psychogenny. Kliniczne podtypy choroby Obraz kliniczny początkowego okresu choroby (pierwszych 6 miesięcy) warunkuje dalszy jej przebieg. Wyróżnia się podstawowe 3 typy początku mpzs. 1. Początek uogólniony (ok. 20% chorych): • hektyczna gorączka >39°C trwająca co najmniej 2 tygodnie, • nawracające polimorficzne wysypki, • uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, powiększenie wątroby i/lub śledziony, • zapalenie błon surowiczych, • objawy zapalenia stawów, • znacznie zwiększona liczba krwinek białych, • nadpłytkowość, • znacznego stopnia niedokrwistość mikrocytama, • podwyższenie innych wskaźników ostrej fazy (OB, CRP i in.), • rzadko obecny czynnik reumatoidalny kl. IgM. 2. Początek wielostawowy (ok. 30% chorych): • zapalenie co najmniej 5 stawów, • stany podgorączkowe, • mierne podwyższenie wskaźników ostrej fazy, • mierne obniżenie wartości Hb, • obecność czynnika reumatoidalnego kl. IgM ok. 30%. 3. Początek z zajęciem niewielu stawów (ok. 50% chorych): • zapalenie 1-4 stawów, • brak cech uogólnienia procesu, • zapalenie błony naczyniowej przedniego odcinka oka, • zazwyczaj prawidłowe wskaźniki zapalne, • obecność przeciwciał przeciwjądrowych >40% chorych i jeszcze częściej u dzieci ze zmianami w oczach), • sporadyczna obecność czynnika reumatoidalnego klasy IgM. Przebieg mpzs ma charakter przewlekły z nawracającymi okresami zaostrzeń i poprawy. U dzieci, które zachorowały wcześnie, często spotyka się zaburzenia rozwojowe. Następstwa i powikłania Początek uogólniony: • wysokie ryzyko rozwoju amyloidozy, • kalectwo spowodowane uszkodzeniem narządu ruchu (ze szczególnym uwzględnieniem zmian w stawach skroniowo-żuchwowych i biodrowych), • nawracające infekcje, • powikłania leczenia glikokortykosteroidami, • ryzyko zejścia śmiertelnego. Początek wielostawowy: • kalectwo spowodowane uszkodzeniem narządu ruchu, • możliwość rozwoju amyloidozy. Początek z zajęciem niewielu stawów: • możliwość kalectwa z powodu zmian w narządzie wzroku (zrosty tylne, zaćma, częściowa lub całkowita ślepota i in.), • możliwość kalectwa spowodowanego uszkodzeniem narządu ruchu.. Rozpoznanie różnicowe Mpzs o początku uogólnionym należy różnicować z: • chorobami infekcyjnymi (w tym z posocznicą), • chorobami rozrostowymi (białaczki, chloniaki, neuroblastoma, guzy lite), • toczniem rumieniowatym uogólnionym, • różnymi postaciami zapaleń naczyń krwionośnych, • odczynami stawowymi w przebiegu niedoborów immunologicznych. Mpzs o początku wielostawowym należy różnicować z: • odczynowym zapaleniem stawów, • alergicznymi i toksycznymi zapaleniami stawów, • seronegatywnymi spondyloartropatiami (młodzieńcze zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, łuszczycowe zapalenie stawów, zapalenia stawów w przebiegu chorób immunologicznych przewodu pokarmowego), • mukopolisacharydozami. Mpzs o początku z zajęciem niewielu stawów należy różnicować z: • infekcyjnymi zapaleniami stawów (w tym z gruźlicą), • odczynowymi zapaleniami stawów, • spondyloartropatiami, • procesami rozrostowymi (białaczki, guzy lite), • artropatiami towarzyszącymi chorobom krwi (hemofilia), • sarkoidozą, • odczynowymi zmianami stawowymi w przebiegu niedoborów immunologicznych. Badania konieczne do wykluczenia rozpoznania innych chorób 1. Wyłączenie zakażeń: • posiewy krwi, moczu, kału, płynu stawowego, • badania serologiczne w kierunku zakażenia Salmonellą, pałeczką Yersinia enterocolitica, Borrelia burgdorferi, • poszukiwanie markerów HCV, HAV, HBV. 2. Wyłączenie chorób rozrostowych: • mielogram, • USG narządów wewnętrznych, • biopsja narządowa, CT narządów, MRI - w zależności od wskazań klinicznych, • konsultacje innych specjalistów - w razie konieczności. 3. Wyłączenie innych zapalnych chorób tkanki łącznej: • oznaczanie przeciwciał przeciwjądrowych, nDNA, RNP.Sm, • aktywność hemolityczna dopełniacza (CH50), • oznaczenie CPK i ew. innych enzymów mięśniowych, • oznaczenie ANCA. Postępowanie diagnostyczne (poza postępowaniem ogólnolekarskim i badaniami rutynowymi) • odczyn Waalera-Rosego, •CRP, • immunoglobuliny G, M, A, • proteinuria dobowa i proteinogram moczu - w razie stwierdzenia białkomoczu badaniem rutynowym, • klirens kreatyniny - w razie zmian w moczu, • biopsja dziąsła, śluzówki odbytu lub tłuszczowej tkanki podskórnej - przy podejrzeniu amyloidozy, • ECHO serca - przy objawach klinicznych zajęcia serca, • Rtg układu kostnego, • ocena płynu stawowego - badanie morfologiczne i serologiczne, • konsultacja okulistyczna, • ocena densytometryczna gęstości mineralnej kości - przy przewlekłej glikokortykoterapii. We wszystkich trzech postaciach mpzs przy określonych wskazaniach gk są również stosowane dostawowo. Leczenie usprawniające Plan postępowania terapeutycznego jest indywidualny dla każdego chorego i uwzględnia zarówno leczenie farmakologiczne, jak i szeroko pojętą rehabilitację - leczniczą, psychiczną i społeczno-zawodową. Celem leczenia usprawniającego jest: • zapobieganie następstwom choroby poprzez opanowanie bólu, wzmacnianie siły mięśniowej i utrzymywanie zakresu ruchu stawów, • leczenie istniejących deformacji, • usprawnianie skoncentrowane na najistotniejszym dla chorego miejscu dysfunkcji, • wyrobienie i utrwalenie prawidłowych funkcji zastępczych (stereotypów kompensacyjnych) w przypadku trwałej dysfunkcji. Rehabilitacja lecznicza, usprawniająca narząd ruchu obejmuje: • Kinezyterapię (leczenie ruchem - ćwiczenia bierne i czynne, w odciążeniu i z oporem). • Fizykoterapię - jontoforeza, masaże, terapuls, balneoterapia, bioterapia. • Terapię zajęciową. Rehabilitacja lecznicza prowadzona jest od początku choroby, zarówno w okresie ostrym, jak i w okresach poprawy czy remisji. Zakres i dozowanie zabiegów usprawniających zależy od: • wieku, stanu psychicznego i wydolności dziecka, • aktywności i dynamiki przebiegu choroby, • stopnia uszkodzenia stawu i lokalizacji zmian w wielu odcinkach narządu ruchu. Leczenie dziecka chorego na mpzs jest wieloletnie, wielokierunkowe i powinno być prowadzone systematycznie, przy współpracy zespołu różnych specjalistów, a koordynowane przez pediatrę reumatologa. Tabela 3. Leczenie farmakologiczne młodzieńczego przewlekłego zapalenia stawów Postać choroby/ powikłania układowe Leczenie Mpzs o początku uogólnionym 1. Glikokortykosteroidy (gk): • Doustnie Enkorton (Enkortolon) 1-0,5 mg/kg m.c./dobe, zmniejszany stopniowo do dawki podtrzymującej 5-10 mg/dobę - przewlekle. • W okresach dużej aktywności procesu – solumedrol dożylnie 1-3 mg/kg m.c. na dobę w dawkach podzielonych, stopniowo zmniejszanych, stopniowo przechodzących na postać doustna. 2. Leki immunosupresyjne: • Methotrexate 10 mg/m2 powierzchni ciała/tydzień - doustnie w 3 dawkach, co 12 godzin, nie przekraczając 15 mg/tydzień. • Cyklosporyna A 2-3 mg/kg m.c. na dobę w 2 dawkach podzielonych. • Leukeran 2-4 mg/dobę - przy podejrzeniu lub rozpoznaniu histopatologicznym amyloidozy. 3. Leki modyfikujące (przy mniejszej aktywności procesu zapalnego): • Chlorochina lub Hydroksychlorochina 250-200 mg/dobę. • Sulfasalazyna EN 10-20 mg/kg m.c. na dobę. Przy braku przewidywanego efektu terapeutycznego w skojarzeniu z lekami z grupy 1 i/lub 2. 4. Niesteroidowe leki przeciwzapalne - objawowo lub przy zmniejszeniu dawki enkortonu. Mpzs o początku wielostawowym 1. Leki modyfikujące chorobę; • Sulfasalazyna EN 10-20 mg/kg m.c. na dobę. • Chlorochina lub Hydroksychlorochina 250-200 mg/dobę, • Sole złote: Solganal &#946;-oleosum i.m po 2-3 dawkach testowych: 10 mg/tydz. < 20 kg m.c. 15-20 mg/tydz. 20-35 kg m.c. 25 mg/tydz. 35-45 kg m.c. Przy braku przewidywanego efektu leczniczego podanie leków z grupy 2 lub 3 albo kojarzenie 3 grup. 2. Gk doustne (u chorych opornych na leczenie preparatami z grupy l): • Enkorton (Ecortolon) 0,5-0,75 mg/kg m.c. na dobę. 3. Leki immunosupresyjne • Methotrexate 10 mg/m2 pow. ciała (l raz w tyg.). • Cyklosporyna A 2-3 mg/kg m.c. na dobę. 4. Niesteroidowe leki przeciwzapalne jak w mpzs, o początku uogólnionym. Przy przewlekłym leczeniu gk zaleca się zamienne stosowanie preparatu o mniejszych działaniach niepożądanych. Mpzs o początku z zajęciem niewielu stawów 1. Niesteroidowe leki przeciwzapalne: • Zw. salicylowe ok. 50 mg/kg m.c. na dobę. • Naproksen ok. 10 mg/kg m.c. na dobę. • Diklofenak sodu 2-3 mg/kg m.c. na dobę. • Indometacyna 1-2 mg/kg m.c. na dobę i inne. 2. Leki modyfikujące chorobę: • Sulfasalazyna EN 10-20 mg/kg m.c. na dobę. • Chlorochina lub Hydroksychlorochina 250-200 mg/kg m.c. na dobę (przy braku zmian w oczach). 3. Leczenie zmian w narządzie wzroku wg zaleceń okulistycznych. Wstrzyknięcia śród/okołostawowe • glikokortykosteroidy o przedłużonym działaniu (Tramcinolon - Hexatrione, Depo-Medrol, Diprophos), • iniekcje okołostawowe, • iniekcje dostawowe – w przypadkach z utrzymującymi się lub nawracającymi wysiękami. Dawka od 20-40 mg/iniekcję w zależności od wielkości stawu. Nie należy przekraczać 3-4 iniekcji do jednego stawu. Chemiczna synowektomia, tzw. synowiorteza – wypełnia lukę pomiędzy dotychczasowym leczeniem zachowawczym a leczeniem operacyjnym i powinna być wykonywana we wczesnych okresach zapalenia stawu, zwłaszcza mpzs o początku nielicznostawowym. Stawy kolanowe są wczesnym i najczęstszym umiejscowieniem zmian w mpzs; u 65% ogółu chorych i jeszcze częściej (u 82%) w jednostawowym początku choroby. Lekiem stosowanym jest polidokonal - preparat Aethoxysklerol o podobnych właściwościach do Yaricocidu, stosowany też do sklerotyzacji i obliteracji żylaków i teleangiektazji. Wskazaniem do chemicznej synowektomii są: • objawy zapalenia stawu, zwłaszcza wysięk utrzymujący się lub nawracający co najmniej 3 miesiące, mimo leczenia ogólnego i miejscowego (fizykoterapia, pojedyncze iniekcje glikokortykosteroidów o przedłużonym działaniu), • nawrót objawów zapalenia stawu po chirurgicznej synowektomii. Schemat chemicznej synowektomii stawów kolanowych: • punkcja i opróżnienie stawu z wysięku, • wstrzyknięcie dostawowe 3% lub 4% Aethoxysklerol 2-4 amp. a 2 ml amp. bez lignokainy i bez gk, • leżenie przez 3-7 dni w zależności od nasilenia wtórnego odczynu miejscowego, • przy przedłużającym się odczynie (ponad 7 dni) punkcja stawu, opróżnienie z wysięku i dostawowo depo gk. Chemiczna synowektomia kolan jest technicznie stosunkowo prostym zabiegiem, ale powinna być wykonywana w specjalistycznych ośrodkach, które zapewniają chorym na mpzs systematyczną obserwację lekarską i właściwe postępowanie przy wczesnych bądź odległych nawrotach wysięku, zwykle przy zaostrzeniach lub postępującym procesie chorobowym. Leczenie operacyjne Leczenie operacyjne dotyczy ok. 15% chorych na mpzs, u których przewlekły proces zapalny i/lub jego następstwa w stawie i tkankach okołostawowych nie poddają się leczeniu zachowawczemu. Należy ustalić: • wskazanie do leczenia operacyjnego, • wybór najodpowiedniejszego okresu do jego rozpoczęcia, • zastosowanie metody i techniki operacyjnej, która zapewnia największe korzyści przy minimum niebezpieczeństwa uszkodzenia chrząstki wzrostowej i unaczynienia rosnących nasad kości. Podejmując decyzję leczenia operacyjnego, należy uwzględniać nie tylko stan miejscowy, ale również stopień aktywności procesu chorobowego, ogólny stan dziecka i jego predyspozycję, od której może zależeć powodzenie usprawniającego leczenia pooperacyjnego. U chorych w wieku rozwojowym preferowane są zabiegi o charakterze profilaktycznym, natomiast korekcyjno-rekonstrukcyjne, w tym endoprotezoplastyka, tylko w przypadkach znacznie zaawansowanych zmian destrukcyjnych i znacznych dolegliwości bólowych, z ograniczeniem funkcji kończyny, kiedy są one już jedyną szansą na usprawnienie funkcji i zmniejszenie stopnia kalectwa (powyżej 16. r.ż.). Leczenie operacyjne dzieci chorych na mpzs powinno być przeprowadzane tylko w ośrodkach wysokospecjalistycznych, które są w stanie zapewnić kompleksowe, wielokierunkowe leczenie specjalistyczne przed- i pooperacyjne. Tabela 4. Rodzaje wykonywanych zabiegów Profilaktycznie na błonie maziowej i tkankach okołostawowych, zapobiegające uszkodzeniu chrząstki i ścięgien oraz zniekształceniom stawów synowektomia, tenosynowektomia, tenotomia, kapsulotomia Korekcyjno-rekonstrukcyjne, wykonywane na elementach kostnych artodezy, artrolizy, resekcje plastyczne i endoprotezoplastyka stawów Leczenie uzupełniające • antybiotyki i leki przeciwgrzybicze, • leki moczopędne i hipotensyjne, • suplementacja potasu, • wlewy immunoglobulin - u chorych z zagrożeniem życia (0,4-1 g/kg m.c. w 2 podzielonych dawkach), • suplementacja wapnia i witaminy D, Miacalcic nasal spray (kalcytonina łososiowa). Monitorowanie leczenia Ze względu na dużą różnorodność przebiegu oraz niemożność stosowania ścisłych schematów leczenie chorych na mpzs musi być prowadzone systematycznie przez reumatologa, przy ścisłej współpracy różnych specjalistów z dużym doświadczeniem. Podczas leczenia konieczna jest kontrola następujących parametrów: • OB, morfologia krwi z rozmazem, badanie ogólne moczu, • ocena glikemii, elektrolitów, czasu protrombinowego, aminotransferaz, proteinogramu, • kreatyniny i mocznika, • immunoglobulin. Częstość badań kontrolnych jest uzależniona od rodzaju leczenia i okresu jego stosowania. U chorych otrzymujących cytostatyki badanie morfologiczne krwi i aminotransferazy należy kontrolować co 2-4 tygodnie, a poziom immunoglobulin nie rzadziej niż co 3 miesiące. • badanie rtg kości – raz w roku, • densytometria kości (u chorych przewlekle otrzymujących gk raz w roku), • badanie okulistyczne co 3-6 miesięcy u chorych z mpzs o początku nielicznostawowym oraz leczonych lekami antymalarycznymi. W przebiegu mpzs u dzieci wyróżnia się okresy leczenia w specjalistycznych oddziałach szpitalnych, leczenia uzdrowiskowego (pobyty bezturnusowe, z zapewnieniem nauki szkolnej) oraz w poradniach reumatologicznych z kontynuowaniem leczenia w warunkach domowych.

    Odpowiedzi: 38 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 11/9/2005 12:18:50 AM Liczba szacunów: 0
  • Lipne techniki Wing Tsun

    Post
    Sztuki Walki

    Węgry leżą na obszarze będącym pod wpływem klimatu kontynentalnego ciepłego. Statystycznie najzimniejszym miesiącem jest styczeń, gdy średnia temperatura powietrza wynosi -1 st.C, a najcieplejszym - lipiec, ze średnią temperaturą 24,3 st.C. Dokładniejsze dane przedstawia tabelka poniżej (dotyczy Budapesztu): Sty Luty Mar Kwie Maj Cze Lip Sier Wrze Paź List Gru 0,2 6,4 5,8 11,9 15,8 18,9 24,8 21,0 15,4 12,9 3,3 1,1 Temperatury odczuwalne niewiele jednak mają wspólnego ze statystyką. W rzeczywistości należy więc się liczyć z dość chłodną zimą (śnieg na Węgrzech nie należy w tym okresie do rzadkości, szczególnie w wyżej położonych partiach kraju), natomiast latem wcale często zdarzają się prawie 40-stopniowe upały, a życie w mieście staje się niemożliwością. Na terenie Węgier przeważają dni słoneczne (liczba godzin słonecznych w roku wynosi około 1800 - dla porównania w Warszawie to około 1700h), a dni z opadami należą do rzadkości (35 w roku) i występują głównie w okresie wiosennym i jesiennym. Polska leży w strefie klimatu przejściowego, pomiędzy klimatem umiarkowanym oceanicznym na zachodzie a klimatem umiarkowanym kontynentalnym na wschodzie. Nad obszarem Polski ścierają się różne masy powietrza, co jest wynikiem położenia w centrum Europy oraz równoleżnikowego układu krain geograficznych. Średnia temperatura w lecie waha się pomiędzy 16,5°C a 20°C, w zimie &#8211; między -6°C a 0°C. Średnia roczna temperatura powietrza w Polsce wynosi 7-9°C (poza obszarami górskimi). Najcieplejsze miasta w Polsce ze względu na średnią roczną temperaturę powietrza to Tarnów, Wrocław oraz Słubice. Największy wpływ na klimat Polski mają masy powietrza polarno-morskiego i polarno-kontynentalnego, decydujące o przejściowości klimatu polskiego. Nad Polskę napływają również masy powietrza, arktycznego, zwrotnikowego-morskiego i kontynentalnego, mające mniejszy wpływ na kształtowanie klimatu. Masy powietrza polarno-morskiego powodują latem zachmurzenie, ochłodzenie i wzrost wilgotności, zimą zaś przynoszą ocieplenie, odwilż i mgły. Masy powietrza polarno-kontynentalnego latem przynoszą piękną, suchą i upalną pogodę, zimą-pogodę słoneczną, suchą i duże mrozy. Masy powietrza zwrotnikowo-morskiego znad Morza Śródziemnego i Azorów napływają nad Polskę rzadziej, przynosząc latem upały i częste burze a zimą gwałtowne odwilże. Masy powietrza zwrotnikowo-kontynentalnego napływają znad Azji Mniejszej i Bałkanów bardzo rzadko, przeważnie latem i wczesną jesienią. Przynoszą piękną, suchą pogodę ("złota polska jesień"). Wooden Dummy produkowany na Węgrzech nie nadaje się do naszych warunków klimatycznych chyba że są produkowane z drzewa tekowego

    Odpowiedzi: 1450 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 4/2/2009 8:42:18 PM Liczba szacunów: 0
  • Kompleks Sztangowy

    Post
    Trening w domu

    (M)artwy (C)iag LOSIU ! Pozdrawiam, Mawashi Lepiej jest być kanciastym Czymś niż okrągłym Niczym. **Moderator Działu Trening**

    Odpowiedzi: 94 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 11/26/2002 1:21:16 PM Liczba szacunów: 0
  • a czemu foto rozciągnięte :C

    Odpowiedzi: 705 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 5/22/2009 2:59:58 PM Liczba szacunów: 0
  • No i z tematu zrobił się jeden wielki spam. Hades nie bądź c.i.p.a i napisz osobiście obszerniejsze wyjaśnienie, Banan zamknie temat i o nim zapominamy, jednocześnie wyciągając wnioski na przyszłość.

    Odpowiedzi: 705 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 7/16/2009 7:38:52 PM Liczba szacunów: 0
  • Witam wszystkich! Na początku chciałbym pochwalić za za***isty art. Nie miałem o tym zielonego pojęcia aż do teraz. Ćwiczyłem 4 m-ce intensywnie, później m-c przerwy i teraz chcę zacząć HST(planuję takżę zakup odżywki ww). Mam jednak kilka wątpliwości. Niedługo idę na siłownię i będę robić maks pomiary. Czy wcześniej muszę ponownie rozgrzewać mięśnie? (m-c przerwy) Prosiłbym o ponowne wytłumaczenie ćwiczeń naprzemiennych partii ciała. Ma to być np. całe barki(są 1 ponieważ na nich najbardziej mi zależy) potem cała klata, czy mam mieszać ćwiczenia między sobą? I po 3 najważniejsze. Czy biorąć pod uwagę mój poziom zaawansowania mogę spodziewać się efektów, czy powinienem narazie skupić się na czymś innym a za HST wziąźć się poważnie dopiero po jakimś czasie?? Z góry dziękuję za odpowiedź i pozdrawiam.

    Odpowiedzi: 702 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 5/8/2005 1:54:47 PM Liczba szacunów: 0
  • WSTĘP Zapasy, podobnie jak wiele innych dyscyplin sportowych, podlegają określonym zasadom, które stanowią &#8222;reguły gry&#8221; i określają ich zastosowanie w praktyce. Celem walki zapaśniczej jest zwycięstwo przez położenie przeciwnika na łopatki lub przez przewagę na punkty. Styl klasyczny i styl wolny różnią się następująco: - w stylu klasycznym kategorycznie zabronione jest chwytanie przeciwnika poniżej linii bioder, podstawianie nóg podczas wykonywania akcji; - natomiast w stylu wolnym dozwolone jest chwytanie przeciwnika za nogi, podstawianie nóg i aktywne używanie nóg przy wykonywaniu akcji, W zapasach kobiet zabronione jest wykonywanie &#8222;podwójnego klucza&#8221; (tzw. podwójnego Nelsona). Zapasy plażowe podlegają odrębnemu regulaminowi. Zapasy tradycyjne podlegają regulaminom regionalnym specyficznym dla miejsca ich uprawiania. Poniższe przepisy, wielokrotnie modyfikowane i nadal podlegające zmianom, muszą być wszystkim znane i akceptowane przez zawodników, trenerów, działaczy. Przepisy te wymagają od zawodników prowadzenia walki totalnej i uniwersalnej w duchu prawości oraz fair-play. FILA MIĘDZYNARODOWE PRZEPISY ZAPAŚNICZE APASY W STYLU KLASYCZNYM, W STYLU WOLNYM, ZAPASY KOBIET ZBIÓR PRZEPISÓW Artykuł 1. &#8211; CEL Artykuł 2. &#8211; INTERPRETACJA Artykuł 3. &#8211; ZAKRES STOSOWANIA ROZDZIAŁ 1 ZAWODY I PROGRAMY Artykuł 4. &#8211; METODA PRZEPROWADZANIA ZAWODÓW Artykuł 5. &#8211; PROGRAM ZAWODÓW ROZDZIAŁ 2 ISTOTNE STRUKTURY Artykuł 6. &#8211; KATEGORIE WIEKOWE I WAGOWE &#8211; ZAWODY Artykuł 7. &#8211; LICENCJA ZAWODNICZA Artykuł 8. &#8211; UBIÓR Artykuł 9. &#8211; MATA Artykuł 10. &#8211; ZESPÓŁ MEDYCZYNY Artykuł 11. &#8211; INTERWENCJE ZESPOŁU MEDYCZNEGO Artykuł 12. &#8211; DOPING ROZDZIAŁ 3 ZESPÓŁ SĘDZIOWSKI Artykuł 13. &#8211; SKŁAD Artykuł 14. &#8211; OGÓLNE OBOWIĄZKI ZESPOŁU SĘDZIOWSKIEGO Artykuł 15. &#8211; ARBITER Artykuł 16. &#8211; SĘDZIA Artykuł 17. &#8211; KIEROWNIK MATY Artykuł 18. &#8211; OSOBA ODPOWIEDZIALNA ZA SĘDZIOWANIE Artykuł 19. &#8211; DECYZJA I GŁOSOWANIE Artykuł 20. &#8211; TABELA DECYZJI Artykuł 21. &#8211; SANKCJE WZGLĘDEM ZESPOŁU SĘDZIOWSKIEGO Artykuł 22. &#8211; UBIÓR SĘDZIÓW ROZDZIAŁ 4 PRZEBIEG ZAWODÓW Artykuł 23. &#8211; WAGA Artykuł 24. &#8211; LOSOWANIE Artykuł 25. &#8211; LISTA STARTOWA Artykuł 26. &#8211; ZESTAWIENIE PAR Artykuł 27. &#8211; ELIMINACJA Z ZAWODÓW Artykuł 28. &#8211; CEREMONIA PROTOKOLARNA Artykuł 29. &#8211; KLASYFIKACJA DRUŻYNOWA PODCZAS ZAWODÓW INDYWIDUALNYCH Artykuł 30. &#8211; SYSTEM KLASYFIKACJI PODCZAS ZAWODÓW DRUŻYNOWYCH ROZDZIAŁ 5 WALKA Artykuł 31. &#8211; CZAS TRWANIA WALK Artykuł 32. &#8211; WEZWANIE Artykuł 33. &#8211; PREZENTACJA ZAWODNIKÓW Artykuł 34. &#8211; ROZPOCZĘCIE WALKI Artykuł 35. &#8211; PRZERWANIE WALKI Artykuł 36. &#8211; ZAKOŃCZENIE WALKI Artykuł 37. &#8211; ZATRZYMANIE I WZNOWIENIE WALKI Artykuł 38. &#8211; RODZAJE ZWYCIĘSTW Artykuł 39. &#8211; DOGRYWKA Artykuł 40. &#8211; TRENER ROZDZIAŁ 6 PUNKTY ZA AKCJE I CHWYTY Artykuł 41. &#8211; OCENA WARTOŚCI AKCJI LUB TECHNIKI Artykuł 42. &#8211; POZYCJA ZAGROŻONA Artykuł 43. &#8211; ZAPISYWANIE PUNKTÓW Artykuł 44. &#8211; TECHNIKA O &#8222;DUŻEJ AMPLITUDZIE&#8221; Artykuł 45. &#8211; WARTOŚCI PRZYZNAWANE ZA AKCJE I TECHNIKI ROZDZIAŁ 7 PUNKTY KLASYFIKACYJNE PRZYZNAWANE PO ZAKOŃCZONEJ WALCE Artykuł 46. &#8211; PUNKTY KLASYFIKACYJNE Artykuł 47. &#8211; POŁOŻENIE NA ŁOPATKI Artykuł 48. &#8211; PRZEWAGA TECHNICZNA ROZDZIAŁ 8 WALKA NEGATYWNA Artykuł 49. &#8211; WALKA W PARTERZE W CZASIE WALKI Artykuł 50. - ZONA Artykuł 51. &#8211; KLAMRA ROZDZIAŁ 9 ZAKAZY I NIEDOZWOLONE CHWYTY Artykuł 52. &#8211; OGÓLNE ZAKAZY Artykuł 53. &#8211; UCIECZKA Z AKCJI TECHNICZNYCH Artykuł 54. &#8211; UCIECZKA Z MATY Artykuł 55. &#8211; NIEDOZWOLONE TECHNIKI Artykuł 56. &#8211; ZABRONIONE TECHNIKI W MŁODZIKACH I KADETACH Artykuł 57. &#8211; SZCZEGÓLNE ZAKAZY Artykuł 58. &#8211; KONSEKWENCJE ROZDZIAŁ 10 PROTEST Artykuł 59. &#8211; PROTEST ROZDZIAŁ 11 MIĘDZYNARODOWE PRZEPISY SPECYFICZNE DLA ZAPASÓW KOBIET Artykuł 60. &#8211; KATEGORIE WIEKOWE I WAGOWE Artykuł 61. &#8211; UBIÓR Artykuł 62. &#8211; WAGA Artykuł 63. &#8211; CZAS TRWANIA WALK Artykuł 64. &#8211; OGÓLNE PRZEPISY TECHNICZNE Artykuł 65. &#8211; NIEDOZWOLONE TECHNIKI ROZDZIAŁ 12 INTERPRETACJA PRZEPISÓW ZAPAŚNICZYCH Artykuł 66. &#8211; ZMIANY I NIEPRZEWIDZIANE SYTUACJE ROZDZIAŁ 13 ZAPASY PLAŻOWE ANEKSY Aneks 1. &#8211; PODSTAWOWE SŁOWNICTWO MIĘDZYNARODOWE PRZEPISY ZAPAŚNICZE ZAPASY W STYLU KLASYCZNYM,W STYLU WOLNYM, ZAPASY KOBIET, ZAPASY PLAŻOWE ZBIÓR PRZEPISÓW Artykuł 1. &#8211; CEL Opracowane, w zgodności z rozporządzeniami statutu FILA, i w zgodności z: - regulaminem finansowym, - regulaminem dyscyplinarnym, - regulaminem dotyczący organizacji zawodów międzynarodowych, - z wszystkimi specyficznymi regulaminami, Międzynarodowe przepisy zapaśnicze mają przede wszystkim na celu: - zdefiniowanie i sprecyzowanie warunków praktycznych i technicznych w jakich powinny być rozgrywane walki; - ustalenie wartości akcji i technik zapaśniczych; - wyszczególnienie określonych sytuacji i zakazów; - ustalenie funkcji technicznych pełnionych przez zespół sędziowski; - określenie systemu rozgrywania zawodów, sposobów klasyfikacji, karania, eliminacji zawodników itd. Przepisy te mogą ulegać zmianom na podstawie praktycznych wniosków będących wynikiem ich stosowania i wynikiem poszukiwań ich skuteczności. Poniższe przepisy wyznaczają ramy, w których funkcjonuje sport zapaśniczy we wszystkich stylach. Natomiast tak zwane &#8222;zapasy tradycyjne&#8221; rządzą się oddzielnymi przepisami. Artykuł 2. &#8211; INTERPRETACJA W przypadku niezgodności w interpretacji jakiegokolwiek artykułu niniejszego regulaminu, Biuro Wykonawcze FILA ma wyłączne prawo precyzowania jego dokładnego znaczenia. Jedyną wykładnią jest tekst w języku francuskim. Artykuł 3. &#8211; ZAKRES STOSOWANIA Niniejszy regulamin obowiązuje podczas Igrzysk Olimpijskich, Mistrzostw i wszystkich zawodów międzynarodowych organizowanych pod egidą FILA. Podczas zawodów międzynarodowych, w wyjątkowych przypadkach, może obowiązywać inny system zawodów, pod warunkiem uzyskania zgody FILA i wszystkich krajów w nich uczestniczących. ROZDZIAŁ 1 ZAWODY I PROGRAMY Artykuł 4. &#8211; METODA PRZEPROWADZANIA ZAWODÓW System i metoda przeprowadzania zawodów Zawody zapaśnicze zostaną przeprowadzone według systemu eliminacji bezpośredniej z: - zestawianiem w pary według numerów wyciągniętych w losowaniu. Wszystkie zawody zapaśnicze zostaną przeprowadzone według systemu eliminacji bezpośredniej, z repesażem dla przegranych z tymi, którzy mają rozegrać w zawodach walkę o pierwsze i drugie miejsce. Liczby idealnej poszukuje się na początku zawodów, a pojedynki są rozgrywane od dołu tabeli. - prawo do repesażu mają ci zawodnicy, którzy przegrali tylko z dwoma finalistami. Pojedynki repesażowe zaczynają się od zawodników, którzy przegrali w pierwszej rundzie (włącznie z pojedynkami, kiedy poszukuje się liczby idealnej) z jednym z finalistów, aż do półfinałów, w linii bezpośredniej. Zwycięzcy dwóch ostatnich pojedynków repesażowych otrzymują &#8211; każdy medal brązowy. - Każda kategoria wagowa zaczyna się i kończy jednego dnia. Waga odbywa się dla każdej kategorii w przeddzień jej rozpoczęcia. Zawody są przeprowadzane w następujący sposób: a) walki kwalifikacyjne b) walki eliminacyjne c) walki repesażowe d) walki finałowe Jeżeli w kategorii wagowej jest mniej niż 6 zawodników, zawody należy przeprowadzić według systemu nordyckiego tj. każdy z każdym. W celu wprowadzenia systemu eliminacji bezpośredniej, należy uzyskać idealną liczbę zawodników (podzielną przez cztery) - czyli 4,8,16,32&#8230;etc. Jeżeli w danej kategorii nie ma idealnej liczby zawodników, należy rozegrać walki kwalifikacyjne. Przykład zawodów przeprowadzonych według systemu eliminacji bezpośredniej: Biorąc przykład zawodów z 22 zawodnikami w danej kategorii wagowej. 22 zawodników losuje numery od 1do 22 (tablica, aneks A) Walki kwalifikacyjne Aby uzyskać idealną liczbę zawodników, umożliwiającą wprowadzenie systemu eliminacji bezpośredniej (szesnastu zawodników), należy rozegrać walki kwalifikacyjne. W naszym przykładzie, mamy o sześciu zawodników więcej niż liczba idealna (szesnastu w tym wypadku). Walki klasyfikacyjne zostaną rozegrane pomiędzy dwunastoma zawodnikami czyli tymi, którzy wyciągnęli numery powyżej 16, a więc numery: 17,18,19,20,21 i 22 i sześcioma zawodnikami, którzy wyciągnęli numery poprzedzające bezpośrednio 17, a więc 16,15,14,13,12 i 11. W następstwie tej zasady mamy zestawienie w pary według numerów wyciągniętych, a więc walki pomiędzy: - numer 11 z numerem 12 - numer 13 z numerem14 - numer 15 z numerem16 - numer 17 z numerem 18 - numer 19 z numerem 20 - numer 21 z numerem 22 Zwycięzcy tych 6 walk kwalifikacyjnych wchodzą do rund eliminacyjnych zawodów w wyniku bezpośredniej eliminacji. Walki eliminacyjne Po przeprowadzeniu walk kwalifikacyjnych uzyskujemy idealną liczbę-szesnastu zawodników, którzy biorą udział w rundach eliminacyjnych. Jest to dziesięciu zawodników, którzy wyciągnęli numery od 1 do 10 i sześciu zawodników, którzy wygrali walki kwalifikacyjne, a więc np.: numery 12,13 i 15, 18 i 19 i 22 (aby uzyskać liczbę szesnastu zawodników). Dalej w następstwie w/w zasady zestawiania w pary wyciągniętych numerów, 1 runda eliminacyjna odbywa się w następujący sposób: - numer 1 z numerem 2 - numer 3 z numerem 4 - numer 5 z numerem 6 - numer 7 z numerem 8 - numer 9 z numerem 10 - numer 12 z numerem 13 tj. zwycięzcą walk kwalifikacyjnych - numer 15 z numerem 18 tj. zwycięzcą walk kwalifikacyjnych - numer 19 z numerem 22 tj. zwycięzcą walk kwalifikacyjnych Walki repesażowe Jak zostało powiedziane powyżej, wszyscy zawodnicy (zawodniczki), którzy przegrali z dwoma finalistami mają prawo do repesażu. Zawodnicy, którzy przegrali z finalistą numer 5 są następujący: - numer 6 (przegrywający 1 rundę) - numer 7 (przegrywający 2 rundę) - numer 3 (przegrywający 3 rundę) Zawodnicy, którzy przegrali z finalistą numer 15 - numer 16 (przegrywający w kwalifikacji) - numer 17 (przegrywający w 1 rundzie) - numer 19 (przegrywający w 2 rundzie) - numer 12 (przegrywający w 3 rundzie) Repesaż rozpoczynają zawodnicy, którzy przegrali z finalistami na najniższym poziomie zawodów. 1 walka: numer 6 (przegrywający w 1 rundzie) z numerem 7 (przegrywający w 2 rundzie) 2 walka: zwycięzca 1 walki (numer 6) z numerem 3 (przegrywający w 3 rundzie) Zawodnik 6 zostaje zwycięzcą grupy repesażowej, którzy przegrali z finalistą numer 5. Postępujemy w ten sam sposób z zawodnikami, którzy przegrali z finalistą numer 15. 1 walka: numer 16 (przegrywający w klasyfikacji) z numerem 17 (przegrywający w 1 rundzie) 2 walka: zwycięzca 1 walki (N16) z numerem 19 (przegrywający w 2 rundzie) 3 walka: zwycięzca 2 walki (N16) z numerem 12 (przegrywający w 3 rundzie) Zawodnik numer 16 jest zwycięzcą grupy repesażowej, która przegrała z finalistą numer 15. Dwaj ostatni zwycięzcy dwóch ostatnich walk repesażowych (numer 6 i numer 16) otrzymują &#8211; każdy medal brązowy. Finały Dwóch finalistów rund eliminacyjnych, a więc numery 5 i 15, uczestniczą w walkach o 1 i 2 miejsce. Kryteria klasyfikacji: W każdej kategorii zawodnicy będą sklasyfikowani w następujący sposób: - przegrani w dwóch finałach o brązowe medale zdobędą 5 miejsce ex aequo - zawodnicy od 7 miejsca są sklasyfikowani w zależności od uzyskanych punktów klasyfikacyjnych. W przypadku posiadania przez zawodników równej liczby punktów klasyfikacyjnych, zostaną oni sklasyfikowani po przeanalizowania następujących punktów: Jeśli zawodnicy nie mogą być sklasyfikowani według poniższych kryteriów, będą sklasyfikowani ex aequo. &middot; Najwięcej zwycięstw przez &#8222;tusz&#8221; &middot; Najwięcej zwycięstw w pojedynkach przez przewagę (6 punktów różnicy) &middot; Najwięcej zwycięstw w rundach przez przewagę. &middot; Najwięcej punktów technicznych zdobytych w czasie całych zawodów &middot; Najmniej punktów technicznych straconych w czasie całych zawodów. Zawodnicy, którzy uczestniczą w repesażach będą również sklasyfikowani według punktów klasyfikacyjnych zdobytych w czasie całych zawodów. Uwaga Zawodnicy zdyskwalifikowani za brutalność lub nie sportowe zachowanie, będą wyeliminowani lub niesklasyfikowani. W takim przypadku zawodnik, który awansuje w repesażach, spotka się bezpośrednio z następnym zawodnikiem. W przypadku nie stawienia się zawodnika do walki na macie, w chwili jej rozpoczęcia, bez wcześniejszego powiadomienia o przyczynach, obojętnie z jakiego powodu, przeciwnik wygrywa walkę. Artykuł 5. &#8211; PROGRAM ZAWODÓW Czas trwania zawodów jest następujący: a) Igrzyska Olimpijskie - 6 dni na 3 matach dla trzech styli b) Mistrzostwa Świata seniorów - 6 dni na 3 matach dla trzech styli c) Mistrzostwa Świata juniorów - 6 dni na 3 matach dla trzech styli Jednakże, na wszystkich rodzajach zawodów w zależności od liczby otrzymanych zgłoszeń, będzie można po uzyskaniu zgody od FILA dołożyć lub zabrać jedną matę. W zasadzie czas trwania sesji dla wszystkich rodzajów zawodów nie powinien trwać dłużej niż 3 godziny. Na wszystkich rodzajach zawodów, dana kategoria wagowa zaczyna się i kończy maksymalnie w czasie jednego dnia. Podczas każdej rundy zawodów poszczególna kategoria wagowa w zasadzie musi być rozgrywana na jednej macie, a nie na kilku matach jednocześnie. Wszystkie walki o 1, 2 i 3 miejsce muszą odbywać się na jednej macie. ROZDZIAŁ 2 ISTOTNE STRUKTURY Artykuł 6. &#8211; KATEGORIE WIEKOWE &#8211; WAGOWE &#8211; ZAWODY a) Kategorie wiekowe Kategorie wiekowe są następujące: - młodzicy 14-15 lat (od 13 lat &#8211; zaświadczenie lekarskie i zgoda rodziców) - kadeci 16-17 lat (od 15 lat &#8211; zaświadczenie lekarskie i zgoda rodziców) - juniorzy 18-20 lat (od 17 lat &#8211; zaświadczenie lekarskie i zgoda rodziców) - seniorzy 20 lat i więcej Zapaśnicy z kategorii juniorów mogą walczyć w grupie seniorów. Jednakże zapaśnicy, którzy osiągną wiek 18 lat w danym roku muszą obowiązkowo przedstawić zaświadczenie lekarskie oraz zgodę rodziców). Zapaśnicy, którzy ukończą 17 lat w danym roku nie mają prawa udziału w zawodach seniorów. Wiek zawodnika będzie sprawdzany na wszystkich mistrzostwach i zawodach podczas składania ostatecznych zgłoszeń, na 6 godzin przed wagą. W celu umożliwienia powyższej kontroli, kierownik każdej delegacji powinien przedłożyć delegatowi technicznemu FILA: - Licencję zawodnika ważną na dany rok; - Indywidualny paszport lub dowód tożsamości (paszport zbiorowy nie zostanie przyjęty); - Zaświadczenie stwierdzające wiek każdego zawodnika wystawione przez Prezesa Narodowej Federacji Zapaśniczej. Zaświadczenie powinno zostać wystawione według wzoru dostarczonego przez FILA i na papierze firmowym Federacji Narodowej; - Zawodnik może uczestniczyć w zawodach zgodnie z narodowością figurującą w jego paszporcie. Jeśli w jakimkolwiek momencie FILA stwierdzi, że zaświadczenie jest fałszywe i że miało miejsce oszustwo, to w stosunku do Federacji, zawodnika i osoby, która podpisała zaświadczenie zostaną nałożone stosowne kary dyscyplinarne. - Każdy zapaśnik, który uczestniczy w zawodach upoważnia automatycznie FILA do rozpowszechniania filmów lub zdjęć ze swoją podobizną w celu promocji zawodów. Odmowa zawodnika musi zostać przedstawiona podczas składania zgłoszeń ostatecznych, jednakże wiązać się to może z wyłączeniem go z zawodów. b) Kategorie wagowe Kategorie wagowe są następujące: MŁODZICY KADECI JUNIORZY SENIORZY 1. (29-32) kg 1. (39-42) kg 1. (46-50) kg 1. (50-55) kg 2. 35 kg 2. 46 kg 2. 55 kg 2. 60 kg 3. 38 kg 3. 50 kg 3. 60 kg 3. 66 kg 4. 42 kg 4. 54 kg 4. 66 kg 4. 74 kg 5. 47 kg 5. 58 kg 5. 74 kg 5. 84 kg 6. 53 kg 6. 63 kg 6. 84 kg 6. 96 kg 7. 59 kg 7. 69 kg 7. 96 kg 7. (96-120) kg 8. 66 kg 8. 76 kg 8. (96-120) kg 9. 73 kg 9. 85 kg 10. (73-85) kg 10. (85-100) kg Każdy zawodnik, uczestniczący w zawodach z własnej woli i na swoją własną odpowiedzialność, ma prawo startu tylko w jednej kategorii wagowej odpowiadającej wadze jego ciała w momencie oficjalnej wagi. W kategoriach grupy wiekowej seniorów, zapaśnicy mogą wybrać kategorię wagową bezpośrednio wyższą w stosunku do kategorii, w której zostali zgłoszeni. Wyjątek stanowi waga ciężka, w której to kategorii zawodnik musi ważyć więcej niż 96 kg. c) Zawody Zawody międzynarodowe w różnych kategoriach wiekowych są następujące: Młodzicy 14-15 lat - Zawody Międzynarodowe (bilateralne i regionalne) Kadeci 16-17 lat - Zawody Międzynarodowe - Mistrzostwa Kontynentalne co roku Juniorzy 18-20 lat - Zawody Międzynarodowe - Mistrzostwa Kontynentalne co roku - Mistrzostwa Świata co roku Seniorzy 20 lat i więcej - Zawody Międzynarodowe - Mistrzostwa Kontynentalne co roku - Puchary Kontynentalne co roku - Mistrzostwa Świata co roku (z wyjątkiem roku olimpijskiego) - Puchary Świata co roku - Mecze-Challenge, Zawody Masters, Międzynarodowe Turnieje Grand Prix, Zawody Gala Grand Prix FILA, Walki Super Gwiazd - Igrzyska Olimpijskie co cztery lata Weterani 35 lat i więcej - Zawody rozgrywane według specyficznego programu, kategorii i regulaminów Wszystkie powyższe zawody muszą być rozgrywane zgodnie z przepisami, statutem i regulaminami FILA. Artykuł 7. &#8211; LICENCJA ZAWODNICZA Każdy zawodnik lub zawodniczka, kadet, junior lub senior, który bierze udział w Igrzyskach Olimpijskich, Mistrzostwach Świata, Pucharach Świata, Mistrzostwach, Pucharach i Igrzyskach Kontynentalnych, Igrzyskach Regionalnych, Lidze Światowej i Kontynentalnej musi posiadać międzynarodową licencję zawodniczą, określoną szczególnym regulaminem. Zawodnik jest zobowiązany przedłożyć swoją licencję podczas wagi oficjalnemu delegatowi, który ją następnie przekazuje przedstawicielowi FILA do sprawdzenia i po jej sprawdzeniu przedstawiciel FILA zwraca ją bezzwłocznie kierownikowi ekipy danego zawodnika. Licencja jest ważna tylko wtedy gdy posiada wklejony znaczek FILA na dany rok. Wraz z kupnem znaczka, zawodnik (z wyjątkiem weteranów) automatycznie nabywa prawo do ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków (koszty opieki lekarskiej oraz pobytu w szpitalu) tylko podczas trwania Igrzysk Olimpijskich, Mistrzostw Świata, Mistrzostw Kontynentalnych, Pucharów Świata, Ligi Światowej. Licencja i znaczek są również obowiązkowe na wszystkich turniejach międzynarodowych seniorów organizowanych pod kontrolą FILA. Artykuł 8. &#8211; UBIÓR Na początku każdego dnia zawodów zawodnik musi być świeżo ogolony lub mieć kilkumiesięczną brodę. a) kostium zapaśniczy Zawodnicy powinni stawić się na brzegu maty w jednoczęściowym kostiumie homologowanym przez FILA w kolorze, który został im wyznaczony (czerwony lub niebieski). Łączenie kolorów niebieskiego z czerwonym jest zabronione. Zawodnik musi obowiązkowo: - mieć na kostiumie z przodu na wysokości klatki piersiowej godło swojego kraju; - mieć z tyłu na kostiumie skrót nazwy swojego kraju, maksymalna wielkość liter wynosi 10 x 10 cm; - zawodnicy nie mogą mieć umieszczonego na kostiumie godła lub skrótu nazwy innego państwa; - posiadać chusteczkę z materiału, którą pokazuje sędziemu przed walką; - dozwolone jest używanie lekkich nakolanników bez części metalowych; b) logo sponsora Na wszystkich zawodach, oprócz Igrzysk Olimpijskich podczas których obowiązują przepisy Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, zawodnicy mogą mieć umieszczoną nazwę sponsora na udzie lub nisko na plecach. Zawodnicy mogą również mieć umieszczone nazwy sponsorów na plecach, rękawach szlafroków lub dresów. Litery nie mogą być większe niż 6 cm w celu identyfikacji sponsora. c) nauszniki Zawodnicy, którzy chcą korzystać z nauszników muszą wybrać nauszniki homologowane przez FILA, które nie mają żadnych wzmocnień oraz metalowych części. Sędzia może zmusić zawodnika, który ma za długie włosy do nałożenia nauszników. d) obuwie Zawodnicy muszą nosić obuwie zapaśnicze usztywniające kostkę. Zabronione jest używanie obuwia na obcasach lub podeszwach z gwoździami, obuwia z klamrami lub z częściami metalowymi. Buty zapaśnicze mogą być bez sznurówek lub ze sznurówki, które są przytrzymywane wokół butów przez rzep, tak aby nie rozwiązywały się one podczas walki. W związku z tym wprowadza się dla każdego zapaśnika obowiązek posiadania rzepów przy butach zapaśniczych, co zostanie skontrolowane przed wejściem na matę. e) zakazy: Zabronione jest: - noszenie bandaży na nadgarstkach, ramionach lub kostkach. Istnieje taka możliwość jedynie w przypadku kontuzji lub zalecenia lekarza. Wtedy to, bandaże te muszą zostać owinięte opaską elastyczną. - pokrycie ciała substancją tłustą lub klejącą; - stawienie się spoconym na początku walki i na początku każdej rundy; - noszenia jakichkolwiek przedmiotów mogących zranić przeciwnika, takich jak pierścionek, bransoletka, kolczyki, protezy, itp. Podczas wagi sędzia musi sprawdzić czy każdy zapaśnik przestrzega rozporządzeń zawartych w niniejszym artykule. Również podczas wagi zapaśnik powinien zostać ostrzeżony o możliwości niedopuszczenia go do zawodów w przypadku &#8222;nieregulaminowego&#8221; ubioru. Jeżeli zawodnik stawi się na matę w &#8222;niekompletnym&#8221; ubiorze, zespół sędziowski da zawodnikowi maksymalnie jedną minutę na zastosowanie się do przepisów niniejszego artykułu. Po upłynięciu tego czasu zawodnik przegra walkę przez poddanie się. Artykuł 9. &#8211; MATA Na zawodach, takich jak: Igrzyska Olimpijskie, Mistrzostwa i Puchary, oraz na wszystkich innych zawodach międzynarodowych obowiązuje stosowanie maty posiadającej homologację FILA, o średnicy 9 metrów, otoczonej wykładziną ochronną tej samej grubości i szerokości 1,5 metra. Podczas Igrzysk Olimpijskich i Mistrzostw Świata maty do rozgrzewki i treningów muszą również być homologowane przez FILA i tej samej jakości co maty przeznaczone do zawodów. Wewnątrz koła o średnicy 9 metrów, wzdłuż całego obwodu, umieszczony jest czerwony pas o szerokości 1 metra, który stanowi integralną część pola walki. Dla rozróżnienia poszczególnych części maty stosowana będzie następująca terminologia: - koło na środku maty nazywa się środkiem maty (szerokość 1 metra) - wewnętrzna część maty otoczona czerwonym pasem nazywa się centralnym polem walki (średnica 7 metrów) - czerwony pas: zona (szerokość 1 metra); - wykładzina: strefa ochronna (szerokość 1,5 metra). Podczas Igrzysk Olimpijskich, Mistrzostw Świata i Mistrzostw Kontynentalnych, mata powinna leżeć na podwyższeniu, którego wysokość nie powinna przekraczać 1,10 metra. Okalające słupki lub sznur są zabronione. W przypadku gdy mata umieszczona została na podium, a strefa ochronna (wykładzina oraz wolna przestrzeń wokół maty) nie ma 2 metrów, boki podium muszą zostać zabezpieczone ściankami pochylonymi pod kątem 45&ordm;. Wykładzina ochronna w każdym przypadku musi być w innym kolorze niż mata. Podłoga obok maty musi być wyłożona miękką wykładziną, dokładnie umocowaną. W celu uniknięcia przenoszenia zarazków mata powinna być myta i dezynfekowana przed każdym seansem zawodów. W przypadku korzystania z mat o gładkiej jednolitej powierzchni obowiązują takie same zalecenia higieny. Po środku maty musi być zaznaczone koło o wewnętrznej średnicy 1 metra, otoczone pasem szerokości 10 centymetrów. Pas ten oraz strefa pasywności wyznaczająca granicę centralnego pola walki muszą być czerwone. Ponadto, przeciwległe narożniki maty oznakowane są kolorami zapaśników: czerwonym i niebieskim. Mata powinna być ułożona tak, aby otaczała ją szeroka i wolna przestrzeń pozwalająca na prawidłowy przebieg zawodów. Artykuł 10. &#8211; ZESPÓŁ MEDYCZNY Zgodnie z regulaminem dotyczącym międzynarodowej licencji zawodniczej, każdy zapaśnik musi poddać się badaniu lekarskiemu w swoim kraju na 3 dni przed wyjazdem na Mistrzostwa, Puchary i Igrzyska. Organizator zawodów ma obowiązek zapewnić zespół lekarski odpowiedzialny za badania lekarskie przed wagą i opiekę lekarską podczas walk. Zespół medyczny powołany do funkcjonowania na okres zawodów podlega lekarzowi odpowiedzialnemu z ramienia FILA. Przed ważeniem uczestników, lekarze przystępują do badania sportowców w celu stwierdzenia ich stanu zdrowia. Jeśli zawodnik zostanie uznany za niezdolnego do walki ze względu na zły stan zdrowia lub gdy lekarze stwierdzą, że jego stan zdrowia stanowi zagrożenie dla niego samego lub jego przeciwników, nie zostanie on dopuszczony do udziału w zawodach. Podczas trwania zawodów zespół medyczny powinien być w każdej chwili gotowy do interwencji w razie wypadku oraz gotowy do podjęcia decyzji, czy dany zawodnik może kontynuować walkę. Lekarze towarzyszący ekipom mają pełne prawo udzielać pomocy swoim zawodnikom w razie kontuzji. Przy czym, podczas udzielania pomocy przez lekarza może być obecny tylko trener lub kierownik ekipy. Artykuł 11. &#8211; INTERWENCJE ZESPOŁU MEDYCZNEGO Lekarz odpowiedzialny z ramienia FILA ma prawo i obowiązek przerwać walkę w każdej chwili, poprzez kierownika maty, gdy uzna, że jeden z zawodników jest narażony na niebezpieczeństwo. Ponadto, może on również zarządzić natychmiastowe przerwanie walki stwierdzając, iż jeden z zawodników jest niezdolny do dalszej walki. Zapaśnik nie może opuszczać maty, wyjątek stanowi ciężka kontuzja wymagająca natychmiastowego opuszczenia maty. W przypadku kontuzji zapaśnika, sędzia powinien natychmiast zażądać interwencji lekarza i zapytać go czy zatrzymanie walki jest uzasadnione lub symulowane. Jeżeli lekarz stwierdzi, że zapaśnik symuluje, arbiter nakazuje, aby sędzia lub kierownik maty ukarał zapaśnika. Jeśli zapaśnik dozna widocznej kontuzji lub pojawi się krwawienie, lekarz będzie miał do dyspozycji nieokreśloną ilość czasu, aby opatrzyć kontuzjowanego. Lekarz decyduje czy zawodnik może dalej walczyć, bez wyznaczonego limitu czasu na podjęcie decyzji. W sprawach spornych o charakterze medycznym, lekarz ekipy poszkodowanego zawodnika ma prawo do interwencji udzielając ewentualnej pomocy i ma prawo do sformułowania swojej opinii na temat interwencji lub decyzji zespołu medycznego. Jedynie delegat Komisji Lekarskiej FILA może zaproponować zespołowi sędziowskiemu przerwanie walki. Podczas zawodów, na których nie ma oficjalnego lekarza, sędzia może przerwać walkę na maksimum 2 minuty w ciągu jednej walki. Zespół sędziowski posiada odpowiednie kompetencje, aby podjąć decyzję dotyczącą stwierdzenia czy zapaśnik symuluje czy też nie. Polecenie zatrzymania może zostać wydane jednorazowo lub kilkakrotnie i może dotyczyć obu zawodników. Każde 30 sekund przerwy musi być wyświetlane przez zegar elektroniczny (chronometr) umieszczony przy macie. Na 10 sekund przed upływem 2 minut, sędzia zaprasza obu zapaśnikom do wznowienia walki na środku maty. Podczas międzynarodowych zawodów, na których nie ma przedstawiciela Komisji Lekarskiej FILA, decyzję o przerwaniu walki podejmuje delegat FILA lub arbiter delegowany przez FILA, po wcześniejszej konsultacji z oficjalnym lekarzem zawodów i lekarzem ekipy kontuzjowanego zawodnika. Lekarz, który decyduje o zakazie kontynuowania walki przez jednego z zawodników, musi być zawsze innej narodowości, niż dany zawodnik i nie może być zaangażowany w jakikolwiek sposób w walkę w danej kategorii (patrz regulamin sanitarny). Zawodnik, który przerywa walkę nagle bez zranienia z krwawieniem traci automatycznie 1 punkt, który będzie przyznany jego przeciwnikowi. Artykuł 12. &#8211; DOPING Zgodnie z rozporządzeniami statutu federalnego, pragnąc przeciwdziałać praktyce stosowania środków dopingujących formalnie zabronionych, FILA zastrzega sobie prawo do poddawania zawodników badaniom i odpowiednim testom w czasie wszystkich zawodów organizowanych pod egidą FILA. Prawo to obowiązuje na Mistrzostwach Kontynentalnych i Świata w zgodności z przepisami FILA i na Igrzyskach Olimpijskich oraz Igrzyskach Kontynentalnych w zgodności z przepisami Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. W żadnym przypadku zawodnicy lub kierownicy ekip nie mogą uchylić się od obowiązku poddania się badaniom kontrolnym, gdyż grozi to natychmiastowym wykluczeniem z zawodów oraz nałożeniem sankcji przewidzianych w przypadku dopingu. Komisja Lekarska FILA decyduje o czasie, liczbie lub częstotliwości badań kontrolnych, które będą przeprowadzane według wskazówek Komisji. Próbki zostaną pobrane przez lekarza akredytowanego przez FILA w obecności kierownika ekipy badanego zawodnika. W przypadku, gdy pobranie próbek nie zostanie wykonane zgodnie z ustalonymi powyżej wytycznymi, uzyskane wyniki zostaną uznane za nieważne (patrz regulamin antydopingowy). Kraj organizujący Mistrzostwa oraz dana Federacja Narodowa zajmują się przygotowaniem i przeprowadzeniem badań antydopingowych oraz pokrywają ich koszty. FILA, podlegająca konwencji w sprawie walki z dopingiem podpisanej przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski i respektowanej przez Światową Agencję Antydopingową (AMA), stosuje się do regulaminów, procedur i sankcji tej ostatniej. TAS (Trybunał Arbitrażowy Sportu) w Lozannie jest organem odwoławczym w przypadku sankcji podjętych przez Biuro FILA w stosunku do winnego zawodnika. Klasyfikacja w przypadku dopingu W przypadku, kiedy pierwszy lub drugi w klasyfikacji zawodnik są zdyskwalifikowani za stosowanie dopingu, brązowym medalistą zostaje ten, który przegrał z nim w linii eliminacyjnej i on awansuje w klasyfikacji ostatecznej. Brązowy medal będzie również przyznany przegranemu w &frac34; finału w tej samej linii. Pozostali zawodnicy w klasyfikacji przesuwają się do przodu. ROZDZIAŁ 3 ZESPÓŁ SĘDZIOWSKI Artykuł 13. &#8211; SKŁAD Na wszystkich zawodach zespół sędziowski wyznaczany do każdej walki składa się z: - jednego kierownika maty - jednego arbitra - jednego sędziego czyli trzech oficjalnych sędziów, których sposób kwalifikowania lub wyznaczania określony jest międzynarodowym regulaminem dotyczącym obsady sędziowskiej. Formalnie zabrania się dokonywać zmian w składzie zespołu sędziowskiego w czasie trwania walki. Wyjątek stanowi poważna niedyspozycja stwierdzona przez lekarza. W żadnym przypadku w skład zespołu sędziowskiego nie może wchodzić dwóch sędziów tej samej narodowości. Ponadto, zabrania się kategorycznie, aby członek zespołu sędziowskiego pełnił swoje funkcje podczas walk prowadzonych przez rodaków. Artykuł 14. &#8211; OGÓLNE OBOWIĄZKI ZESPOŁU SĘDZIOWSKIEGO a) Zespół sędziowski zapewnia prawidłowe pełnienie wszystkich funkcji przewidzianych przepisami zawodów zapaśniczych i ewentualnie rozporządzeniami specjalnie ustalonymi przy organizacji niektórych zawodów. Obowiązkiem zespołu sędziowskiego jest obserwowanie z największą uwagą każdej walki i ocenianie akcji tak, aby wynik figurujący w karcie sędziego odzwierciedlał rzeczywisty przebieg walki. b) Kierownik maty, arbiter i sędzia indywidualnie oceniają techniki celem sformułowania ostatecznej decyzji. Arbiter i sędzia powinni ze sobą współpracować pod kierownictwem kierownika maty, który koordynuje pracę zespołu sędziowskiego. c) Zespół sędziowski ma za zadanie pełnić wszystkie funkcje sędziowskie, oceniać walki, przyznawać punkty oraz orzekać sankcje przewidziane przepisami. d) Karta punktowa sędziego i kierownika maty służy do punktowania wszystkich technik wykonanych przez obu zawodników. Punkty, ostrzeżenia (O) muszą być dokładnie wpisywane w kolejności odpowiadającej różnym fazom walki. Karty punktowe muszą być podpisane kolejno przez sędziego i kierownika maty. e) Jeżeli runda nie zakończy się &#8222;położeniem na łopatki&#8221;, to kierownik maty musi podjąć decyzję o jej wyniku na podstawie oceny wszystkich akcji każdego z zawodników, wpisanych od początku do końca do swojej karty punktowej oraz karty sędziego. f) Wszystkie punkty przyznane przez sędziego muszą być w momencie ich zdobycia podane do publicznej wiadomości albo za pomocą paletek punktowych lub urządzeń świetlnych. g) W celu sprawnego prowadzenia walk i właściwego pełnienia swoich funkcji, wszyscy członkowie zespołu sędziowskiego są zobowiązani do posługiwania się podstawową terminologią ustaloną przez FILA. Zabrania się zespołowi sędziowskiemu prowadzenia jakiejkolwiek rozmowy z kimkolwiek podczas walki, z wyjątkiem wymiany zdań między sobą w celu konsultacji i prawidłowego wykonywania swoich obowiązków. Artykuł 15. &#8211; ARBITER a) Arbiter na macie jest odpowiedzialny za prawidłowy przebieg walki, którą musi prowadzić zgodnie z przepisami. b) Arbiter musi wymagać od zawodników szacunku w stosunku do swojej osoby i do rywali. Z racji pełnionej funkcji musi on wymagać natychmiastowego wykonania jego poleceń i instrukcji. Musi on również prowadzić walkę nie tolerując jakichkolwiek nieprzepisowych i niewłaściwych interwencji z zewnątrz. c) Arbiter ściśle współpracuje z sędzią, skupiając swoje działania na walce i wystrzegając się nieprzemyślanych i nie w porę dokonanych interwencji. Jego gwizdek rozpoczyna, przerywa i kończy walkę. d) Arbiter zarządza powrót zawodników na matę w przypadku jej opuszczenia, zarządza kontynuowanie walki w stójce lub w parterze, w pozycji góra-dół, za zgodą sędziego lub w przypadku jej braku, za zgodą kierownika maty. e) Arbiter ma obowiązek noszenia czerwonej opaski na lewym nadgarstku i opaski niebieskiej na prawym. Arbiter pokazuje na palcach ilość punktów odpowiadających wartości wykonanej techniki (czy jest ona ważna, czy była wykonana w obrębie maty, czy jeden z zawodników znalazł się w pozycji zagrożonej, itd.) lub też podnosi prawą rękę, gdy zawodnik ubrany w kostium niebieski otrzymuje punkty lub podnosi lewą rękę jeżeli zdobywa je zawodnik ubrany w czerwony kostium. f) Arbiter nigdy nie powinien wahać się, gdy trzeba: - przerwać walkę we właściwym momencie, tzn. nie za wcześnie i nie za późno; - wskazać czy technika wykonana na brzegu maty jest ważna; - odliczać w widoczny sposób 5 sekund, podczas których zawodnik jest trzymany w moście i przyznać dodatkowy punkt wynikający z tej sytuacji; - zasygnalizować i ogłosić TUSZ (położenie na łopatki), po uzyskaniu aprobaty sędziego lub w przypadku jej braku, aprobaty kierownika maty. Aby stwierdzić, czy rzeczywiście jeden z zawodników został przyciśnięty do maty obiema łopatkami jednocześnie, arbiter musi w myślach wypowiedzieć &laquo;położenie na łopatki&raquo;, unieść rękę w celu uzyskania aprobaty sędziego lub kierownika maty, uderzyć ręką w matę, a następnie musi zagwizdać. g) Arbiter powinien uważać, aby: - nie stać zbyt blisko zawodników walczących w pozycji stojącej, gdyż wtedy nie może obserwować należycie ich nóg. Jeżeli jednak walka odbywa się w parterze, może on stać blisko walczących; - przywołując zawodników na środek maty (nogi w centralnym kole) szybko i wyraźnie zarządzić w jakiej pozycji, walka zostanie wznowiona; - nie stać zbyt blisko zawodników, aby nie ich zasłaniać sędziemu i kierownikowi maty, szczególnie jeżeli dochodzi do &#8222;położenia na łopatki&#8221;; - nie pozwalać zawodnikom odpoczywać w trakcie walki pod pretekstem wycierania nosa, czy też nie pozwalać na symulowanie kontuzji, itp. W takim przypadku powinien przerwać walkę, zażądać ukarania winnego dając mu ostrzeżenie (0) i przyznając przeciwnikowi jeden punkt. - być w stanie, w każdej chwili zmienić swoją pozycję na macie lub wokół niej, a nawet nagle położyć się na brzuchu, aby lepiej obserwować &#8222;położenie na łopatki&#8221;; - bez przerywania walki stymulować zawodnika pasywnego ustawiając się w sposób uniemożliwiający jakąkolwiek ucieczkę zawodnika z maty; - być gotowym do użycia gwizdka, gdy zawodnicy zbliżają się do brzegu maty; h) Arbiter jest również zobowiązany do: - obserwowania przede wszystkim nóg zawodników walczących w stylu klasycznym; - zatrzymania obu zawodników na macie do momentu ogłoszenia wyniku walki; - we wszystkich przypadkach wymagających uzyskania zgody, zażądania najpierw opinii sędziego znajdującego się na brzegu maty, a naprzeciwko kierownika maty; - uczestniczenia w głosowaniu za lub przeciw ze wszystkimi innymi członkami zespołu sędziowskiego w przypadku decyzji o zwycięstwie lub dyskwalifikacji; - ogłoszenia zwycięzcy po uzyskaniu zgody kierownika maty; i) Arbiter ma prawo zażądać zastosowania sankcji za naruszenie przepisów lub za brutalny sposób walki; j) Arbiter, po interwencji kierownika maty, musi przerwać walkę i ogłosić zwycięstwo przez przewagę techniczną, jeśli różnica punktowa w walce wynosi 6 punktów. W tej sytuacji musi poczekać na zakończenie ataku lub kontrataku. k) Po zatrzymaniu walki, arbiter powinien zapytać zwycięzcę czy chce kontynuować walkę do końca przewidzianego czasu. l) po wykonaniu akcji za 5 punktów, arbiter powinien również zapytać zwycięzcę czy chce kontynuować walkę, ale w tej sytuacji żaden kontratak nie jest możliwy. Artykuł 16. &#8211; SĘDZIA PUNKTOWY a) Sędzia pełni wszystkie funkcje przewidziane ogólnymi przepisami zapaśniczymi. b) Sędzia musi bardzo uważnie śledzić przebieg walki nie pozwalając sobie na jakiekolwiek odwrócenie uwagi, przyznawać punkty za każdą akcję, odnotowując je w karcie punktowej, w uzgodnieniu z arbitrem lub kierownikiem maty. W każdej sytuacji powinien podać swoją opinię. c) Po każdej akcji, w oparciu o wskazówki arbitra lub w przypadku ich braku, o wskazówki kierownika maty (które porównuje z własną opinią) sędzia odnotowuje w swojej karcie liczbę punktów przyznanych za daną akcję, następnie pokazuje wynik na tablicy znajdującej się obok niego, która musi być widoczna zarówno dla widzów jak i zawodników. d) Sędzia stwierdza i sygnalizuje arbitrowi położenie na łopatki (TUSZ). e) Jeżeli podczas walki sędzia stwierdzi jakąkolwiek nieprawidłowość, którą według jego oceny powinien przekazać do wiadomości arbitra, gdy ten nie był w stanie jej zauważyć bądź, na którą nie zwrócił uwagi (położenie na łopatki, nieprzepisowy chwyt itp.), to powinien uczynić to poprzez podniesienie paletki w kolorze danego zawodnika, nawet wtedy, gdy arbiter nie prosił go o podanie opinii. W każdych okolicznościach sędzia musi zwrócić uwagę arbitra na wszystko, co wydaje się mu nienormalne lub nieprawidłowe w przebiegu walki lub w zachowaniu zawodników. f) Ponadto, sędzia musi podpisać kartę punktową w momencie jej otrzymania, a po zakończeniu walki musi pamiętać, aby zaznaczyć wynik walki poprzez wyraźne skreślenie nazwiska zawodnika, który walkę przegrał i wpisanie nazwiska zwycięzcy. g) Decyzje sędziego i arbitra są prawomocne i powinny być wykonane bez potrzeby interwencji ze strony kierownika maty, o ile są one identyczne. Wyjątek stanowi ogłoszenie zwycięstwa przez przewagę techniczną, do którego obowiązkowo wymagane jest uzyskanie opinii kierownika maty. h) W przypadku zwycięstwa przez &#8222;położenie na łopatki&#8221;, przez przewagę techniczną, poddanie, itp. karta punktowa sędziego powinna zawierać dokładny czas zakończenia walki. i) W celu dokładniejszego śledzenia walki, szczególnie w trudnych sytuacjach, sędzia wyjątkowo może zmienić miejsce, lecz tylko wzdłuż brzegu maty. j) Sędzia musi również zaznaczyć, poprzez podkreślenie, punkty otrzymane przez jednego lub drugiego zawodnika za wykonanie wózka. k) Ostrzeżenie za ucieczkę z maty, nieprawidłową technikę, nieprawidłowy parter lub brutalność będą zaznaczane za pomocą litery &#8222;O&#8221; umieszczanej w kolumnie zawodnika, który dopuścił się przewinienia. l) W przypadku nakazania uchwytu klamrowego, sędzia musi wpisać literę &#8222;K&#8221; w kolumnie odpowiadającej zapaśnikowi, który pierwszy założył klamrę. Następnie sędzia powinien zakreślić przyznane punkty (za pomocą kwadratowej ramki). Artykuł 17. &#8211; KIEROWNIK MATY a) Kierownik maty, pełniący funkcję rozstrzygającą, musi wywiązywać się z wszystkich obowiązków przewidzianych przepisami zapaśniczymi. b) Kierownik maty koordynuje prace arbitra i sędziego. c) Kierownik maty zarządza klamrę, kiedy runda kończy się wynikiem 0:0 d) Kierownik maty zobowiązany jest uważnie śledzić przebieg walki nie pozwalając sobie na jakiekolwiek odwrócenie uwagi i oceniać zgodnie z przepisami zachowanie oraz działania członków zespołu sędziowskiego. e) W przypadku niezgodności między sędzią i arbitrem, kierownik maty rozstrzyga decyzje dotyczące wyniku, liczby punktów i położeń na łopatki. f) W żadnym przypadku kierownik maty nie może pierwszy przedstawić swojej opinii, musi poczekać na opinie sędziego i arbitra. Nie ma on prawa wpływać na decyzję. g) W przypadku jawnego wykroczenia kierownik maty ma prawo przerwać walkę i zażądać przedstawienia powodów, które wpłynęły na decyzje arbitra i sędziego. Po konsultacji z sędzią i arbitrem będzie on mógł większością głosów (2 głosy przeciwko 1) natychmiast sprostować decyzję lub zastosować procedurę przewidzianą w punkcie 18 niniejszego regulaminu. h) Na zawodach kierownik maty musi wykazywać się technicznymi kwalifikacjami oraz tymi określonymi odpowiednim rozdziałem międzynarodowego regulaminu dotyczącego obsady sędziowskiej. Artykuł 18. &#8211; OSOBA ODPOWIEDZIALNA ZA SĘDZIOWANIE Podczas Igrzysk Olimpijskich, Mistrzostw Świata, Pucharów Świata, Mistrzostw Kontynentalnych, Pucharów Kontynentalnych i Igrzysk Kontynentalnych dwóch członków Komisji sędziowskiej Fila lub sędziów najwyższej kategorii, zostaje mianowanych w celu nadzorowania wszystkich spraw sędziowskich. Jeżeli jednak nastąpi sytuacja, kiedy kierownik maty stwierdzi poważny błąd arbitra lub sędziego i jeśli nie zgadza się z ich decyzjami, ma obowiązek zatrzymać walkę. Powinien obejrzeć sekwencję video i ogłosić decyzję, podjętą za zgodą arbitra i sędziego, uznających swój wcześniejszy błąd. W innym przypadku decyzja nie może być zmieniona. Artykuł 19. &#8211; DECYZJA I GŁOSOWANIE a) Arbiter przedstawia swoją decyzję poprzez uniesienie ręki i w sposób jednoznaczny pokazuje punkty palcami. Jeśli arbiter i sędzia są zgodni, decyzja zostaje ogłoszona. b) Kierownik maty nie ma prawa wpływać na decyzję lub ją zmieniać, gdy sędzia i arbiter są zgodni z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w punkcie 18. c) W przypadku głosowania, sędzia i kierownik maty muszą wyrazić swoje decyzje przy pomocy tablicy elektronicznej lub paletek. Paletek jest jedenaście, w różnych kolorach: niebieskim, białym, czerwonym, a mianowicie: &#8211; jedna biała, &#8211; pięć czerwonych, w tym cztery numerowane 1, 2, 3, 5 w celu wskazania punktów, i jedna nieoznaczona, przeznaczona do udzielania ostrzeżeń oraz zwrócenia uwagi na danego zawodnika, &#8211; pięć niebieskich, w tym cztery numerowane i jedna nieoznaczona. Paletki muszą być w zasięgu ręki zainteresowanych. Sędzia w żadnym przypadku nie może powstrzymać się od zajęcia stanowiska i musi podać swoją decyzję w sposób jasny, nie budzący żadnych wątpliwości. W przypadku niezgodności decyzję podejmuje kierownik maty. Decyzja ta musi rozstrzygnąć dwie sprzeczne opinie wydane przez sędziego i arbitra. We wszystkich przypadkach kierownik maty jest zmuszony wypowiedzieć się za jedną lub drugą ze stron. d) Jeżeli walka trwa do końca regulaminowego czasu, to karta punktowa kierownika maty posłuży do wskazania zwycięzcy. Tablica informacyjna dla publiczności musi być, w każdym momencie zgodna z kartą punktową kierownika maty. Jeśli, w kartach punktowych sędziego i kierownika maty zaistnieje różnica jednego lub kilku punktów, to pod uwagę brana będzie jedynie karta punktowa kierownika maty. Artykuł 20. &#8211; TABELA DECYZJI Przyznawanie punktów. W zależności od sytuacji sędzia i arbiter przyznają punkty, udzielają ostrzeżeń, jak podano, poniżej, co w każdej z podanych hipotez daje następujący wynik: (Cz: zawodnik CZERWONY, N: zawodnik NIEBIESKI, 0: zero punktów) Stanowisko oficjela: Kierownik Oficjalny Arbiter Sędzia maty wynik Uwagi 1. Cz 1. Cz - 1. Cz W podanych przykładach 2. N 2. N - 2. N sędzia i arbiter byli zgodni, 3. Cz 3. Cz - 3. Cz kierownik maty nie 5. Cz 5. Cz - 5. Cz interweniował, z wyjątkiem poważnych błędów. Arbiter Sędzia Kierownik Oficjalny maty wynik Uwagi 1. Cz 0 0 0 W podanych przykładach sędzia i 1. N 1. Cz 1. Cz 1. Cz arbiter nie byli zgodni, co do 2. Cz 1. Cz 2. Cz 2. Cz przyznanych punktów, kierownik 2. N 0 2. N 2. N maty interweniował i zastosował 3. Cz 2. Cz 2. Cz 2. Cz zasadę większości głosów. 3. N 1. Cz 3. N 3. N W przypadku rażącego łamania przepisów, kierownik maty powinien zarządzić konsultację zgodnie z punktem 18 niniejszego regulaminu. Przykład: Sędzia Arbiter Decyzja kierownika maty Punkty Punkty Punkty 1. Cz 1. N 1. Cz lub 1. N 2. Cz 2. N 2. Cz lub 2. N Na koniec każdej rundy, rezultat zaczyna się od zera dla następnej rundy. Artykuł 21. &#8211; SANKCJE WZGLĘDEM ZESPOŁU SĘDZIOWSKIEGO Biuro FILA, które stanowi najwyższą władzę, będzie mogło po zapoznaniu się ze sprawozdaniem delegatów powołanych na zawody, podjąć następujące środki dyscyplinarne względem winnych, z technicznego punktu widzenia, członków zespołu sędziowskiego: 1) udzielić ostrzeżenia; 2) wycofać z zawodów; 3) przenieść danego członka do niższej kategorii; 4) ogłosić zawieszenie na określony czas; 5) ogłosić definitywne skreślenie z listy sędziów. Artykuł 22. &#8211; UBIÓR SĘDZIÓW Zespół sędziowski: arbiter, sędzia, kierownik maty, do pełnienia swoich funkcji powinni być ubrani w następujący sposób: &#9658;klasyczna marynarka w kolorze ciemny-granat z logo FILA &#9658;stalowe spodnie bez mankietów z czarnym paskiem &#9658;koszula z długim rękawem lub krótkim w kolorze jasnoniebieskim z logo FILA po lewej stronie na wysokości klatki piersiowej &#9658;żółty krawat z logo FILA &#9658;czarne skarpetki &#9658;czarne buty Członkowie zespołu sędziowskiego nie mogą mieć zamieszczonej żadnej nazwy sponsora. Jednakże, na numerze noszonym na plecach może zostać umieszczona nazwa sponsora FILA. ROZDZIAŁ 4 PRZEBIEG ZAWODÓW Artykuł 23. &#8211; WAGA Ostateczna lista zawodników musi obowiązkowo zostać złożona przez kierownika ekipy w sekretariacie komitetu organizacyjnego na 6 godzin przed rozpoczęciem wagi. Wszelkie zmiany dokonywane na liście po tym terminie nie zostaną uwzględnione. Waga zawsze odbywa się w przeddzień zawodów. Waga trwa 30 minut. Żaden zawodnik nie będzie mógł przystąpić do wagi, jeśli nie został poddany badaniu lekarskiemu, w terminie wyznaczonym regulaminem danych zawodów. Kontrola lekarska odbywa się zawsze na godzinę przed wagą. Zapaśnicy muszą stawić się z licencją i paszportem. Zawodnicy obowiązkowo ważą się w kostiumach zapaśniczych (bez obuwia), po uprzednim badaniu lekarskim przeprowadzonym przez uprawnionych lekarzy, którzy muszą wyeliminować każdego zawodnika stanowiącego ryzyko jakiegokolwiek zarażenia. Nie przyznaje się żadnej tolerancji wagowej za kostium. Zawodnicy muszą być w doskonałej kondycji fizycznej i mieć krótko obcięte paznokcie. Do momentu zakończenia wagi, zawodnicy mają prawo, każdy po kolei, ważyć się tyle razy, ile będą sobie życzyć. ] Dla wszystkich zawodów jest tylko jedna waga dla każdej kategorii wagowej. Arbitrzy odpowiedzialni za przebieg wagi mają obowiązek kontrolować zapaśników czy stosują się do wytycznych artykułu 8 dotyczącego &#8222;ubioru&#8221; i poinformować zapaśników i zapaśniczki o konsekwencjach pojawienia się na macie w nieregulaminowym stroju. Arbitrzy odmówią zważenia zawodnika, pojawiającego się w nieregulaminowym stroju. Artykuł 24. &#8211; LOSOWANIE Uczestnicy zawodów muszą zostać zestawiani w pary do każdej rundy według numerów porządkowych, przydzielonych każdemu z nich, w drodze losowania, które odbywa się podczas wagi przed rozpoczęciem zawodów. Losowanie musi być jawne. Ponumerowane żetony odpowiadające liczbie zawodników, którzy przeszli badanie lekarskie, muszą być zamknięte w urnie, woreczku lub w czymś podobnym celem uniknięcia ich rozróżnienia. Zważony zawodnik, opuszczając wagę, wyciąga numer na podstawie, którego zostanie zestawiony w parę. Numer ten musi być natychmiast zapisany na tablicy informacyjnej umieszczonej w miejsce widocznym dla publiczności, jak również na liście startowej i liście wagi. Ważne: W przypadku, gdy podczas losowania odpowiedzialny za wagę i losowanie stwierdzi błąd w powyższej regulaminowej procedurze, to losowanie w danej kategorii zostanie unieważnione. Zarządza się wtedy nowe losowanie w danej kategorii za zgodą kierownika zawodów. Artykuł 25. &#8211; LISTA STARTOWA Jeśli jeden lub kilku zawodników nie zgłosi się do ważenia lub przekroczy limit wagowy, to po zakończeniu wagi zawodnicy są klasyfikowani, poczynając od najniższego do najwyższego numeru. Zawodnicy są, więc zestawiani w numerycznym porządku: Nr 1 E Nr 5 D Nr 9 I Nr 2 H Nr 6 C Nr 10 G Nr 3 B Nr 7 J Nr 11 K Nr 4 A Nr 8 L Nr 12 F itp. Artykuł 26. &#8211; ZESTAWIENIE PAR Zawodnicy są zestawiani w pary według numerów wylosowanych w czasie wagi. Należy sporządzić dokument ustalający protokół i rozkład godzinowy zawodów, w którym będą zawarte wszystkie niezbędne szczegóły dotyczące przewidywanego przebiegu zawodów. Zestawienie par w każdej rundzie, jak również wyniki walk muszą być zapisywane na ogólnie dostępnej tablicy tak, aby zawodnicy mogli je sprawdzić w każdej chwili (patrz tablica w załączniku). Artykuł 27. &#8211; ELIMINACJA Z ZAWODÓW - zawodnik, który przegrywa walkę z przeciwnikiem innym niż finalista, jest wyeliminowany i sklasyfikowany według zapisanych punktów klasyfikacyjnych. Zawodników, którzy przegrali z jednym z dwóch finalistów, uczestniczą w repesażach, w celu sklasyfikowania ich na 3 lub 5 miejscu. - Zawodnik, który bez orzeczenia lekarskiego i bez powiadomienia oficjalnego sekretariatu zawodów, po wywołaniu swojego nazwiska nie stawi się do walki z przeciwnikiem zostaje zdyskwalifikowany i nie jest klasyfikowany. Jego przeciwnik lub przeciwnicy odnoszą zwycięstwo. - Zawodnik, który złamie zasadę fair-play, &#8222;myśl przewodnią i koncepcję FILA odnośnie walki totalnej i uniwersalnej&#8221;, który oszuka, popełni poważny błąd lub walczy brutalnie, zostanie natychmiast, jednogłośną decyzją zespołu sędziowskiego, zdyskwalifikowany i wyeliminowany z zawodów. W tej sytuacji nie zostanie również sklasyfikowany. - Jeżeli obaj zawodnicy zostaną zdyskwalifikowani za brutalność w czasie tej samej walki, to nie zostaną oni sklasyfikowani, a tworzenie par w następnej turze odbędzie się bez zmian, zawodnik sklasyfikowany wyżej zestawiony w parę z jednym lub zawodnikami wygrywającymi walkę. - Jeżeli dyskwalifikacja ta zakłóci klasyfikację w walce finałowej, to następni rywale zostaną przesunięci w górę tabeli w celu rozegrania walk oraz ustalenia końcowej klasyfikacji. Artykuł 28. &#8211; CEREMONIA PROTOKOLARNA Czterej pierwsi zawodnicy sklasyfikowani w każdej kategorii wagowej biorą udział w ceremonii protokolarnej i otrzymują medale oraz dyplomy, stosownie do zajętych miejsc: 1-szy &#8211; ZŁOTY MEDAL, 2-gi &#8211; SREBRNY MEDAL, 3-cie &#8211;2 BRĄZOWE MEDALE W Mistrzostwach Świata zwycięzca otrzymuje pas Mistrza Świata (patrz regulamin odznaczeń i nagród). Zawodnicy sklasyfikowani od 5 do 10 miejsca otrzymują dyplomy. Ceremonie protokolarne odbywają się zaraz po zakończeniu walki finałowej danej kategorii wagowej. Ceremonia musi obowiązkowo rozpocząć się od dekoracji zwycięzcy. Artykuł 29. &#8211; KLASYFIKACJA DRUŻYNOWA PODCZAS ZAWODÓW INDYWIDUALNYCH Klasyfikacja drużynowa jest ustalana na podstawie miejsc dziesięciu pierwszych zawodników sklasyfikowanych w zawodach: 1-szy sklasyfikowany zawodnik w każdej kategorii otrzymuje: 10 punktów 2-gi sklasyfikowany zawodnik w każdej kategorii otrzymuje: 9 punktów 3-ci sklasyfikowany zawodnik w każdej kategorii otrzymuje: 8 punktów 3-ci sklasyfikowany zawodnik w każdej kategorii otrzymuje: 8 punktów 5-ty sklasyfikowany zawodnik w każdej kategorii otrzymuje: 6 punktów 5-ty sklasyfikowany zawodnik w każdej kategorii otrzymuje: 6 punktów 7-my sklasyfikowany zawodnik w każdej kategorii otrzymuje: 4 punkty 8-my sklasyfikowany zawodnik w każdej kategorii otrzymuje: 3 punkty 9-ty sklasyfikowany zawodnik w każdej kategorii otrzymuje: 2 punkty 10-ty sklasyfikowany zawodnik w każdej kategorii otrzymuje: 1 punkt Stosowanie tej tabeli pozostaje niezmienne bez względu na liczbę zawodników w kategorii. W przypadku identycznej ilości punktów w klasyfikacji kilku drużyn, zwycięską drużyną zostanie ta, która będzie miała najwięcej pierwszych miejsc, etc. Artykuł 30. &#8211; SYSTEM KLASYFIKACJI PODCZAS ZAWODÓW DRUŻYNOWYCH Zasada ogólna Drużyna składa się z 7 zapaśników, po jednym z

    Odpowiedzi: 211 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 4/19/2005 10:21:17 PM Liczba szacunów: 0
  • Koniec tego pitu-pitu :-> Czas na konkrety, czyli trenio /-)_ Dzień I siłowy A1 Ława 10x10 A2 MC 10x10 Przerwa 1.5 min B1 Ława, sztangielki, skos (+) 3x 10-12 B2 Wiosło sztangielka 3x 10-12 Przerwa 1 min C Aero 30 min (Interwały; oczywiście progresja ma być %-)) Dzień II siłowy A1 Przysiad 10x10 A2 Turlanie pilki pod siebie (kazda noga osobno) 10x10 Przerwa 2 min B1 Russian twist 3x 15-20 B2 Łydki (dowolnie) 3x 15-20 Przerwa 1 min C Aero 30 min (co tydzień dokładasz 5 min\-)) Dzień III siłowy A1 Ława, chwyt wąski 10x10 A2 Młotki na ławce skośnej 10x10 Przerwa 2 min B1 Zarzut+PP 3x10 B2 Wznosy bokiem 3x 10 Przerwa 1 min C Interwały Dzień IV obwodowy A. Obwód 1 a. przysiad x25 b. wypady z x15 na nogę c. wypad z przeskokiem x15 na nogę (te wypady jak najdłuższe mają być :->) d. przysiad z wyskokiem x15 Wszystkie ćwiczenia z podwójnym dnem. B. Obwód 2 po 15 powt. każdego ćwiczenia a. MC na jednej nodze b. Uginanie nóg pod siebie na piłce leżąc na plecach c. Podnoszenie nogi lezac na boku d. Reverse hyperextensions na piłce e. Wznosy bioder leżąc na plecach, jedna noga na piłce http://www.youtube.com/watch?v=OBLx-wH2Hos 2:10 C. Obwód 3 po 15 powtórzeń każdego ćwiczenia a. swing sztangielką lub kettlem b. wznosy z opadu c. uginanie ramion ze suspinacją d. triceps kickback Po 2 minuty przerwy pomiędzy obwodami D. Aero 30 min (co tydzień dodatkowe 5 minut) Nad dietą muszę podumać @@-)

    Odpowiedzi: 1573 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 3/2/2012 12:46:24 PM Liczba szacunów: 0
  • Hmm no w książce Jekyll&Hyde mam a tutaj widzę tłumaczenie http://www.sfd.pl/Roczna_rozpiska_treningowa_Christiana_Thibaudeau-t504705.html I rozciąganie z dziennika chudej od Marty: http://www.t-nation.com/free_online_article/sports_body_training_performance/stretch_mark_mass Si?:-) MEZOCYKL I - FAZA 1 Poniedziałek - klatka/barki/triceps (duże obciążenia) Wtorek - czworogłowe/dwugłowe/łydki (duże obciążenia) Środa - plecy/biceps/tył barków/kaptury Czwartek - wolne/brzuch Friday - klatka/barki/triceps (mała objętość) Saturday - plecy/biceps/tył barków/kaptury (mała objętość) Niedziela - wolne/brzuch Poniedziałek: A. Wycisk hantli skos 5 x 4 - 6; 2 min przerwy; 30 stopniowy skos B1. Wycisk sztangi leżąc (szeroko) 4 x 6 - 8; łokcie na zewnątrz B2. ¾ rozpiętki 4 x 8 - 10; 2min przerwy; pełne rozciągnięcie; wykonujemy do połowy zakresu ruchu C. Pompki na poręczach 3 x 4-6+max+max, 2min przerwy; D. Rozciąganie klatki 1 x 60-90s. EQI* 1 min; pełne rozciągnięcie E1. Wycisk hantli siedząc (chwyt młotkowy) 5 x 4 - 6 E2. Wznosy ramion bokiem siedząc 5 x 6 - 8; 2min przerwy; mały palec wyżej niż kciuk F. Rozciąganie barków 1 x 60-90s. EQI 1 min przerwy; pełne rozciągnięcie G. Czachołamacze dół skos (lekki skos) 5 x 4 - 6; 90s przerwy Wtorek: A. Przysiad 4 x 4 - 6; 2 min przerwy; rozstaw stóp na szerokość barków B. Wypychanie na suwnicy 4 x 8 - 10; 90s przerwy; wąski rozstaw stóp C. Hack przysiady 4 x 12 - 15; 60s przerwy; kolana na zewnątrz D. Wyprosty nóg 1 x 15 - 20 + 2 dropserie; 90s przerwy; stopy lekko na zewnątrz E. Rozciąganie 1 x 60-90s EQI; 1 min przerwy; maksymalne rozciągnięcie F1. Martwy ciąg na prostych nogach 5 x 6 - 8; półtoraki (dół, góra do połowy ruchu, dół, góra do końca) F2. Uginania nóg leżąc 5 x 8; 2 min przerwy; 1,2,5,6 powtórzenie - tempo 604; 3,4,7,8 - tempo 20X G. Rozciąganie dwójek 1 x 60-90s EQI; 1 min przerwy; maksymalne rozciągnięcie H1. Łydki siedząc 3 x 20 - 30 ; utrzymać rozciągniecie przez 2s H2. Łydki stojąc 3 x 6 - 8; 90s przerwy; eksplozywne powtórzenia Środa: A. Częściowy martwy ciąg 4 x 4 - 6; 2 min przerwy; (wysokość kolan) B1. Wiosłowanie hantlami (podparta klatka) 4 x 6 - 8; łokcie przy ciele B2. Ściąganie drążka wyciągu górnego 4 x 8 - 10; 2 min przerwy; staramy się trzymać łokcie przy żebrach C. Podciąganie podchwyt 3 x 4-6+max+max; 2 min przerwy; kontrolowany ruch D. Rozciąganie 1 x 60-90s EQI; 1 min przerwy; maksymalne rozciągnięcie E1. Modlitewnik szeroko 5x 6 - 8 ; 5s dół , 5s góra E2. Uginanie ramion ze sztangą (wąski chwyt) 5 x 6 - 8 ; 2 min przerwy; 5s w dół, 5s w górę F. Rozciąganie 1 x 60-90s EQI; 1 min przerwy; maksymalne rozciągnięcie G1. Szrugsy z hantlami 4 x 4 - 6; utrzymać w napięciu przez 2s G2. Wznosy ramion w opadzie 4 x 8 - 10; 90s przerwy; kciuki skierowane ku podłodze Piątek: A. Wycisk na smith’cie (cluster) 3 x 5 x 1; 2 min przerwy; 5 powt. z 10sekundowymi przerwami B. Krzyżowanie linek 2 x 10 - 12 + 3 dropserie; 2 min przerwy; staramy się uzyskać 30-35 powt C. Wyciskanie siedząc na smith’cie (cluster) 3 x 5 x 1; 2 min przerwy; 5 powt z 10sekundowymi przerwami D. Wznosy bokiem stojąc 2 x 10 - 12 + 3 dropserie; 2 min przerwy; staramy się uzyskać 30-35 powt E. Wycisk wąsko na smith’cie (cluster) 3 x 5 x 1; 2 min przerwy; 5 powt z 10sekundowymi przerwami F. Prostowanie ramion na wyciągu 2 x 10 - 12 + 3 dropserie; 2 min przerwy; staramy się uzyskać 30-35 powt Sobota: A. Wiosłowanie na wyciągu siedząc (do brzucha) 3 x 4 - 6; 1 min przerwy; 5s napięcie przy każdym powt. B. Ściąganie drążka wyciagu górnego (wąsko) 2 x 10 - 12 + 3 dropserie; 2 min przerwy; staramy się uzyskać 30-35 powt C. Wiosłowanie na wyciągu linkami (do twarzy) 3x 4 - 6; 1 min przerwy; 5s napięcie przy każdym powt. D. Odwrotne rozpiętki na maszynie 2 x 10 - 12 + 3 droperie; 2 min przerwy; staramy się uzyskać 30-35 powt E. Uginanie ramion ze sztangą (cluster)3 x 5 x 1; 2 min przerwy; 5 powt z 10sekundowymi przerwami F. Modlitewnik 2 x 10 - 12 + 3 dropserie; 2 min przerwy; staramy się uzyskać 30-35 powt Lady w nocy regeneracja i ma rosnąć\-)};-) Zmieniony przez - Esther w dniu 2013-10-31 22:28:28

    Odpowiedzi: 1016 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 10/31/2013 10:26:58 PM Liczba szacunów: 0
  • Barki + Lapy: A) Wyciskanie na maszynie smitha 4x12-10 B) Unoszenie hantli w przod 4x15 C) Unoszenie na bok 4x15 D) Odwrotne rozpietki 4x20 A) Arnoldki 4x15 B) Podciaganie sztangi wzdluż tułowia A) Uginanie na modlitewniku 3x15 B) Uginanie hantli stojac 3x12 C) Uginanie ramion ze sztanga stojac 3x15 + 1s Uginanie jednoracz na modlitenwiku 20p + 1s Uginanie jednoracz o kolano 20p A) Wyciskanie wasko 4x15 B) Francus siedzac ze sztanga 4x10 C) Prostowanie ramion wyc.gornego zlinkja 4x15 + 1s Francus jednorącz + prostowanie w tył, po 20p i Cardio 45 min Postanowiełm oddzielić barki i łapy na osobny trneing, nie jestem w stanie tych parti wykonać z nogami czy plecami+klatka. Tak wyejabny po kazdym treningu jestem ze masakra %-) Dzis poleciała Klatka+Plecy A) Wycisk sztangi skos dodatni 4x 12-10 B) Wiosłowanie sztanga w opadzie nachwyt 4x12 C) Wyciskanie hantli poziom 4x15 D) Sciaganie drazka do klatki szeroko 4x15-12 A) Wislowanie polsztanga w opadzie oburacz 3x12 B) Pompki na poreczach 3x12-14 C) Sciaganie V wyc.gornego 3x12 D) Rozpietki skos dodatni 3x15 E) Pullover 3x15 F) Wioslo drazkiem wyc.dolnego 3x10 + Cardio 50 min rano, 15 po treningu Z biezacych info waga dzis pokazał 93kg, wiec 2kg wiecej niz ostatnio ale to pewnie wahania wody. Fat leci, forma sie poprawia caly czas, mysle ze 4-5kg i bede gotowy pod diureze i wejde z waga 3-4kg ciezzsy niz od ostatnich zawodach. Cardio postanowiłem zwiekszyc z 40 do 65 min ed i tak polece caly czas, 1 dzien w tyg jakis bez cardio bedzie, obciąłem tez fat z 50 do 30, ww dalej tak samo czyli 450 ed.

    Odpowiedzi: 1347 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 3/1/2017 2:11:45 AM Liczba szacunów: 0
  • Nie dać się czasowi

    Post
    Ladies SFD

    Maria - ja sobie kombinuję tak - jedyny zarzut jaki jest przeciwko tłuszczom nasyconym to ewentualne podnoszenie poziomu cholesterolu. A cholesterol jest łączony z blaszką miażdżycową, i dalej z chorobami serca i ....kaput pacjenta. Ale to wiedza lat 70tych. Teraz coraz wiecej czytasz o tym, ze cholesterol jest obecny w blaszce jako czynnik "gaszący" stan zapalny. Oprócz tego wiemy juz ze nie mamy tylko HDL i LDL, ale też mnóstwo podgatunków LDL, z których tylko jedna frakcja, na dodatek utleniona jest łączona z ewentualnie z ryzykiem rozwoju miażdżycy. Bez dyskusyjny jest fakt, ze cholesterol stanowi prekursor całej gamy hormonów, a szerokie skutki uboczne wynikające ze stosowania statyn (leków obniżających poziom cholesterolu) - tez pokazują że organizm go po prostu potrzebuje. Ja miałam ostatnio "bardzo dobre wyniki" - czyli cholesterolu malutko (proporcjonalnie HDL bardzo wysoko). A uważam, ze bedąc w wieku "trudnym" powinnam ułatwić mojemu organizmowi dalszą produkcję hormonów. Zobaczymy czy mi się uda. Wszytskie diety tłuszczowe krótkoterminowo podnoszą i HDL i LDL. ALe wcale nie te frakcje malutkie i wolnopływające. Zobacz prace Phinney'a. Np.: Lipids. 2009 Apr;44(4):297-309. doi: 10.1007/s11745-008-3274-2. Epub 2008 Dec 12. Carbohydrate restriction has a more favorable impact on the metabolic syndrome than a low fat diet. Volek JS1, Phinney SD, Forsythe CE, Quann EE, Wood RJ, Puglisi MJ, Kraemer WJ, Bibus DM, Fernandez ML, Feinman RD. Author information Abstract We recently proposed that the biological markers improved by carbohydrate restriction were precisely those that define the metabolic syndrome (MetS), and that the common thread was regulation of insulin as a control element. We specifically tested the idea with a 12-week study comparing two hypocaloric diets (approximately 1,500 kcal): a carbohydrate-restricted diet (CRD) (%carbohydrate:fat:protein = 12:59:28) and a low-fat diet (LFD) (56:24:20) in 40 subjects with atherogenic dyslipidemia. Both interventions led to improvements in several metabolic markers, but subjects following the CRD had consistently reduced glucose (-12%) and insulin (-50%) concentrations, insulin sensitivity (-55%), weight loss (-10%), decreased adiposity (-14%), and more favorable triacylglycerol (TAG) (-51%), HDL-C (13%) and total cholesterol/HDL-C ratio (-14%) responses. In addition to these markers for MetS, the CRD subjects showed more favorable responses to alternative indicators of cardiovascular risk: postprandial lipemia (-47%), the Apo B/Apo A-1 ratio (-16%), and LDL particle distribution. Despite a threefold higher intake of dietary saturated fat during the CRD, saturated fatty acids in TAG and cholesteryl ester were significantly decreased, as was palmitoleic acid (16:1n-7), an endogenous marker of lipogenesis, compared to subjects consuming the LFD. Serum retinol binding protein 4 has been linked to insulin-resistant states, and only the CRD decreased this marker (-20%). The findings provide support for unifying the disparate markers of MetS and for the proposed intimate connection with dietary carbohydrate. The results support the use of dietary carbohydrate restriction as an effective approach to improve features of MetS and cardiovascular risk.

    Odpowiedzi: 9477 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 10/13/2018 4:22:15 PM Liczba szacunów: 0
  • Int J Sport Nutr Exerc Metab. 2006 Aug;16(4):430-46. Effect of creatine and beta-alanine supplementation on performance and endocrine responses in strength/power athletes. Hoffman J, Ratamess N, Kang J, Mangine G, Faigenbaum A, Stout J. Source Dept. of Health and Exercise Science, The College of New Jersey, Ewing, NJ 08628, USA. Abstract The effects of creatine and creatine plus beta-alanine on strength, power, body composition, and endocrine changes were examined during a 10-wk resistance training program in collegiate football players. Thirty-three male subjects were randomly assigned to either a placebo (P), creatine (C), or creatine plus beta-alanine (CA) group. During each testing session subjects were assessed for strength (maximum bench press and squat), power (Wingate anaerobic power test, 20-jump test), and body composition. Resting blood samples were analyzed for total testosterone, cortisol, growth hormone, IGF-1, and sex hormone binding globulin. Changes in lean body mass and percent body fat were greater (P < 0.05) in CA compared to C or P. Significantly greater strength improvements were seen in CA and C compared to P. Resting testosterone concentrations were elevated in C, however, no other significant endocrine changes were noted. Results of this study demonstrate the efficacy of creatine and creatine plus beta-alanine on strength performance. Creatine plus beta-alanine supplementation appeared to have the greatest effect on lean tissue accruement and body fat composition.

    Odpowiedzi: 60 Ilość wyświetleń: 6620 Data: 4/24/2013 8:38:00 AM Liczba szacunów: 0
  • "PRYSZCZE" - wątek ogólny

    Post
    Zdrowie i Uroda

    Leczenie ogólne W leczeniu ogólnym podaje się antybiotyki. Najskuteczniejsza jest zwykle tetracyklina, któr&plusmn; obecnie swykorzystuje się praktycznie tylko w leczeniu tr&plusmn;dziku. Z innych antybiotyków zaleca się Davercin (erytromycynę), Dalacin C (klindamycynę), minocyklinę. Antybiotyki stosuje się według okre&para;lonych schematów, w dawkach nieco innych niż w zakażeniach bakteryjnych, zwykle przez wiele tygodni, a nawet miesięcy. Dodatkowo należy podawać witaminy działaj&plusmn;ce przeciwłojotokowo: PP, B2, C. W przypadku przyjmowania gotowych zestawów wielowitaminowych należy unikać tych, które zawieraj&plusmn; witaminę B12, gdyż ona sama może wywoływać objawy tr&plusmn;dzikowe. W ciężkich postaciach choroby stosuje się leki zawieraj&plusmn;ce13-cis kwas witaminy A (Roaccutane). Podaje się je zwykle przez 3-5 miesięcy. Leki te, podobnie jak i inne stosowane doustnie, należy przyjmować pod &para;cisł&plusmn; kontrol&plusmn; lekarza. Ze względu na możliwo&para;ć jego działań ubocznych trzeba okresowo wykonywać badania krwi oraz stosować u kobiet antykoncepcję przez okre&para;lony czas (zwykle nie mnie niż miesi&plusmn;c) przed rozpoczęciem kuracji, w trakcie i po jej zakończeniu. Korzystne działanie w leczeniu tr&plusmn;dziku maj&plusmn; także sole cynku (Zincteral). Kobietom można zalecać preparaty hormonalne o działaniu antyandrogenowym (Diane 35). Lek ten działa jednocze&para;nie antykoncepcyjnie. Stosuje się go także przez wiele miesięcy po wykluczeniu przeciwwskazań ginekologicznych i internistycznych (takich jak choroby w&plusmn;troby, zaburzenia lipidowe i układu krzepnięcia). Jego przyjmowanie powinno być także kontrolowane okresowymi badaniami krwi i moczu. W rzadkich przypadkach stosuje się Nizoral w tabletkach b&plusmn;dĄ Aldacton. Te preparaty mog&plusmn; być przyjmowane tylko pod kontrol&plusmn; lekarza. Szczepionka Acnevac nie jest obecnie podawana ze względu na jej niewielk&plusmn; skuteczno&para;ć. Wycofano się także z do&para;ć powszechnie zalecanej autohemoterapii (domię&para;niowego podawania krwi pacjenta pobranej z jego żyły). Leczenie miejscowe W leczeniu miejscowym używa się do oczyszczania skóry roztworów spirytusowych zawieraj&plusmn;cych tymol, mentol, kwas salicylowy. Z innych robionych w aptece preparatów należy wymienić od lat stosowan&plusmn; papkę ichtiolow&plusmn; i papkę panny Kummerfield w której skład wchodzi m.in. siarka. Istnieje również wiele preparatów gotowych zawieraj&plusmn;cych antybiotyki, często w poł&plusmn;czeniu z innymi składnikami. Na przykład: Davercin w postaci 3,5% roztworu, Dalacin T (zawieraj&plusmn;cy fosforan klindamycyny) w postaci roztworu i mniej drażni&plusmn;cej emulsji oraz żelu, Acnemycin (zawieraj&plusmn;cy erytromycynę) w postaci płynu i ma&para;ci, Acnidazil (preparat złożony zawieraj&plusmn;cy mikonazol oraz nadtlenek benzoilu - ten sam, który stanowi podstawę popularnego preparatu Benzacne) w postaci kremu, Zineryt (octan cynku z erytromycyn&plusmn;) w postaci proszku i rozpuszczalnika do przyrz&plusmn;dzania zawiesiny. Ponadto s&plusmn; &para;rodki zawieraj&plusmn;ce pochodn&plusmn; kwasu witaminy A, np.: Atrederm w postaci różnoprocentowych płynów, Isotrex (żel), Retin A (krem). Preparaty te po wywołaniu przej&para;ciowego podrażnienia zmniejszaj&plusmn; czynno&para;ć i wielko&para;ć gruczołów łojowych oraz rogowacenie uj&para;ć mieszków włosowych. Stosuje się je zwykle przez wiele tygodni. W tym czasie nie należy się opalać oraz używać kosmetyków i leków zawieraj&plusmn;cych alkohol. Lekiem o nieco podobnym działaniu, zwykle lepiej tolerowanym niż pochodne kwasu witaminy A, jest kwas azelajowy występuj&plusmn;cy w preparacie Skinoren krem. W łagodnych postaciach tr&plusmn;dziku pospolitego można samemu wypróbować preparaty kosmetyczne i słabo działaj&plusmn;ce leki dostępne w aptekach bez recepty. Leczenie domowe W leczeniu domowym można wykorzystać znane preparaty z serii Oxy (krem, żel, płatki kosmetyczne, emulsja), Effaclar i Effalpha (żel do mycia twarzy i emulsja) czy też zwykłe Benzacne. O stosowaniu tego typu preparatów należy zawsze informować dermatologa, gdyż w poł&plusmn;czeniu z niektórymi lekami mog&plusmn; one powodować podrażnienie skóry. Wskazane jest także okresowe oczyszczanie skóry (zwłaszcza z duż&plusmn; ilo&para;ci&plusmn; zaskórników) w gabinecie kosmetycznym. Leczenie farmakologiczne, zwłaszcza doustne, ale także i zewnętrzne powinno być prowadzone przez lekarza dermatologa. Będzie on umiał prawidłowo ocenić, czy w danej postaci tr&plusmn;dziku wystarczy leczenie miejscowe, jakimi preparatami należy je przeprowadzić, czy też należy już wł&plusmn;czyć preparaty o działaniu ogólnym. Rozpoczynaj&plusmn;c terapię tr&plusmn;dziku w gabinecie dermatologicznym, nie zawsze należy spodziewać się szybkiego i całkowitego jego wyleczenia, ale systematyczne stosowanie się do zaleceń lekarza pozwoli na złagodzenie objawów. Inne sposoby leczenia Niektórzy dermatolodzy zalecaj&plusmn; na&para;wietlanie promieniami nadfioletowymi. Stosuj&plusmn;c tę metodę, należy zawsze brać pod uwagę także jej uboczne działanie (szybsze starzenie się skóry, niebezpieczeństwo działania kancerogennego). W zmianach bliznowatych stosuje się zabiegi korekcyjne (dermabrazja, leczenie operacyjne), którymi zajmuje się chirurgia kosmetyczna. Mozna tez zmniejszyc powierzchnie blizn przez stosowanie róznych kremów: Cepan, Contrac-tubex, LIOTON 1000 Dobre sa takze laczenia leków np: Differin żel 0,1% + nadtlenek benzoilu 5% lub 10% (Benzacne żel 5% lub 10%, Oxy 10, Ultra Clerasil krem 10%), Differin żel 0,1% + klindamycyna (Dalacin T), Differin żel 0,1% + erytromycyna (Davercin, Aknemycin, Zineryt). Benzacne 5% z Dalacinem C i T daja chyba najlepsze rezultaty leczenia. Stosuje juz od dwóch tygodni i nie mam juz wogóle tradzika Differin żel 0,1% + erytromycyna (Davercin, Aknemycin, Zineryt). Zycze pozbycia sie syfów

    Odpowiedzi: 2431 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 1/22/2003 2:10:23 PM Liczba szacunów: 0
  • BAMF / Wściekły rosomak mode - ON

    Post
    Trening dla początkujących

    Nie subskrybuje żurnali, trudno w tym gąszczu sie doszukiwać wszystkiego, szczególnie ze mam dla siebie może ze 12 h tygodniowo, a przeznaczam je na pomaganie innym w treningu. - doskonale rozumiem, że nie każdy ma czas na to by poświęcać go np na przeglądanie publikacji naukowych. Jako, że zajęcie to wiąże się z moją aktywnością zwróciłem Ci uwagę na błędy zawarte w Twoich poprzednich wypowiedziach odnoszących się do kwestii związanych z badaniami, publikacjami, fizjologią człowieka. Prosze - podaj mi link taki gdzie są te pory i który zaprzecza obniżeniu kortyzolu po treningu dzięki suplementacji Glutaminą , będę wdzięczny - zdecydowana większość rapotów z badań takie informacje zawiera, zamiast abstraktów trzeba jednak czytać pełne wersje, oto pierwsze lepsze przykłady: http://ajpcell.physiology.org/content/281/4/C1259.full http://jap.physiology.org/content/91/2/832.full Z resztą polecam publikacje p. Karen Krzywkowski. Po pierwsze: nie ważne czy wzgledna czy bezwzgledna, ważne że reguła - źle odczytałeś mój komunikat: nie ma takiej reguły. Są od niej wyjątki, które często łatwo wyjaśnić. Innymi słowy przeprowadzając staranną selekcję badań i opierając się jedynie na tych dobrych jakościowo (randomizowane, krzyżowe lub podwójnie zaślepione, prowadzone przez niezależne placówki badawcze) zjawisko o którym wspominasz można pominąć. Z resztą, gdyby nie badania to o kreatynie, czy glutaminie nigdy byś nie usłyszał... Szlagierowy przykład głupiego badania i głupich badaczy: grupa ludzi ierze kreatynę i ćwiczy 3 tygodnie po trzech tygodniach dodajemy kofeine idiotyczny wniosek: kofeina chamuje wchłanianie kreatyny nie wiedzieli że w czasie pierwszych 3ch tygodni postępy siłowe muszą być większe? Nie wiedzieli że kreatyna to tylko jeden z elementów? miliony w to wierzyło przez dobrych kilka lat - widzisz. I to jest dowód na to, że badania trzeba umieć czytać i interpretować oraz znać ich język. Eksperyment na który się powołujesz wykazał, że kofeina zmniejsza retencję kreatyny w mięśniach (a nie jej wchłanianie które jako pojęcie odnosi się do przenikania substancji z przewodu pokarmowego do wnętrza organizmu). Obserwacja ta odpowiada z resztą rzeczywistości, co z resztą mogę jeśli chcesz wytłumaczyć (czyli na czym ta zależność polega i dlaczego nie jest aż tak istotna w przypadku przyjmowania kofeiny i kreatny okołotreningowo). Póki co powiem, że w praktyce suma korzyści z przyjmowania kreatyny i kofeiny razem jest wyższa niż zaobserwowana i z resztą "warunkowa" strata. Podobnie też jak suma korzyści ze stosowania kofeiny jest wyższa niż straty spowodowane tym, że powoduje ona insulinooporność i zwiększa aktywność glikokortykoidów (dokładnie kortyzolu). podobny szum robi obecnie badanie z witaminą C po treningu, ludzie rzucają się na takie coś bo może nie chce im się brać witaminy C - nie wiem, czy dobrze rozumiem tę wypowiedź, ale jeśli chodziło Ci o to, że szum wokół wit C wynika z tego, że ludziom nie chce się jej brać, to myślę, że warto byś to sobie jeszcze dobrze przemyślał... Tak naprawdę trzeba byłoby zmierzyć sumę zysków i strat dla sportowca przy stosowaniu i niestosowaniu wit C. Ja nie mam wyrobionego zdania w tej kwestii, choć uważam, że fakt iż witamina C umniejsza korzystny wpływ treningu nainsulinowrażliwość upośledzając translokację receptorów insulinowych w sarkolemmie jest argumentem na NIE, dal dużych dawek wit C. Nie zapominajmy też że niepożądana odpowiedź ze strony kortyzolu przychodzi z opóźnionym pikiem i w zasadzie ewentualną konieczność jego obniżania warto byłoby ukierunkować na pory inne niż czas bezpośrednio po treningu. Biorąc pod uwagę jakże często niedoceniaoną, a wyjątkowo pozytywną rolę wolnych rodników na proces adaptacji wysiłkowej osobiście w ogóle bym z dużych dawek przeciwutleniaczy rezygnował w okresie powysiłkowym. w jaki logiczny sposób jeśli można wiedzieć? z góry wyjaśniam - że ja także się mylę. Z tym że kiedyś myliłem się częściej. Doświadczenie w jakim zakresie? Glutaminy czy piłki noznej? - musialbyś tak sformułować tę wypowiedź by była ona bardziej czytelna. Jeśli chodzi o glutaminę, to moje doświadczenie jest w zgodzie z innymi badaniami i procesami fizjologicznymi niż te które przejaskrawiasz poniżej. - niestety tak Ci się tylko wydaje, ponieważ o fizjologii pojęcie masz dość skromne i szczerze dziwię się swadzie z jaką próbujesz zmierzyć się z kwestiami, których istota chyba trochę Ci umyka. Moje i moich podopiecznych doświadczenie mówi glutaminie TAK. Odnosi sie to także do doświadczenia innych trenerów. - ok, to jest jakiś argument. Kiedy osoba, która zajmuje się trenowaniem innych r - ewidentnie dostrzega pewną zależność i podobną zależność dostrzegają inni trenerzy, to jest to argument który uzasadnia entuzjazm tej osoby względem danej substancji. Ja natomiast mogę mieć do tego swoje uwagi i wskazać, że Twoje wytłumaczenie owej zaobserwowanej przez Ciebie zależności musi być inne niż to przy którym się upierasz. Innymi słowy: nawet jeśli glutamina wspomaga w jakiś sposób regenerację, to nie wynika to z jej wpływu na poziom kortyzolu. Ty podajesz przesłanki typu "szlak metaboliczny X jest lepiej stymulowany przez BCAA niż przez glutaminę" - i co z tego? po pierwsze BCAA jest przyjmowane osobno, po drugie inne aminokwasy są pod dostatkiem. - chyba nie zrozumiałeś. Zwróciłem uwagę, że to co przypisuje się nieraz glutaminie potrafią inne aminokwasy Pozostaje pytanie gdzie i jak "znika" glutamina podana w uderzeniowej dawce 20g. - część w jelitach, a część w glukoneogenezie tak wątrobowej jak i - co nie wszyscy wiedzą - nerkowej. I co nam daje te kilka ścieżek metabolicznych "zniknięcia" glutaminy. - dodatkową energię w postaci glukozy. Mógłbym powiedzieć że nic mnie to nie obchodzi, działa to biorę. Większość osiedlowych koksików nie ma pojęcia co to jest palec cynkowy, ale biorą, bo działa. - masz przecież prawo równać do kogo chcesz. Co innego żebym handlował glutą, mógłbyś mnie brać "pod włos" i byłoby to usprawiedliwione. - ciekawa koncepcja prowadzenia rozmowy, zakładająca że moją intencją jest podpuszczanie Cię. Ciekawie także obierasz perspektywę. Zważ na to, że nieprawdziwość informacji, które tutaj przedstawiasz nie musi wynikać z Twojej interesowności, ale z braku kompletu danych, czy też niewłaściwego ich zrozumienia. Mało tego sama, ewentualna interesowność nie musiałaby sprowadzać się do perspektywy korzyści materialnych czy działań handlowych przecież dla większości osób najczęściej walutą w dyskusjach jest "racja", więc proszę Cię nie używaj wobec mnie tak naiwnej retoryki bo szkoda mi czasu na to by ją prostować...

    Odpowiedzi: 93 Ilość wyświetleń: 7654 Data: 3/31/2012 11:22:00 PM Liczba szacunów: 0
  • WinterR - Road to 2021

    Post
    Przygotowanie do zawodów

    Takie zmiany w szamie od poniedziałku a mianowicie +30g dekstrozy do intra i wleci też 5iu insy do posiłku pre workout który jem na około 1h przed treningiem. po treningu sprawdzę sobie czy te 5iu styka do takiej ilości węgli pre + intra :) ogólnie teraz nie leci insa do pre i po treningu na moim gluko pokazuje około 58-60 więc w taką wartość też będę celował żeby wychodziło z insą i węglami intra :) w dnt +40g węgli rozłożone na 5 posiłków. I to tyle ze zmian, cardio bez zmian no i reszta supli też bez zmian :) 6 Tydzień Masy 16.11.2020 do 22.11.2020 DT 1. 75g Whey C-6 + 35g Oliwa 2. 300g pierś + 75g Ryż 3. 300g pierś + 75g Ryż 4. 300g pierś + 125g Ryż Intra -> 30g EAA + 10g Kreatyny +30g Dekstrozy 5. 75g Whey C-6 + 225g Ryż 6. 300g pierś + 150g Ryż DNT 1. 75g Whey C-6 + 35g Oliwa 2. 300g pierś + 70g Ryż 3. 300g pierś + 70g Ryż 4. 300g pierś + 70g Ryż 5. 300g pierś + 70g Ryż 6. 300g pierś + 70g Ryż 7x25min cardio na czczo

    Odpowiedzi: 9761 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 11/14/2020 6:20:09 PM Liczba szacunów: 2
  • WinterR - Road to 2021

    Post
    Przygotowanie do zawodów

    Właśnie robię szame na jutro więc przy okazji napisze jak będzie teraz wyglądała ona przy tym 18 tygodniu masy. Dodaje 30g ryżu w dni treningowe W dni bez treningu dodam 25g ryzu :p 1. 75g Whey C-6, 100g masło orzechowe 2. 300g Kury, 120g Ryżu, 5g Oliwy z oliwek 3. 300g Kury, 120g Ryżu, 5g Oliwy z oliwek 4. 75g Whey C-6, 170g Ryż Intra: 25g EAA, 10g Kreatyny, 40g Dekstrozy 5. 75g Whey C-6, 270g Ryż 6. 300g Kury, 200g Ryż, 5g Oliwy z oliwek W dni bez treningu, 1 posilek taki sam a 2-6. 300g kury, 100g ryż, 5g oliwy

    Odpowiedzi: 9761 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 2/7/2021 7:09:03 PM Liczba szacunów: 1
  • nadciśnienie? u 25 latka?

    Post
    Zdrowie i Uroda

    Zmierzyłam sobie ciśnienie. Mierzyłam kilkanaście razy i na prawej i na lewej ręce. Oto wyniki. Lewa ręka: 1.Ciśnienie: 164/126 Tętno: 123 2.Ciśnienie: 158/166 Tętno: 123 3.C: 177/147 T: 116 4.C:170/109 T:96 5.C:154/94 T:80 6.C:162/122 T:128 7.C:154/114 T:96 8.C:134/89 T:98 9.C:119/69 T:101 10.C:149/110 T:116 Prawa ręka: 1.C:168/101 T:112 2.C:157/98 T:109 3.C:137/82 T:98 4.167/112 T:101 5.C:155/99 T:93 6.C:168/116 T:109 7.C:139/79 T:93 8.C:142/88 T:93 9.C:142/92 T:93 10.C:146/93 T:91 No. Wiem,że tego dużo,ale chciałam dokładnie zmierzyć. Co o tym sądzicie? Bardzo proszę napiszcie. Jakie mam wyniki? Co powinnam dalej robić? Iść do lekarza?

    Odpowiedzi: 35 Ilość wyświetleń: 14919 Data: 12/27/2007 5:00:12 PM Liczba szacunów: 1
  • NOWOŚĆ GOLD-VIT C 1000 Forte !!!

    Post
    NUTRIFARM&OLIMP

    PureWay-C&#174; dostępna jest wyłącznie w produktach Olimp Laboratories&#174;, tylko teraz w preparatach GOLD-VIT C 1000 Forte&#8482; oraz Gold Vit C 500 Plus&#8482; znajdziesz najlepszą i najbardziej przebadaną w ostatnich latach formę witaminy C, która wchłania się tak szybko do krwi i jest tak szybko absorbowana przez komórki, co zostało potwierdzone w licznych badaniach naukowych in vitro i in vivo. Postaw na PureWay-C&#174;, najlepszą witaminę C, a zyskasz: - Produkt unikalny i innowacyjny - Skuteczność działania potwierdzoną w licznych badaniach naukowych - Wiarygodność: żaden inny produkt nie ma tak bogatej dokumentacji naukowej, potwierdzającej jego skuteczność - Szybkość działania: PureWay-C&#174; jest najszybciej absorbowaną przez komórki formą witaminy C - Skuteczniejsza pomoc w ochronie układu odpornościowego Unikalnie zwiększona biodostępność, dzięki której zyskuje się optymalny poziom niezbędnej dla organizmu aktywnej witaminy C. - PureWay-C&#174; to wyłącznie naturalne składniki i liczne korzyści zdrowotne - PureWay-C&#174; bezpieczna i dobrze tolerowana forma witaminy C &#8211; przyjazna dla żołądka - Jedyny taki produkt na rynku! Tylko w preparatach GOLD-VIT C 1000 Forte&#8482; oraz Gold-Vit C 500 Plus&#8482;! Komu polecany jest GOLD-VIT C 1000 Forte&#8482;? Preparat przeznaczony dla osób dorosłych w szczególności wykonujących ciężką pracę fizyczną, sportowców wyczynowych, jak i ćwiczących rekreacyjnie oraz wykazujących zwiększone zapotrzebowanie na witaminę C (stres, palenie papierosów), w okresie obniżonej odporności organizmu (okres jesienno-zimowy). Zalecana porcja dzienna: 1 kapsułka raz dziennie po posiłku głównym lub inaczej po konsultacji z lekarzem. Nie należy przekraczać zalecanej dziennej porcji do spożycia w ciągu dnia. Suplement diety nie może być stosowany jako substytut zróżnicowanej diety. Zalecany jest zrównoważony sposób żywienia i zdrowy tryb życia. Warunki przechowywania: przechowywać w suchych pomieszczeniach, w temperaturze pokojowej. Przechowywać w sposób niedostępny dla małych dzieci.

    Odpowiedzi: 170 Ilość wyświetleń: 14896 Data: 10/16/2009 1:52:50 PM Liczba szacunów: 0
  • "L-tyrozna: L-Tyrozyna jest materiałem budulcowym potrzebnym do syntezy dopaminy i noradrenaliny - neuroprzekaźników potrzebnych do efektywnego myślenia i działania pamięci długotrwałej. Najlepiej brać z witaminą B6, która bierze udział w przemianie aminokwasów (więc m.in. L-Tyrozyny). " Generalnie bialko wymaga witaminy b6, ale przekstałcenia l-tyrozyny w adr i nor jest wymagana witamina c i miedź.

    Odpowiedzi: 84 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 12/12/2005 10:29:23 AM Liczba szacunów: 0
  • 14.03.2011 - Poniedziałek Cześć, Wczoraj zrobiłem trening Klatki + Bicepsa + Brzuch + Cardio + 3 serie na łydki Dodałem do suplementacji 1 tab Vit C Strong 1000 na Noc. SUPLEMENTACJA : +Rano: - 4 gramy proszku zasadowego - 1 tab Multi Pack 36 - 1 kaps Super OMEGA-3 + Vitamin E - 1 tab GLUCOSAMINE Sport Complex - 1 tab Fat Transporter - 2 tab Thermo Fat Burenr - 1 kaps Taurine 900 - 1 tab witaminy b6 (50mg) - 2 kaps HMB formula caps - 500 mg Tyrozyny - 200 mg Potasu ( do 1 posiłku) +Popołudniu: - 1 kaps Super OMEGA-3 + Vitamin E - 1 tab Fat Transporter - 1 tab witaminy b6 (50mg) - 2 kaps HMB formula caps - 500 mg Tyrozyny +Popołudniu: trochę później: - 8 kaps L-Glutamine mirconized T6 - 1 kaps Super OMEGA-3 + Vitamin E - 1 tab Fat Transporter - 1 tab GLUCOSAMINE Sport Complex - 1 kaps Taurine 900 - 1 tab witaminy b6 (50mg) - 2 kaps HMB formula caps +Przed Treningiem: - 3-5 kaps Leucine Fusion - 10 gram BCAA Powder - 1 tab Fat Transporter - 3 tab Thermo Fat Burenr - 1000 mg Tyrozyny +Po treningu siłowym : -10 gram BCAA Powder +Po Treningu Cardio: - 8 kaps Leucine FUSION - 10 gram BCAA Powder - 35 gram IsoLite - 2 kaps HMB formula caps - 8 kaps L-Glutamine mirconized T6 - 200 mg Potasu ( do posiłku potreningowego) +Na Noc: - 1 tab MultiPack 36 - 1 tab MEGA MINERAL pack - 1 kaps Super OMEGA-3 + Vitamin E - 60 gram Casein 100 - 1 tab GLUCOSAMINE Sport Complex - 1 kaps Taurine 900 - 1 tab Fat Transporter - 2 kaps HMB formula caps - 4 gramy proszku zasadowego - 1 tab Vit C Strong 1000 - 25 mg Cynku POSIŁKI : 1 Posiłek : 80 gram płatków owsianych 50 gram Perfect Whey Protein 2 Posiłek : 80 gram makaronu durum 200 gram piersi z kurczaka (gotowana) 100 gram Warzyw 3 Posiłek : 80 gram makaronu durum 200 gram piersi z kurczaka (gotowana) 100 gram Warzyw 4 Posiłek : 80 gram makaronu durum 200 gram piersi z kurczaka (gotowana) 100 gram Warzyw 5 Posiłek po treningu 100 gram ryżu basmati 200 gram piersi z kurczaka (grilowana) 6 Posiłek na noc 60 gram CASEIN 100 TRENING : KLATA + BICEPS + BRZUCH + ŁYDKI KLATKA : Rozgrzewka !!! P6 X 20/15/12/10/10/8 - WYCISKANIE SZTANGI W LEŻENIU NA ŁAWCE POZIOMEJ (50kg/70kg/90kg/100kg/110kg/120kg) P5 X 15/12/10/10/8 - WYCISKANIE SZTANGI (suwnica Smitha)NA ŁAWCE SKOŚNEJ -GŁOWĄ W GÓRĘ S3 X 12/12/12 - WYCISKANIE SZTANGIELEK W LEŻENIU NA ŁAWCE SKOŚNEJ - GŁOWĄ W DÓŁ S3 X (do załamania) - ROZPIĘTKI ZE SZTANGIELKAMI W LEŻENIU NA ŁAWCE POZIOMEJ BICEPSY: S3 X (metoda 21 inaczej 3 x 7) UGINANIE RAMION ZE SZTANGĄ P3 (do załamania) UGINANIE RAMION ZE SZTANGIELKAMI STOJĄC(uchwyt "młotkowy") S4 X 15/12/12/10 UGINANIE RAMION (pojedynczo) PODCHWYTEM KUCAJĄC RĄCZKĄ WYCIĄGU(łokieć oparty o kolano) ŁYDKI: 3 X 20/20/15 WYPYCHANIE CIĘŻARU NA MASZYNIE PALCAMI NÓG BRZUCH : 3 X (do załamania) SKŁONY TUŁOWIA Z NA MASZYNIE SIEDZĄC 3 X (do załamania) SKŁONY W LEŻENIU GŁOWĄ W DÓŁ Z SKRĘTAMI TUŁOWIA 3 X (do załamania) UNOSZENIE NÓG W ZWISIE NA DRĄŻKU LEGENDA : S - stały ciężar P - większy ciężar co serie L - seria łączona CARDIO : 30 minut na bieżni ustawionej maksymalnie do góry - szybki chód na tętnie 130-140 HR - ostatnie 5 minut bieżnia opuszczona na poziom 0 i prędkość około od 5,5 km/h do 4,5 km/h i wyłączam bieżnie. Zmieniony przez - jabolcokk w dniu 2011-03-15 19:26:26

    Odpowiedzi: 395 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 3/15/2011 5:49:53 PM Liczba szacunów: 0