SFD.pl - Sportowe Forum Dyskusyjne

Wyszukiwarka

Znalezione pod frazą:

c

  • Rany w nosie

    Post
    Zdrowie i Uroda
    PRO

    Najczęstszą przyczyna powstawania strupów w nosie jest suchość błon śluzowych nosa. Może ona wynikać z częstego przebywania w pomieszczeniach klimatyzowanych, jak również ze zbyt niskiej wilgotności powietrza. Przyczyną suchości błoń śluzowych mogą być również alergie, np. na pyłki traw, drzew, a także sierść zwierząt, kurz, czy roztocza. Przyczyną powstawania strupków w nosie mogą być również rozwijające się w nim bakterie. Suchości nosa można nabawiać się również nadużywając sprayów do nosa. Pomocne może okazać się zakrapianie nosa sokiem z aloesu lub olejkiem z drzewa herbacianego. Aloes wykazuje działanie przeciwgrzybiczne, przeciwbakteryjne oraz nawilżające. Znajdziemy w nim takie składniki jak witamina A, B2, C, a także aminokwasy. Aloes chroni skórę przed przesuszeniem i nadaje jej elastyczność. Dzięki czemu świetnie sprawdzi się jako preparat dla suchej i wrażliwej skóry. Jednocześnie pomaga zwalczyć rozwijające się grzyby i bakterie. Olejek z drzewa herbacianego wykazuje natomiast działanie antyseptyczne, dezynfekujące, przeciwzapalne, przeciwwirusowe, bakteriobójcze oraz grzybobójcze. Olejek z drzewa herbacianego sprawdzi się bardziej w przypadku skóry tłustej, trądzikowej. W przypadku nawracających problemów ze strupkami w nosie należy udać się do laryngologa. Warto wykonać wymaz z nosa, by sprawdzić, jakie dokładnie bakterie się w nim rozwinęły. Dzięki czemu zastosować można będzie odpowiednio ukierunkowane leki/maści. Dobrym pomysłem będzie również wizyta u alergologa. Warto wykonać testy alergiczne. Wykonać można testy skórne, testy z krwi oraz testy prowokacyjne. Jednym z najprostszych badań są testy skórne. Podstawowy panel zawiera około 15-20 alergenów (w tym kurz, roztocza, niektóre trawy, drzewa, sierść psa, kota). Są to najczęstsze przyczyny powodujące problemy alergiczne, które mogą objawiać się między innymi suchością błon śluzowych nosa, katarem, strupkami w nosie. Do poczytania: http://www.sfd.pl/Zbity_mi%C4%99sie%C5%84%2C_co_z_tym_zrobic_-t234525.html http://www.sfd.pl/Podbite_oko_macie_jakie%C5%9B_sposoby_-t490861.html http://www.sfd.pl/Co_jest_dobre_na_limo_pod_okiem_zeby_szybko_znikne%C5%82o_-t243553.html /SFD/2016/10/17/6e35195eaa9c425b9404fb362787c456.jpg Zmieniony przez - lubiekaszke w dniu 2016-11-09 10:32:20

    Odpowiedzi: 12 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 10/17/2016 4:38:45 PM Liczba szacunów: 0
  • boks vs kickboxing

    Post
    Sztuki Walki
    PRO

    boks jest ciekawy ale postawa bokserska na ulice moze sie skonczyc zlamanym kolanem wykrocznej nogi :] ale naklad pracy na dane konczyny nie zalezy od stylu a od trenera ________________________________________ ...live fast, f.u.C.k hard, die young... ________________________________________ Doradca w dziale trening-to brzmi dumnie

    Odpowiedzi: 115 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 2/27/2003 12:29:08 AM Liczba szacunów: 0
  • " Sylimarol (sylibinina) 60draż (35mg) 7.5PLN Działanie: Poprzez stabilizację błon komórkowych komórek wątrobowych wykazuje działanie ochronne wobec miąższu wątroby. Działa stabilizująco, regenerująco i ochronnie na błony komórek wątroby. Wskazania: W przewlekłych zapaleniach wątroby, jej toksycznych uszkodzeniach oraz w marskości wątroby. Także w okresie rekonwalescencji po ostrych zapaleniach wątroby. Dawkowanie: Preparat podaje się po posiłkach. Dawka początkowa 140 mg 3 razy na dobę, dawka podtrzymująca 70 mg 3 razy na dobę. __________________ Hepatil (ornityna) 40tabs (150mg) 14PLN Działanie: Przyspiesza wątrobowe i mózgowe procesy odtruwania, korzystnie wpływając na przemiany białek, tłuszczów i węglowodanów w organizmie oraz działa regenerująco na uszkodzone komórki wątrobowe. Ornityna zwiększa również tolerancję na substancje uszkadzające miąższ wątroby. Wskazania: Ostre zapalenia wątroby i marskość wątroby niezależnie od etiologii, stany przedśpiączkowe oraz śpiączka wątrobowa. Ornitynę stosuje się także w zaburzeniach trawienia wywołanych niewydolnością wątroby. Dawkowanie: Profilaktycznie stosuje się 1-2 tabletki 3 razy na dobę. W zapaleniu wątroby, marskości lub stłuszczeniu stosuje się 0,5-1,0 g/d. W ostrym zapaleniu wątroby 5-10 g/d, w przewlekłym zapaleniu wątroby i marskości 10-20 g/d. _____________________________ Essential forte (fosfolipidy) 50caps (300mg) 40PLN Działanie: Podawanie polienylofosfatydylocholiny prowadzi do zwiększenia ilości nienasyconych kwasów tłuszczowych wbudowanych w błony biologiczne. Pobudza aktywność lipazy lipoproteinowej oraz jej postaci wątrobowej, przyspieszając metabolizm VLDL. Wskazania: Toksyczne uszkodzenie wątroby, alkoholowe i wirusowe zapalenia wątroby, stłuszczenie, marskość oraz inne. Dawkowanie: Przed posiłkiem lub w trakcie posiłku - początkowo 600 mg 3 razy na dobę, w leczeniu podtrzymującym 3 razy na dobę 300 mg (kapsułki należy połykać w całości). ___________ Przy okazji warto wspomnieć o reszcie bardzo przydatnych i zarazem niedrogich preparatów jakie można nabyć bez problemu w aptece, a które znacznie poprawią efektywność cyklu: FilomagB6 (magnez + witB6) 50tabs 7.5PLN Dawkowanie: 1tabs po treningu + 1tabs przed snem Zincas forte (cynk) 50tabs 5.5PLN Dawkowanie: 1tabs przed snem Kalipoz prolongatum (potas) 30tabs 5PLN (recepta 2.5PLN) Dawkowanie: 1tabs po treningu Bcomplex (witaminy z grupy B) 50 tabs 3.5PLN Dawkowanie: 1tabs do każdego posiłku Vit C 30tabs (100mg) 2PLN Dawkowanie: 5 x 200mg dziennie najlepiej razem z owocem "

    Odpowiedzi: 45 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 9/24/2006 6:37:51 PM Liczba szacunów: 1
  • Sylicaps nie sprawdził się u mnie już przy 40mg mety ed, za to znakomicie Essentiale. Hepatil świetnie poprawia wyniki alat, aspat nawet w przeciągu dwóch tygodni. Reszty nie próbowałem skoro mam oba sprawdzone (czyt. działające). C'ya

    Odpowiedzi: 45 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 9/25/2006 8:18:57 PM Liczba szacunów: 0
  • na cyklu możesz to brać Aspargin-magnez i potaz Witaminy A,C,E i selen Alitol-czosnek Omega 3 Koenzym Q10 możesz ale nie musisz potrzebny raczej do ciężkich cykli Dawaj soga

    Odpowiedzi: 45 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 9/26/2006 8:50:19 PM Liczba szacunów: 0
  • Składniki: otarta skórka z 1/2 cytryny, 3 łyżki soku z cytryny, 1 łyżeczka mielonego imbiru, 1 łyżeczka mielonego cynamonu, 1 łyżka płynnego miodu, 2 łyżki oliwy z oliwek, 4 piersi z kury, najlepiej ze skórą Jak przyrządzić? Wymieszać wszystkie składniki (oprocz kury) w szkalnym żaroodpornym naczyniu. W piersiach zrobić 3 głębokie cięcia po każdej stronie i dodać do marynaty, dokładnie obtoczyć piersi w marynacie i wstawić do lodówki na co najmniej 1 godz. (od czasu do czasu obracać). Piekarnik podgrzać do 180 st. C i piec kurczaka przez 30 minut. Smacznego!

    Odpowiedzi: 83 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 10/5/2006 4:27:23 PM Liczba szacunów: 0
  • DHEA. Bezpieczny anabolik!?

    Post
    NUTRIFARM&OLIMP
    PRO

    co do kortyzolu roid, miales doswiadczenia z suppress c z cela? albo ogolnie androstenetriolem?

    Odpowiedzi: 274 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 12/17/2009 9:14:23 PM Liczba szacunów: 0
  • DHEA. Bezpieczny anabolik!?

    Post
    NUTRIFARM&OLIMP
    PRO

    w opisach dhea czesto wymieniane jest stosowany na oseoporoze, rozumiem ze dziala w jakis sposob na tkanke łaczna i kostna, w takim razie pod wzgledem kontuzja jako bloker kortyzolu bezpieczniejszy wydaje sie byc dhea niz androstentriol. dobrze mysle? pod wzgledem libido, nastroju tez dhea ma lepsze dzialanie. pozostaje tylko pytania czy dhea jest wystarczajacym blokerem kortyzolu, jesli nie to moze dobrym mixem byloby jednoczesne stosowanie mniejszych dawek dhea i np superess C, zeby tylko nie przesadzic

    Odpowiedzi: 274 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 12/18/2009 5:58:01 PM Liczba szacunów: 0
  • DHEA. Bezpieczny anabolik!?

    Post
    NUTRIFARM&OLIMP
    PRO

    tak samo jak z witamina c ;) zobacz ta relacje z cyklu na DHEA 1600mg ed http://forum.bodybuilding.com/archive/index.php/t-644843.html

    Odpowiedzi: 274 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 12/22/2009 10:08:46 AM Liczba szacunów: 0
  • Dawkowanie ashwagandhy

    Post
    Odżywki i suplementy
    PRO

    Trochę jest właśnie, a nigdy jakoś na stres bardzo odporny nie byłem. Dodatkowo ostatnio badania kortyzolu były niby w normie, ale górna granica to właśnie zdecydowałem się wrzucić z witaminą C.

    Odpowiedzi: 8 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 11/3/2016 6:01:06 PM Liczba szacunów: 0
  • Dawkowanie ashwagandhy

    Post
    Odżywki i suplementy
    PRO

    Głównie chodzi mi o poprawe odporności na stres, a kortyzol był 23,5/25. Także na razie zostaje przy 600. Dzięki za pomoc c:

    Odpowiedzi: 8 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 11/3/2016 6:07:27 PM Liczba szacunów: 0
  • Kreatyna -rano i po, czy przed i po treningu?

    Post
    Odżywki i suplementy
    PRO

    Kreatyna jest jednym z najbardziej znanych i przebadanych suplementów świata, swoją popularnością dorównuje, jeżeli nie przewyższa, nawet odżywce białkowej. Jednak czym właściwie jest kreatyna i jaki jej rodzaj jest dla nas odpowiedni? Podstawowym zadaniem kreatyny jest magazynowanie energii (ATP) w komórkach mięśniowych po to by podczas wysiłku fizycznego mogła zostać uwolniona do wykonania pracy. Podwyższony poziom kreatyny w mięśniach skutkuje większą ilością energii dostępną do wykorzystania. Oprócz uwalniania energii kreatyna prowadzi również do zwiększenia masy mięśniowej oraz siły i wytrzymałości, zwiększenia ilość energii, jak również może pomóc w procesie redukcji tkanki tłuszczowej, co udowadnia coraz większa liczba badań. Dawkowanie Istnieją dwie metody dawkowania kreatyny, pierwsza cykliczna to tzw. ładowanie - podczas której dzienna dawka kreatyny może osiągać nawet 30g. Ten rodzaj dawkowania stosuje się w celu "nasycenia mięśni" kreatyną. Niektóre badania potwierdzają słuszność tego sposobu jednak dużo bardziej popularną formą stosowania kreatyny jest stosowanie jej wyłącznie okołotreningowo bez przerw. Większość topowych sportowców czy ekspertów poleca tą formę ponieważ nadmiar spożytej kreatyny zostaje poprostu wydalony a w dni nietreningowe nie ma potrzeby uzupełniać ATP które się nie zużywa. Czy kreatyna szkodzi? Kreatyna jest owiana masą przeróżnych bezsensownych mitów które nie mają żadnych podstaw naukowych takich jak to że powinno się ją przyjmować z węglowodanami prostymi, podczas ładowania kreatyną nie można pić kawy czy to że szkodzi na nerki czy wątrobę. Jedynym negatywnym skutkiem stosowania kreatyny może być minimalne zatrzymywanie wody przy stosowaniu monohydratu oraz dyskomfort żołądkowy przy naprawdę sporych dawkach. Jednakże z pomocą na te skutki uboczne przychodzą nam inne formy kreatyny takie jak chociażby T.C.M czyli jabłczan kreatyny. Jedno jest pewne, suplementacja kreatyną przynosi spore efekty, nieważne jakiej formy używamy i nie powinniśmy się bać jej używać. Produkt ten zasługuje na topowe miejsce na liście suplementów wszech czasów. Nawodnienie Jeżeli chodzi o suplementację kreatyną, dobrze jest spożywać większą ilość wody oraz podczas zażywania dawki kreatyny popić ją około 400-500 ml wody. Jednakże odpowiednie nawodnienie powinno być jedną z podstaw dobrej diety. Nawodnienie organizmu to obok żywienia jeden z fundamentów w dobrze zbilansowanej diecie. Jest niezbędne do funkcji takich jak trawienie, przemiana materii czy procesy metaboliczne. Dbając o odpowiednie nawodnienie organizmu nie tylko wpływamy na nasze zdrowie i samopoczucie, ale również przyczyniamy się do spalania tkanki tłuszczowej i rozwoju mięśni. Dziennie należy wypijać około 2-4 litrów wody, jednakże bardzo wiele osób nie stosuje się do tego limitu. Błędem jest zarówno nie wypijanie wystarczającej ilości płynów, co powoduje m.in. zatrzymanie wody w organizmie, jak i nadmiar wypijanych płynów, przez co wypłukujemy z naszego organizmu potrzebne nam do funkcjonowania składniki. /SFD/2017/12/1/832ab7355ea6479289152705d53238c0.jpg

    Odpowiedzi: 40 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 12/1/2017 11:01:25 PM Liczba szacunów: 0
  • Musisz rozp*******ć zawodników w pełnokontaktowym amatorskim ringu. Dużo trenować i mieć dietę. I źle interpretowane jest tutaj jest określenie "kelner". Kelner to nie beznadziejny zawodnik ogólnie, tylko zawodnik słaby w porównaniu z rywalem, np. walka Fedora z Pudzianowskim. Pudzian nie ma szans, więc jest kelnerem (pomijam już to, że jest celebtytą).

    Odpowiedzi: 29 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 1/8/2011 7:55:02 PM Liczba szacunów: 0
  • Oslona watroby przy Mecie.

    Post
    Doping
    PRO

    chcesz 1 cykl z mety wiec moja propozycja jestb taka CYKL I 1-5 metanabol 15mg ed (1 tabletka do sniadania 1 tabletka do obiadu i przed treningiem 1 tabletka odblokowanie kilka godzin po ostatniej tabletce dzień 1: 3 tabletki ( tj. 150mg ) dzień 2-9: 1 tabletka ( tj. 50mg ) CYKL II 1-8 prop 50mg e2d od pierwszego do ósmego tygodnia propionat testosteronu co drugi dzień w dawce 50mg odblokowanie 2 dni po ostatniej iniekcji 12 tabletek clomidu dzień 1: 3 tabletki ( tj. 150mg ) dzień 2-9: 1 tabletka ( tj. 50mg Dodatki do cyklu – WAŻNE! Na cyklu sterydowym bardzo ważne są dodatki, których niedobór może występować poprzez zwiększenie metabolizmu i kupę skomplikowanych reakcji, które zachodzą w naszym organiźmie podczas cyklu SAA a) witaminy i minerały – należy zaopatrzyć się w jakiś kompleks dla sportowców i łykać 200% dziennego zapotrzebowania ( nie licząc diety ) b) kwasy tłuszczowe Omega-3 – także potrzebny preparat, wzmagający anabolizm białek c) osłonki na żołądek – coś co ochroni nasz żołądek ( polecam Lakcid – tani i bez recepty ) przed owrzodzeniami jakie mogą być następstwem łykania dużych ilości hepatoksycznych tabletek takich jak metanabol albo winstrol ( tyczy się tylko cykli z środkami doustnymi ) d) osłonki na wątrobę – robimy miesięczną lub dłuższą w przypadku bóli kurację po odstawieniu SAA. Najlepiej kupić Essentiale lub Esselive w wersji forte. Żadnych Sylimaroli ani Hepatili bo to nie pomoże przy tak mocnych środkach jak niektóre sterydy

    Odpowiedzi: 27 Ilość wyświetleń: 15347 Data: 6/23/2008 5:23:21 PM Liczba szacunów: 0
  • Juz po solarium co teraz????

    Post
    Odżywianie i Odchudzanie
    PRO

    hmm...najlepiej kup cos specjalnego po opalaniu, jest tego mnowstwo:)najlepiej zeby zawieralo pantenol, liposomy dostarczajace witamin A, C, E i beta-karoten. Ja np. stosuje balsam chlodzacy po opalaniu Avon, nie jest drogi i starcza na dluuugo:)

    Odpowiedzi: 31 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 5/2/2003 7:30:06 PM Liczba szacunów: 1
  • Świerzb Jest choroba zakaźna wywołana przez świerzbowiec ludzki. Zapłodniona samiczka ( wielkości 0,3 do 0,4 mm) przenika w głąb skóry i żłobi w warstwie rogowej ślepo zakończoną linijną norę świerzbowcową i składa 2-3 jaja, ginie po kilku tygodniach. Z jaj tych wylegają się larwy, które po 3 tygodniach przekształcają się w dorosłe osobniki. W ostatnich latach wzrosła ilość osób zakażonych świerzbem. zakażenie następuje drogą kontaktów bezpośrednich lub za pośrednictwem przedmiotów, zwłaszcza pościeli ( rozgrzanie ciała w pościeli sprzyja przedostawaniu się samic do naskórka). Świerzbowce nie mogą przeżyć poza skórą powyżej 3-4 dni, toteż bielizna chorego nie powinna być używana w ciągu co najmniej jednego tygodnia. Czynnikami sprzyjającymi rozwojowi zakażenia są: obniżona odporność i wyniszczenie fizyczne. Charakterystyczną cechąjest świąd nasilający się w porze nocnej. Na skórze obserwuje się nory świerzbowcowe, liczne ślady zadrapań. Zmiany występują na dłoniach, zgięciach łokciowych, pachowych, w okolicy pępka i pośladków, ok. narządów płciowych. Przebieg zmian chorobowych zależy od nasilenia objawów, higieny osobistej chorego i wtórnych . zmian chorobowych. Leczenie. Jacutin należy wcierać w ciągu kilku kolejnych 3 dni. Należy równocześnie leczyć wszystkich członków rodziny. W ciągu 2 tygodni nie należy używać bielizny i ubrań uprzednio noszonych. Ubrania nie wymagają dezynfekcji ale powinny być wyprane i wyprasowane. Co możesz zrobić * Stosuj leki zmniejszające swędzenie. * Oprócz stosowania leków ważne jest także częste zmienianie bielizny i dokładne jej pranie w temperaturze 95°C. * Ponieważ świerzbowiec może przeżyć poza skórą jedynie 2-3 dni, zaleca się po wyleczeniu wietrzyć odzież przez około 4 dni.

    Odpowiedzi: 45 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 1/26/2007 3:35:25 PM Liczba szacunów: 2
  • Pospolitym pasożytem wewnętrznym jest glista ludzka (Ascaris lumbricoides), należąca do grupy Nicieni. Są to białe robaki, żyjące w przewodzie pokarmowym, gdzie odżywiają się częściowo strawionym pokarmem swego żywiciela. Dojrzałe samce mierzą 15-35 cm długości i 0,2-0,4 cm grubości, podczas gdy samice mają 20-50 cm długości i 0,3-0,6 cm grubości. Ciało glist, a także wszystkich nicieni, jest w przekroju obłe, wydłużone i zaostrzone z obu końców, bez wyodrębnionej główki. Brak u nich również komórek zaopatrzonych w rzęski i wici. Zewnętrzną powłokę ciała glist ludzkich stanowi wór powłokowo-mięśniowy, składający się z: oskórka, nabłonka i pojedynczej warstwy mięśni. Kutikula, czyli oskórek zbudowana jest z substancji białkowej o złożonej strukturze (przepuszczalny wyłącznie dla gazów i wody). Żadne inne substancje nie przenikają przez powłokę nicieni, stąd też bierze się duża odporność na wszelakiego rodzaju trucizny oraz niekorzystne warunki środowiskowe. To właśnie oskórek u tych pasożytów zapobiega strawieniu przez enzymy trawienne żywiciela. Pod oskórkiem leży jednowarstwowy nabłonek, zwany tu hypodermą. U mniejszych osobników ma on budowę komórkową, natomiast u większych jest syncytialny. Tworzy on, bowiem zgrubienia tzw. wałki hypodermalne, biegnące wzdłuż ciała. Warstwę mięśniową w worze powłokowo mięśniowym stanowią mięśnie podłużne. Brak tu mięśni okrężnych, jakie spotyka się u wirków. Pierwotna jama ciała nazywana pseudocylem wypełniona jest płynem surowiczym, który pełni rolę hydraulicznego szkieletu, nadającemu zwierzęciu pewną sprężystość. Płyn ten zastępuje również układ krążenia, rozprowadzając substancje odżywcze z jelita po całym ciele zwierzęcia. Układ pokarmowy ma postać przewodu rozpoczynającego się otworem gębowym, kończy się zaś otworem odbytowym. Otwór gębowy tegoż osobnika otoczony jest trzema wargami; jedną grzbietową i dwiema brzusznymi. Wargi są wyraźnie oddzielone bruzdą u podstawy, mające wewnętrzny brzeg delikatnie ząbkowany i brodawki czuciowe po bokach. Tuż za otworem gębowym znajduje się silnie umięśniona gardziel (1/3 długości ciała). Glisty ludzkie nie mają wyspecjalizowanego układu oddechowego. Potrafią, bowiem oddychać beztlenowo. Układ wydalniczy glist zasadniczo odbiega budową od układu protonefrydialnego (występującego na przykład u wirków), między innymi dlatego, że brak u nich komórek płomykowych. U tych przedstawicieli nicieni, ma on zazwyczaj kształt litery „H” składający się z dwóch kanałów biegnących w bocznych wałkach hypodermalnych, otwierających się wspólnym otworem wydalniczym po brzusznej stronie ciała. U glist zbudowane są kanały tylko z dwóch komórek. Układ ten służy przede wszystkim do osmoregulacji, a także do usuwania zbędnych, szkodliwych produktów przemiany materii. Podobnie jak u tasiemców, Ascaris lumbricoides musi wiele energii zużyć na reprodukcję, by zapewnić sobie ciągłość swego gatunku. Innymi słowy musi wyprodukować ogromną liczbę jaj by pozostawić po sobie jakiekolwiek potomstwo mające szansę na przetrwanie, na osiągnięcie dojrzałego wieku. Glista ludzka jest organizmem rozdzielnopłciowym, kopulacja zachodzi w ciele żywiciela. Samica zdolna jest do produkcji aż 200 tysięcy jaj na dobę. Jaja pasożyta, opuszczają ciało człowieka z kałem i tam, gdzie warunki sanitarne są niewłaściwe – czyli w większości miejsc na świecie – trafiają do gleby. Wydostanie się jajeczka poza organizm ludzki umożliwia rozwój postaci larwalnej, gdyż może się ona rozwijać tylko w obecności tlenu i wilgoci, w temperaturze poniżej 36 stopni C. Rozwój jajeczka przebiega początkowo w ziemi lub wodzie (przez 30-40 dni). Dojrzałe jajeczko i zawarta w nim larwa mogą w naszym klimacie zachować zdolność do inwazji, czyli zakażenia człowieka, przez 2-5 lat. W bardzo wielu krajach fekalia ludzkie używane są do nawożenia gleb. Praktyka ta sprzyja rozprzestrzenianiu się zarówno tego pasożyta, jak i wielu wielu innych. Ludzie zarażają się połykając jaja glisty wraz z zanieczyszczonym pożywieniem. W przewodzie pokarmowym człowieka larwy opuszczają jaja i rozpoczynają długą wędrówkę po ciele swego żywiciela, która kończy się w jelicie cienkim. Początkowo z przewodu pokarmowego dostają się do naczyń krwionośnych. Ponieważ do dalszego rozwoju potrzebują tlenu, z prądem krwi przechodzą przez serce do płuc, gdzie przedostają się przez pęcherzyki płucne do układu oddechowego (ten etap zakażenia glistami ludzkimi najczęściej objawia się wysoką temperaturą, kaszlem, przy masowych zakażeniach może też rozwijać się zapalenie płuc). Larwy w płucach dwukrotnie linieją, a kiedy osiągną 2 mm długości, ponownie zaczynają wędrówkę w górę dróg oddechowych (przez oskrzeliki, oskrzela, krtań) aż do tchawicy. Podrażniają nasz przełyk by zostać połkniętymi. Trafiają następnie do żołądka, a stamtąd do jelita cienkiego, gdzie bytują i żywią się częściowo strawioną zawartością. Głownie pasożyt ten żywi się nabłonkiem niszczonej ściany jelita i substancjami zawartymi w treści jelitowej. W jelicie cienkim człowieka Ascaris lumbricoides może przeżyć od 1 do 1,5 roku. Po mniej więcej 2 miesiącach życia od zakażenia zaczynają w jelicie rozmnażać się płciowo (dojrzałość płciową żeńskie osobniki glisty ludzkiej osiągają w ciągu 60-80 dni od dnia zakażenia i wówczas rozpoczynają składanie jaj). Podczas swej wędrówki larwy mogą uszkodzić poważnie płuca i inne tkanki żywiciela. Czasami powodują perforację jelita, co zazwyczaj kończy się zapaleniem otrzewnej. Częstość występowania glistnicy (choroby wywoływanej przez glisty ludzkie) w Polsce przez różnych badaczy jest oceniana od 1 do 18 procent, a w niektórych populacjach nawet 40-50 procent. Uważa się, że glistnica – podobnie jak owsica – częściej dotyczy dzieci. Być może związane jest to z dziecięcym zwyczajem trzymania palców przy ustach oraz niewyrobieniem przyzwyczajeń higienicznych. Reakcja człowieka na zakażenie glistą ludzką zależy od intensywności inwazji pasożytniczej oraz od osoby wrażliwej gospodarza. Czasem już jedna glista wywołuje przykre, a nawet poważne objawy w postaci np. uporczywej pokrzywki lub zaburzeń nerwowych. Zdarza się jednak, że człowiek zupełnie nie odczuwa obecności kilkudziesięciu glist, a przypadkowe ich ujawnienie przyjmuje ze zdziwieniem. Objawy chorobowe w przebiegu zakażenia glistą ludzką są zależne od okresu inwazji. W związku z tym wyróżnić możemy trzy etapy: * okres wędrówki larw * okres objawów i komplikacji wynikających z zaburzeń w normalnej ich wędrówce oraz * okres obecności dojrzałej glisty w jelicie. W pierwszym okresie dominują różne reakcje i objawy alergiczne, którym towarzyszy przeważnie zwiększona liczba eozynofilów w krwi obwodowej. W okresie wędrówki larw występują objawy uszkodzenia wątroby, śródbłonków naczyniowych, ścian pęcherzyków płucnych, połączone z krwawieniami i odczynami zapalnymi. Zabłąkane larwy mogą niekiedy usadowić się w różnych nietypowych dla glisty ludzkiej narządach, jak oko, ucho, mózg, wątroba, śledziona itp., gdzie po pewnym czasie otorbiają się tworząc tzw. guzki robacze. Szkodliwe działanie postaci dojrzałych polega głownie na zatruwaniu organizmu żywiciela produktami przemiany materii. Wśród najczęstszych skarg chorobowych podawanych przez zarażonych cierpiących z powodu glistnicy należy wymienić: wzmożoną pobudliwość nerwową, uporczywy ból gardła, zaburzenia snu, bóle w różnych obszarach brzucha (nie zawsze związane z jedzeniem), niedokrwistość, postępujące wychudzenie itp. Niekiedy w następstwie masowego wystąpienia zakażenia i skłębienia się glist w krótkim odcinku jelita lub przewodów żółciowych może dochodzić do objawów niedrożności przewodu pokarmowego lub żółtaczki mechanicznej. Bardzo rzadko, glistnica jelitowa może przebiegać bezobjawowo. W przypadku zachorowań, leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza. Oprócz specjalistycznych leków farmaceutycznych znane są reakcje nietolerancji przez glisty większych ilości świeżych porów, czosnku, pestek z dyni w diecie gospodarza i w konsekwencji opuszczania jego przewodu pokarmowego wraz z kałem.

    Odpowiedzi: 45 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 1/26/2007 3:41:04 PM Liczba szacunów: 3
  • Tasiemce (Cestoda) są wewnętrznie pasożytującymi płazińcami. W ciele człowieka osiąga do 2 metrów długości. Można go wyleczyc za pomocą leków, dzięki czemu osłabia się go i wydala wraz z kałem. Przechodzą złożony cykl rozwojowy ze zmianą żywicieli. Żywicielami pośrednimi są bezkręgowce lub kręgowce, natomiast ostatecznymi z reguły kręgowce, u których żyją głównie w przewodzie pokarmowym. Pierwszym stadium larwalnym jest onkosfera zaopatrzona w 6 haczyków embrionalnych lub orzęsiona larwa koracidium (u Pseudophyllidea); drugie stadium larwalne może mieć rozmaitą postać. Długość ciała waha się w granicach od kilkuset mikrometrów do kilku, a nawet kilkunastu metrów (np. u bruzdowca szerokiego do 20 metrów). U większości gatunków ciało składa się ze skoleksu (główki), szyjki i proglotydów tworzących tzw. strobilę (nazwaną tak ze względu na wiekowe ułożenie członów przypominające strobilizację u parzydełkowców). Na skoleksie występują narządy czepne w postaci bruzd przyssawkowych (u tasiemca bruzdogłowca) lub przyssawek (u tasiemców uzbrojonych i nieuzbrojonych) oraz kurczliwego ryjka opatrzonego hakami (u tasiemca uzbrojonego). Szyjka jest strefą wzrostową i na ogół w ciągu całego życia tasiemca odrastają od niej nowe człony. Tasiemiec uzbrojony, (Taenia solium) jeden z dwóch głównych gatunków tasiemców (Cestoda), które pasożytują w przewodach pokarmowych wszystkich chyba rodzajów kręgowców, nie wyłączając człowieka.Posiada on w przeciwieństwie do tasiemca nieuzbrojonego haczyki za pomocą których przytwierdza się do ściany jelita cienkiego. Tasiemce mają długie, płaskie ciało, przypominające wyglądem tasiemkę. Są wysoce wyspecjalizowane do pasożytniczego trybu życia. Ciało tasiemca składa się z szeregu powtarzających się segmentów zwanych proglotydami. Każdy taki segment jest kompletną maszyną rozrodczą, wyposażoną w narządy męskie i żeńskie, produkującą do 100000 jaj. Proglotydy najdalej odsunięte od główki, zwane macicznymi, zawierają dojrzałe jaja. Segmenty te odrywają się kolejno od ciała tasiemca i wraz z kałem opuszczają organizm żywiciela ostatecznego. Długość dorosłego pasożyta może wynosić nawet 15 metrów. Tasiemcem uzbrojonym można się zarazić zjadając niedogotowaną wieprzowinę, pochodzącą od zakażonej świni. Oprócz przewodu pokarmowego tasiemiec uzbrojony może się osadzić w mięśniach i narządach wewnętrznych człowieka jako larwa wągier. Szczególnie niebezpieczne są przypadki osadzenia larwy w mózgu, uciskając go może ona wywoływać objawy podobne do padaczki. Tasiemiec nieuzbrojony (Taenia saginata) - pasożyt człowieka i bydła z rodzaju tasiemców. Rozmnaża się wyłącznie u człowieka. Najczęściej spotykany tasiemiec w Polsce (u 0,5 do 1% ludzi). Występuje także w innych krajach Europy Wschodniej, Filipinach, Ameryce Centralnej i Południowej. Umiejscowienie: jelito cienkie człowieka Rozmiary: do 10 m długości Posiada przyssawki za pomocą których przytwierdza się do ściany jelita Nie posiada przewodu pokarmowego, dzięki czemu energię potrzebną do strawienia pokarmu wykorzystuje do rozrodu. Nie potrzebuje przewodu pokarmowego, ponieważ żyje w jelitach gdzie znajduje się przetworzony pokarm w postaci mleczka pokarmowego. Różni się od tasiemca uzbrojonego tym, że nie posiada haczyków. Zamrażanie mięsa do -10°C zabija pasożyta po ok. pięciu dniach.

    Odpowiedzi: 45 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 1/29/2007 5:02:52 PM Liczba szacunów: 1
  • Włośnica (trychinoza) jest odzwierzęcą chorobą inwazyjną. Jej źródłem są larwy, a przejściowo także postacie dojrzałe włośnia - nicienia o długości 1,5 - 3 mm. Z włośnicą można żyć, pod warunkiem, że inwazja pasożyta była niewielka. Niebezpieczeństwo śmierci wynosi w przypadku nasilenia włośnicy ok. 3-30%. Jedną z ofiar niedogotowanej wieprzowiny był według najnowszych badań słynny kompozytor Wolfgang Amadeusz Mozart. Zakażenie włośnicą Jak się zakażamy? Człowiek zaraża się, jedząc surową lub niedogotowaną, zakażoną nicieniami lub ich larwami wieprzowinę lub dziczyznę, a także jedząc wędliny wędzone w zbyt niskiej temperaturze. Nie można zarazić się od chorego człowieka. Zachorowania są zwykle rodzinne. (U zwierząt howlanych – np. świń zakażenie przebiega z reguły bezobjawowo, toteż trudno je rozpoznać). Co nas zakaża?Pasożyt o nazwie włosień kręty (Trichinella spiralis). U człowieka ten niewielki nicień pasożyt zagnieżdża się w jelicie cienkim; tam dojrzewają i rodzą się larwy. Następnie larwy (włośnie) wędrują z krwią i limfą do wszystkich narządów, w tym mogą dotrzeć nawet do mózgu. Przede wszystkim osiadają jednak w mięśniach, powodując miejscowe zapalenie i ból. Początek zakażenia nicieniem Początek zakażenia włośnicą jest zwykle bezobjawowy. U niektórych osób występują jednak bóle brzucha i biegunka. Rzadko, ale pojawiają się również nudności i wymioty. Rozpoznanie włośnicy Charakterystyczne objawy włośnicy to: - bóle mięśni - po kilku dniach wysoka gorączka, z dreszczami - nudności, wymioty, biegunki - przemijający obrzęk twarzy i powiek - osłabienie - niekiedy wysypka na skórze, bowiem wędrówka larw nicienia (włośni) wewnątrz organizmu wywołuje objawy podobne do alergii. Natychmiastowego kontaktu z lekarzem wymaga ostry zespół objawów: - temperatura powyżej 39°C - duszność, kaszel - obrzęki wokół kostek Możliwe powikłania włośnicy to: - zapalenie oskrzeli i płuc - zapalenie mięśnia sercowego - uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego - zapalenie oskrzeli - zapalenie płuc Rozpoznanie włośnicy We wczesnym stadium objawów choroby włośnicę trudno jest rozpoznać. Pewność rozpoznania daje znalezienie larw włośni w zakażonym pokarmie. Rozpoznana włośnica wymaga leczenia pod nadzorem lekarza Leczenie włośnicy Celem leczenia jest wyeliminowanie lub ograniczenie do minimum (eliminacja) obecności pasożytów w ustroju oraz łagodzenie objawów choroby. Chorego leczy się zwykle w domu, jedynie powikłania choroby wymagają hospitalizacji. W ostrej fazie choroby należy leżeć w łóżku. Dieta nie ma znaczenia dla skuteczności terapii. U większości osób odpowiednie leczenie prowadzi do wyzdrowienia, chociaż ciężkie powikłania mogą stanowić zagrożenie dla życia. Leczenie farmakologiczne W leczeniu włośnicy stosuje się leki przeciwpasożytnicze (tiabendazol). W przypadku nasilonej gorączki i bólów mięśniowych leki przeciwgorączkowe i przeciwzapalne. Ponadto w przypadku nasilonych objawów uczuleniowych kortykosterydy. Profilaktyka Ochrona konsumentów przed zachorowaniami należy do producentów żywności. Powszechnie stosują oni obowiązkowe badanie poubojowe mięsa – toteż kupowane w sklepie mięso jest bezpieczne. Nie można jednak tego samego powiedzieć o wszystkich tzw. dostawcach bazarowych, którzy nie zawsze legitymują się zaświadczeniem badania weterynaryjnego. Nas obowiązuje więc czujność i zasada spożywania mięsa tylko z pewnych źródeł. Oczywiście nie powinno się jeść surowego „tatara” z niepewnego źródła, ani niedogotowanego mięsa.

    Odpowiedzi: 45 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 1/29/2007 5:17:33 PM Liczba szacunów: 0
  • Malaria, zimnica (dawna nazwa febra z łac. febris - gorączka) - tropikalna choroba pasożytnicza, której różne postacie wywoływane są przez jeden lub więcej z 4 gatunków jednokomórkowego pierwotniaka - zarodźca malarycznego z rodzaju Plasmodium: * zarodźca ruchliwego (Plasmodium vivax) * zarodźca pasmowego (Plasmodium malariae) * zarodźca sierpowatego (Plasmodium falciparum) * zarodźca owalnego (Plasmodium ovale) Inne gatunki z rodzaju Plasmodium zarażają zwierzęta. U człowieka najczęściej dochodzi do zakażeń zarodźcem ruchliwym i sierpowatym, przy czym ten ostatni powoduje najcięższą postać choroby. Malaria przenoszona z osoby chorej na drugą osobę ze śliną samic komarów z rodzaju Anopheles. Gametocyty od osoby chorującej na malarię dostają się do organizmu samicy komara, gdzie w ciągu 8–35 dni przechodzą cykl rozwojowy w przebiegu którego powstają sporozoity. Przy ukąszeniu komara sporozoity dostają się do krwi osoby zdrowej. Jest to najczęstsza na świecie choroba zakaźna na którą co roku zachorowuje ponad 220 mln osób, a umiera 1-3 mln (są to głównie kilkuletnie dzieci z Czarnej Afryki). Zachorowania poza terenami tropikalnymi i subtropikalnymi endemicznego występowania tej choroby spotykane są u osób powracających z tych regionów, a także sporadycznie w pobliżu lotnisk i portów, gdzie zostają zawleczone komary z rodzaju Anopheles. Objawy Zwykle okres wylęgania choroby wynosi: dla zarodźca sierpowatego 7–14 dni, 7–30 dni dla zarodźca pasmowego i 8–14 dni dla zarodźca ruchliwego i owalnego. Choroba rozpoczyna się dreszczami i wysoką gorączką (nawet ponad 40° C), którym towarzyszą bóle głowy, nudności, wymioty, niekiedy biegunka, w końcowym okresie napadu pojawiają się obfite poty i następuje gwałtowne obniżenie temperatury. Napady gorączki pojawiają się co 72 godziny w przypadku trzeciaczki (wywołanej przez zarodźca ruchliwego) lub co 96 godziny w przypadku czwartaczki, dawniej febra czterodniowa (wywołanej przez zarodźca pasmowego). Jednak nie we wszystkich przypadkach, szczególnie na początku zachorowania przebieg gorączki ma tak "klasyczny" przebieg. Objawy spowodowane są niszczeniem przez pierwotniaka erytrocytów i w mniejszym stopniu odczuwalne, uszkadzanie hepatocytów. Efektem rozpadu erytrocytów jest niedokrwistość hemolityczna. Inne objawy: bóle mięśniowe, bóle kręgosłupa, żółtaczka z oddawaniem ciemnego moczu, zaburzenia świadomości, objawy neurologiczne, kaszel i duszność. Atypowy przebieg i objawy chorobowe mogą występować u osób, które uzyskały częściową odporność lub wcześniej stosowały profilaktykę przeciwmalaryczną. Rozpoznanie Podejrzenie zimnicy można powziąć na podstawie objawów chorobowych u osoby mieszkającej lub powracającej z terenów endemicznego jej występowania. Czasem prawidłowe rozpoznanie jest opóźnione ze względu na mylenie objawów zimnicy z innymi chorobami gorączkowymi. Laboratoryjnym potwierdzeniem rozpoznania są badania rozmazów krwi obwodowej (tkz. grubej kropli) barwionej metodą Giemzy, w których stwierdza się pierwotniaki wewnątrz krwinek czerwonych. Ciężki przebieg malarii stwierdza się w wypadku stwierdzenia zarodźców w ponad 20% krwinek. Leczenie Dawniej stosowano leczenie preparatami alkaloidu - chininy. Obecnie stosuje się inne syntetyczne leki przeciwmalaryczne, a leczenie chininą stosuje się tylko w najcięższych przypadach zimnicy wywołanych Plasmodium falciparum. Inne leki przeciwmalaryczne to: * chlorochina * połączenie leków proguanil i atovaquon (Malarone) * meflochina * prymachina Ważne jest aby wcześnie rozpocząć właściwe leczenie, czasem leczenie lekami przeciwmalarycznymi rozpoczyna się już kiedy są podejrzenia rozpoznania malarii. Profilaktyka Ważne jest stosowanie profilaktyki przy podróżach na tereny endemicznego występowania malarii. tj. stosowanie płynów odstraszających komary, spanie pod moskitierami, przyjmowanie profilaktycznie leków antymalarycznych. Chorzy na anemię sierpowatą wykazują oporność na zachorowanie na malarię. Ta genetycznie uwarunkowana choroba objawia się między innymi innym zmianą kształtu erytrocytów, który uniemożliwia rozwój zarodźca. Malaria w Polsce Terytorium Polski w przeszłości należało do terenów malarycznych, na których malaria występowała endemicznie. Pierwsze doniesienia o zachorowaniach na malarię pochodzą z XIX wieku. Ważniejsze epidemie malarii stwierdzono w latach: 1846, 1847, 1854-1856, 1873, 1898, 1920-1923 oraz 1946-1949. W 1921 r. stwierdzono ponad 52 tys. zachorowań, a latach 1921-1926 podjęto pierwszą akcję zwalczania malarii w Polsce. Zaowocowało to tym, że w 1938 r. zarejestrowano już tylko 316 przypadków tej choroby wywołanej głównie przez P. vivax. Poprawę zaobserwowano w latach 50. XX wieku, a uzyskano ją w następstwie prowadzenia od 1945 r. intensywnej akcji przeciwmalarycznej, prowadzonej przez Naczelny Nadzwyczajny Komisariat do Walki z Epidemiami. Wyraźny i stały spadek zachorowań na malarię stwierdzano od roku 1950, a od 1956 notowano tylko sporadyczne zachorowania zawleczone z innych krajów. W roku 1968 Światowa Organizacja Zdrowia uznała Polskę za kraj wolny od zimnicy endemicznej. Aktualnie na terenie Polski nie występuje. Liczba zgłaszanych zachorowań na malarię w latach 1970-1993 wahała się od kilku do ponad 30 rocznie. Były to głównie zachorowania wywołane przez P. vivax i stwierdzane u osób powracających z zagranicy. Zgony były tylko pojedyncze. W latach 1994-2000 liczba zgłaszanych zachorowań rocznie wahała się od 18 (1994 r.) do 38 (1998 r.) Czynnikiem etiologicznym w większości był P. falciparum. Stwierdzono 7 zgonów. Nie jest całkowicie wykluczone lokalne szerzenie się w Polsce malarii zawleczonej z zagranicy ponieważ w Polsce występują powszechnie komary zdolne do jej roznoszenia. Zimnica umieszczona jest w urzędowym wykazie chorób zakaźnych i zakażeń podlegających zgłaszaniu do jednostek sanitarno-epidemiologicznych Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach Dz. Ust. 2001 nr 126 poz. 1384). Rys historyczny W 1880 r. francuski lekarz wojskowy Charles Louis Alphonse Laveran przedstawił hipotezę, że malaria jest wywoływana przez pierwotniaka. Poraz pierwszy stwierdzono, że pierwotniaki mogą powodować chorobę u ludzi. Za swój wkład w medycynę został w roku 1907 uhonorowany Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny. Rok później kubański lekarz Carlos Finlay lecząc pacjentów chorujących na żółtą febrę po raz pierwszy zasugerował, że komary przenoszą tą chorobę. Brytyjczyk Ronald Ross w roku 1898 wykazał, że niektóre gatunki komarów przenoszą malarię na ptaki i w roku 1902 uzyskał Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny za opisanie cyklu rozwojowego malarycznego pasożyta. Znane osoby, które cierpiały na malarię * Aleksander Wielki, król Macedonii * George Washington, 1. prezydent USA 1789-97 * Andrew Jackson, 7. prezydent USA 1829-37 * John F. Kennedy, 35. prezydent USA 1961-63 * Ludwik IX, król Francji * Matka Teresa, aktywistka religijna * Oliver Cromwell, Lord protektor angielski, główna postać wojny domowej w Anglii

    Odpowiedzi: 45 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 1/29/2007 7:44:18 PM Liczba szacunów: 0