SFD.pl - Sportowe Forum Dyskusyjne

Wyszukiwarka

Znalezione pod frazą:

l

  • Spis sterydów!!

    Post
    Doping
    PRO

    Deca-Durabolin Na całym świecie produkowany jest cały szereg preparatów opartych na tym związku. Między innymi fenylopropionian nandrolonu, dekanian nandrolonu, heksanian nandrolonu, undekanian nandrolonu, propionian nandrolonu i wiele innych pochodnych. W USA i Europie najbardziej rozpowszechnione są 2 pierwsze pochodne: dekanian nandrolonu w Polsce znany przede wszystkim pod nazwą Deca - Durabolin (produkt firmy Organon) oraz fenylopropionian nandrolonu (Durabolin firmy Organon). Te dwie wyżej wymienione formy nandrolonu różnią się przede wszystkim okresem półtrwania w organizmie Dekanian, częściej stosowany przez kulturystów, jest aktywny w organizmie, dając efekty w postaci przyrostu masy mięśniowej, przez 6-7 dni i tak często jest przez nich przyjmowany. Informacja, że jest aktywny przez ok. tydzień może być dla niektórych myląca. Chodzi o kulturystów i sportowców biorących udział w zawodach w czasie, których są wykonywane badania antydopingowe. Nandrolon jest wykrywalny w moczu jeszcze w kilka miesięcy po skończonym cyklu. Podręczniki medyczne natomiast podają, że często jest używany w leczeniu m.in. osteoporozy i powinien być przyjmowany w formie zastrzyku w ilości 25 do 50 mg ( 1/2-1 ampułki) raz na 2-3 tygodnie. Dekanianu nandrolonu jest atrakcyjny zarówno dla początkujących jak i zaawansowanych kulturystów ze względu na swe ciekawe własności. Po pierwsze jest lekiem pozbawionym działań hepatotoksycznych, nawet wtedy gdy jest stosowany w większych dawkach, przez dłuższy okres czasu. Często stosowany przez lekarzy dla utrzymania dodatniego bilansu azotowego i białkowego w przewlekłych chorobach wątroby np. w marskości wątroby. Jest to cenna informacja dla tych kulturystów, którzy w przeszłości mieli problemy z wątrobą np. chorowali na WZW - wstrzepienne zapalenie wątroby. Stosowany również jako lek z wyboru w długotrwałym leczeniu pacjentów wyniszczonych, chorych na AIDS -w celu utrzymania dodatniego bilansu azotowego. W czasie stosowania tego preparatu wskazana jest okresowa kontrola stężenia wapnia i magnezu we krwi ze względu na to, że w czasie stosowania nandrolonu dochodzi także do zatrzymywania tych dwóch minerałów. Po drugie dekanian nandrolonu ma zdecydowanie silniej wyrażone działanie anaboliczne niż androgenne to znaczy posiada wysoki indeks anaboliczny, bliski 10. W przypadku domięśniowo stosowanych estrów testosteronu było to działanie pół na pół (indeks l). Ze słabiej wyrażonymi własnościami androgennymi wiążą się mniejsze działania uboczne w postaci retencji wody w tkance podskórnej oraz ginekomastii, która prawie nigdy nie występuje, nie ma także problemów z podwyższonym ciśnieniem krwi. Aromatyzacja do estrogenów w przypadku nandrolonu prawie nie występuje. Ze względu na swe silne własności anaboliczne przy łagodnych androgennych równie chętnie jak przez mężczyzn jest stosowany przez kobiety. Stosowanie dawek podtrzymujących takich jak w medycynie ok. 50 mg dekanianu tygodniowo lub co dwa, trzy tygodnie, nie przynosi widocznych efektów w postaci gwałtownego przyrostu masy mięśniowej. Przyjmuje się większą rozpiętość stosowany tygodniowo ilości dekanianu nandrolonu w celu osiągnięcia przyrostu masy mięśniowej. Przez kulturystów zwykle jest stosowany w ilości 200-400 mg tygodniowo, dopiero przy tego rzędu dawkach dochodzi do znaczącego przyrostu masy. Dekanian nandrolonu chętnie jest stosowany w jednym cyklu w połączeniu z doustnym metandienonem lub domięśniowo podawanymi estrami testosteron. Krótko o fenylopropionianie nandrolonu (Durabolin). Ze względu na krótszy okres półtrwania w kulturystyce, jest podawany w postaci iniekcji domięśniowych raz na 2-3 dni. Posiada jeszcze słabsze działania uboczne od dekanianu wyrażone zatrzymywaniem wody, odkładaniem tłuszczu, tendencją do wywoływania nadciśnienia tętniczego krwi. Efektywne dawki uznawane przez większość kulturystów to np. 50-75 mg podawane co 3 dni. Fenylopropionian chętnie jest stosowany w jednym cyklu z innymi sterydami anabolicznymi np. takimi jak wymienione wcześniej dla dekanianu. Deca-Durabolin jest jednym z najczęściej poszukiwanych na polskim rynku zachodnim anabolikiem. Anapolon Anapolon (Oxymetholon) uważany jest za najsilniejszy steryd "masy mięśniowej". Oxymetholon stosowany sam, bez łączenia z innymi anabolikami, może dawać przyrost masy rzędu 10 kg w ciągu 3 tygodni stosowania. Nie zaleca się stosowania go w cyklu dłuższym niż przez 4 tygodnie, gdyż średnio po tym okresie stosowania nie będzie już powodował istotnego wzrostu mięśniowej masy ciała. Zwykle po 4-6 tygodniach stosowania kulturyści zmieniają przyjmowany steryd, aby nadal obserwować progres w postaci przyrostu masy. Często przechodzą na doustny dianabol, stanozolol, deca-durabolin, clenbuterol. Masa mięśniowa zrobiona błyskawicznie na oxymetholonie równie szybko znika po jego odstawieniu. Często konieczne bywa pod koniec cyklu stosowanie antyestrogenów w związku z tym, że steryd ten szczególnie łatwo konwertuje do estrogenów. Ale także łatwo aromatyzuje do dihydrotestosteronu (DHT) co może nasilać łysienie u osób, które mają do niego skłonność. Oxymetholon skutecznie blokuje podwzgórze i przysadkę, stąd kolejny problem, na który należy zwrócić uwagę. W celu odblokowania jąder, by mogły produkować własny testosteron kulturyści stosują clomifen i HCG. Jeżeli chodzi o łączenie oxymetholonu z innymi sterydami anabolicznymi to najbardziej popularne są połączenia z estrami testosteronu, nandrolonem, Winstrolem. Stosowany z testosteronem daje szczególnie silnie wyrażone działania uboczne, a szybki wzrost masy ciała prowadzi do bólów kręgosłupa lędŹwiowego, bóli stawów, bolesnych skurczów mięśni, nadciśnienia tętniczego. Jak wszystkie doustne sterydy anaboliczne oxymetholone jest alkilowany w pozycji 17-alfa. Wiąże się z tym jego wysoka hepatotoksyczność. Powikłaniami stosowania oxymetholonu mogą być peliosis hepatis, rak wywodzący się z hepatocytów, zaburzenia stosunku HDL do LDL w surowicy krwi z czym wiąże się większa skłonność do powstawania miażdżycy tętnic, a także dyselektrolitemia. Zaburzenia w proporcji stężenia jonów K+, Na+, Ca2+, Mg2+ mogą prowadzić przy jednoczesnym stosowaniu innych farmaceutyków np. diuretyków do groŹnych dla życia zaburzeń rytmu serca. Przeciwskazaniem do stosowania oxymetholonu są rak prostaty, rak sutka u kobiet i mężczyzn, hiperkalcemia, choroby nerek, nadciśnienie tętnicze, choroby degeneracyjne i zapalne wątroby. Działaniami ubocznymi w czasie stosowania oxymetholonu mogą być nudności, wymioty, osłabienie, uderzenia gorąca do głowy, biegunka. Aby zwiększyć wchłanianie i dystrybucję oxymetholonu w organizmie powinen być przyjmowany łącznie z posiłkami. Rozsądne i często praktykowane przez kulturystów jest przyjmowanie go 3 razy dziennie, przy czym nie ma sensu stosowanie oxymetholonu w gigantycznych dawkach jak to się dzieje często w przypadku innych doustnych sterydów anabolicznych. Po pierwsze ze względu na działania uboczne, po drugie wysoką cenę preparatów, po trzecie gdyż jest to nie potrzebne. Oxymetholon daje rewelacyjne efekty już w ilości 3 tabletek dziennie. Jeżeli któryś z kulturystów mówi o posterydowych uszkodzeniach wątroby to może to być z całą pewnością kojarzone z oxymetholonem. Clenbuterol Clenbuterol jest od kilku lat stosowany przez kulturystów, początkowo w póŹnych latach 80-tych i na początku 90-tych stosowany był w USA i na zachodzie Europy przez hodowców bydła, którzy jako pierwsi zwrócili uwagę na własności anaboliczne, a dokładniej antykataboliczne tego preparatu. Na początku lat 90 odnotowano przypadki masowego zatrucia w kilku krajach Europy Południowej produktami mięsnymi pochodzącymi ze zwierząt w hodowli, których stosowano clenbuterol. W tym czasie produktem tym bliżej zainteresowali się kulturyści, którzy zaczęli stosować z powodzeniem clenbuterol w celu utrzymania uzyskanej w czasie cyklu z użyciem anabolików masy mięśniowej. Clenbuterol nie jest związkiem z grupy sterydów anabolicznych, różni się od nich budową chemiczną i odmiennym mechanizmem działania. Ponieważ nie daje działań ubocznych w postaci maskulinizacji tak charakterystycznej dla pochodnych testosteronu - chętnie jest stosowany przez kobiety. Zacznijmy od początku tzn. od zastosowania clenbuterolu w medycynie. Clenbuterol jest stosowany u pacjentów z astmą oskrzelową posiada bowiem własności agonistyczne w stosunku do receptorów beta 2 zlokalizowanych w oskrzelach tzn. pobudza te receptory prowadząc do rozszerzenia oskrzeli w różnych stanach spastycznych, a także wpływa na uwodnienie wydzieliny w oskrzelach, ułatwiając jej wydalanie w czasie kaszlu na zewnątrz. Clenbuterol posiada długi okres półtrwania w organizmie dochodzący do 40 godzin, a więc prawie 2 dni. Ta informacja jest cenna ze względów praktycznych gdyż przez kulturystów też jest przyjmowany "fazowo" z uwzględnieniem farmakodynamiki tego związku. Clenbuterol jest stosowany po cyklu z użyciem sterydów, a także w okresie przygotowania do zawodów w celu uzyskania rzeŹby i nabrania lepszej definicji mięśni. Przyjmuje się, że Clen ma własności kataboliczne dla tłuszczu w tkankach obwodowych tzn. spala zgromadzony w wyniku używania sterydów anabolicznych tłuszcz wykazując jednoczesne działanie anaboliczne w stosunku do tkanki mięśniowej , co daje ciągły przyrost czystej masy mięśniowej nawet między cyklami. Wydaje się więc być idealny dla kulturystów w celu utrzymania "zrobionej" masy. Przeszkodą może być cena. Opakowanie, w którym jest 100 tabletek, kupione na receptę np. w Austrii lub we Włoszech kosztuje ok. 100 PLN. Stosowany w zależności od własności osobniczych każdego kulturysty powiedzmy w ilości 5 tabletek dziennie wystarcza na ok. 2 miesiące. Ze względu na złożoną farmakokinetykę tego związku i długi 2 fazowy, o długości do 48 godzin okres półtrwania zwykle clenbuterol jest stosowany w ilości 2-6 tabletek dziennie w 2 dawkach podzielonych przez 2 dni z następującym po tych 2 dniach okresem 2 dniowej przerwy. W takim schemacie jest zwykle przyjmowany przez 2 tygodnie po których następuje przerwa 2- 3 tygodni gdyż przyjmowany ciągle powoduje ciągłe wysycenie receptorów i po ok. 2 tygodniach przestaje być skuteczny. W takim schemacie jest zwykle stosowany przez profesjonalnych kulturystów między cyklami z użyciem sterydów anabolicznych, jednak nie dłużej niż przez 2 -3 miesięcy. Należy mieć na uwadze, że efedryna, kofeina, guarana , hormony tarczycy powodują także efekt termogeniczny poprzez oddziaływanie na te same receptory co clenbuterol. Stosowanie clenbuterolu łącznie z wyżej wymienionymi środkami prowadzi do nasilenia działań ubocznych w postaci bezsenności, pobudzenia psychoruchowego, drżenia rąk, bólów głowy, bolesnych skurczów mięśni (obniżenie poziomu potasu w surowicy krwi), nudności, kołatania serca. Przyjmowany sam w większych dawkach oraz bez wskazań lekarskich również może prowadzić do takich objawów, nie mówiąc o tym, że duże dawki mogą prowadzić do stanowiących bezpośrednie zagrożenie życia tachyarytmii nadkomorowych i komorowych. Omnadren Omnadren 250 jest olejowym preparatem złożonym z 4 różnych związków testosteronu. Produkowany jest w Polsce przez firmę "Polfa". Jest on mieszaniną estrów testosteronu, które po podaniu domięśniowym wchłaniają się z różną prędkością. Zapewnia to utrzymywanie się stałego poziomu testosteronu przez dłuższy okres czasu. Testosteron po podaniu domięśniowym dostaje się bezpośrednio do krwi z pominięciem wątroby, a następnie wiąże się w około 99% z globuliną wiążącą androgeny. ok. 1% pozostaje nie związany i jest formą aktywną biologicznie. Dawkowanie Omnadrenu 250 w różnych zespołach chorobowych jest przyjmowane jako 1 ampułka (1 ml) na 4 tygodnie we wstrzyknięciu domięśniowym. W medycynie Omnadren 250 znalazł zastosowanie m.in. w leczeniu: impotencji spowodowanej hipogonadyzmem, zespole pokastracyjnym, hipogonadyzmie, a u kobiet m. in. w zaawansowanym raku gruczołu piersiowego. Omnadren 250 ma silne właściwości anaboliczne i równie silne właściwości maskulinizujące (androgenne).W czasie stosowania Omnadrenu, w dawkach znacznie przekraczających lecznicze, dochodzi do bardzo dużego magazynowania wody w organizmie, co może wyrażać się już po kilkutygodniowym stosowaniu obrzękami. Obrzęki często umiejscawiają się w ciągu dnia w okolicach podudzi, uniemożliwiając chodzenie (dłuższy spacer powoduje bardzo dotkliwy ból). Inne działania uboczne Omnadrenu, wtedy gdy jest stosowany przez kulturystów w dużych dawkach, to znacznie podwyższony poziom agresji co może prowadzić do konfliktu z innymi osobami, a nawet do konfliktu z prawem. Równie uciążliwym działaniem ubocznym tego specyfiku może być trądzik posterydowy oraz zmiany zapalne skóry w postaci krost szczególnie na skórze pleców, barków, pośladków. Związane to jest z przemiana testosteronu do DHT, czyli dihydrotestosteronu, a bezpośrednio ze zwiększonym wydzielaniem przez gruczoły łojowe skóry i z zatkaniem ujść tych gruczołów. Omnadren jest jednym z tych sterydów, który jest stosowany przez różnych kulturystów w różnych ilościach. Często jest przyjmowany przez początkujących w dawce 1 ampułka na tydzień lub dwa tygodnie ale zaawansowani kulturyści biorą Omnadren 250 często w ilościach dochodzących do 2 ampułek i więcej dziennie. Takie dawki stanowią duże obciążenie dla organizmu i w wysokim natężeniu mogą wystąpić działania uboczne. Oxadrolon Oxandrolon jest 17-alfa alkilowanym doustnym sterydem anabolicznym, najprawdopodobniej o najsilniejszych własnościach anabolicznych ze wszystkich znanych do dnia dzisjejszego sterydów, przy jednocześnie tylko bardzo słabo wyrażonych własnościach androgennych. Oxandrolon najczęściej dostępny jest w postaci tabletek po 2,5 mg sprzedawany w butelkach po 100 tabletek. Przyjmuje się, że efektywna dawka powodująca przyrost czystej, pozbawionej tłuszczu masy mięśniowej to ok. 15-25 mg dziennie (7-10 tabletek) dla mężczyzn i 3 tabletki dla kobiet. Cena leku dostępnego w aptekach Europy Zachodniej wynosi ok. 30 $ za 100 tabletek. Cena czarnorynkowa to ok. 3 US $ za 1 tabletkę. Oxandrolon jest sterydem anabolicznym o ciekawych właściwościach farmakologicznych. Pod względem struktury chemicznej jest podobny do metylotestosteronu Produkowany od wczesnych lat 60-tych, w 1989 roku został wycofany z rynku w USA. Powodem wycofania tego leku miało być nadużywanie go przez lekarzy, którzy przepisywali go w celach poza medycznych. W szczególności kulturystom pragnącym zwiększyć swoją wagę ciała. Sprzedaż preparatu oxandrolonu przynosiła firmie farmaceutycznej, która go produkowała olbrzymie zyski. Zastanawiające jest to, że kilka lat póŹniej pozwolenie na sprzedaż tego leku na rynku amerykańskim dostała inna firma farmaceutyczna. Cena 1 tabletki 2,5 mg amerykańskiego preparatu oxandrolonu jest ok. 3,5 US $. Na szczęście preparat produkowany przez europejskie firmy farmaceutyczne jest dużo tańszy. W medycynie Oxandrolon znalazł zastosowanie przede wszystkim w leczeniu zespołu utraty beztłuszczowej masy ciała u chorych na AIDS, a także u chorych po ciężkich urazach, którzy przeszli wyczerpującą fazę kataboliczną i są na etapie odbudowy straconej masy ciała, także u chorych po oparzeniach, po ciężkich zabiegach chirurgicznych, po lub w trakcie przewlekłych lub ostrych chorób zakaŹnych, które łączą się z ujemnym bilansem azotowym, u chorych po chemioterapii i po leczeniu kortykosterydami. Wykazano, że stosowany łącznie z hormonem wzrostu u karłowatych dzieci, działa synergistycznie, zmniejszając tym samym ilości koniecznego GH. Daje to duże oszczędności finansowe, bowiem roczna kuracja GH w karłowatości przysadkowej kosztuje ok.50 tyś. PLN. Warto także wspomnieć, że Oxandrolon jako związek nietoksyczny nawet w dużych dawkach terapeutycznych, stosowany nawet przez długi okres czasu, jest wykorzystywany do leczenia chorych z poalkoholowym uszkodzeniem wątroby, a także w marskości wątroby. Wydaje się, że forma leku dostępna na rynku 2,5 mg w 1 tabletce jest zbyt mała bowiem dawki lecznicze są rzędu nawet 15-20 mg dziennie. Podobno jest testowana forma leku po 10 i 20 mg w 1 tabletce. Powinna być ona wprowadzona na rynek obok postaci 2,5 mg. W różnych opracowaniach dotyczących oxandrolonu pojawia się opinia, że sam Oxandrolon pomimo swych bardzo silnych właściwości anabolicznych nie jest sterydem masy mięśniowej. Powoduje za to rewelacyjny przyrost siły, ma to duże znaczenie dla przedstawicieli tych sportów, w których zawodnik nie może pozwolić sobie na zwiększenie wagi ciała a zależy mu na przyroście siły np. sporty walki, podnoszenie ciężarów. Mechanizm prowadzący do wzrostu siły podobny jest do mechanizmu działania fosforanu kreatyny. Oxandrolon powoduje wzrost stężenia kreatyny wewnątrz komórek mięśni poprzecznie prążkowanych. W kulturystyce w celu osiągnięcia znacznego przyrostu masy mięśniowej jest przyjmowany jednocześnie z anabolikami o silniej wyrażonych właściwościach androgennych: estry testosteronu, dianabol, oxymetholon. Oxandrolon jest bardzo cenionym środkiem przez kulturystów, świadczy o tym również pośrednio cena czarnorynkowa 8-10 PLN za 2,5 mg tabletkę a to, z kilku powodów. Po pierwsze Oxandrolon nie aromatyzuje nawet gdy przyjmowany jest w bardzo dużych dawkach przekraczających dawki terapeutyczne, ma to szczególne znaczenie dla kulturystów, którzy mają duże skłonności do występowania ginekomastii gdy przyjmują sterydy anaboliczne aromatyzujące do estrogenów. Nie daje obrzęków związanych z zatrzymywaniem jonów metali i wody. Stosowany jest przez zawodników, którzy mają podwyższone spoczynkowe ciśnienie krwi. Inną zaletą oxandrolonu jest to, że w przeciwieństwie do innych sterydów anabolicznych jako jeden z niewielu anabolików nie powoduje zablokowania układu podwzgórza - przysadka - jądra. W związku z tym nie dochodzi do przerwania wydzielania endogennego testosteronu i nie zachodzi potrzeba stosowania po skończonym cyklu dodatkowo clomifenu i HCG, leków stymulujących podwzgórze i przysadkę. Kolejną korzyścią ze stosowania oxandrolonu może być to, że jako anabolik nie aromatyzujący nie będzie prowadził do syntezy i magazynowania tłuszczu. Nie jest konieczne więc stosowanie w czasie cyklu środków blokujących receptory estrogenowe. HCG HCG lub inaczej - gonadotropina kosmówkowa jest glikoproteinowym hormonem nie należącym do grupy sterydów anabolicznych ze względu na swą odmienną budowę chemiczną. HCG jest hormonem wytwarzanym przez łożysko ciężarnej kobiety w celu podtrzymania dalszego wzrostu rozwijającego się płodu. Przez ok. 2 miesiące zapewnia produkcję estrogenów i progesteronu przez ciałko żółte. Niezmetabolizowany hormon jest usuwany przez ciężarną kobietę razem z moczem. HCG, które znalazło zastosowanie w medycynie jest otrzymywane na większą skalę właśnie z moczu ciężarnych kobiet. W drodze przemiany technologicznej otrzymuje się biały proszek, który jest pakowany w fiolki i łącznie z rozpuszczalnikiem sprzedawany jako gotowy produkt. HCG jest przepisywane przez lekarzy, do podawania w formie zastrzyków domięśniowych. Krystaliczny proszek powinien być przechowywany w lodówce tzn. w temp. ok. 5 stopni C. Różnica między HCG, a estrowymi formami testosteronu do podawania domięśniowego polega na różnicy podłoża, w którym jest rozpuszczona substancja czynna. W przypadku estrów testosteronu jest to podłoże olejowe - dlatego do wstrzyknięć domięśniowych stosowana jest grubsza igła (najczęściej 8 lub 9) podczas gdy HCG jest na podłożu wodnym, więc do wstrzyknięcia domięśniowego wystarczy igła 4 lub 5 przez co zastrzyk jest zdecydowanie mniej bolesny. HCG stosowane jest w medycynie szczególnie u kobiet, które mają problemy z zajściem w ciążę. Gonadotropina kosmówkowa indukuje owulację w przypadku niepłodności związanej z jej brakiem lub w przypadku zaburzeń dojrzewania pęcherzyków. Stosowana również w niedomodze ciałka żółtego u ciężarnych. W poronieniach nawykowych, w opóŹnionym dojrzewaniu u kobiet, w zaburzeniach miesiączkowania i w impotencji. Ponieważ biologiczna aktywność HCG przypomina działanie LH - hormonu naturalnie wytwarzanego przez przysadkę mózgową, HCG znalazło zastosowanie w leczeniu także u mężczyzn. Stosowane jest m.in. w leczeniu niepłodności i w opóŹnionym dojrzewaniu u chłopców. W przypadku cryptorchismu tzn. niezstąpienia jądra stosowana przed leczeniem operacyjnym lub jako jedyna metoda w leczeniu tej choroby. U mężczyzn stosowana w hipogonadyzmie hipogonadotropowym, w zaburzeniach popędu seksualnego. Dawkowanie jest bardzo zróżnicowane zależnie od wieku pacjenta, wagi ciała, ew. czynników obciążających, płci, współistniejących chorób, przyjmowania innych leków - szczególnie preparatów hormonalnych, średnio od 500 j.m. do 5000 j.m. tygodniowo. Należy pamiętać, że odstępy czasu między kolejnymi podaniami są także osobnicze zróżnicowane. Jak to już zostało wspomniane HCG posiada działanie zbliżone do działania LH, a także w niewielkim stopniu działanie FSH. Dla kulturystów szczególnie atrakcyjna jest ta pierwsza z wymienionych właściwości. HCG tak jak naturalny LH powoduje wyrzut testosteronu przez komórki Leydiga w jądrach. Ma to szczególnie znaczenie pod koniec cyklu z użyciem sterydów anabolicznych wtedy gdy wytwarzanie własnego testosteronu jest zahamowane. HCG podane zdrowemu mężczyŹnie, który nie stosował sterydów anabolicznych powoduje wyrzut testosteronu przez jądra już w ok. 1 godzinę po podaniu, a podniesiony poziom testosteronu we krwi może utrzymywać się przez 3-4 dni. HCG najczęściej stosowany jest przez kulturystów po zakończeniu cyklu Przyjmowany w iniekcjach domięśniowych jeden raz na ok. 4 dni. Czasami jest również przyjmowany w środku cyklu aby pobudzić komórki jąder, zapobiegając ich atrofii (zanikowi), a przy okazji stymulując wytwarzanie testosteronu. Aby zapobiec atrobi jąder w środku cyklu wystarczy stosowanie x000 j.m. tygodniowo. Po zakończeniu cyklu w celu utrzymania podwyższonego stężenia testosteronu we krwi kulturyści stosują od 4000 j.m. do 8000 j.m. HCG tygodniowo w 2 dawkach podzielonych przez okres 2-4 tygodni lub do rozpoczęcia następnego cyklu nie przekraczając jednak okresu 4 tygodni. Samo stosowanie HCG nie wystarczy do przywrócenia równowagi w zaburzonym układzie podwzgórze - przysadka - jądra. HCG pobudza tylko jądra natomiast podwzgórze i przysadka są nadal zablokowane. Dlatego kulturyści łącznie z HCG często stosuje cytrynian clomifenu, który pobudza podwzgórze do wytwarzania LH np. 1 tabletka dziennie przez 2 tygodnie. Równie często łącznie z HCG i clomifenem może być stosowany clenbuterol który przedłuża fazę anaboliczną po skończonym cyklu sterydowym. HCG posiada podobne działania uboczne jak sterydy anaboliczne tzn. może powodować ginekomastię, obrzęki, trądzik, odkładanie tkanki tłuszczowej. Primabolan Primabolan można otrzymać w formie acetatu w roztworze wodnym od firmy Schering z Berlina. W formie enantatu w roztworze olejowym również z Meksyku, Francji, Hiszpanii. Ponieważ jako acetat wywołuje on bóle w miejscu iniekcji częściej przez kulturystów używany jest w formie enantatu. W USA panował długi czas tzw. kult Primobolanu, ponieważ środek ten posiada silną aktywność anaboliczną i nie aromatyzuje (nie ciągnie wody). Dlatego używany jest on w USA jak i Europie Zachodniej szczególnie przed zawodami. Przy normalnym stosowaniu działania uboczne są minimalne. . Jeszcze do niedawna Acetat był dostępny zarówno w tabletkach jak i zastrzykach. 2 mg zastrzyki są bardzo bolesne i dlatego unikane przez kulturystów. 50 mg tabletki zostały wycofane z rynku, tak więc są dostępne tylko 25 mg tabletki. Bardzo popularne 50 mg tabletki, które były dostępne tylko we Francji, zostały wycofane w lipcu 1993 roku. Kiedyś krążyły plotki, iż 50 mg tabletki dostępne są w formie pod języcznej i wielu kulturystów próbowało rozpuszczać tabletki pod językiem , wierząc, że osiągną lepsze efekty. Oczywiście tak się nie działo, gdyż 50 mg tak jak inne wersje nigdy nie były dostępne w tej formie. Innym problemem z 50 mg tabletkami było to, że niektórzy dealerzy "czarnorynkowi" wymieniali zawartość z 5 mg wersją lub przeklejali naklejki. Jeżeli dziś ktoś ci oferuje 50 mg tabletki, to albo są to resztki zapasów i zapłacisz za nie ogromną sumę albo, co jest dużo bardziej prawdopodobne, są to podróbki. Primabolan jest prawie czystym anabolikiem, zawierającym znikomą ilość składnika androgennego. Stosunek działania anabolicznego do androgennego jest rzeczywiście bardzo atrakcyjny, jednak ogólne działanie anaboliczne jest umiarkowanie silne. Primabolan w tabletkach ma ograniczony efekt działania anabolicznego w budowaniu masy i siły. Nie jest środkiem dającym gwałtowne efekty. Jest jednak brany często i przez długi okres czasu, gdyż daje powolny, ale za to wysokiej jakości przyrost mięśni, które w większości zostają po odstawieniu środka. Skuteczną dawką zaobserwowaną u kulturystów jest od 50 do 150 mg dziennie. Primabolan w tabletkach nie jest 17 - alfa alkilowany i dlatego większa część substancji jest dezaktywowana w wątrobie i tylko mała jej część dostaje się do krwi. Jeśli jest brany sam nie przynosi wiele korzyści, chyba, że kobietom i początkującym. Sytuacja ta zmienia się radykalnie, gdy połączy się ze sterydami wysoko androgennymi, ale nie aromatyzującymi i nie zatrzymującymi wody. W takim środowisku efekt anaboliczny Primabolanu może osiągnąć maksimum. Najlepszymi środkami do tego są: Masteron, Parabolan, Equipoise i Winstrol. Efekt może być jeszcze lepszy przez dodatkowe branie Ozandrolonu. Początkujący i mało zaawansowani mogą osiągnąć dobre efekty biorąc 50-100 mg Primabolan dziennie i 150 mg Winstrolu Depot tygodniowo. Nawet przygotowujący się do zawodów kulturyści zauważą przyrost wysokiej jakości i twardości mięśni gdy wezmą 150 mg Primabolanu dziennie i 50 mg Winstrolu Depot co dwa dni lub 76 mg Parabolanu co dwa dni. Primabolan pomaga również aktywnie spalać tłuszcz. Ponieważ jest w dużej części unieszkodliwiany w wątrobie, najlepiej by było użyć ten środek miejscowo wprowadzając substancję prosto do krwi przez skórę, w miejscach, gdzie znajduje się najwięcej nagromadzonego tłuszczu. Jest to możliwe dzięki środkowi o nazwie DMSO. Jest on jedną z niewielu substancji, które są w pełni wchłaniane przez skórę i rozprowadzane w organizmie. Jest on zawarty w wielu maściach i żelach, które używane są przy leczeniu kontuzji. DMSO czyni skórę przepuszczalną dla innych substancji. Jest prawie całkowicie nieszkodliwy dla wątroby. W dużych dawkach jednak może naruszyć czynność wątroby. Nie wywołuje żadnych istotnych efektów ubocznych, Ciśnienie krwi, czynność wątroby, poziom cholesterolu oraz wartość HDL i LDL przeważnie pozostają niezmienione, czyniąc Primabolan bardzo lubianym środkiem przez starszych kulturystów. Jest często pierwszym środkiem dla początkujących z powodu rzadkich efektów ubocznych, co daje im odwagę do zmiany na mocniejsze środki. Najczęściej spotykaną dawka u kobiet to 50 - 100 mg dziennie. Efekty wirylizacji występują bardzo rzadko. Kobiety stosujące Primabolan przeważnie zdobywają 1 - 2 kg mięśni w ciągu 6 - 8 tygodni i wyraŹną poprawę twardości mięśni. Kulturystki, które chcą podjąć większe ryzyko łączą 75 mg Primabolanu dziennie i 50 mg Winstrolu Depot tygodniowo oraz 50 mg Testosteronu Propionatu tygodniowo. Primabolan jest raczej trudno dostępny na "czarnym rynku" zarówno w Europie, jak i w USA. Winstrol Winstrol jest zachodnim odpowiednikiem polskiego doustnego sterydu anabolicznego - metandienonu. Oczywiście nie są to te same substancje chemiczne, mam na myśli tylko podobieństwo formy - 5 mg tabletki i rozpowszechnienie Stromby w USA, a Metanabolu u nas. Doustny Stanozolol najbardziej rozpowszechniony jest wśród kulturystów amerykańskich. Produkowany także na licencji przez firmy w Europie Zachodniej (Hiszpania, Grecja, Niemcy, Holandia, Szwecja i inne kraje). Różni się od tego ostatniego jednak znacznie pod względem właściwości i ceny. Podobnie jak metandienon (Metanabol) jest dostępny na rynku w dwu formach: tabletek- po 2 mg (Metanabol po 1 mg) i po 5 mg. Istnieje także forma stanozololu o przedłużonym działaniu do stosowania w formie zastrzyków na podłożu wodnym do wstrzyknięć domięśniowych. Stanozolol jest 17 - alfa metylo-pochodną testosteronu. Przy stosowaniu doustnym w efekcie tzw. pierwszego przejścia przez wątrobę jest przez nią w znacznym stopniu inaktywowany. Poza tym jak wszystkie 17 - alfa alkilowane pochodne testosteronu (np. metandienon) przyjmowany przez dłuższy okres , w ilościach przekraczających znacznie dawki lecznicze jest hepatotoksyczny. Dla kulturystów, którzy mieli jakieś kłopoty z wątrobą korzystniejsza jest forma w zastrzykach. Stanozolol podany domięśniowo wykazuje większe stężenie we krwi gdyż nie ma efektu pierwszego przejścia trobę jak w przypadku formy doustnej. Lek łączy się bezpośrednio z receptorami docelowymi np. w tkance mięśniowej, przez co jest w niewielkim stopniu hepatotoksyczny. Kolejną bardzo istotną własnością stanozololu zarówno w formie tabletek jak i zastrzyków jest to, że nie ulega on aromatyzacji do estrogenów. Metandienon do którego na początku rozdziału został porównany do stanazololu ulega w znacznym stopniu konwersji do estrogenów. Jest to zasadnicza różnica. Przyrosty masy w cyklu z użyciem stanazololu nie są tak szybkie jak po metce (metandienon), ale za to masa mięśniowa i siła są solidniejsze. Kulturysta po cyklu z użyciem stanozololu nie będzie miał charakterystycznego "mokrego" i "obrzękłego" wyglądu. Rozpiętość dawek przy stosowaniu samego stanozololu w formie doustnej jest duża. Zależeć będzie od tego czy stosuje go mężczyzna czy kobieta, od wyjściowej wagi ciała, od tego czy jest stosowany przez "zaawansowanego" kulturystę czy przez stawiającego pierwsze kroki w temacie kulturystę. Rozpowszechnione jest stosowanie w formie doustnej codziennie od 10-25 mg w dwóch dawkach podzielonych rano i wieczorem w czasie jedzenia, a w formie zastrzyków domięśniowych (Winstrol Depot) 25-50 mg codziennie, lub lepiej 50 mg co drugi dzień. Stanozolol jest znacznie droższy od metandienonu przyjmuje się, że na rynku europejskim za jedną 5 mg tabletkę trzeba zapłacić od 0,5 - 1 US$. Z tego powodu podrabiane, nie zawierające stanozololu preparaty są na tzw. czarnym rynku bardzo rozpowszechnione. W Polsce dostępne na czarnym rynku preparaty sprowadzane są często z Włoch, Hiszpanii, Holandii. Efedryna Obecna jest w roślinie zwanej marihuaną ( Ephedra vulgaris ), która od ponad 5-ciu tysięcy lat jest stosowana w ziołolecznictwie. Syntetyczna efedryna jest dostępna na całym świecie. Kulturyści cenią ją za działanie termogenne (przyspieszona zamiana kalorii zawartych w tłuszczu na ciepło), co przyspiesza utratę tkanki tłuszczowej bez wielkich treningów. Działanie jest b.skuteczne przy 20 mg efedryny + 200 mg kofeiny i 320 mg aspiryny. Takie pobudzające działanie efedryny jest związane z pobudzaniem wydzielania katecholamin (adrenaliny i noradrenaliny) obie przyspieszają spalanie tłuszczów i pobudzają układ nerwowy. Dla większości w małych dawkach jest lekiem całkowicie bezpiecznym, lecz dla osób z chorobami serca (nadciśnienie) i choroby tarczycy, nie powinni jej brać. Efedryna bywa używana do produkcji narkotyków (metamfetaminy i metkationiny). Także dostępny w Stanach "uliczny narkotyk" Cloud Nine popularny na "szalonych prywatkach" uważany za "całkiem naturalny" odpowiednik MDMA (Ecstasy) zawiera w swoim składzie efedrynę. Choć słabiej pobudza od amfetaminy ma do niej podobną budowę. Okres jej półtrwania wynosi ok. 6-ciu godzin, co oznacza że w tym czasie połowa dawki ulega rozpadowi, jednak jej działanie termogenne pozostaje. Efedryna pomaga utrzymać szybkie tempo przemiany materii dzięki stymulowaniu konwersji T4 - nie aktywnej formy hormonu tarczycy w T3 - postać aktywną. Administracja Żywność i Leków (FDA) ostatnimi czasy zaproponowała zaostrzenie zasady stosowania środka pobudzającego - efedryny - w odpowiedzi na wiele zgonów i wielu doniesieĂą o zachorowaniach, które wystąpiły w powiązaniu z jej użyciem. Propozycje obejmowały ograniczenie dawki pojedynczej (nie więcej niż 8 mg) i zastosowania ostrzeżenia na opakowaniu o niebezpieczeĂąstwie przedawkowania, prowadzącego do śmierci. Efedryna jest łatwo dostępna w Stanach Zjednoczonych (jest nielegalna tylko w kilku stanach) Można w tym kraju pójść do każdego sklepu ze zdrową żywnością i ją sobie kupić. W badaniach nad efedryną sprzed ok 10-ciu lat stwierdzono że może być stosowana w dawkach dziennych w kolejności (efedryna, kofeina, aspiryna) w dawkach 75-150 mg, 150 mg i 330 mg dla kolejnych substancji była brana w podwójnej ślepej próbie, która trwała od 8-tyg do 26-mies. Zauważono znaczny spadek wagi ciała, objawów ujemnych brak. Jedynie kilku mniej odpornych cierpiało na rozdrażnienie, suchość w ustach i pobudzenie. Dlaczego więc tyle szumu. Efedryna jako związek leczniczy była znana od wielu wieków w Chinach, stosowano liczne mieszanki ziołowe. Problem z tymi ziolami byl taki że nigdy do koĂąca nie było wiadomo co zawierają. Ale w "AmerykaĂąskim Magazynie Gastroenterologicznym" opisano przypadek 33 letniej zdrowej kobiety, która po zastosowaniu wspomnianej mieszanki ziołowej zachorowała na zapalenie wątroby. W innym czasopiśmie neurologicznym opisano trzy osoby które cierpiały na udar po zastosowaniu efedryny, w dawkach ok.150 mg dziennie. To sporo ale porównywalna do dawek stosowanych u otyłych. Lepiej żyć bezpiecznie i nie brać. Żrudło:mega muscle.pl

    Odpowiedzi: 9 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 8/21/2006 8:40:40 PM Liczba szacunów: 1
  • Chcesz schudnac - przeczytaj!

    Post
    Odżywki i suplementy
    PRO

    Piątek: waga=86.4 kg 180 cm wzrostu Cel redukcja: tłuszczu NEDziela 0,4 l mleka + Płatki kukurydziane (bez cukru) 2 kromki chleba z masłęm (zwierzece) i dzemem 80 g kaszy gryczanej + pulpet + buraki jogurt 3 pierogi z fasola (gotowane) 0,8 l herbaty zielonej (bez cukru) 2 l wody mineralenj niegazowanej jak myslicie jest to dobre rozplanowanie posiłku??? chcem zredukowac tkanke tłuszczowa ale niechcem spalic miesni

    Odpowiedzi: 56 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 1/29/2006 9:29:50 PM Liczba szacunów: 0
  • Candida - najważniejsze informacje

    Post
    Odżywianie i Odchudzanie
    PRO

    Kombucha grzyb herbaciany Nazwa i pochodzenie kombuchy Nazwa wywodzi się prawdopodobnie od japońskich słów „kombu” (brązowa alga) i „cha” (napój). Kombucha (kombucza) zwana jest też grzybem herbacianym lub cudownym grzybem. Czasami w sieci słowo „kombucha” jest mylnie wiązane z „grzybkieem tybetańskim”. Jest to zupełnie inny grzyb, służący do fermentacji mleka i produkcji bakterii kefirowych itp., a nie jak kombucha, do produkcji orzeźwiającego napoju w procesie fermentacji herbaty z cukrem. Kombucha wyglądem przypomina naleśnik koloru kremowego i jej wielkość może osiągać nawet około 20 cm średnicy. Z biologicznego punktu widzenia nie jest to jeden organizm, a kilka kolonii drożdży i szczepów bakterii żyjących ze sobą w symbiozie. Można by rzec więc, że kombucha jest porostem. Jednakże przyjęło się ją nazywać po prostu grzybem. Kombucha to także nazwa napoju produkowanego przez grzyb herbaciany. Kombucha jest znana już od ponad dwóch tysięcy lat w różnych regionach kontynentu azjatyckiego. Starożytne przekazy wspominają często o życiodajnym napoju spożywanym przez ludzi i zapewniającym im długowieczność. Do Polski kombucha dotarła z Dalekiego Wschodu przez tereny Rosji. Na Kaukazie na początku XX wieku japońska ekspedycja badająca długowieczność mieszkańców kaukaskich wiosek odkryła, iż spożywają oni regularnie ten napój i cieszą się dobrym zdrowiem fizycznym i psychicznym do późnej starości. Wiek wielu z nich przekraczał 100 lat. Badania nad kombuchą i jej dobroczynnym wpływem na zdrowie człowieka trwają po dziś dzień i ciągle odkrywa ona swoje tajemnice przed naukowcami. Godnym odnotowania jest także fakt zainteresowania polskiej nauki kombuchą. Badania prowadzi m.in. Uniwersytet Medyczny w Łodzi. Jest już dostępna spora literatura poświęcona wpływowi napoju na zdrowie człowieka. W Europie Zachodniej i Stanach Zjednoczonych napój zyskał ogromne uznanie i jest produkowany na dużą skalę i dostępny w sklepach ze zdrową żywnością, a nawet w sklepach spożywczych na półkach z napojami. Takie napoje są pod stałą kontrolą sanitarną i powinny być wysokiej jakości, jeśli chodzi o ich czystość. Zawierają one jednak różne dodatki. Jeżeli będziemy przestrzegać pewnych zaleceń i wskazówek, to i nasza „domowa” hodowla będzie czysta i sprawi nam dużo radości. Obserwowanie grzyba w słoju to nie lada gratka dla osób lubiących obserwować przyrodę. Sama hodowla nie jest skomplikowana i nie potrzebujemy tu specjalistycznej aparatury czy też linii produkcyjnej. Co produkuje grzyb kombucha? Kombucha to prawdziwa „fabryka” wielu bardzo korzystnych dla zdrowia człowieka związków. Należy zwrócić uwagę na fakt, że końcowy produkt, który jest spożywany, jest „przerobiony” przez bakterie żyjące symbiotycznie z grzybem, którym to zawdzięczamy liczne związki i witaminy w formie organicznej zawarte w napoju. Do potwierdzonych związków produkowanych przez kombuchę należą: -kwasy: kwas glukuronowy, prawoskrętny(L+), kwas mlekowy, kwas octowy, kwas jabłkowy, kwas winowy, kwas foliowy, śladowe ilości bursztynu, kwas malonowy, kwas cytrynowy, kwas szczawiowy -minerały: - żelazo, magnez, sód, potas, wapno, miedź, cynk i inne pierwiastki śladowe -witaminy: B1, B2, B3, B6, B12 i C Rozmaite niezależne od siebie badania wykazują pewne różnice w składzie przefermentowanego napoju. Dotyczą one głównie proporcji występujących w nim składników. Prawdopodobnie wynika to z rodzaju herbaty użytej do produkcji napoju (zielona, biała, czerwona, ziołowa, czarna, mieszanki herbat itp.). Właściwości napoju z kombuchy Jak już zauważyłeś, grzybek herbaciany produkuje całą gamę niezwykle korzystnych dla zdrowia substancji, domyślasz się zapewne, że jego oddziaływanie na organizm człowieka będzie miało szerokie spektrum. Oto najważniejsze zalety spożywania napoju z kombuchy: -wzmacnia układ immunologiczny -wspomaga zwalczanie łuszczycy -wspiera profilaktykę przeziębień -mikroflora kombuchy hamuje rozwój bakterii gnilnych i patogennych -hamuje również rozwój grzybicy jelit (zakażenia drożdżakowe, kandydoza itp.) -reguluje przemianę materii -reguluje ciśnienie krwi -odtruwa organizm -wzmaga spalanie tkanki tłuszczowej -przeciwdziała zakłóceniom równowagi kwasowo-zasadowej organizmu -cukry białka oraz tłuszcze zostają lepiej rozłożone, dzięki czemu są lepiej spożytkowane przez organizm (tłuszcze się spalają, a nie zostają odłożone w tkance tłuszczowej) -zmniejsza objawy menopauzy -dodaje siły i poprawia koncentrację -wzmacnia organy: serce, siłę widzenia, stawy, skórę oraz włosy -łagodzi objawy reumatyzmu -zmniejsza ryzyko nowotworów -efektywnie pobudza ślinę i soki trawienne w żołądku i trzustce przyspieszając perystaltykę jelit -wpływa kojąco na układ nerwowy -skutecznie przywraca mikroflorę jelit po leczeniu antybiotykami -łagodzi objawy astmy -zmniejsza poziom cholesterolu -łagodzi objawy migreny Hodowla grzyba herbacianego Czyż to nie brzmi fascynująco? Nie zostaje już więc nic innego, jak tylko samemu zacząć hodować grzybek herbaciany! Od czego zacząć? Najpierw trzeba zakupić taki grzybek. Jest ich cała masa w Internecie – także na popularnych portalach aukcyjnych. Ceny w zależności od wielkości grzybka w centymetrach wahają się od około 8 zł do nawet ponad 30 przy egzemplarzach przywiezionych z Oceanii. Ja mam zwykły zakupiony z „domowej hodowli” od jednej z osób na portalu aukcyjnym i bardzo sobie chwalę zakupy. Kupując grzybek otrzymamy go w małym naczyniu z cieczą. Płyn ten to tzw. „starter”. Posłuży on nam jako zaczyn do produkcji nowego napoju. Oprócz tego potrzebujemy dosć sporo cukru. Cukier to jedyny nakład, jaki ponosimy hodując grzybek – bez obaw, nie nabawisz się cukrzycy, gdyż grzybek z chęcią pochłania ogromne ilości cukru, dając w zamian za to liczne korzystne substancje. Podam przepis na napój w litrowym słoju. Przy większym słoju należy po prostu odpowiednio proporcjonalnie zwiększyć ilość cukru i herbaty. Potrzebujemy więc: -litrowy słój z gazą/chusteczką higieniczną z dziurkami oraz gumkę do przykrycia słoja na wierzchu, aby dochodziło powietrze do środka -grzybek dobrze umyty po poprzedniej fermentacji w zimnej, bieżącej wodzie aby nie miał ciemnych nalotów i przebarwień -„starter” (50-100 ml) - bardzo ważny składnik, dzięki któremu nasz napój będzie czysty (prawidłowy starter zawiera dużą ilość bakterii kwasu octowego, które hamują rozwój niepożądanych drobnoustrojów) -około litr zaparzonej (ostudzonej) herbaty – jedna łyżeczka/torebka na około jeden litr wody. Może to być herbata biała, zielona, czerwona, ziołowa, czarna lub mieszanki herbat. Szczególnie polecam dla podniebienia białą z zieloną. To już jest tylko i wyłącznie kwestia Twojego smaku, drogi Czytelniku -100-125g cukru (pół szklanki) na każdy litr herbaty Przygotowanie: Zaparz około litr herbaty, poczekaj aż odpowiednio naciągnie – tak jak lubisz. Odcedź ją/wyjmij torebkę. Wsyp podaną ilość cukru i rozmieszaj go dobrze. Możesz też dodać łyżeczkę prawdziwego miodu z pasieki lub wsypać odrobinę glukozy. Wlej ją do słoja, gdy już będzie chłodna (ewentualnie bardzo letnia). Dolej teraz zaczyn i umieść umyty grzybek w słoju. Słój przykryj gazą lub chusteczką higieniczną z dziurkami, aby dochodziło do niego powietrze (tak jak robi się np. ocet jabłkowy). Odstaw słój jakieś ciemne ale i ciepłe miejsce. Optymalną temperaturą dla fermentacji herbaty jest temperatura pokojowa (ok. +20 stopni Celsjusza lub więcej). Nie wynoś go do piwnicy, zamiast tego możesz po prostu owinąć go jakąś ściereczką, albo włożyć pod jakąś półkę, gdzie jest mniej światła. Ważne jest też, aby słój „oddychał”. Zapytasz teraz kiedy napój jest gotowy do spożycia. Napój jest dobry, gdy nie unoszą się bąbelki przy potrząsaniu słojem. Z reguły jest to około 10-12 dni od rozpoczęcia produkcji nowego napoju. Im dłużej grzybek prowadzi fermentacje tym bardziej wyczuwalny staje się w smaku kwas octowy i napój robi się już cierpki, co nie każdemu smakuje (dzieje się tak dopiero po kilkunastu dniach procesu fermentacji). Sam zobaczysz, jaki napój lepiej Ci zasmakuje. Można końcówkę płynu pozostawić jeszcze na kilka dni z grzybem w środku – zrobi się wtedy mocny starter. Rozlewając napój do picia przefiltruj go przez filtr od kawy itp., aby nie wpadły z nim do szklanki jakieś fragmenty grzybni i malutkie grzybki. Badania wykazały, że warto za każdym razem do nowej produkcji dolewać kwaśny już mocno zaczyn, gdyż jego PH zapobiega rozwojowi niekorzystnych bakterii. Optymalne PH całego dobrze przygotowanego napoju waha się między 2,5 (jeszcze mniej oznacza bardzo kwaśny) a 4,6 (więcej oznacza bardziej zasadowy, który ułatwia namnażanie niekorzystnych bakterii, jeżeli hodowla została zanieczyszczona np. poprzez nieumycie grzyba przed nowym procesem fermentacji). Przyjmuje się, że okres 10-12 dni fermentacji jest wystarczający do uzyskania odpowiedniego odczynu PH. Inne uwagi odnośnie hodowli kombuchy Grzybek powinien być cały czas zanurzony w napoju - gdy wyschnie i nie będzie miał cukru, wtedy umrze. Jeżeli z jakichś powodów chcesz wstrzymać produkcję napoju na pewien czas, umieść grzybek w małym pojemniczku z przefermentowanym napojem, dosyp mu trochę cukru i wsadź go do lodówki (do chłodziarki). W takich warunkach jest on w stanie przeżyć nawet miesiąc czasu i więcej. Grzybek żyje dość długo i w czasie swojego życia zdąży się kilka razy rozmnożyć. Po każdej fermentacji, przed produkcją nowego napoju należy go starannie umyć pod bieżącą, koniecznie zimną, wodą i usunąć brązowe naloty. Gdy już tych nalotów będzie dużo i nie będą one się dawały usunąć, oznacza to, że grzybek jest już stary i zaczyna pleśnieć i obumierać. Należy wtedy bezwzględnie wyrzucić go, gdyż nie nadaje się on do dalszej produkcji. W naczyniu grzybek lubi zmieniać swoje miejsce – raz leży na dnie, innym razem unosi się w połowie, lub wręcz wypływa na powierzchnię. Nie oznacza to, że jest on chory itp. – wszystko jest z nim w porządku. Należy jednak zwrócić uwagę na to, aby nie przebywał on zbyt długo ponad powierzchnią cieczy, gdyż może on wtedy zacząć pleśnieć. Świeżą pleśń z grzybka możemy łatwo usunąć pod wodą - po takim zabiegu należy grzybek na noc odmoczyć w occie. Można go znowu używać do produkcji napoju. Jeżeli nalot nie daje się już usunąć, grzybek jest do wyrzucenia. Jak już wspomnieliśmy, grzybek się dość często rozmnaża, można więc podarować małe grzybki znajomym, albo zwiększyć produkcję, aby zachować jej ciągłość. Mały grzybek tworzy się samoistnie na powierzchni napoju w słoju. Na początku są to jakby plamki i oka w rosole. Z czasem tworzy siez tego jeden większy przezroczysty kształt, który powoli nabiera koloru. Gdy grzybek już się uformuje i jest nieco grubszy, tak, że można go uchwycić bez jego rozerwania, możemy go zebraći umieścić w nowym słoju, gdzie będzie „dorastał”. Proces tworzenia sięmałego grzybka widać doskonale z boku słoja – duży grzyb-matka opada nieco (lub całkiem na dno) i wypuszcza ku górze swoją grzybnię, przypominającą jakieś wstążki, niteczki itp. I rozpoczyna formować na powierzchni nowy grzybek lub kilka grzybków. Czasami (choć to wątpliwe) może się nam zdarzyć zapomnieć o grzybku, który będzie nieprzerwanie prowadził fermentację i powstanie wtedy ocet. Możemy go używać do potraw jak każdy inny ocet. Dawkowanie Napój ten jest bardzo smaczny, należy go jednak traktować bardziej jako napój prozdrowotny i dawkować z umiarem, szczególnie jeżeli nigdy dotychczas nie piłeś napoju z kombuchy. Aby uniknąć nieprzyjemnych objawów detoksykacji organizmu, rozpocznij spożywanie napoju w dawkach 3 razy dziennie po 1-3 łyżek stołowe przefermentowanego i przefiltrowanego napoju. Z czasem możesz zwiększać stopniowo jego ilość, nie przekraczając jednak maksymalnie około jednej szklanki dziennie. Efekty uboczne kuracji Jak zostało wspomniane napój kombucha jest silnie odtruwający i oczyszczający organizm. Oznacza to, że w początkowym etapie detoksykacji całego ustroju z różnych złogów oraz patogenów (szczególnie grzybic typu candida) możesz się nieco gorzej poczuć. Odstaw wtedy napój, aż objawy miną i zmniejsz jeszcze dawkę. Do najczęstszych objawów, które mogą wystąpić należą: biegunki, zaparcia, wzdęcia itp. Są to naturalne reakcje organizmu na przywracanie mikroflory w jelitach i „walkę” dobrych bakterii z tymi niepożądanymi. Mogą również bardzo rzadko wystąpić chwilowe bóle głowy lub inne reakcje oczyszczania organizmu. Wypicie większej ilości wody skutecznie zmniejsza te dolegliwości rozcieńczając usuwane toksyny i przyspieszając ich wydalanie. Po kilku dniach sytuacja się ustabilizuje i organizm będzie bardzo dobrze znosił spożywanie napoju. Warto nadmienić, iż u większości osób objawy te występują w wyniku znacznego przedawkowania napoju od samego początku, gdyż jest on bardzo smaczny i orzeźwiający. Pamiętajmy jednak, że jego nadrzędnym celem nie jest „niebo w gębie”, a wspieranie naszego zdrowia. Nie poleca się też spożywania kombuchy tuż przed snem, gdyż możemy dostać potężny „zastrzyk energii” i nieprędko zaśniemy. Opinie osób pijących kombuchę Dla zachęcenia Cię do rozpoczęcia produkcji tego „eliksiru życia” pozwolę sobie przytoczyć kilka opinii osób z różnych forów internetowych. -„WiedzmaPL” pisze: „Wczoraj napiłam się jej przed obiadem i efekt był taki, że zjadłam mało a byłam pełna jak bączek albo pijawka. Na mnie ona działa doskonale a co najważniejsze nie mam ochoty na słodycze oraz nie jem słodyczy.”. -„Kombucha lub kombucza” pisze: „Po miesiącu picia kombuczy mojej mamie spadł poziom cholesterolu, mnie przestały boleć stawy, unormowała się praca jelit (nie mam wzdęć i uporczywych fajerwerków ), ogólnie mniej choruję. . Znajomy mamy choruję na DNĘ - miał spuchniętą stopę - po miesiącu picia i okładów praktycznie wyzdrowiał, może chodzić”. -„Kombucha” pisze: „Takich cienkich grzybków kombuczy (grubości 1-2 mm) używam jako plastrów na stłuczone kolana dzieci. Po wyschnięciu jest jak druga skóra - rana pod nią szybko się goi. A potem nie trzeba zdzierać jak plastra - wystarczy trochę pomoczyć wodą i lekko odchodzi”. -„Sąsiad” pisze w temacie o dnie moczanowej: „Mój sąsiad pije taki kwas herbaciany - kombuchę i bardzo mu pomogła. Po miesiącu picia zeszła opuchlizna i wreszcie może normalnie chodzić. Facet szczęśliwy jak dziecko, ciągle o tym wszystkim opowiada”. UWAGA! Osoby cierpiące na pewne rzadkie schorzenia krzepliwości krwi powinny bezwzględnie skonsultować zamiar zażywania napoju z prowadzącym lekarzem, jako, że napój ten oczyszcza i rozrzedza krew! Osoby zażywające leki immunosupresyjne również powinny bezwzględnie skonsultować zamiar spożywania kombuchy z prowadzącym lekarzem, gdyż napój pobudza układ immunologiczny! Zmieniony przez - szelma1 w dniu 2012-11-12 18:56:53

    Odpowiedzi: 192 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 11/12/2012 6:56:08 PM Liczba szacunów: 0
  • PRZYSIAD W TRÓJBOJU - Prawie WSZYSTKO o . . .

    Post
    Aktualności - Sporty Siłowe
    PRO

    2-ch kolejnych zawodników który zostali wspomniani w powyzszym artykuje. L. Simmons po lewej, E. Coan po prawej. " It's kind of fun to do the impossible" - Walt Disney "Strength does not come from physical capacity. It comes from an indomitable will" — Mahatma Gandhi

    Odpowiedzi: 136 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 1/28/2004 12:46:04 PM Liczba szacunów: 0
  • Chcesz schudnac - przeczytaj!

    Post
    Odżywki i suplementy
    PRO

    Punkt 11 jest najlepszy. Chudnij powoli, okolo pol kilo na tydzien . Tak jakbysmy mieli nad tym kontrole i mowili organizmowi sluchaj chamie pol kilo chudniesz albo w******l! A poza tym to spoko art

    Odpowiedzi: 56 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 6/17/2005 2:52:30 PM Liczba szacunów: 0
  • NADMIAR BIAŁKA NISZCZY NERKI - POTRAKTUJ TO POWAZNIE

    Post
    Odżywianie i Odchudzanie
    PRO

    Tak wklejam Ci ciągle ten jeden artykuł, który odnosi się do 111 referencji naukowych (niżej). Żeby była jasność Ty jako osoba z dysfunkcją nerek musisz ograniczyć białko w diecie. Nie polecam takich ilości białka jak Ci się wydaje albo jak Ci pasuje do tego by mieć o co się sprzeczać, znależć na siłę winnych... 1. King AJ, Levey AS: Dietary protein and renal function. J Am Soc Nephrol 1993, 3(11):1723-1737. OpenURL Return to citation in text: 2. Metges CC, Barth CA: Metabolic consequences of a high dietary-protein intake in adulthood: assessment of the available evidence. J Nutr 2000, 130(4):886-889. OpenURL Return to citation in text: 3. Brenner BM, Meyer TW, Hostetter TH: Dietary protein intake and the progressive nature of kidney disease: the role of hemodynamically mediated glomerular injury in the pathogenesis of progressive glomerular sclerosis in aging, renal ablation, and intrinsic renal disease. N Engl J Med 1982, 307(11):652-659. OpenURL Return to citation in text: 4. The University of Pennsylvania Health System: Media Review: mouth to mouth. 1999. OpenURL Janurary, 1999 Return to citation in text: 5. Sugaya K, Ogawa Y, Hatano T, Koyama Y, Miyazato T, Naito A, Yonou H, Kagawa H: Compensatory renal hypertrophy and changes of renal function following nephrectomy. Hinyokika Kiyo 2000, 46(4):235-240. OpenURL Return to citation in text: 6. Calderon JL, Zadshir A, Norris K: A survey of kidney disease and risk-factor information on the World Wide Web. MedGenMed 2004, 6(4):3. OpenURL Return to citation in text: 7. Lindheimer MD, Katz AI: Physiology and Pathophysiology . In Renal physiology and disease in pregnancy. 2nd edition. Edited by: Seldin DW, Giebisch G. New York , Raven Press ; 1992:3371–3431. OpenURL Return to citation in text: 8. Conrad KP: Mechanisms of renal vasodilation and hyperfiltration during pregnancy. J Soc Gynecol Investig 2004, 11(7):438-448. OpenURL Return to citation in text: 9. Higashihara E, Horie S, Takeuchi T, Nutahara K, Aso Y: Long-term consequence of nephrectomy. J Urol 1990, 143(2):239-243. OpenURL Return to citation in text: 10. Regazzoni BM, Genton N, Pelet J, Drukker A, Guignard JP: Long-term followup of renal functional reserve capacity after unilateral nephrectomy in childhood. J Urol 1998, 160(3 Pt 1):844-848. OpenURL Return to citation in text: 11. Food and Nutrition Board, Institute of Medicine: Macronutrient and Healthful Diets. In Dietary Reference Intakes for Energy, Carbohydrate, Fiber, Fat, Fatty Acids, Cholesterol, Protein, and Amino Acids (Macronutrients). Washington, D.C. , The National Academies Press; 2002:609-696. OpenURL Return to citation in text: 12. Layman DK, Boileau RA, Erickson DJ, Painter JE, Shiue H, Sather C, Christou DD: A Reduced Ratio of Dietary Carbohydrate to Protein Improves Body Composition and Blood Lipid Profiles during Weight Loss in Adult Women. J Nutr 2003, 133(2):411-417. OpenURL Return to citation in text: 13. Piatti PM, Monti F, Fermo I, Baruffaldi L, Nasser R, Santambrogio G, Librenti MC, Galli-Kienle M, Pontiroli AE, Pozza G: Hypocaloric high-protein diet improves glucose oxidation and spares lean body mass: comparison to hypocaloric high-carbohydrate diet. Metabolism 1994, 43(12):1481-1487. OpenURL Return to citation in text: 14. Luscombe ND, Clifton PM, Noakes M, Farnsworth E, Wittert G: Effect of a high-protein, energy-restricted diet on weight loss and energy expenditure after weight stabilization in hyperinsulinemic subjects. Int J Obes Relat Metab Disord 2003, 27(5):582-590. OpenURL Return to citation in text: 15. Brinkworth GD, Noakes M, Keogh JB, Luscombe ND, Wittert GA, Clifton PM: Long-term effects of a high-protein, low-carbohydrate diet on weight control and cardiovascular risk markers in obese hyperinsulinemic subjects. Int J Obes Relat Metab Disord 2004, 28(5):661-670. OpenURL Return to citation in text: 16. Fine EJ, Feinman RD: Thermodynamics of weight loss diets. Nutr Metab (Lond) 2004, 1(1):15. OpenURL Return to citation in text: 17. Parker B, Noakes M, Luscombe N, Clifton P: Effect of a High-Protein, High-Monounsaturated Fat Weight Loss Diet on Glycemic Control and Lipid Levels in Type 2 Diabetes . Diabetes Care 2002, 25(3):425-430. OpenURL Return to citation in text: 18. Layman DK: Protein quantity and quality at levels above the RDA improves adult weight loss. J Am Coll Nutr 2004, 23(6 Suppl):631S-636S. OpenURL Return to citation in text: 19. Wolfe RR, Chinkes D, Baba H, Rosenblatt J, Zhang XJ: Response of phosphoenolpyruvate cycle activity to fasting and to hyperinsulinemia in human subjects. Am J Physiol Endocrinol Metab 1996, 271(1):E159-176. OpenURL Return to citation in text: 20. Sharman MJ, Volek JS: Weight loss leads to reductions in inflammatory biomarkers after a very-low-carbohydrate diet and a low-fat diet in overweight men. Clin Sci (Lond) 2004, 107(4):365-369. OpenURL Return to citation in text: 21. Yancy WSJ, Olsen MK, Guyton JR, Bakst RP, Westman EC: A low-carbohydrate, ketogenic diet versus a low-fat diet to treat obesity and hyperlipidemia: a randomized, controlled trial. Ann Intern Med 2004, 140(10):769-777. OpenURL Return to citation in text: 22. Johnston CS, Tjonn SL, Swan PD: High-Protein, Low-Fat Diets Are Effective for Weight Loss and Favorably Alter Biomarkers in Healthy Adults. J Nutr 2004, 134(3):586-591. OpenURL Return to citation in text: 23. Foster GD, Wyatt HR, Hill JO, McGuckin BG, Brill C, Mohammed BS, Szapary PO, Rader DJ, Edman JS, Klein S: A randomized trial of a low-carbohydrate diet for obesity. N Engl J Med 2003, 348(21):2082-2090. OpenURL Return to citation in text: 24. Skov AR, Toubro S, Ronn B, Holm L, Astrup A: Randomized trial on protein vs carbohydrate in ad libitum fat reduced diet for the treatment of obesity. Int J Obes Relat Metab Disord 1999, 23(5):528-536. OpenURL Return to citation in text: 25. Levey AS, Coresh J, Balk E, Kausz AT, Levin A, Steffes MW, Hogg RJ, Perrone RD, Lau J, Eknoyan G: National Kidney Foundation practice guidelines for chronic kidney disease: evaluation, classification, and stratification. Ann Intern Med 2003, 139(2):137-147. OpenURL Return to citation in text: 26. Coresh J, Byrd-Holt D, Astor BC, Briggs JP, Eggers PW, Lacher DA, Hostetter TH: Chronic Kidney Disease Awareness, Prevalence, and Trends among U.S. Adults, 1999 to 2000. J Am Soc Nephrol 2005, 16(1):180-188. OpenURL Return to citation in text: 27. Muntner P, He J, Hamm L, Loria C, Whelton PK: Renal insufficiency and subsequent death resulting from cardiovascular disease in the United States. J Am Soc Nephrol 2002, 13(3):745-753. OpenURL Return to citation in text: 28. Coresh J, Astor BC, Greene T, Eknoyan G, Levey AS: Prevalence of chronic kidney disease and decreased kidney function in the adult US population: Third National Health and Nutrition Examination Survey. Am J Kidney Dis 2003, 41(1):1-12. OpenURL Return to citation in text: 29. Johnson CA: Creating practice guidelines for chronic kidney disease: an insider's view. Am Fam Physician 2004, 70(5):823-824. OpenURL Return to citation in text: 30. Palmer BF: Disturbances in renal autoregulation and the susceptibility to hypertension-induced chronic kidney disease. Am J Med Sci 2004, 328(6):330-343. OpenURL Return to citation in text: 31. National Kidney Foundation: Chronic Kidney Diseases. OpenURL Return to citation in text: 32. Vupputuri S, Batuman V, Muntner P, Bazzano LA, Lefante JJ, Whelton PK, He J: Effect of blood pressure on early decline in kidney function among hypertensive men. Hypertension 2003, 42(6):1144-1149. OpenURL Return to citation in text: 33. Segura J, Campo C, Gil P, Roldan C, Vigil L, Rodicio JL, Ruilope LM: Development of chronic kidney disease and cardiovascular prognosis in essential hypertensive patients. J Am Soc Nephrol 2004, 15(6):1616-1622. OpenURL Return to citation in text: 34. Wright JTJ, Bakris G, Greene T, Agodoa LY, Appel LJ, Charleston J, Cheek D, Douglas-Baltimore JG, Gassman J, Glassock R, Hebert L, Jamerson K, Lewis J, Phillips RA, Toto RD, Middleton JP, Rostand SG: Effect of blood pressure lowering and antihypertensive drug class on progression of hypertensive kidney disease: results from the AASK trial. Jama 2002, 288(19):2421-2431. OpenURL Return to citation in text: 35. Kasiske BL, Kalil RS, Ma JZ, Liao M, Keane WF: Effect of antihypertensive therapy on the kidney in patients with diabetes: a meta-regression analysis. Ann Intern Med 1993, 118(2):129-138. OpenURL Return to citation in text: 36. Peterson JC, Adler S, Burkart JM, Greene T, Hebert LA, Hunsicker LG, King AJ, Klahr S, Massry SG, Seifter JL: Blood pressure control, proteinuria, and the progression of renal disease. The Modification of Diet in Renal Disease Study. Ann Intern Med 1995, 123(10):754-762. OpenURL Return to citation in text: 37. Tarver-Carr ME, Powe NR, Eberhardt MS, LaVeist TA, Kington RS, Coresh J, Brancati FL: Excess risk of chronic kidney disease among African-American versus white subjects in the United States: a population-based study of potential explanatory factors. J Am Soc Nephrol 2002, 13(9):2363-2370. OpenURL Return to citation in text: 38. Zheng F, Plati AR, Banerjee A, Elliot S, Striker LJ, Striker GE: The molecular basis of age-related kidney disease. Sci Aging Knowledge Environ 2003, 2003(29):PE20. OpenURL Return to citation in text: 39. Brown WW, Sandberg K: Introduction: gender and kidney disease. Adv Ren Replace Ther 2003, 10(1):1-2. OpenURL Return to citation in text: 40. Satko SG, Freedman BI: The importance of family history on the development of renal disease. Curr Opin Nephrol Hypertens 2004, 13(3):337-341. OpenURL Return to citation in text: 41. Zhou BF, Wu XG, Tao SQ, Yang J, Cao TX, Zheng RP, Tian XZ, Lu CQ, Miao HY, Ye FM, et al.: Dietary patterns in 10 groups and the relationship with blood pressure. Collaborative Study Group for Cardiovascular Diseases and Their Risk Factors. Chin Med J (Engl) 1989, 102(4):257-261. OpenURL Return to citation in text: 42. He J, Klag MJ, Whelton PK, Chen JY, Qian MC, He GQ: Dietary macronutrients and blood pressure in southwestern China. J Hypertens 1995, 13(11):1267-1274. OpenURL Return to citation in text: 43. Burke V, Hodgson JM, Beilin LJ, Giangiulioi N, Rogers P, Puddey IB: Dietary Protein and Soluble Fiber Reduce Ambulatory Blood Pressure in Treated Hypertensives. Hypertension 2001, 38(4):821-826. OpenURL Return to citation in text: 44. St. Jeor ST, Howard BV, Prewitt TE, Bovee V, Bazzarre T, Eckel RH: Dietary Protein and Weight Reduction: A statement for healthcare professionals from the nutrition committee of the council on nutrition, physical Activity, and metabolism of the american heart association. Circulation 2001, 104(15):1869-1874. OpenURL Return to citation in text: 45. Addis T, Drury DR: The Rate of Urea Excretion. VII. The effect of various other factors than blood urea concentration on the rate of urea excretion. J Biol Chem 1923, 55(4):629-638. OpenURL Return to citation in text: 46. Jolliffe N, Smith HW: The Excretion of Urine In The Dog: I. The Urea and Creatinine Clearances on a Mixed Diet. Am J Physiol 1931, 98(4):572-577. OpenURL Return to citation in text: 47. Shannon JA, Jolliffe N, Smith HW: The Excretion of Urine in The Dog: VI. The Filtration and Secretion of Exogenous Creatinine. Am J Physiol 1932, 102(3):534-550. OpenURL Return to citation in text: 48. Herrin RC, Rabin A, Feinstein RN: The influence of diet upon urea clearance in dogs. Am J Physiol 1937, 119(1):87-92. OpenURL Return to citation in text: 49. Van Slyke DD, Rhoads CP, Hiller A, Alving A: The relationship of the urea clearance to the renal blood flow. Am J Physiol 1934, 110(2):387-391. OpenURL Return to citation in text: 50. Tuttle KR, Puhlman ME, Cooney SK, Short RA: Effects of amino acids and glucagon on renal hemodynamics in type 1 diabetes. Am J Physiol Renal Physiol 2002, 282(1):F103-12. OpenURL Return to citation in text: 51. Bilo HJ, Schaap GH, Blaak E, Gans RO, Oe PL, Donker AJ: Effects of chronic and acute protein administration on renal function in patients with chronic renal insufficiency. Nephron 1989, 53(3):181-187. OpenURL Return to citation in text: 52. Lentine K, Wrone EM: New insights into protein intake and progression of renal disease. Curr Opin Nephrol Hypertens 2004, 13(3):333-336. OpenURL Return to citation in text: 53. Knight EL, Stampfer MJ, Hankinson SE, Spiegelman D, Curhan GC: The Impact of Protein Intake on Renal Function Decline in Women with Normal Renal Function or Mild Renal Insufficiency. Ann Intern Med 2003, 138(6):460-467. OpenURL Return to citation in text: 54. Johnson DW, Mudge DW, Sturtevant JM, Hawley CM, Campbell SB, Isbel NM, Hollett P: Predictors of decline of residual renal function in new peritoneal dialysis patients. Perit Dial Int 2003, 23(3):276-283. OpenURL Return to citation in text: 55. Meloni C, Tatangelo P, Cipriani S, Rossi V, Suraci C, Tozzo C, Rossini B, Cecilia A, Di Franco D, Straccialano E, Casciani CU: Adequate protein dietary restriction in diabetic and nondiabetic patients with chronic renal failure. J Ren Nutr 2004, 14(4):208-213. OpenURL Return to citation in text: 56. Pedrini MT, Levey AS, Lau J, Chalmers TC, Wang PH: The effect of dietary protein restriction on the progression of diabetic and nondiabetic renal diseases: a meta-analysis. Ann Intern Med 1996, 124(7):627-632. OpenURL Return to citation in text: 57. Franz MJ, Wheeler ML: Nutrition therapy for diabetic nephropathy. Curr Diab Rep 2003, 3(5):412-417. OpenURL Return to citation in text: 58. Beto JA, Bansal VK: Medical nutrition therapy in chronic kidney failure: integrating clinical practice guidelines. Journal of the American Dietetic Association 2004, 104(3):404-409. OpenURL Return to citation in text: 59. Krauss RM, Eckel RH, Howard B, Appel LJ, Daniels SR, Deckelbaum RJ, Erdman JWJ, Kris-Etherton P, Goldberg IJ, Kotchen TA, Lichtenstein AH, Mitch WE, Mullis R, Robinson K, Wylie-Rosett J, St Jeor S, Suttie J, Tribble DL, Bazzarre TL: AHA Dietary Guidelines: revision 2000: A statement for healthcare professionals from the Nutrition Committee of the American Heart Association. Stroke 2000, 31(11):2751-2766. OpenURL Return to citation in text: 60. Allen FM, Cope OM: Influence of Diet on Blood Pressure and Kidney Size in Dogs. J Urol 1942, 47:751. OpenURL Return to citation in text: 61. Osborne TB, Mendel LB, Park EA, Winternitz MC, With the cooperation of Helen C. Cannon and Deborah Jackson: Physiological effectgs of diets unusually rich in protein or inorganic salts. J Biol Chem 1927, 71(2):317-350. OpenURL Return to citation in text: 62. Wilson HE: An Investigation of the Cause of Renal Hypertrophy in Rats Fed on a High Protein Diet. Biochem J 1933, 27:1348. OpenURL Return to citation in text: 63. Addis T, MacKay EM, MacKay LL: The effect on the kidney of the long continued administration of diets containing an excess of certain food elements. II. Excess of acid and alkali. J Biol Chem 1926, 71(1):157-166. OpenURL Return to citation in text: 64. Hammond KA, Janes DN: The effects of increased protein intake on kidney size and function. J Exp Biol 1998, 201 ( Pt 13):2081-2090. OpenURL Return to citation in text: 65. Skov AR, Toubro S, Bulow J, Krabbe K, Parving HH, Astrup A: Changes in renal function during weight loss induced by high vs low-protein low-fat diets in overweight subjects. Int J Obes Relat Metab Disord 1999, 23(11):1170-1177. OpenURL Return to citation in text: 66. Gorin E, Dickbuch S: Release of cyclic AMP from chicken erythrocytes. Horm Metab Res 1980, 12(3):120-124. OpenURL Return to citation in text: 67. Bankir L, Martin H, Dechaux M, Ahloulay M: Plasma cAMP: a hepatorenal link influencing proximal reabsorption and renal hemodynamics? Kidney Int Suppl 1997, Suppl 59:S50-6. OpenURL Return to citation in text: 68. Bankir L, Ahloulay M, Devreotes PN, Parent CA: Extracellular cAMP inhibits proximal reabsorption: are plasma membrane cAMP receptors involved? Am J Physiol Renal Physiol 2002, 282(3):F376-392. OpenURL Return to citation in text: 69. Slomowitz LA, Gabbai FB, Khang S, Satriano J, Thareau S, Deng A, Thomson SC, Blantz RC, Munger KA: Protein intake regulates the vasodilatory function of the kidney and the NMDA receptor expression. Am J Physiol Regul Integr Comp Physiol 2004, R1184-9. OpenURL Return to citation in text: 70. Conrad KP, Novak J, Danielson LA, Kerchner LJ, Jeyabalan A: Mechanisms of renal vasodilation and hyperfiltration during pregnancy: current perspectives and potential implications for preeclampsia. Endothelium 2005, 12(1-2):57-62. OpenURL Return to citation in text: 71. Klahr S: The modification of diet in renal disease study. N Engl J Med 1989, 320(13):864-866. OpenURL Return to citation in text: 72. Consumer Reports on Health: Feature Report; Is your diet up-to-date? (New recommendations have changed the standard advice). 2003, 4-6. OpenURL Return to citation in text: 73. Time: How to Eat Smarter; In a world that is raining food, making healthy choices about what and how to eat is not easy. Here are some rules to live by. 2003, 48. OpenURL Return to citation in text: 74. CNBC: Diet Dangers; Debate on the dangers of high protein-low carb diets after Physicians Committee for Responsible Medicine came to warn about health risks. Capital Report , Video Monitoring Services of America; 2003. OpenURL Return to citation in text: 75. Fox News Channel: Diet; People who do the low carb diet will get hurt. The O'Reilly Factor , Video Monitoring Services of America; 2004. OpenURL Return to citation in text: 76. Schaffer SW, Lombardini JB, Azuma J: Interaction between the actions of taurine and angiotensin II. Amino Acids 2000, 18(4):305-318. OpenURL Return to citation in text: 77. Brandle E, Sieberth HG, Hautmann RE: Effect of chronic dietary protein intake on the renal function in healthy subjects. Eur J Clin Nutr 1996, 50(11):734-740. OpenURL Return to citation in text: 78. USA Today: High-protein diets gaining support. 1999. OpenURL Return to citation in text: 79. Taubes G: What if It's All Been a Big Fat Lie? The New York Times Magazine 2002. OpenURL Return to citation in text: 80. Young VR, El-Khoury AE, Raguso CA, Forslund AH, Hambraeus L: Rates of urea production and hydrolysis and leucine oxidation change linearly over widely varying protein intakes in healthy adults. J Nutr 2000, 130(4):761-766. OpenURL Return to citation in text: 81. Bankir L, Bouby N, Trinh-Trang-Tan MM, Ahloulay M, Promeneur D: Direct and indirect cost of urea excretion. Kidney Int 1996, 49(6):1598-1607. OpenURL Return to citation in text: 82. AtkinsExposed.org OpenURL Return to citation in text: 83. Martin WF, Bolster DR, Gaine PC, Hanley LJ, Pikosky MA, Bennett BT, Maresh CM, Armstrong LE, Rodriguez NR: Increased Dietary Protein Affects Hydration Indices in Runners . J Am Diet Assoc 2006., 106(1): OpenURL Return to citation in text: 84. Calloway DH, Spector H: Nitrogen balance as related to caloric and protein intake in active young men. Am J Clin Nutr 1954, 2(6):405-412. OpenURL Return to citation in text: 85. Layman DK, Baum JI: Dietary Protein Impact on Glycemic Control during Weight Loss. J Nutr 2004, Suppl 4:968S-973. OpenURL Return to citation in text: 86. Due A, Toubro S, Skov AR, Astrup A: Effect of normal-fat diets, either medium or high in protein, on body weight in overweight subjects: a randomised 1-year trial. Int J Obes Relat Metab Disord 2004, 28(10):1283-1290. OpenURL Return to citation in text: 87. Stern L, Iqbal N, Seshadri P, Chicano KL, Daily DA, McGrory J, Williams M, Gracely EJ, Samaha FF: The effects of low-carbohydrate versus conventional weight loss diets in severely obese adults: one-year follow-up of a randomized trial. Ann Intern Med 2004, 140(10):778-785. OpenURL Return to citation in text: 88. Boden G, Sargrad K, Homko C, Mozzoli M, Stein TP: Effect of a Low-Carbohydrate Diet on Appetite, Blood Glucose Levels, and Insulin Resistance in Obese Patients with Type 2 Diabetes. Ann Intern Med 2005, 142(6):403-411. OpenURL Return to citation in text: 89. Fern EB, Bielinski RN, Schutz Y: Effects of exaggerated amino acid and protein supply in man. Experientia 1991, 47(2):168-172. OpenURL Return to citation in text: 90. Lemon PW: Is increased dietary protein necessary or beneficial for individuals with a physically active lifestyle? Nutr Rev 1996, 54(4 Pt 2):S169-75. OpenURL Return to citation in text: 91. Chen JD, Wang JF, Li KJ, Zhao YW, Wang SW, Jiao Y, Hou XY: Nutritional problems and measures in elite and amateur athletes. Am J Clin Nutr 1989, 49(5 Suppl):1084-1089. OpenURL Return to citation in text: 92. Chromiak JA, Antonio J: Use of amino acids as growth hormone-releasing agents by athletes. Nutrition 2002, 18(7-8):657-661. OpenURL Return to citation in text: 93. Poortmans JR, Dellalieux O: Do regular high protein diets have potential health risks on kidney function in athletes? Int J Sport Nutr Exerc Metab 2000, 10(1):28-38. OpenURL Return to citation in text: 94. Singer MA: Dietary protein-induced changes in excretory function: a general animal design feature. Comparative Biochemistry and Physiology Part B: Biochemistry and Molecular Biology 2003, 136(4):785-801. OpenURL Return to citation in text: 95. Lacroix M, Gaudichon C, Martin A, Morens C, Mathe V, Tome D, Huneau JF: A long-term high-protein diet markedly reduces adipose tissue without major side effects in Wistar male rats. Am J Physiol Regul Integr Comp Physiol 2004, 287(4):R934-42. OpenURL Return to citation in text: 96. Collins DMCTRJBKPRTMCPEK: Chronic high protein feeding does not produce glomerulosclerosis or renal insufficiency in the normal rat. J Am Soc Nephrol 1990, 1:624. OpenURL Return to citation in text: 97. Robertson JL, Goldschmidt M, Kronfeld DS, Tomaszewski JE, Hill GS, Bovee KC: Long-term renal responses to high dietary protein in dogs with 75% nephrectomy. Kidney Int 1986, 29(2):511-519. OpenURL Return to citation in text: 98. Stonard MD, Samuels DM, Lock EA: The pathogenesis and effect on renal function of nephrocalcinosis induced by different diets in female rats. Food Chem Toxicol 1984, 22(2):139-146. OpenURL Return to citation in text: 99. Wasserstein AG, Stolley PD, Soper KA, Goldfarb S, Maislin G, Agus Z: Case-control study of risk factors for idiopathic calcium nephrolithiasis. Miner Electrolyte Metab 1987, 13(2):85-95. OpenURL Return to citation in text: 100. Robertson WG, Heyburn PJ, Peacock M, Hanes FA, Swaminathan R: The effect of high animal protein intake on the risk of calcium stone-formation in the urinary tract. Clin Sci (Lond) 1979, 57(3):285-288. OpenURL Return to citation in text: 101. Reddy ST, Wang CY, Sakhaee K, Brinkley L, Pak CY: Effect of low-carbohydrate high-protein diets on acid-base balance, stone-forming propensity, and calcium metabolism. Am J Kidney Dis 2002, 40(2):265-274. OpenURL Return to citation in text: 102. Cordain L, Eaton SB, Sebastian A, Mann N, Lindeberg S, Watkins BA, O'Keefe JH, Brand-Miller J: Origins and evolution of the Western diet: health implications for the 21st century. Am J Clin Nutr 2005, 81(2):341-354. OpenURL Return to citation in text: 103. Curhan GC, Willett WC, Rimm EB, Stampfer MJ: A prospective study of dietary calcium and other nutrients and the risk of symptomatic kidney stones. N Engl J Med 1993, 328(12):833-838. OpenURL Return to citation in text: 104. Breslau NA, Brinkley L, Hill KD, Pak CY: Relationship of animal protein-rich diet to kidney stone formation and calcium metabolism. J Clin Endocrinol Metab 1988, 66(1):140-146. OpenURL Return to citation in text: 105. Curhan GC, Willett WC, Speizer FE, Spiegelman D, Stampfer MJ: Comparison of dietary calcium with supplemental calcium and other nutrients as factors affecting the risk for kidney stones in women. Ann Intern Med 1997, 126(7):497-504. OpenURL Return to citation in text: 106. Curhan GC, Willett WC, Knight EL, Stampfer MJ: Dietary factors and the risk of incident kidney stones in younger women: Nurses' Health Study II. Arch Intern Med 2004, 164(8):885-891. OpenURL Return to citation in text: 107. Meschi T, Schianchi T, Ridolo E, Adorni G, Allegri F, Guerra A, Novarini A, Borghi L: Body weight, diet and water intake in preventing stone disease. Urol Int 2004, Suppl 1:29-33. OpenURL Return to citation in text: 108. Hess B: Nutritional aspects of stone disease. Endocrinol Metab Clin North Am 2002, 31(4):1017-30, ix-x. OpenURL Return to citation in text: 109. Raj GV, Auge BK, Assimos D, Preminger GM: Metabolic abnormalities associated with renal calculi in patients with horseshoe kidneys. J Endourol 2004, 18(2):157-161. OpenURL Return to citation in text: 110. Nguyen QV, Kalin A, Drouve U, Casez JP, Jaeger P: Sensitivity to meat protein intake and hyperoxaluria in idiopathic calcium stone formers. Kidney Int 2001, 59(6):2273-2281. OpenURL Return to citation in text: 111. Jaeger P: Renal stone disease in the 1990s: the powder keg and tinderbox theory. Curr Opin Nephrol Hypertens 1992, 1(1):141-148. OpenURL Return to citation in text: Zmieniony przez - ellis w dniu 2007-08-13 23:26:03

    Odpowiedzi: 52 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 8/13/2007 11:15:51 PM Liczba szacunów: 2
  • badanie krwi, co i jak

    Post
    Doping
    PRO

    Badanie biochemiczne krwi artykuł lek. med. Marka Horyńskiego Dzięki badaniom osocza dowiadujemy się, jaki jest poziom enzymów, hormonów, białek, elektrolitów i pierwiastków śladowych w naszym organizmie. Wyniki dadzą nam obraz funkcji prawie wszystkich narządów ciała. Badanie krwi jest jednym z najbardziej znanych i najczęściej wykonywanych badań. W artykule "Badanie krwi" przypomnieliśmy, na czym polega morfologia krwi i jakie ma znaczenie diagnostyczne. Jednakże krew można badać nie tylko pod kątem składników morfologicznych. W niektórych przypadkach lekarz może zlecić wykonanie badania biochemicznego osocza. Po odwirowaniu krwi pełnej (czyli takiej, która zawiera wszystkie prawidłowo występujące elementy komórkowe) otrzymuje się słomkowojasny płyn - osocze. Po oczyszczeniu osocza z włóknika zostaje surowica. W uproszczeniu można napisać, że składnikami osocza są: enzymy (np. ALAT, ASPAT), hormony (np. T3, T4, TSH), białka (np. albuminy, immunoglobuliny), elektrolity (np. Na, K), pierwiastki śladowe (np. Cu, Mb) i inne. Wyniki ich badania dają nam obraz funkcji prawie wszystkich narządów, gruczołów, stanu nawodnienia, odżywienia, postępu choroby. Ogromna liczba schorzeń nie mogłaby być diagnozowana i leczona bez oceny zmian tych substancji. Jest to bardzo skomplikowane, dlatego też opracowano grupy kilku oznaczeń, które łącznie najdokładniej przedstawiają stan funkcjonowania danego narządu. W związku z tym powstały tzw. profile oznaczeń: profil kontrolny (ogólny) - sód, potas, chlorki, mocznik, kreatynina, bilirubina, AST, ALT, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza GGT, albumina, białko całkowite, wapń, fosfor, kwas moczowy; profil nerkowy - sód, potas, mocznik, kreatynina; profil wątrobowy - transaminazy (alaninowa i asparaginianowa), gamma-glutamylotransferaza (GGT), fosfataza alkaliczna, bilirubina, albumina; profil kostny - białko całkowite, albumina, wapń, fosfor, fosfataza alkaliczna; profil sercowy - transaminazy (asparaginianowa i alaninowa), kinaza kreatynowa, dehydrogenaza mleczanowa, potas; profil lipidowy - cholesterol, triglicerydy, cholesterol HDL profil tarczycowy - TSH, w T4. Każdy składnik oceniany podczas tego badania ma ustalone granice normy (wartości referencyjne). Mogą się one nieznacznie różnić w zależności od przyjętych ustaleń danego laboratorium. Każdy składnik osocza jest oznaczany skrótem, a bywa i tak, że ten sam związek ma kilka obowiązujących skrótów. Jest oczywiście bardzo wiele przyczyn zaburzeń powodujących odstępstwa od normy wartości składników osocza, my przedstawimy tylko najważniejsze. Pamiętajmy również, że nie każde odchylenie od przyjętej normy świadczy o chorobie czy zaburzeniach w funkcjonowaniu organizmu. Często wynika to ze zmian fizjologicznych, z powodu błędów w pobraniu składników krwi do badania, niewłaściwego transportu krwi itp. Dlatego też zaleca się powtórzenie badania w celu wykluczenia pomyłki. Wszelkie wątpliwości należy wyjaśnić u lekarza. Albuminy Albuminy - białko stanowiące aż 60% białka całkowitego. Jest produkowane w wątrobie i odpowiedzialne za utrzymanie objętości krwi i wiązanie hormonów, leków, aminokwasów. Liczna grupa różnorodnych substancji jest transportowana we krwi w połączeniu z albuminą. Norma: 3,5-5,0 g/dl Wzrost stężenia albumin wywołuje odwodnienie. Natomiast przyczyną spadku stężenia mogą być: zmniejszona synteza albuminy, niedożywienie, zaburzenia wchłaniania, choroby wątroby, zwiększona utrata albuminy, zespół nerczycowy, choroby przewodu pokarmowego, oparzenia, krwawienia, wysięki, zwiększony katabolizm albuminy, posocznica, wysoka gorączka, urazy, choroby nowotworowe, przewodnienie. Aminotransferaza alaninowa A (ALT, ALAT, GPT) Jest to enzym wewnątrzkomórkowy. Jego najwyższe stężenia występują w wątrobie, niższe w mięśniach szkieletowych, mięśniu sercowym i nerkach. Pojawienie się podwyższonych aktywności ALT w osoczu wskazuje raczej na uszkodzenie komórek, a nie zaburzenia funkcji narządu. Norma: 5-40 U/I Wzrost aktywności do 400-4000 U/I jest wywołany przez wirusowe zapalenie wątroby, toksyczne uszkodzenie wątroby (tetrachlorek węgla, chloroform, pestycydy), zespół zmiażdżenia, hipoksję, niewydolność krążenia. Wartości w granicach 200-400 U/I mogą być spowodowane: cholestazami wątrobowymi, marskością wątroby, zawałem mięśnia sercowego, mononukleozą zakaźną, leczeniem dużymi dawkami salicylanów, przewlekłym leczeniem fibratami oraz przewlekłym leczeniem pochodnymi sulfonylomocznika I generacji. Wartości 40-200 U/L spotyka się przy fizjologicznym wzroście u noworodków, w chorobach wątroby, zapaleniu trzustki, hemolizie (in vivo lub in vitro). Aminotransferaza asparaginianowa (AST, AspAT, GOT) Jest to enzym wewnątrzkomórkowy. Jego najwyższe stężenia występują w mięśniu sercowym, wątrobie, mięśniach szkieletowych, nerkach i erytrocytach. Podwyższona aktywność AST w osoczu wskazuje raczej na uszkodzenie komórek narządu, a nie zaburzenia jego funkcji. Norma: 5-40 U/I Wzrost aktywności do 400-4000 U/I może być spowodowany zawałem mięśnia sercowego, ostrym reumatoidalnym zapaleniem mięśnia sercowego, zabiegami kardiochirurgicznymi, intensywnym masażem serca; wirusowym zapaleniem wątroby, toksycznym uszkodzeniem wątroby, nowotworami wątroby, zapaleniem dróg żółciowych, pozawątrobową niedrożnością kanalików żółciowych, kamicą żółciową, nowotworem trzustki, zwłóknieniem przewodów żółciowych. Wzrost aktywności do 200-400 U/I może być wywołany: zawałem mięśnia sercowego, zabiegami chirurgicznymi, chorobami mięśni szkieletowych, przewlekłym zapaleniem wątroby. Wzrost aktywności do 40-200 U/I wywołuje: mononukleoza zakaźna, alkohol etylowy (ostre stany upojenia alkoholowego), hemoliza in vivo lub in vitro, inne choroby wątroby, zapalenie trzustki. Cholesterol Cholesterol - składnik błon komórkowych, materiał, z którego powstają hormony sterydowe i kwasy żółciowe. Jego nadmiar powoduje odkładanie się złogów cholesterolu w naczyniach, co usposabia do rozwoju miażdżycy i choroby wieńcowej. Istnieje kilka podgrup cholesterolu, z których najważniejsze to cholesterol HDL i cholesterol LDL. Norma: < 200 mg/dl (< 5,2 mmol/l) Wartości graniczne: 200-250 mg/dl (5,2-6,5 mmol/l). Wartości nieprawidłowe: > 250 mg/dl (>6,5 mmol/l). Przy hiperlipidemiach pierwotnych (rodzinna hipercholesterolemia, rodzinna złożona hiperlipidemia, pospolita hipercholesterolemia, rodzinna disbetalipoproteinemia) stężenie cholesterolu wzrasta. Wzrost stężenia powodują też hiperlipidemie wtórne: żółtaczki pozawątrobowe, choroby wątroby - choroba von Gierkego (choroba spichrzeniowa glikogenu), łagodne zapalenie wątroby, pierwotna żółciowa marskość wątroby; schorzenia nerek, zespół nerczycowy, przewlekła niewydolność nerek; choroby trzustki, jej przewlekłe zapalenia; cukrzyca; niedoczynność tarczycy; szpiczak plazmocytowy; otyłość; ciąża; stosowanie leków (beta-blokery, diuretyki tiazydowe, doustne preparaty antykoncepcyjne, kortykosterydy, androgeny). Spadek stężenia cholesterolu wywołują choroby wątroby, takie jak zaawansowana marskość wątroby, ostra i podostra martwica wątroby, toksyczne uszkodzenie wątroby, infekcje związane z uszkodzeniem wątroby, a poza tym stan głodzenia, posocznica, nadczynność tarczycy, niedokrwistości. Frakcje cholesterolu HDL ("dobry" cholesterol) u mężczyzn 35-70 mg/dl (0,9-1,8 mmol/l), u kobiet 40-80 mg/dl (1,0-2,1 mmol/l) (im więcej, tym lepiej - ta frakcja działa ochronnie na mięsień sercowy). LDL ("zły" cholesterol) - norma: < 135 mg/dl (< 3,5 mmol/l). Wartości graniczne: 135-155 mg/dl (3,5-4,0 mmol/l). Wartości nieprawidłowe: > 155 mg/dl (> 4,0 mmol/l) Dehydrogenaza mleczanowa (LDH, LD) Norma: 120-230 U/l Wzrost aktywności do 400-2300 U/I obserwuje się już w 12-24 godz. po zawale; utrzymuje się on aż do 10. doby. Wśród innych przyczyn nieprawidłowych wartości tego enzymu można wymienić: wirusowe zapalenie wątroby, nowotwory wątroby, uszkodzenia mięśni, anemię hemolityczną, atrofię mięśni (zwłaszcza w początkowej fazie), zapalenie płuc; rzadziej ostre zapalenie trzustki, choroby nerek, anemię megaloblastyczną. Fosfataza alkaliczna (ALP, Falk, FAL) Norma: dlanoworodków - 50-165 U/I, dla dzieci - 20-150 U/I, dla dorosłych - 20-70 U/l Występuje w błonach komórkowych wielu tkanek, ale jej najwyższe stężenia stwierdza się w osteoblastach, wątrobie, kanalikach nerkowych i komórkach epitelialnych jelit. Fizjologiczny wzrost aktywności enzymu obserwuje się u wcześniaków, u dzieci w okresie dojrzewania oraz w trzecim trymestrze ciąży. Nieprawidłowe podwyższenie wartości tego enzymu może być spowodowane: nadczynnością przytarczyc pierwotną; krzywicą, osteomalacją, niedoborem witaminy D3, niedoborem wapnia i fosforanów w diecie (rzadko); chorobą Pageta; zespołem Cushinga; nowotworami kości; chorobami nerek; wtórną nadczynnością przytarczyc związaną z zaburzeniem metabolizmu witaminy D3 w nerce; długotrwałym leczeniem Furosemidem; chorobami wątroby; mononukleozą zakaźną; cholestazą wewnątrz i zewnątrzwątrobową; wirusem cytomegalii u niemowląt; nowotworami wątroby. Przyczyną spadku aktywności mogą być: hipofosfatazemia, charakteryzująca się zaburzeniami kalcyfikacji kości, zaburzenia wzrostu kości (achondroplazja, kretynizm, niedobór kwasu askorbinowego). Glukoza Norma dla krwi żylnej: u noworodków - 2,8-4,4 mmol/l (50-115 mg/dl), u dzieci - 3,9-5,8 mmol/l (70-105 mg/dl), u dorosłych -3,9-6,4 mmol/l (70-115 mg/dl) Jest to podstawowy substrat energetyczny ustroju, jego głównym źródłem jest pożywienie (sacharoza, skrobia), zapasy glikogenu w wątrobie oraz reakcje syntezy. Stężenie glukozy we krwi jest wynikiem aktywności procesów: glikogenezy i glikogenolizy oraz glukoneogenezy i glikolizy. Podstawowym hormonem odpowiedzialnym za utylizację glukozy i regulację gospodarki węglowodanowej jest insulina. Pod wpływem działania insuliny stężenie glukozy we krwi ulega obniżeniu. Wynikiem działania innych hormonów jest wzrost jej poziomu. Wzrost stężenia wywołują: cukrzyca insulinozależna typu 1, cukrzyca insulinoniezależna typu 2, cukrzyca kobiet ciężarnych, zaburzenia tolerancji glukozy; zaburzenia funkcji przysadki i nadnerczy, zespół Cushinga z często współistniejącą cukrzycą insulinooporną, gigantyzm i akromegalia; choroby trzustki - ostre lub przewlekłe zapalenie trzustki, rak trzustki u pacjentów dializowanych; hiperglikemia z powodu zwiększonej sekrecji adrenaliny; podanie adrenaliny; tyreotoksykoza; oparzenia (pierwsze 24 godz.). Spadek stężenia natomiast powodują: przedawkowanie insuliny lub nieprzyjęcie posiłku po podaniu leku; przedawkowanie doustnych leków przeciwcukrzycowych (sulfonylomoczników), hiperinsulinizm, insulinoma; niedoczynność hormonalna przysadki, nadnerczy; wrodzone bloki metaboliczne, alkoholizm; toksyczne uszkodzenie wątroby, chloroform, tetrachlorek węgla, etanol, paracetamol, salicylany, alfa-amanityna (zatrucie muchomorem sromotnikowym). Gamma-glutamylotransferaza (GGT) Norma: u kobiet - 10-66 U/l, u mężczyzn - 18-100 U/l Jest to enzym związany z błonami komórkowymi, występuje głównie w wątrobie, nerkach, trzustce i gruczole krokowym. Podwyższenie jego wartości do 120-1000 U/l może być skutkiem: ostrego i przewlekłego zapalenia trzustki; ostrego zapalenia wątroby, infekcji wątroby, mononukleozy zakaźnej, choroby wrzodowej; choroby alkoholowej; leczenia lekami przeciwpadaczkowymi; leczenia rifampicyną stosowaną w terapii gruźlicy. Kinaza kreatynowa (CK) Norma: u kobiet - 40-285 U/l, u mężczyzn - 55-370 U/I Jest zlokalizowana głównie w mięśniach prążkowanych, mięśniu sercowym i mózgu, jej wzrost może wystąpić po wysiłku. Wzrost aktywności do 2850-9250 U/l może pojawić się przy zawale mięśnia sercowego (obserwuje się jej podwyższenie już po 6 godz. od wystąpienia zawału, natomiast po 72 godz. poziom CK powinien wrócić do normy, zaś utrzymywanie się podwyższonej wartości CK stanowi złą prognozę); rabdomiolizie (rozpadzie mięśni prążkowanych); zatruciu strychniną z rabdomiolizą; zatruciu alfa-amanityną (muchomor sromotnikowy); zatruciu tlenkiem węgla; zespole zmiażdżenia mięśni; dystrofii mięśniowej. Wzrost aktywności do 1850 U/I pojawia się po zabiegach operacyjnych; przy urazach mięśni szkieletowych; w zapaleniu mięśni; przy urazach głowy; przy krwawieniu podpajęczynówkowym; w zespole Reya; w niedoczynności tarczycy. Kreatynina Norma: 62-124 mmol/l (0,7-1,4 mg/dl) Stężenie kreatyniny w osoczu krwi jest wypadkową produkcji i wydalania, zależy bezpośrednio od masy mięśni i od sprawności wydalniczej nerek. Zwiększoną produkcję powoduje: wysiłek fizyczny; akrogemalia; gigantyzm. Zmniejszone wydalanie może być wywołane: niewydolnością nerek; stosowaniem leków o ubocznym działaniu uszkadzającym nerki, zatruciami związkami organicznymi i nieorganicznymi. Spadek stężenia wywołują: głodzenie, stosowanie kortykosterydów. Kwas moczowy Norma: 0,15-0,45 mmol/l (2,5-8,0 mg/dl) Przyczyną wzrostu stężenia może być: zwiększona produkcja kwasu moczowego - dna moczanowa; choroby nowotworowe; łuszczyca; leczenie cystostatykami; niedotlenienie tkanek; duże uszkodzenie tkanek; nadmierna podaż puryn w diecie. Zmniejszone wydalanie kwasu moczowego z moczem wywołują: niewydolność nerek, zwiększona reabsorpcja lub/i zmniejszona sekrecja; stosowanie diuretyków tiazydowych i salicylanów (w małych dawkach); ołów; kwasy organiczne; idiopatyczna hiperurikemia rodzinna. Spadek stężenia może być przyczyną zahamowanej reabsorpcji kanalikowej. Mocznik (jako azot mocznika, BUN) Norma dla mocznika: 2,5-6,4 mmol/l (15-39 mg/dl) Norma dla azotu mocznika: 7-18 mg/dl Mocznik jest końcowym produktem przemiany azotowej białek. Stężenie mocznika we krwi jest wypadkową produkcji, która zachodzi wyłącznie w wątrobie, i nerkowego wydalania; zwiększa się ona wraz z wiekiem. Ze względów metodycznych wartością oznaczaną jest azot mocznika: BUN. Wzrost stężenia mogą spowodować: dieta bogata w białka; nadmierny katabolizm białek w ustroju, np. gorączka, posocznica; krwawienia do przewodu pokarmowego; zmniejszone wydalanie z moczem; niewydolność nerek; niewydolność pozanerkowa, np. zwężenie moczowodów. Spadek stężenia nie ma znaczenia klinicznego. Potas (K) Norma: 3,5-5,0 mmol/l (mEq/l) Jest dominującym kationem płynu wewnątrzkomórkowego. W płynie zewnątrzkomórkowym znajduje się mniej niż 2% całkowitej puli potasu. Potas przemieszcza się z przestrzeni wewnątrz- do zewnątrzkomórkowej i w kierunku odwrotnym, w zależności od jego stężenia w płynie zewnątrzkomórkowym, od stanu równowagi kwasowo-zasadowej, od aktywności procesów metabolicznych. Przy interpretacji wyniku analizy należy szczególnie uwzględnić stan kliniczny pacjenta. Wzrost stężenia - hiperkalemia (zwykle jest wynikiem upośledzonego wydalania potasu z moczem oraz nadmiernego uwalniania potasu z komórek) - może być spowodowany: zmniejszeniem objętości płynu pozakomórkowego; nadmiernym uwalnianiem potasu z komórek, wywołanym rozpadem tkanek, wzmożoną degradacją białek i glikogenu (głodzenie, niewyrównana cukrzyca); niedotlenieniem tkanek; kwasicą metaboliczną lub oddechową; zmniejszonym nerkowym wydalaniem; ostrą niewydolnością nerek; pierwotną niedoczynnością kory nadnerczy (choroba Addisona); leczeniem indometacyną, Kaptoprilem. Spadek stężenia - hipokalemię (która najczęściej jest wynikiem nadmiernej utraty potasu przez przewód pokarmowy lub drogą nerek) mogą wywołać: długotrwałe wymioty, biegunki, przetoki jelitowe i żołądkowe; kwasica metaboliczna, pierwotny hiperaldosteronizm, działanie hormonów kory nadnerczy i ich syntetycznych pochodnych, leki moczopędne; kwasica kanalikowa, zmniejszona produkcja jonu wodorowego w komórkach kanalika nerkowego, zwiększone wydalanie potasu, zaburzona funkcja kanalików nerkowych; przemieszczanie potasu z płynu pozakomórkowego do komórek - po obciążeniu glukozą, po podaniu insuliny, szczególnie w kwasicy cukrzycowej, przy leczeniu testosteronem, przy zwiększonej syntezie białek, w alkalozie metabolicznej. Niedostateczna podaż potasu występuje najczęściej u chorych po zabiegach operacyjnych, odżywianych przez sondę lub pozajelitowo. Sód (Na) Norma: 135-145 mmol/l (mEq/l) Jest dominującym kationem płynu pozakomórkowego. Utrzymanie stałej ilości sodu w osoczu krwi to wynik hormonalnej regulacji nerkowego wydalania sodu i wody. Wzrost stężenia powodują: odwodnienie hipertoniczne zmniejszona podaż wody, nadmierna utrata wody poprzez nerki, zaburzenia funkcji kanalików nerkowych, cukrzyca niewyrównana, diureza osmotyczna, nadmierna utrata wody przez skórę, nadmierne pocenie, nadmierna utrata wody przez płuca, hiperwentylacja, nadmierna utrata wody przez przewód pokarmowy, biegunki (szczególnie u niemowląt); nadmiar sodu w organizmie zwiększona podaż sodu, nadmierne podawanie pozajelitowe, zmniejszone wydalanie sodu, niewydolność nerek, obniżona filtracja kłębkowa, pierwotny hiperaldosteronizm, wtórny hiperaldosteronizm, prawokomorowa niewydolność serca, zespół nerczycowy, marskość wątroby, zwężenie tętnicy nerkowej, hiperkortyzolemia. Spadek stężenia wywołują: niedobór sodu w organizmie nadmierna utrata sodu przez nerki, leczenie diuretykami, niedobór hormonów kory nadnerczy, nadmierna utrata sodu przez skórę (obfite pocenie, oparzenia), nadmierna utrata sodu przez przewód pokarmowy (wymioty, biegunki), przetoki, zmniejszona podaż sodu; przewodnienie hipotoniczne - zwiększona pozajelitowa podaż płynów, zmniejszone wydalanie wody, niewydolność nerek, niedobór kortizolu, zwiększona sekrecja wazopresyny, używanie leków stymulujących sekrecję i działanie wazopresyny. Triglicerydy (trójglicerydy) Norma: 50-180 mg/dl (0,55-2,0 mmol/l) Wartości pożądane triglicerydów: < 200 mg/dl (< 2,3 mmol/l) - nie powodują wzrostu ryzyka choroby niedokrwiennej serca. Łagodna hipertriglicerydemia: 200-500 mg/dl (2,3-5,6 mmol/dl). Znaczna hipertriglicerydemia: > 500mg/dl (>5,6 mmol/l). Wzrost stężenia mogą powodować: hiperlipidemie pierwotne, złożona hiperlipidemia, pospolita hipertriglicerydemia, rodzinna dysbetalipoproteinemia, zespół chylomikronemii; hiperlipidemie wtórne, otyłość, nadmierne spożywanie alkoholu, cukrzyca, niedoczynność tarczycy, zespół nerczycowy, niedomoga nerek, zapalenie trzustki, doustne środki antykoncepcyjne, dna moczanowa, niektóre beta-blokery, diuretyki tiazydowe, ciąża. Spadek stężenia stwierdza się u osób przewlekle hospitalizowanych i u chorych psychicznie. Żelazo (Fe) Norma: 50-175 mikrogramów/dl Żelazo w organizmie wchodzi w skład związków porfirynowych, głównie hemoglobiny i mioglobiny; w śladowych ilościach związane jest z niektórymi enzymami. Występuje również w postaci związanej z białkami: hemosyderyną, ferrytyną i transferyną. Stężenie żelaza w surowicy zależy od wchłaniania w przewodzie pokarmowym, magazynowania w jelicie, śledzionie i szpiku kostnym, syntezy i rozpadu hemoglobiny, a także jego utraty z ustroju. Wartości średnie żelaza są niższe u kobiet niż u mężczyzn średnio o 10 mikrogramów/dl. U obu płci wraz z wiekiem ulegają obniżeniu. Stężenie żelaza wykazuje zmienność dobową, a u kobiet zmienność w trakcie cyklu miesięcznego. Stężenie fizjologiczne poziomu żelaza jest zmienne: spada w drugiej połowie ciąży; w krwi pępowinowej wynosi 154 (72-237) mikrogramów/dl; u dzieci zdrowych - po urodzeniu 150-200 mikrogramów/dl, w kilka godzin po urodzeniu spada do wartości poniżej 100 mikrogramów/dl, między 3. a 7. rokiem życia osiąga taki poziom jak u osób dorosłych. Wzrost stężenia bywa skutkiem: nadmiernej podaży dożylnych i domięśniowych preparatów żelaza, częstych transfuzji krwi, ostrych zatruć żelazem, hemachromatozy pierwotnej i wtórnej; niedokrwistości hemolitycznych, niedokrwistości hipoplastycznych i aplastycznych, zespołów mielodysplastycznych, niedokrwistości złośliwej; wirusowego zapalenia wątroby, ostrych uszkodzeń wątroby (wzrost stężenia żelaza jest proporcjonalny do stopnia martwicy wątroby); zapalenia nerek; stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych. Spadek stężenia bywa skutkiem: niedokrwistości z niedoboru żelaza, niedokrwistości złośliwej; ostrych i przewlekłych zakażeń; chorób nowotworowych; zespołu nerczycowego, przewlekłej niewydolności nerek; chorób tkanki łącznej; niedoboru witaminy C.

    Odpowiedzi: 9 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 7/28/2005 1:55:10 PM Liczba szacunów: 0
  • Aktualizacja!!TU PYTAMY O SPALACZE TŁUSZCZU - TYLKO Z ANKIETA -STR 1

    Post
    Odżywianie i Odchudzanie
    PRO

    Tadam, to znów ja. Przejrzałem sobie to, co oferują firmy jeżeli chodzi o l-karnitynę. Wybrałem kilka, które w swoim składzie mają jak najwięcej l-karnityny i żadnej kofeiny (kofeinę łykam w capsach). 1) Fitmax - Base L-Carnitine 90 caps. (http://www.sfd.pl/sklep/Fitmax_Base_L-Carnitine-opis1421.html) - Winian L-karnityny 1400mg (2 capsy) 2) Trec - L-Carnitine Complex - 90 tab. (http://www.sfd.pl/sklep/Trec_L-Carnitine_Complex-opis602.html) - Winian L-karnityny 1000mg (2 capsy) 3) Activita /ActivLab - L-Karnityna 1000 - 30 kap. (http://www.sfd.pl/sklep/Activita_%2FActivLab_L-Karnityna_1000-opis2122.html) - L-karnityna 1000mg (1 caps) ALE jest też L-arginina, o której się trochę w necie naczytałem i się jej boję. Które z tych trzech według Ciebie się nadaje ? Ogólnie to chodzi mi o możliwość brania samej l-karnityny w capsach, bez żadnych dodatków kofeiny czy innych rzeczy. Chciałbym też spytać, czy jeżeli bym brał L-karnitynę, to czy mogę do tego dorzucić sobie w tym samym czasie kofeinę ? A co do 3, to słuszne są moje obawy o szkodliwym wypływie L-argininy na organizm ? Czy po prostu gówyno wiem ?

    Odpowiedzi: 2190 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 4/19/2010 9:23:43 PM Liczba szacunów: 0
  • Kozieradka (fenugreek) - poprawia wrażliwość insulinową,obniża poziom cukru

    Post
    Badania naukowe
    PRO

    Solaros tu cos jeszcze od wujka Charlesa SAPONINS AND DIOSCINS FROM FENUGREEK CAN INCREASE GROWTH HORMONE Chem Biodivers. 2008 Sep;5(9):1753-61. Rat growth-hormone release stimulators from fenugreek seeds. Shim SH, Lee EJ, Kim JS, Kang SS, Ha H, Lee HY, Kim C, Lee JH, Son KH. School of Biotechnology, Yeungnam University, Gyeongsan 712-749, Korea. Bioassay-guided fractionation of MeOH extract from fenugreek (Trigonella foenum-graecum L.) seeds resulted in the isolation of two rat growth-hormone release stimulators in vitro, fenugreek saponin I (1) and dioscin (9), along with two new, i.e., 2 and 3, and five known analogues, i.e., 4-8. The structures of the new steroidal saponins, fenugreek saponins I, II, and III (1-3, resp.), were determined as gitogenin 3-O-beta-D-xylopyranosyl-(1-->6)-beta-D-glucopyranoside, sarsasapogenin 3-O-beta-D-xylopyranosyl-(1-->6)-beta-D-glucopyranoside, and gitogenin 3-O-alpha-L-rhamnopyranosyl-(1-->2)-beta-D-glucopyranoside, respectively. Fenugreek saponin I (1) and dioscin (9) caused ca. 12.5- and 17.7-fold stimulation of release, respectively, of rat growth hormone from rat pituitary cells, whereas gitogenin (5) showed moderate activity. To our knowledge, this is the first study to demonstrate that steroidal saponins stimulate rat growth-hormone release in rat pituitary cells. FENUGREEK POLYPHENOL EXTRACT PROTECTS LIVER FROM ALCOHOL DAMAGE Cell Biol Toxicol. 2008 Oct;24(5):391-400. Epub 2008 Feb 1 Protective action of fenugreek (Trigonella foenum graecum) seed polyphenols against alcohol-induced protein and lipid damage in rat liver. Kaviarasan S, Sundarapandiyan R, Anuradha CV. Department of Biochemistry, Faculty of science, Annamalai University, Annamalai Nagar 608 002, India. The study investigates the effect of fenugreek seed polyphenol extract (FPEt) on ethanol-induced damage in rat liver. Chronic ethanol administration (6 g kg(-1) day(-1) x 60 days) caused liver damage that was manifested by excessive formation of thiobarbituric-acid-reactive substances, lipid hydroperoxides, and conjugated dienes, the end products of lipid peroxidation, and significant elevation of protein carbonyl groups and diminution of sulfhydryl groups, a marker of protein oxidation. Decreased activities of enzymic and non-enzymic antioxidant levels and decreased levels of thiol groups (both non-protein and protein) were observed in ethanol-treated rats. Further, ethanol significantly increased the accumulation of 4-hydroxynonenal protein adducts, nitrated and oxidized proteins in liver which was evidenced by immunohistochemistry. Administration of FPEt to ethanol-fed rats (200 mg kg(-1) day(-1)) significantly reduced the levels of lipid peroxidation products and protein carbonyl content, increased the activities of antioxidant enzymes, and restored the levels of thiol groups. The effects of FPEt were comparable with those of a positive control, silymarin. These findings show that FPEt ameliorates the pathological liver changes induced by chronic ethanol feeding. FENUGREEK EXTRACT INCREASES ENDURANCE AND DECREASES FAT ACCUMULATION J Nutr Sci Vitaminol (Tokyo). 2006 Aug;52(4):287-92 Effects of fenugreek seeds (Trigonella foenum greaecum) extract on endurance capacity in mice. Ikeuchi M, Yamaguchi K, Koyama T, Sono Y, Yazawa K. Laboratory of Nutraceuticals and Functional Foods Science, Graduate School of Marine Science and Technology, Tokyo University of Marine Science and Technology, 4-5-7, Konan, Minato-ku, Tokyo 108-8477, Japan. The present study was designed to determine the effect of fenugreek seed extract (FG) on endurance capacity in male mice aged 4 wk. Mice were given orally either vehicle or FG (150, 300 mg/kg body weight) by stomach intubation for 4 wk. The 300 mg/ kg FG group showed a significant increase in swimming time to exhaustion as compared to the control group. In the FG groups, blood lactate concentration was significantly lower than in the control group. In the control group, plasma non-esterified fatty acid (NEFA) and plasma glucose were decreased by swimming exercise. But in the FG group, NEFA and plasma glucose were significantly increased by swimming. FG treatment also significantly decreased fat accumulation. These results suggest that improvement in swimming endurance by the administration of FG is caused by the increase in utilization of fatty acids as an energy source. PMID: 17087056

    Odpowiedzi: 74 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 3/23/2011 6:12:10 AM Liczba szacunów: 0
  • Dieta w kulturystyce - prawie wszystko.... :-)

    Post
    Odżywianie i Odchudzanie
    PRO

    Jeszcze jedno male uzupelnienie: DZIESIĄTKA BYKÓW DZIESIĘĆ NAJWIĘKSZYCH BŁĘDÓW, JAKIE MOŻESZ POPEŁNIĆ W SWOJEJ KULTURYSTYCZNEJ DIECIE Sukces znaczą wskazówki. Zapytajcie jakiegokolwiek zawodowca, nie wysączając kulturystów o to jak można zwiększyć maksymalnie własne postępy, a najlepszą odpowiedzią będzie nie tylko nakreślenie schematu prawidłowych zachowań, ale też lista pułapek, które na nas czyhają i sposobów ich unikania. Moim celem jest podzielenie się z wami spostrzeżeniami zdobytymi podczas przygotowywania wielu kulturystom, z których część jest obecnie zawodowcami, ich układów żywieniowych. Mam nadzieję, że te wskazówki pozwolą wam na skorygowanie błędów w waszej diecie i przez to na zwiększenie osiąganych postępów. Oto 10 największych błędów, których uniknięcie pozwoli wam w pełni wykorzystać własny kulturystyczny potencjał. 1. NIECIERPLIWOŚĆ Wielu kulturystów przechodzi od jednej diety do drugiej bez wystarczającego okresu przeznaczonego na prawidłowe zapoczątkowanie kolejnej metody żywieniowej. Takie przestawienie zajmuje przynajmniej trzy tygodnie. Jeśli rozpoczynasz dietę bogatą w węglowodany, przy umiarkowanej zawartości białka i małej ilości tłuszczu, o zredukowanej wartości kalorycznej, a twoim celem jest pozbycie się tkanki tłuszczowej, to wizualnych zmian możesz oczekiwać po mniej więcej 21 dniach. Nie osądzaj zbyt wcześnie zmian swojej sylwetki. 2. NIEDOKŁADNOŚĆ KALORYCZNA Nie zwracaj uwagi tylko na samą ilość kalorii, ale też na rodzaj pożywienia, czyli węglowodany, białka i tłuszcze. Z powodu takiego braku danych, wielu kulturystów nie traciło wagi w stopniu przez siebie oczekiwanym, a jeszcze inni na domiar złego zamiast gubić kilogramy, to je zdobywali. Nie popełniajcie błędu złego określania zawartości kalorycznej przyjmowanego pokarmu. Sukces w kulturystyce wymaga dokładnych danych. Zamiast szacować po omacku, najlepiej skorzystać z gotowych tabel kaloryczności oraz zaopatrzyć się w dokładną wagę. 3. JEDZENIE NIESYSTEMATYCZNE Czy chcesz stracić, czy przybrać na wadze, kluczem do tego jest konsekwencja, a przypadkowe odżywianie nie wpływa na postępy. Jeśli ciężko pracujesz nad masą, lub robisz " rzeźbę", to w każdym z tych przypadków najlepszym rozwiązaniem jest jedzenie pięć razy dziennie. Takie podejście zatrzymuje odkładanie tkanki tłuszczowej, a jednocześnie zwiększa masę mięśni z powodu podwyższonej przyswajalności pożywienia przez organizm. 4. POSTĘP I SIŁA Nie polegaj jedynie na wskazaniach wagi, czy centymetra w korygowaniu własnej diety. Kiedy kulturysta chce powiększyć swoje rozmiary, często się zniechęca, gdy jego masa natychmiast nie rośnie. Wtedy zwykle sięga po ostateczne środki polegające na spożywaniu dziennie dodatkowych, dużych ilości kalorii. Podobnie, choć w drugą stronę można postąpić podczas zbijania wagi przed zawodami. Mimo że waga czy centymetr są skutecznymi narzędziami, to najlepiej polegać przy ocenianiu postępów na zdjęciach i bezstronnym oku. W gruncie rzeczy kulturystyka jest sportem wizualnym. Jeśli wyglądasz na dopakowanego i jesteś szczupły, to najwyraźniej twoja odtłuszczająca dieta działa, nawet gdy waga i inne przyrządy się z tym nie zgadzają. 5. PRZEJADANIE SIĘ (SZCZEGÓLNIE WĘGLOWODANAMI) Atleci próbujący zwiększyć masę mięśni często przesadzają i spożywają ogromne ilości kalorii, które są potem zamieniane w tkankę tłuszczową. Niektórzy kulturyści stosujący ubogą w tłuszcze dietę, stale mają kłopoty z nadmierną tkanką tłuszczową z powodu pochłanianych olbrzymich porcji węglowodanów. Oczywiście węglowodany są potrzebne w ciężkim treningu, są też pomocne podczas regeneracji sit. Jednak organizm przyjmuje tyle ile mu potrzeba, resztę szybko obraca w ttuszcz. 6. NIEDOCIĄGNIĘCIA INDYWIDUALNEJ DIETY Nie ma nic złego w uczeniu się od innych kulturystów tego, co oni robią. Jednakże dieta Doriana Yatesa jest zupełnie inna od tej, jaką stosuje Nasser EI Sonbaty. To co mają wspólnego, to indywidualny albo zwyczajowy sposób podejścia do zagadnienia odżywiania. Dieta Doriana nie przyniesie prawdopodobnie spodziewanych korzyści Nasserowi i tak samo zapewne w odwrotnym przypadku. Dbałość o zachowanie szczegółów dotyczących pożywienia i znajomość reakcji własnego organizmu na wybrane składniki pokarmowe, pozwala na opracowanie idealnej pod względem własnych potrzeb diety. 7. POSTRZEGANIE DODATKÓW ŻYWIENIOWYCH JAKO MAGICZNYCH ŚRODKÓW Niektórzy kulturyści próbują pozbyć się tłuszczu stosując karnitynę i chrom, zapominając o zapoczątkowaniu procesu spalania tkanki tłuszczowej przez zmniejszenie ilości spożywanych kalorii. Jeszcze inni biorą kreatynę, glutaminę i aminokwasy, ale nie spożywają przy tym odpowiedniej pod względem kaloryczności porcji białek, aby osiągnąć dodatni bilans azotowy. Dodatki podnoszą wartość pożywienia, nie tuszują złego planowania diety, czy innych błędów żywieniowych. 8. STAWANIE SIĘ NIEWOLNIKIEM KONSERW Jeżeli chcesz osiągać sukcesy, musisz stale odżywiać się we właściwy sposób. Znałem atletów, którzy do znudzenia potrafili objadać się filetami z piersi kurczaka, lub tuńczyka prosto z puszki, Są dostępne przepisy zawierające różnorodne recepty beztłuszczowych i niskocukrowych posiłków opracowanych dla przygotowujących się do konkursów zawodników. Dzięki nim twój żywieniowy plan może długo przynosić korzyści. 9. CAŁKOWITE WYELIMINOWANIE TŁUSZCZÓW Ograniczenie spożywanych tłuszczów daje spodziewane wyniki, natomiast całkowita eliminacja tego stadnika z diety, składającej się z bardzo ubogich w tłuszcze ryb czy odżywek białkowych może, doprowadzić do wzmożonego metabolizmu tłuszczów. Pożywienie o niskiej zawartości tłuszczów, zawierające niezbędne kwasy tłuszczowe, jest w pełni użyteczne podczas regeneracji organizmu i jego wzrostu. Wpływa też na prawidłowy przebieg procesu metabolizowania tłuszczów. 10. ROBIENIE NAGŁYCH, OGROMNYCH ZMIAN Kiedy zwiększasz, lub zmniejszasz ilość kalorii w swojej diecie, rób to stopniowo, aby dać czas organizmowi na przystosowanie się do tych dietetycznych manipulacji. Gwałtowne zmiany w ilości przyjmowanych kalorii za każdym razem prowadzą do rozrostu tkanki tłuszczowej ODŻYWIANIE W CYKLU NA MASĘ Wszyscy kulturyści i poważni sportowcy mają na celu zrobienie masy. Ma to być masa o wysokiej jakości, co oznacza same mięśnie, bez żadnego dodatkowego tłuszczu. Opracowałem krok po kroku system planowania posiłków, który pomoże Ci osiągnąć ten ulotny cel, jakim jest zbudowanie beztłuszczowej masy ciała. Pierwsze dwa kroki polegają na oszacowaniu Twojego podstawowego zapotrzebowania energetycznego: całkowitej liczby kalorii potrzebnych do utrzymania stałej masy ciała w spoczynku. Im więcej się waży, tym większe jest to zapotrzebowanie. Krok trzeci i czwarty to ustalenie całkowitej dziennej liczby kalorii potrzebnych do pobudzenia wzrostu mięśni w stosunku do procentowej zawartości tkanki tłuszczowej. Plan polega na tym, by dostarczyć wystarczającą liczbę kalorii do uzupełnienia energii zużytej podczas ciężkiego treningu jednocześnie optymalizując regenerację i zwiększając masę ciała. Krok czwarty przeznaczony jest dla kulturystów o wolniejszym metabolizmie i zawartością tkanki tłuszczowej powyżej 11%. Jeśli masz 16% lub więcej tkanki tłuszczowej, powinieneś pomyśleć o innym planie żywieniowym, który pozwoli Ci utrzymać mięśnie i jednocześnie zredukować tłuszcz. Stosując kroki od piątego do dziewiątego dzielisz dzienne spożycie kalorii tak, że 55% pochodzi z węglowodanów, 30% z białka i 15 % z tłuszczu. Dieta pełna węglowodanów i białka jest istotna dla przyrostu masy - węglowodany są głównym źródłem energii dla pracujących mięśni oraz powodują wydzielanie insuliny; natomiast białka są budulcem dla mięśni. Przestrzegaj poniższych zaleceń krok po kroku i weryfikuj plan posiłków, który jest wprowadzeniem tych zasad w życie. Jeśli będziesz działał zgodnie z tym planem, wówczas będziesz miał wystarczająco dużo białka i węglowodanów potrzebnych do budowy mięśni i nie przybędzie Ci tłuszczu. Krok 1; Zapisz swoją wagę ciała. Krok 2: Pomnóż swoją wagę przez 2,2 (otrzymasz w ten sposób swoją wagę w funtach), dodaj zero (waga 200 funtów = 2000) i ta liczba będzie stanowić punkt odniesienia dla określenia podstawowego zapotrzebowania kalorycznego. Krok 3: Jeśli zawartość Twojej tkanki tłuszczowej wynosi 11% lub mniej, pomnóż podstawowe zapotrzebowanie kaloryczne (liczbę otrzymaną w kroku 2) przez 2. Otrzymasz wówczas (w naszym przykładzie 2 000 x 2 = 4 000) całkowitą dzienną liczbę kalorii potrzebnych dla przyrostu beztłuszczowej masy ciała. Krok 4; Jeśli Twoja tkanka tłuszczowa stanowi ponad 11% masy ciała, pomnóż podstawowe zapotrzebowanie kaloryczne przez 1,7 (2 000 x 1,7 =3 400) Krok 5: Określ swoje dzienne zapotrzebowanie na węglowodany mnożąc dzienną liczbę kalorii przez 0,55 (dla osoby z zawartością tłuszczu powyżej 11% to będzie 3 400 x 0,55 = l 870 kalorii z węglowodanów dziennie). Krok 6: Jeśli chcesz wiedzieć, ile gramów węglowodanów powinieneś zjadać dziennie, podziel liczbę kalorii z węglowodanów przez 4 (l 870 : 4 = 467g węglowodanów dziennie). Krok 7; Określ swoje dzienne zapotrzebowanie na białko mnożąc dzienną liczbę kalorii przez 0,3 (3 400 x 0,3 = l 020 kalorii z białka dziennie). Krok 8: Jeśli chcesz wiedzieć, ile gramów białka powinieneś zjadać dziennie, podziel liczbę kalorii z białka przez 4 (l 020 : 4 = 255g białka dziennie). Krok 9: Podziel ilość białek i węglowodanów w gramach przez liczbę posiłków w ciągu dnia (467g węglowodanów : 6 posiłków = 78 g na jeden posiłek; 255g białka : 6 posiłków = 43g na jeden posiłek). Zatem w tym przykładzie kulturysta o wadze 200 funtów i zawartości tkanki tłuszczowej powyżej 11% powinien zjadać 78 g węglowodanów i 43g białka w każdym z sześciu posiłków dziennie. Dla kobiet wartości w krokach 3 i 4 są następujące: zawartość tkanki tłuszczowej 14% lub mniej - pomnożyć podstawowe zapotrzebowanie kaloryczne przez 1,6; zawartość tkanki tłuszczowej 15-19% - pomnożyć przez 1,35; zawartość tkanki tłuszczowej 20% lub więcej - powinnaś zastosować inny plan żywieniowy pozwalający zredukować tłuszcz przy jednoczesnym utrzymaniu mięśni. PRAWIDŁOWA DIETA Częste jedzenie małych, wartościowych posiłków jest właściwe i mądre, ale także pora i skład tych posiłków jest bardzo ważny dla zapewnienia maksymalnych osiągów i stałego poziomu energii. Nie tylko kulturyści powinni wiedzieć czym są i co robią składniki pokarmowe, trzeba także je jeść gdy organizm je potrzebuje. Wielu amatorów i zawodowców jada 5 - 8 posiłków dziennie, ale trzy z tych posiłków są szczególnie ważne : to, co się je po treningu, na śniadanie i na ostatni posiłek w ciągu dnia. Jedzenie w nocy może być nowym pomysłem. Kolacja. Praca domowa i rozkład treningów często powodują, że zjadamy swój ostatni posiłek późnym wieczorem, tuż przed pójściem spać - co generalnie uważa się za błąd. Jednak ze względu na to, że przez najbliższe 8 - 10 godzin nic nie będziemy jeść, ten posiłek jest jednym z najważniejszych. Trzeba się upewnić czy zjadamy wówczas odpowiednią ilość węglowodanów i aminokwasów. Węglowodany powinny mieć niski bądź umiarkowany indeks glikemiczny, by nie wywoływały dużego wydzielania insuliny . która o tej porze dnia najprawdopodobniej mogłaby działać w kierunku odkładania ich w postaci tłuszczu. Unikać tłuszczów, cukrów prostych i przetworzonych słodyczy ; skoncentrujmy się na pełnowartościowym pokarmie, zwłaszcza na węglowodanach złożonych. Świetną kolację może stanowić makaron z pełnej pszenicy z czarną fasolą i opiekana ryba lub pierś kury z grilla. Inne przykłady pokarmów o niskim indeksie glikemicznym to chude mleko, różne rodzaje fasoli, ziemniaki oraz chudy jogurt owocowy. Wybierzmy węglowodany, dodajmy białka i rozsądnie troszeczkę tłuszczu. To nie pora na pizzę z kiełbasą, ale trzeba zjeść coś więcej niż suchą sałatę i tuńczyka z puszki. Przykład wieczornego posiłku: &#8226; 2 filiżanki gotowanego makaronu, &#8226; 2/3 filiżanki czarnej fasoli &#8226; 140g kurczaka bez skóry z grilla ( 2 udka lub duża pierś) &#8226; 1 filiżanka chudego mleka &#8226; 1 jabłko Razem : 768 kalorii, 72g białka, 102g węglowodany, 8g tłuszczu Po treningu. Tuż po zakończeniu treningu trzeba coś zjeść, zwłaszcza aminokwasy potrzebne do syntezy białek w organizmie. Ponadto trzeba zjeść węglowodany dla energii potrzebnej w procesie regeneracji, by zapoczątkować odbudowę glikogenu w mięśniach zużytego podczas treningu oraz budowę białek mięśniowych. Organizm, rozgrzany intensywnym treningiem, potrzebuje trochę czasu, by ochłonąć. W tym czasie metabolizm jest przyspieszony ze względu na podwyższoną temperaturę ciała oraz pod wpływem hormonów takich jak adrenalina. Organizm musi teraz włożyć sporo wysiłku by się zregenerować i wypocząć. Odpowiedni posiłek po treningu zmniejsza rozpad białek spowodowanych treningiem fizycznym. Nie poleca się stałych pokarmów tuż po ciężkim treningu. Zamiast tego dobre są dostępne na rynku napoje potreningowe. Trzeba się jednak upewnić czy zawiera on węglowodany i białko ( mężczyzna ważący 80kg potrzebuje około 320 kalorii ). W ciągu godziny do dwóch po zakończeniu treningu powinno się zjeść 1 lub 2 batoniki energetyczne dla sportowców, albo taki batonik i drink proteinowy. Jednakże jeśli przypada to w pobliżu ostatniego posiłku w ciągu dnia, należy zjeść posiłek. Przykład posiłku potreningowego : &#8226; tuż po treningu: Drink węglowodanowo-proteinowy zawierający 250 - 350 kalorii ( w zależności od wagi ciała) &#8226; 1 - 2 godziny później: 1 - 2 batony odżywczo-energetyczne lub 1 baton energetyczny plus drink proteinowy Razem: 607 kalorii, 67g białka, 69g węglowodanów, 7g tłuszczu Śniadanie. Pierwszy posiłek zjadany rano też jest bardzo istotny. W ciągu nocy organizm utrzymuje stały poziom glukozy zużywając zapasy glikogenu zgromadzonego w wątrobie. Potrzeba wówczas węglowodanów dla energii i aminokwasów dla zapewnienia wysokiego poziomu we krwi tych cegiełek tworzących białka. Świetne są płatki owsiane , owoc i białko typu białka jaj czy białek serwatki. Przykład śniadania: &#8226; 1 filiżanka gotowanych płatków owsianych &#8226; 1 filiżanka krojonych owoców &#8226; 2 białka jaj ugotowane z małą ilością oleju &#8226; 1 angielska bułeczka &#8226; 1 filiżanka soku pomarańczowego Razem: 557 kalorii, 20g białka, 99g węglowodanów, 9g tłuszczu KRYZYS ENERGETYCZNY Pora i skład tych trzech najważniejszych posiłków ma związek z energią, a konkretnie kaloriami z pożywienia. Kulturyści często nadmiernie zwracają uwagę na odpowiednie aminokwasy i spożywanie małej liczby kalorii, by nie utyć. Ale jeśli za bardzo ograniczymy węglowodany i tłuszcze, wówczas zabraknie nam energii potrzebnej dla przyrostu mięśni. Jeśli nie zjemy choć trochę dobrego tłuszczu, wówczas możemy zrobić sobie krzywdę. Bez odpowiedniej ilości tłuszczu organizm nie będzie w stanie wyprodukować niezbędnych hormonów i innych substancji, nie dostanie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, nie będzie mógł utrzymać prawidłowego stanu błon komórkowych. Energia jest potrzebna do silnych skurczów mięśni. Energia jest też niezbędna do optymalnej regeneracji po treningu. I wreszcie energia jest konieczna do budowy białek mięśniowych. Oczywiście energia zużywana jest również podczas trawienia i wielu innych procesów fizjologicznych organizmu. Jasne, że podczas intensywnego treningu zużywamy mnóstwo energii - kulturysta ważący 90kg spala 250 i więcej kalorii, nie włączając w to dodatkowych kalorii potrzebnych do regeneracji po wysiłku. Nie uzupełnienie rezerw energetycznych ustroju może spowodować problemy w kwestii budowy mięśni. Energia pochodząca z węglowodanów, a nawet z tłuszczów pomaga łączyć ze sobą długie łańcuchy aminokwasów tworząc tym samym białka mięśni. Proces ten zwany naukowo translacją, intensywnie zużywa energię. Naszemu organizmowi zależy głównie na dostarczeniu wystarczającej ilości energii dla pokrycia swoich potrzeb energetycznych. Jeśli nie zjadamy jej wystarczająco dużo , wtedy synteza białek ulega zwolnieniu, a cenne aminokwasy mogą zostać wykorzystane do produkcji energii. Organizm do wyprodukowania 1kg mięśni potrzebuje około 7000 kalorii. Jednakże utworzone białka mięśniowe mają wartość energetyczną zaledwie 5000 kalorii. Gdzie podziewają się brakujące 2000 kalorii ? Są one zużywane do utworzenia tego kilograma mięśni. innymi słowy 29% kalorii zjedzonych w celu wytworzenia 1kg mięśni zostaje zużyte w procesie translacji. Każde z trzech możliwych źródeł energii w pożywieniu - białka, węglowodany i tłuszcze - można wykorzysta ać jak najlepiej. WŁAŚCIWA DIETA A WZROST CZYSTEJ MASY MIĘŚNIOWEJ "Musisz dużo jeść, jeśli chcesz być duży" - taka była najczęstsza odpowiedź zawodowych kulturystów na pytanie o najważniejsze elementy diety i sposób żywienia, kiedy chcieli uzyskać pożądany wzrost masy mięsni. To stwierdzenie jest prawdziwe, ale możesz nie wiedzieć, co dokładnie znaczy "jeść dużo". Eliminując zgadywanie oraz wyjaśniając pewne mechanizmy pomożemy ci w uzyskaniu wzrostu masy tych grup mięsni, którymi jesteś zainteresowany, w sposób znacznie szybszy, niż gdybyś jadł wszystko, co znajdzie się w zasięgu twojej ręki. Wielu sportowców, którzy postępują zgodnie z zasadą "dużo jesz, będziesz większy", zwiększa zauważalnie swoją wagę, lecz za część tego wzrostu jest odpowiedzialna tkanka tłuszczowa. Zniechęceni tym faktem ambitni kulturyści 'włączają wsteczny bieg" i redukują ilość kalorii w nadziei selektywnego spalenia tkanki tłuszczowej powstałej przy wzroście masy. Jęśli jesteś początkującym lub średniozaawansowanym kulturystą, lub po prostu pragniesz wzrostu masy bez zbędnego tłuszczu, dokładny plan żywieniowy jest właściwym podejściem do tego problemu. ROWNOWAGA ENERGETYCZNA Substancje podstawowe potrzebne do budowy tkanek są również źródłem energii niezbędnej w wielu procesach metabolicznych zachodzących w naszym organizmie. Jeśli spożywasz więcej kalorii niż wynikałoby to z twojego zapotrzebowania, to masz do czynienia z dodatnim bilansem energetycznym. W rezultacie dochodzi do wzrostu masy ciała, jako że trzema naturalnymi miejscami magazynowania nadmiernej energii są: tkanka tłuszczowa, węglowodany (w tkance mięśniowej i w wątrobie) oraz sama tkanka mięśniowa. Jeśli ilość energii dostarczanej jest równa zapotrzebowaniu energetycznemu, wówczas twój bilans energetyczny jest zrównoważony. W tym przypadku nie ma nadmiernej ilości energii, która mogłaby być magazynowana, a co za tym idzie, nie ma przyrostu masy ciała. Jeśli wydatkujesz więcej energii niż przyjmujesz, masz do czynienia z ujemnym bilansem energetycznymi i możesz się spodziewać utraty masy ciała, gdyż twój organizm wykorzystuje zmagazynowaną wcześniej energię. Z tych trzech stanów energetycznych jedynie dodatni bilans energetyczny umożliwia tobie wzrost masy. Mike Matarazzo, zawodowy kulturysta, tłumaczy to w następujący sposób: - &#8222;Kiedy byłem amatorem, jadłem więcej niż kiedykolwiek w życiu. Duże ilości pieczywa i makaronów, ziemniaki oraz chude mięso powodowały &#8222;wybujały" wzrost masy ciała. Czułem, że się poprawiam cały czas". Reasumując, każdego dnia musisz spożywać więcej kalorii niż wydatkujesz. Ponadto dodatni bilans azotowy (zapewniający niezbędne warunki do przyrostu tkanki mięśniowej) może mieć miejsce w przypadku dodatniego bilansu energetycznego. Niedostateczna ilość spożytych kalorii może ograniczyć twoje potencjalne możliwości przyrostu masy, gdyż trenując wydatkujesz energię, a twoje mięśnie potrzebują właśnie energii, aby zregenerować się po wysiłku. Dwoma głównymi źródłami energii wykorzystywanymi przez mięśnie są: węglowodany i tłuszcze. Tłuszcz pochodzący z pożywienia jest głównym źródłem energii dla mięśni w spoczynku, lecz podczas intensywnego treningu, jakiemu poddają się profesjonalni kulturyści, organizm czerpie potrzebną mu energię z innych źródeł spalając węglowodany. &#8222;Moje treningi są ogromnie wymagające" - mówi Mike Francois, zwycięzca konkursu Arnold Classic w 1995 roku. &#8222;Zwykle spożywam do 600 gramów węglowodanów każdego dnia, aby móc trenować tak intensywnie". WEGLOWODANY JAKO ANABOLIKI I ANTYKATABOLIKI Dodatni bilans energetyczny powoduje zmiany hormonalne pobudzające za sobą wzrost mięśni, czyli ich anabolizm. Węglowodany stymulują wydzielanie insuliny, która jest niezbędna do transportu aminokwasów i glukozy z krwi do mięśni. Insulina umożliwia zwiększenie wchłaniania aminokwasów przez mięśnie, jak również wzrost syntezy białek. Po dotarciu do miejsca docelowego, jakim jest mięsień, aminokwasy są włączane w nowopowstającą tkankę mięśniową, zaś węglowodany biorą udział w jego regeneracji, a jednocześnie są magazynowane w postaci glikogenu, który może zostać wykorzystany przy kolejnym intensywnym wysiłku. Oprócz pobudzającego wpływu na anabolizm mięśni, wydzielanie insuliny pod wpływem zwiększonego stężenia węglowodanów po spożyciu pokarmu ogranicza rozpad mięśni. Jeśli nie spożywasz wystarczającej ilości węglowodanów, twoje mięśnie ulegają rozpadowi do aminokwasów, które następnie są przetwarzane w glukozę, a ta jest źródłem energii dla organizmu. Do uzupełnienia zapasów glikogenu w mięśniach i wątrobie po intensywnym wysiłku korzystniejsza jest dieta o wysokiej zawartości węglowodanów niż dieta mieszana lub dieta o wysokiej zawartości białek i tłuszczu. Wysoki poziom glikogenu zapobiega przemianie białek w glukozę, jak również stan nasycenia glikogenem jest bezpośrednio związany ze zwiększoną wytrzymałością podczas treningu. TLUSZCZ JAKI NIEZBEDNY ELEMENT DIETY Tłuszcz zawarty w pożywieniu jest nie tylko źródłem energii, lecz również źródłem niezbędnych nienasy- conych kwasów tłuszczowych (NNKT). Dwa z nich, kwas linolowy i linoleinowy, nie są syntetyzowane w organizmie, ale mogą być pozyskane z wielonienasyconych tłuszczów roślinnych. Laura Crevalle, wieloletnia kulturystka i zawodniczka, powiedziała: - &#8222;Niezależnie od fazy przygotowań czy to bezpośrednio przed zawodami, czy poza sezonem, zawsze włączam do mojej diety tłuszcze. Na podstawie wielokrotnych prób i błędów doszłam do wniosku, że 2-3 łyżeczki od herbaty oleju roślinnego dziennie dostarcza mi znacznie więcej energii niż dieta całkowicie beztłuszczowa". Niezbędne nienasyconych kwasy tłuszczowe (NNKT) są wbudowywane w błonę komórkową i stają się prekursorami ~.osanoids, substancji hormonopodobnej wspomagającej odporność i wzrost, a jednocześnie hamującej procesy zapalne tkanek. U zdrowych osobników, którzy stosowali dietę beztłuszczową i u których ilość spalanej energii w sposób ciągły przewyższa aktualne zapotrzebowanie energetyczne, obserwuje się prawie całkowite zahamowanie uwalniania się kwasów z tkanki tłuszczowej. Zjawisko to w konsekwencji prowadzi do niedoborów niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT). Powinieneś również włączyć do swojej diety kwasy tłuszczowe omega-3. Olejom tym, pochodzącym z ryb zimnowodnych, przypisuje się wpływ na zmniejszenie ilości zachorowań na choroby układu krążenia na kilka sposobów. Jednym z nich jest zmniejszenie poziomu tłuszczów we krwi. Oczywiście nikt nie chce stosować diety bogatej w tłuszcze jedynie po to, aby pozyskać wszystkie niezbędne tłuszcze. W sierpniowym numerze magazynu &#8222;Journal of Parenteral and Enteral Nutritioń' z 1984 roku lekarz J. W Aleksander wraz ze współpracownikami zaobserwowali u świnek poddanych stresowi znacznie szybszą regenerację, wyższą retencję azotu i zwiększoną odporność przy stosowaniu diety, w której lipidy stanowiły od 5% do 15% całkowitej wartości kalorycznej. Kiedy zawartość tłuszczów w diecie wzrośnie do 30-50%, odporność i retencja azotu zostaje zredukowana. Podobne zjawiska są obserwowane w badaniach przeprowadzanych na organizmie ludzkim. Inne badania przeprowadzone na Akademii Medycznej w Harvardzie przez Hirschberga i jego współpracowników pokazały, że dieta uboga w tłuszcz z dostateczną ilością kwasów tłuszczowych omega-3 redukuje utratę białek poprzez redukcję utleniania leucyny oraz powoduje wzrost odporności poprzez ograniczenie procesów zapalnych. BIALKO DOSTAWCA AZOTU Równowaga azotowa jest kolejnym ważnym elementem w tworzeniu dogodnych warunków do procesów anabolicznych. Białko zawarte w pożywieniu jest źródłem azotu dla organizmu, który w 95 % znajduje się w mięśniach. Po wodzie, białka stanowią główny składnik komórek z wyjątkiem komórek tłuszczowych. Białka są niezbędne do syntezy hormonów i enzymów, jak również są materiałem budulcowym elementów kurczliwych i strukturalnych mięśni. Bez dostatecznej podaży białek zawartość azotu maleje i wzrost beztłuszczowej masy ciała staje się niemożliwy. Białko zawarte w pożywieniu stanowi również zapasowe źródło energii. Kiedy organizm ma ujemny bilans energetyczny, dochodzi do wykorzystania białek jako paliwa. Paliwo to jest w formie rozgałęzionych aminokwasów, które mogą być natychmiast wykorzystane jako źródło energii. Pozostałe aminokwasy ulegają przemianie w glukozę w wątrobie. Reasumując, jeśli podaż energii jest niedostateczna, organizm wykorzystuje białka do pokrycia tego deficytu i masa mięśniowa ulega redukcji. Aby ją zwiększyć, trzeba spożywać taką ilość kalorii, która przewyższa podstawowe zapotrzebowanie, a jednocześnie zawiera odpowiednią ilość białek dla zaopatrzenia tkanek w azot i aminokwasy niezbędne do naprawy i budowy nowej tkanki. Większość kulturystów spożywa około 2 gram białek na 1 kg masy ciała każdego dnia. Celem tego jest dostateczne zaopatrzenie organizmu w aminokwasy do budowy mięśni przy wysokiej podaży kalorii. Podczas gdy wysokie spożycie białek może podwyższyć równowagę azotową, jak również pomóc we wzroście beztłuszczowej masy ciała, nie sądźcie, że każde zwiększenie ilości białka zapewni dogodne warunki do nieprzerwanej budowy mięśni. Jeśli byłoby to możliwe, zawodowy kulturysta ważący 180 kg, twardy jak skała, jedzący tylko białka, nie należałby do rzadkości. Material zaczerpniety z : http://www.paker.friko.pl/index2.html Pozdrawiam

    Odpowiedzi: 28 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 2/15/2005 1:42:14 PM Liczba szacunów: 0
  • PROPOZYCJA PLANÓW TRENINGOWYCH

    Post
    Trening dla początkujących
    PRO

    widze ze dyskusja wrze u was, a ja zostalam przymuszona, by prosic o przysluge,moze ktos mi pomoze? jestem studentka tur i rekr, wykladowca bez zadengo przygotowania wczesniejszego kazal opracowac nam PROGRAM REKREACYJNO ZDROWOTNY-10 TYGODNIOWY-DLA OSOB POWYZEJ 40ROKU ZYCIA pojecia nie mam jak to zrobic-ale cos tam naskrobalam, jednak jestem swiadoma ze to nie jest tak, jak powinno, jednak,chcialam was prosic o ocene,, lub wskazowki? dodam,iz mialam na to dwa dni,, dzis drugi mija TiR/RL Program treningu rekreacyjno - zdrowotnego Aktywnośc ruchowa powinna oddziaływać na trzy podstawowe elementy: a) poprawiać wydolność tlenową (aerobową) b) wzmacniać siłę mięśni c) poprawiać gibkość, równowagę i koordynację ruchów, dlatego tez, przygotowałam program opierający się na tychże wyżej wymienionych zasadach. MIEJSCOWOSC: Wieluń OBIEKTY WYKORZYSTYWANE W CELACH TRENINGOWYCH: stadion miejski, silownia, basen. GRUPY: 25 osob w przedziale wiekowym 45-55lat, w tym 15 kobiet, 10 mężczyzn CZAS TRWANIA PROGRAMU: 10tygodni (20czerwca2008-3wrzesnia2008) FORMY TRENINGU ZDROWOTNEGO: marszobieg, plywanie, kolarstwo, aerobik. CEL TRENINGU: zapobieganie chorobom i usprawnianie organizmu kierując się zasadą: &#8222;w zdrowym ciele zdrowy duch&#8221;. ROZPOCZECIE TRENINGU-POPRZEDZA ZAWSZE!!10-15 MINUTOWA ROZGRZEWKA W SOBOTE I NIEDZIELE odpoczynek z lekką aktywnoscią fizyczną. 1tydzien 20czerwca-27czerwca Poniedziałek, środa, czwartek-zalecane formy treningu to &#8211; marszobieg, plywanie, fitnes 8.00-8.15 rozgrzewka 8.15-8.30 przeprowadzenie 12-minutowego testu coopera dla kobiet 8.30-8.45 przeprowadzenie 12-minutowego testu Coopera dla mężczyzn 8.45-9.15 marszobieg 9.15-9.55 fitnes 17.15-17.25 rozgrzewka 17.25-18.30 plywanie Wtorek, piątek &#8211; zalecane formy treningu to &#8211; marszobieg(Nordic Walking), jazda na rowerze, bieg 8.00-8.10 rozgrzewka 8.10-8.55 marszobieg(Nordic Walking) w terenie 8.55-10.30 jazda na rowerze (plener lesny) 18.00-18.15 rozgrzewka 18.15-18.45 bieganie (plener lesny) Sobota i niedziela W sobotę i niedzielę odpoczynek z lekką aktywnoscią fizyczną 2 tydzien i 3 tydzien 28czerwca-12 lipca Poniedziałek, wtorek, czwartek-zalecane formy treningu to-trening w silowni, plywanie, trucht 8.00-8.15 rozgrzewka 8.15-9.00 trening w silowni(program 1) 9.00-9.55 pływanie 17.30-17.45 rozgrzewka 17.45-18.30 trucht Środa, piątek-zalecane formy treningu to-marszobieg, jazda szybka na rowerze,plywanie 7.00-7.15 rozgrzewka 7.15-7.30 marszobieg 7.30-8.00 bieg 8.15-9.00 plywanie 17.30-18.15 jazda na rowerze Sobota i niedziela W sobotę i niedzielę odpoczynek z lekką aktywnoscią fizyczną 4tydzien i 5 tydzien 13lipca-27 lipca Poniedziałek, piątek-zalecane formy treningu to-aqua fitness, jazda na rowerze, marszobieg(Nordic Walking), plywnie(aqua fitness) 7.30-7.45 rozgrzewka 7.45-8.45 aqua fitness 9.00-10.00 jazda na rowerze 18.00-19.00 marszobieg(Nordic Walking) Środa-zalecana forma treningu-bieg, jazda na rowerze 8.00-8.15 rozgrzewka 8.15-9.00 bieg 18.00-19.00 jazda na rowerze Wtorek, czwartek- zalecane formy treningu to- fitness, jazda na rowerze(plener lesny), plywanie 8.00-8.15 rozgrzewka 8.15-9.00 fitness 9.00-9.45 cwiczenia na silowni(program 1) 15.00-16.00 jazda na rowerze 16.15-17.00 plywanie Sobota i niedziela W sobotę i niedzielę odpoczynek z lekką aktywnoscią fizyczną 6tydzien 28lipca-4sierpnia Poniedziałek, wtorek, środa-zalecane formy treningu- marszobieg, biegi, plywnie, jazda na rowerze 7.30-7.45 rozgrzewka 7.45-8.05 marszobieg 8.05-8.45 bieg 8.45-9.05 cwiczenia na silowni(program2) 16.00-17.00 jazda szybka na rowerze 18.00-18.40 plywanie Czwartek, piątek-zalecane formy treningu- fitness, jazda na rowerze w plenerze, trucht, szybki spacer 8.00-8.15 rozgrzewka 8.15-9.10 trucht 9.10-10.10 jazda na rowerze w plenerze 17.30-18.45 spacer Sobota i niedziela W sobotę i niedzielę odpoczynek z lekką aktywnoscią fizyczną 7tydzien i 8 tydzien 5sierpnia-19sierpnia Poniedziałek, środa, czwartek- zalecane formy treningu-marszobieg, jazda na rowerze, trucht, aerobik, cwiczenia na silowni 8.00-8.15 rozgrzewka 8.15-9.15 aerobik 9.15-10.05 cwiczenia na silowni(program2) 15.00-16.00 jazda na rowerze(plener) 17.30-18.30 marszobieg w polaczeniu z truchtem Wtorek, piątek &#8211;zalecane formy treningu-plywanie, spacer, bieg 7.30-7.45rozgrzewka 7.45-8.45 bieg 14.00-15.30 plywanie 18.00-19.00 spacer(plener lesny) Sobota i niedziela W sobotę i niedzielę odpoczynek z lekką aktywnoscią fizyczną 9tydzien 20sierpnia-27sierpnia Poniedziałek-zalecana forma treningu- marszobieg, plywanie, fitnes 8.00-8.15 rozgrzewka 8.15-8.30 przeprowadzenie 12-minutowego testu Coopera dla kobiet 8.30-8.45 przeprowadzenie 12-minutowego testu Coopera dla mężczyzn 8.45-9.15 marszobieg 9.15-9.55 fitnes 17.15-17.25 rozgrzewka 17.25-18.30 plywanie wtorek zalecane formy treningu-biegi, silownia, jazda na rowerze, aerobik, marszobieg 7.30-7.45 rozgrzewka 7.45-8.45 silownia(program2) 8.45-9.45 aerobik 16.30-16.45 rozgrzewka 16.45-18.00 marszobieg 18.00-19.00jazda na rowerze Środa, czwartek, piątek-zalecane formy treningu-biegi, plywanie, spacer 8.00-8.15 rozgrzewka 8.15-9.30 bieganie 15.00-16.30 plywanie 17.00-18.00 spacer Sobota i niedziela W sobotę i niedzielę odpoczynek z lekką aktywnoscią fizyczną 10tydzien 27sierpnia-3wrzesnia Poniedziałek, wtorek, środa &#8211; zalecana forma treningu -jazda na rowerze, plywanie(aqua fitness), cwiczenia na silowni 8.00-8.15 rozgrzewka 8.15-9.15 cwiczenia na silowni(program2) 9.15-10.30 jazda na rowerze 17.30-19.00 plywanie(aqua fitness) Czwartek, piątek &#8211;zalecana forma treningu- trening w silowni, plywanie, trucht 8.00-8.15 rozgrzewka 8.15-9.15 trening w silowni 9.15-9.55 plywanie 17.30-17.45 rozgrzewka 17.45-18.30 trucht ZASADNICZE WSKAZOWKI PODCZAS TRENINGU ZDROWOTNO-REKREACYJNEGO TRENING NA SILOWNI- obejmuje Full Body Workout (upraszczając - angażujący wszystkie główne partie mięsniowe każdego dnia treningowego) Przygotowane programy na silowni: Program 1(45 minutowy) L.p Nazwa ćwiczenia s.1 s. 2 s. 3 s. 4 s. 5 s. 6 s. 7 s. 8 s. 9 s.10 1 Przysiady ze sztangą na karku 15 12 9 2 Uginanie nóg na maszynie/ławce w leżeniu 15 12 12 3 Podciąganie sztangi w opadzie tułowia nachwytem 15 12 9 4 Wyciskanie sztangi w leżeniu na ławce poziomej 15 12 9 5 Wyciskanie sztangielek w górę w siadzie/staniu 12 9 9 6 Uginanie ramion ze sztangą podchwytem stojąc 12 9 9 7 Wyciskanie sztangi w leżeniu na ławce poziomej wąskim chwytem 9 9 9 8 Skłony tułowia na maszynie w siadzie 15 12 12 12 Program 2 (50 minutowy) L.p Nazwa ćwiczenia s.1 s. 2 s. 3 s. 4 s. 5 s. 6 s. 7 s. 8 s. 9 s.10 1 Skłony tułowia na maszynie w siadzie 20 15 15 15 2 Wstępowanie na podwyższenie ze sztangielkami ("wysoki step") 15 12 12 3 Uginanie nóg na maszynie/ławce w leżeniu 12 12 12 4 Ściąganie drążka górnego wyciągu szeroki nachwyt do klatki w siadzie 15 12 12 5 Wyciskanie sztangielek w leżeniu na ławce skośnej 15 12 12 6 Unoszenie sztangielek bokiem w górę stojąc 12 9 9 7 Uginanie ramion ze sztangielkami chwyt "młotkowy" 12 9 9 8 Prostowanie ramion z drążkiem górnego wyciągu stojąc 9 9 9 9 Unoszenie tułowia z opadu na ławce 12 12 12 Przerwy między seriami: Podwójnymi 90 sekund Potrójnymi 120 sekund Wewnątrz serii łączonej przerwy między kolejnymi ćwiczeniami 30 sekund Progresja ciężaru zawsze, gdy maleje liczba powtórzeń w kolejnej serii danego ćwiczenia Obciążenia dobieraj tak, by przy zachowaniu progresji w ostatniej serii danego ćwiczenia pozostawał zapas sił na wykonanie 1 - 2 powtórzeń. CHOD, BIEG, TRUCHT, MARSZOBIEG za chód uważa się poruszanie z prędko&#339;cią do 6,5km/godz (9 min i więcej &#8211; 1 km), marszobieg od-powiednio 6,6 &#8211; 8 km/godz (7,5 &#8211; 9 min &#8211; 1 km), trucht &#8211; 8 &#8211; 10 km/godz (6 &#8211; 7,5 min &#8211; 1 km) i bieg powyżej 10 km/godz (6 min i mniej &#8211; 1 km). TEST COOPERA (12 MINUTOWY) Test Coppera polega na pokonaniu jak najdłuższego dystansu w ciągu 12 minut. Dystans ten w zależności od zaawansowania można pokonać biegiem, marszo - biegiem lub marszem. Rzetelny pomiar wydolności będzie miał miejsce wtedy, kiedy testowany przystąpi do sprawdzianu dostatecznie umotywowany, przebiegnie całą trasę w równym tempie i ukończy Test w stanie znacznego zmęczenia (nie będzie się oszczędzał). Sprawdzian można przeprowadzić tylko tam, gdzie jest możliwość zmierzenia długości przebiegniętego dystansu. Proba powinna odbywać się na miękkiej nawierzchni, najlepiej na tartanie na stadionie lekkoatletycznym Wyznaczenie trasy do takiego sprawdzianu wymaga dokładnego oznakowania odcinków kilometrowych - co 50 m. Test Coopera wykazuje dużą zgodność pomiędzy rezultatami 12 minutowego biegu, a wartością max. poboru tlenu. Wielkość max. poboru tlenu tzw. pułap tlenowy (V02 max), jest podstawową informacją o wydolności fizycznej organizmu i należy do głównych danych określających potencjał biologiczny sportowca Test dla mężczyzn KATEGORIA WYDOLNOSCI WIEK W LATACH 20-29 30-39 40-49 50-59 >60 Bardzo zla 1950 1900 1850 1650 1400 zla 1951-2100 1901-2075 1851-2000 1651-1850 1401-1650 mierna 2100-2400 2076-2350 2001-2250 1851-2100 1651-1950 dobra 2401-2550 2351-2500 2251-2450 2101-2300 1951-2100 doskonala 2551-2849 2501-2724 2451-2649 2300-2549 2101-2499 wybitna 2850 2725 2650 2550 2500 KATEGORIA WYDOLNOSCI WIEK W LATACH 20-29 30-39 40-49 50-59 >60 Bardzo zla 1550 1500 1400 1350 1250 zla 1551-1800 1501-1700 1401-1600 1351-1500 1251-1400 mierna 1801-1950 1701-1900 1601-1800 1501-1700 1401-1600 dobra 1951-2150 1901-2100 1801-2000 1701-1900 1601-1749 doskonala 2451-2349 2101-2249 2001-2149 1907-2099 1750-1899 wybitna 2350 2250 2150 2100 1900 Test dla kobiet Test Coopera w pływaniu Test w pływaniu polega na nieprzerwanym płynięciu stylem dowolnym przez 12 minut w niewzburzonej wodzie o odpowiedniej temperaturze. Dystans mierzy się z dokładnością do 25 metrów. WIEK BARDZO DOBRZE DOBRZE SREDNIO ZLE BARDZO ZLE 40-49 KOBIETA 450+ m 350-449m 250-349m 175-249m 175-m MEZCZYZNA 550+m 450-549m 350-449m 250-349m 250-m Nordic Walking &#8226; rozwija się siła i wytrzymałość ramion &#8226; łatwość wchodzenia na wzgórza &#8226; spala się więcej kalorii niż przy chodzeniu czy bieganiu &#8226; zwiększa się stabilność przy chodzeniu z kijkami &#8226; jest mniejszy nacisk na piszczele, kolana, biodra i plecy co daje korzyści &#8226; dla tych z ranami i nie dość silnymi mięśniami Od poniedziałku do środy: ? duża liczba powtórzeń w seriach, ? umiarkowany wysiłek aerobiczny (bieg, jazda na rowerze), ? średnia lub duża ilość sodu w diecie, ? małe spożycie węglowodanów. Od środy do soboty: ? trening bardzo lekki lub tylko ?suche" pozowanie, ? wyeliminowanie wysiłku aerobicznego, ? nasycanie węglowodanami (średnio 100 kal./godz.), ? niski poziom sodu w diecie, ? picie sporej ilości wody destylowanej, ? pożądane preparaty potasowe.

    Odpowiedzi: 341 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 6/21/2008 1:43:30 PM Liczba szacunów: 0
  • Aktualizacja!!TU PYTAMY O SPALACZE TŁUSZCZU - TYLKO Z ANKIETA -STR 1

    Post
    Odżywianie i Odchudzanie
    PRO

    Chciałbym kupić sobie jakiś lekki spalacz - troche pubudzenia i troche placebo, dla lepszej motywacji:) Dawno nie interesowałem się spalaczami, dlatego nie jestem na bieżąco w ofercie rynkowej. Rok temu łykałem thermo stim i myślałem, by zrobić powtórkę, ale trafiłem na produkt SCITEC Perfect Fatloss - brałem stack Scitec i byłem bardzo zadowolony, pomyslałem wieć zeby sprawdzić i spalacz. Tylko co sądzicie o składzie? (cena 59 pln za 120 caps) Składniki aktywne w porcji (4kap.) Zawartość Ekstrakt z garcini cambogi (HCA) 1000 mg Ekstrakt z zielonej herbaty (90% polifenoli, 50% EGCG) 200 mg Pentacarn: 500 mg - L-tartat L-karnityny - Acetyl L-karnityny - Fumarat L-karnityny - Glicyn-Propionyl L-karnityny - Propionyl L-karnityny L-tyrozyna 200 mg Kofeina bezwodna 200 mg Synefryna (ekstrakt 95%) 1 mg Pikolinian chromu 200 mcg Dawkowanie i sposób użycia: Dzień treningowy: 4 kap. rano na czczo oraz 4 kaps. 30 minut przed treningiem. Dzień bez treningowy: 4 kap. rano na czczo oraz 4 kaps. przed głownym posiłkiem. 1 porcja: 4 kapsułki Ilośc porcji w opakowaniu: 30 PYTANIE: Skład wydaje sie ubogi wobec mieszanki THERMO STIM, ale może to jakieś konkretniejsze składniki? Jaki wybór lepszy? A może pojawił się na rynku jeszcze jakiś inny, ciekawy produkt z podobnej półki cenowej? Pozdrawiam

    Odpowiedzi: 2190 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 3/18/2012 11:39:47 PM Liczba szacunów: 0
  • SUPER MASA I SUPER SIŁA wg Arnolda Schwarzeneggera

    Post
    Z archiwum kulturystyki
    PRO

    Srzala dla wszystkich, ktorzy tu trafili. Goraco polecam ten trening wszystkim ktorzy maja juz niebylejakie pojecie o cwiczeniu i odzywianiu. Pierwszy raz zetknalem sie z nim na poczatku swojej "kariery" :) kiedy to jako amator dostalem podobny trening na rozbudowe masy. Wtedy oczywiscie nie mialem zielonego pojecia o tym wszystkim co wiem teraz i nie potrafilem wycisnac z niego naprawde wiele. Ostatnio zdecydowalem sie na trening ktory dobralem sobie pod katem wlasnych doswiadczen i mozliwosci, a troche tez eksperymentalnie, ktory jest mieszanka HST i treningu Arniego. Przez pierwszy miesiac zrobilem 3 kg masy, 1,5 cm w lapie, pare cm w klatce i sporo sily. W drugim miesiacu zaczalem brac kreatyne, z l-glutamina i glukoza oraz Ovopol i zrobilem drugie tyle co w pierwszym miesiacu. W sumie w dwa miechy 3 cm w lapie, 5 cm w klatce i o ok 20 kg poprawilem swoj rekord w wyciskaniu, a sila na pozostale partie miesniowe, poszla mi rownie dobrze. W trening wlozylem jednak duzo wysilku i pracy, co w polaczeniu z wytrwaloscia i niesamowita motywacja dalo efekty jakich niektorzy nie osiagaja na koksach. Co do samego treningu to ja stosowalem 7 podstawowych cwiczen, a sposob wykonywania byl zblizony do HST, bo obciazenie stopniowalem cyklicznie, z pewna doza wlasnej inwencji. W koncowej fazie jednak musialem zrezygnowac po kilku treningach z powtorzen wymuszonych bo moje stawy juz przestaly wytrzymywac. Pozdrawiam wszystkich i zycze wytrwalosci!

    Odpowiedzi: 360 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 11/21/2003 11:30:16 PM Liczba szacunów: 0
  • Mleko (raz jeszcze): biały zabójca!!

    Post
    Odżywianie i Odchudzanie
    PRO

    Chicken LL Ellis cos w tym jest odnosnie pasteryzacji z wlasnego doswiadczenia wiem, ze jak wypije mleko, ktore pochodzi od krowy (zagotowane, czy nawet surowe), to lepiej je trawie od takiego pasteryzowanego

    Odpowiedzi: 134 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 11/2/2006 10:50:38 PM Liczba szacunów: 0
  • Aktualizacja!!TU PYTAMY O SPALACZE TŁUSZCZU - TYLKO Z ANKIETA -STR 1

    Post
    Odżywianie i Odchudzanie
    PRO

    Koniu, może ja dziwny jestem, ale mam obiekcje przed tym Trekiem - chodzi o witaminę B6. Skoro zamiast 2 capsów miałbym brać 4, 5 dni w tygodniu zażywałbym dawkę po 1600% dziennego zapotrzebowania na witaminę B6 . Czy taka dawka nie spowoduje, że wystąpią "awarie" organizmu ? Rozumiem że ludzie aktywni potrzebują innej ilości mikro i makroelementów niż kanapowcy, ale no chyba bez przesady . Wpadł mi jeszcze link do Vitalmax - L-Karnityna 1000mg Megacaps. 1 kapsułka L-Karnityny Mega Caps zawiera 1000mg winianu L-karnityny (ok. 680mg czystej L-karnityny), czyli ogólnie tyle co 2 capsy tego Treca. Dodatkowo nie ma tam żadnych kofein, jedynie kwas askorbinowy, czyli witamina C.

    Odpowiedzi: 2190 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 4/19/2010 10:52:53 PM Liczba szacunów: 0
  • [ART]Suplementacja w sportach walki by faftaq

    Post
    Odżywki i suplementy
    PRO

    faftaq Bardzo podoba mi się art, teksty pod koncem sa po prostu miazdzace. Jestem na prawde pod wrazeniem. SOG poszedl oczywiście. Mialbym prosbe- moglbys podeslac badania dotyczace L-Karnityny oraz (jeżeli dysponujesz konkretnymi linkami) odnosnie BCAA? Swoja droga troche zaciekawiles mnie ta L-karnityna, bo akurat jest to jeden z tych supli, którego nigdy nie testowalem na sobie, jakiej firmy kupuesz? Zaintrygowal mnie tez fragment nt piracetamu. Być może jest to jakies wyjscie wspomagajace proces uczenia się techniki. Zmieniony przez - Kamiru w dniu 2008-03-29 16:33:11

    Odpowiedzi: 15 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 3/29/2008 4:32:29 PM Liczba szacunów: 0
  • [ART]Suplementacja w sportach walki by faftaq

    Post
    Odżywki i suplementy
    PRO

    dzięki. na temat BCAA: http://www.sfd.pl/BCAA_-_Aminokwasy_rozga%C5%82%C4%99zione,_kilka_fakt%C3%B3w_maj%C4%85cych_poparcie_w_literaturze_fachowe-t374913.html l-karnityna szerkoi art. pod numerkami są odnisniki do prac i badan, odszukaj w necie te ktore Cie interesują wklejajac tytuly. http://www.phmd.pl/modules.php?name=Current_Issue&d_op=download_html&id=6935&vol_all=59 nie cwicze juz zapsaow, l-karnitynę tez uzywam rzadko. sprawdz na sobie. ja czulem wzrost wytrzmalosci p[rzy doraznych porcjach. porcja jednak musiala bc dostatecznie duza. co do piracetamu, to jest to dosc odwazna teza, nie roszcze sobie prawa do wyglaszania kategorycznych racji, ale uwazam, ze moze cos byc na rzeczy. w ogole dziwi mnie ze piracetam jest lekiem wydawanym z przepisu lekarza, gdyz co to za lek ktorego terapuetyczna dawka wynosi nawet 24g na dobę...

    Odpowiedzi: 15 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 3/29/2008 4:54:53 PM Liczba szacunów: 0
  • Kozieradka (fenugreek) - poprawia wrażliwość insulinową,obniża poziom cukru

    Post
    Badania naukowe
    PRO

    Biniu wrzucił na forum Sławka Ambroziaka badanie o kozieradce: J Int Soc Sports Nutr. 2010 Oct 27;7:34. The effects of a commercially available botanical supplement on strength, body composition, power output, and hormonal profiles in resistance-trained males. Poole C, Bushey B, Foster C, Campbell B, Willoughby D, Kreider R, Taylor L, Wilborn C. Human Performance Lab, Department of Exercise and Sport Science, University of Mary Hardin-Baylor, Belton, Texas, 76513, USA. cwilborn@umhb.edu. Abstract ABSTRACT: BACKGROUND: Fenugreek (Trigonella foenum-graecum) is a leguminous, annual plant originating in India and North Africa. In recent years Fenugreek has been touted as an ergogenic aid. The purpose of this study was to evaluate the effects of Fenugreek supplementation on strength and body composition. METHODS: 49 Resistance trained men were matched according to body weight and randomly assigned to ingest in a double blind manner capsules containing 500 mg of a placebo (N = 23, 20 &#177; 1.9 years, 178 &#177; 6.3 cm, 85 &#177; 12.7 kg, 17 &#177; 5.6 %BF) or Fenugreek (N = 26, 21 &#177; 2.8 years, 178 &#177; 6 cm, 90 &#177; 18.2 kg, 19.3 &#177; 8.4 %BF). Subjects participated in a supervised 4-day per week periodized resistance-training program split into two upper and two lower extremity workouts per week for a total of 8-weeks. At 0, 4, and 8-weeks, subjects underwent hydrodensiometery body composition, 1-RM strength, muscle endurance, and anaerobic capacity testing. Data were analyzed using repeated measures ANOVA and are presented as mean &#177; SD changes from baseline after 60-days. RESULTS: No significant differences (p > 0.05) between groups were noted for training volume. Significant group × time interaction effects were observed among groups in changes in body fat (FEN: -2.3 &#177; 1.4%BF; PL: -0.39 &#177; 1.6 %BF, p < 0.001), leg press 1-RM (FEN: 84.6 &#177; 36.2 kg; PL: 48 &#177; 29.5 kg, p < 0.001), and bench press 1-RM (FEN: 9.1 &#177; 6.9 kg; PL: 4.3 &#177; 5.6 kg, p = 0.01). No significant interactions was observed among groups for Wingate power analysis (p = 0.95) or muscular endurance on bench press (p = 0.87) or leg press (p = 0.61). In addition, there were no changes among groups in any clinical safety data including lipid panel, liver function, kidney function, and/or CBC panel (p > 0.05). CONCLUSION: It is concluded that 500 mg of this proprietary Fenugreek extraction had a significant impact on both upper- and lower-body strength and body composition in comparison to placebo in a double blind controlled trial. These changes were obtained with no clinical side effects. Wytrenowani goście brali po 500mg extraktu z kozieradki dziennie, ćwiczyli przez 8 tygodni, spalili fat -2.3 &#177; 1.4%BF, grupa placebo PL: -0.39 &#177; 1.6 %BF, siła poszła mi FEN: 9.1 &#177; 6.9 kg; a po placebo PL: 4.3 &#177; 5.6 kg. Nie zanotowana żadnych problemów zdrowotnych ani skutków ubocznych. Sławek Ambroziak porównuje nawet kozieradke do testosteronu bez efektu androgennego.

    Odpowiedzi: 74 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 8/26/2011 10:07:05 AM Liczba szacunów: 0
  • Aktualizacja!!TU PYTAMY O SPALACZE TŁUSZCZU - TYLKO Z ANKIETA -STR 1

    Post
    Odżywianie i Odchudzanie
    PRO

    Wiek: 29 lat Wzrost: 185 Pas: był 115 jest 100 (tyle, że przy pasie 100 mam oponę nad pasem, która w garści się nie mieści, wystaje z 5-7cm ponad linię pasa - WTF - jak podciągnę spodnie i wpuszczę koszulkę w nie to wyglądam jak obelix :P ) Szyja: było 43 jest 42 CZAS REDUKCJI 3 miesiące (*) SZACOWANY POZIOM TŁUSZCZU 25% (3 miesiace temu ok 30%): POZIOM TŁUSZCZU W JAKI CELUJEMY poziom tłuszczu taki, żeby znikł wystajacy brzuch: ZARYS DIETY I TRENINGU(obowiązkowo!!): dieta typu MŻ, małe porcje często, unikanie węglowodanów, ale bez przesady. Trening - jeśli to nazwać treningiem - lekki. Na cieższy przyjdzie czas w dalszej przyszłości.... Więcej opisu po ankiecie STAN ZDROWIA(choroby, problemy z ciśnieniem, leki etc.): problemy z żołądkiem- miałem nadżerki(2012/2013), już zaleczone, ale uważać trzeba - po pierwsze dużo wody i sprawdzanie czy nie mam helicobacter.... WRAŻLIWOŚĆ NA KAWĘ/NAPOJE ENERGETYCZNE?: nie STOSOWANE WCZEŚNIEJ PREPARATY: kawa, energy drinki bez cukru BUDŻET: królestwo za brak brzucha :) Generalnie się zapuściłem - dużo pracy (po 12h na d*e), żona, dzieci - na szczególny ruch . Żywienie zawsze było w miarę zdrowe, starałem, jednak zawsze byłem głodny = żarcie. Nota bene u mnie nadżerki powodowały nieustanne poczucie głodu. Poprawiło się po zaleczeniu, lecz waga do teraz stała wręcz w miejscu. Do tego piwsko co jakiś czas wieczorami, mało snu i efekt murowany, było 120kg ponad przy 185cm. Obecnie udało mi się zejść do 108 dosłownie siłą woli i lekkim treningiem. Siła woli = jeszcze większe ograniczenie jedzenia. Trening - nie jest to trening per se - po prostu nie mam jak, nie mam czasu na siłownię, ćwiczenia - wychodzę wcześnie (6:00), wracam późno (17:00), z dzieciakami spędzam czas (17:00-20:00). Postanowienie zrobiłem 3 miesiące temu i się trzymam - każdy wieczór w tygodniu bez deszczu = spacerowanie. Weekend - sobota, niedziela - ile wolnego czasu się znajdzie (od 4 do 10 godzin) na spacerowaniu. Spacerowanie z wózkiem wygląda tak, że idę dość szybko, nie jest to jeszcze bieg, ale szybki chód, może z 4-5km/h. Wózek zwykle mam załadowany - bo najpierw jedziemy na zakupy, więc wiozę dodatkowe obciążenie. Już dosłownie mam po dziurki w nosie pobliskiego parku, bo znam każdą dziurę w gruncie :P Maluch 6 miesięcy jest najlepszy, bo podczas takiego spaceru tylko śpi (bo go buja), a ja mogę popylać sobie po lesie i po parku. Starszy trochę gorzej, bo długo w wózku nie usiedzi - ale jak wychodzi to z nim biegam, gonię się... Chyba kupię mu rowerek biegowy, żeby mi mógł szybciej uciekać... No generalnie nie jest to trening, nie jest to jakiś wycisk. Ale pocić się pocę, męczę coś męczę (przy tej wadze nie dziwota) Głównie chodzi mi o redukcję brzucha (jak się dotrze do sytuacji, gdy facet nie widzi jak mu wisi to jest źle :P) Wyglądało to tak, że zacząłem tą redukcję przy 122-126kg (zależnie od wskazania wagi, którą należy traktować orientacyjnie), obecnie pokazuje między 106 a 110kg. Tyle, że od miesiąca jest totalny postój z wagą, mimo prób jeszcze intensywniejszych spacerów (pogoda sprzyja). Nie wiem czemu stanąłem w miejscu, szczególnie, że brzuch mi po prostu śmiesznie wystaje ponad pasem. Niby wiele nie wystaje, ale jednak mało to estetyczne. Dieta przykładowa: śniadanie: parówka + kromka chleba z margaryną 20%tł + pomidor 2 śniadanie: kanapka z żółtym serem i ogórkiem 3 śniadanie: serek wiejski 4 śniadanie: kefir obiad: jakieś mięso, zwykle na parze, chude, ze 2-3 ziemniaki, jakieś warzywa kolacja: z rzadka, ale czasem coś występuje. to zwykle jakieś resztki po dzieciach z obiadu, nadgryziony kotlet, czy coś. Dużo piję, dużo zimnego (dużo lodu - oziębiam organizm od wewnątrz). Dziennie wypijam około 4 litry wody. Do tego kawa itp, nie mowiac o serkach i kefirze - pewno z 5 litrów płynów dziennie przyjmuję... Najwięcej na spacerze jak się pocę. Działało, działało i zdechło. Stanąłem w miejscu, stąd pomysł o burnerze. Kiedyś miałem jeden burner, gdy sporo jeździłem na rowerze, sprawdzał się całkiem dobrze. Ale to były inne czasy, zdecydowanie inne czasy... Plan mam taki aby zakupić: 1) zestaw witamin multiple sport (używałem kiedyś) 2) l-karnitynę w małych dawkach (jeśli nie będzie w burnerze) 3) burner. Pytania: 1) dużo pocę, może coś innego co mi da różne mikroelementy? po multiple sport się czułem lepiej, miałem lepszą koncentrację, itp. Nie musi być koniecznie OLIMP. Jeśli będzie bez wapnia, to sobie kupię dodatkowy. 2) l-karnityna - taki pomysł, żeby łykać codziennie - ale jeśli bez dodatkowej kofeiny... Z FitMax widziałem taki zestaw 800mg l-karnityny + 300mg ekstraktu z zielonej herbaty. 3) no i właśnie jaki burner, zakładając, że biorę przed wysiłkiem fizycznym. Nie zamierzam tego brać gdy nie będę w ruchu. Czy też jak będzie cykl, to burner musi być nonstop? Wolałbym tylko przed spacerem i ew. w trakcie jeśli spacer miałby być długi Chłopaki doradźcie. Nie potrzebuję jakiegoś burnera, po którym będę fruwał - potrzebne coś, żeby wspomóc organizm w spalaniu tłuszczu i tyle...

    Odpowiedzi: 2190 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 7/18/2014 10:58:14 AM Liczba szacunów: 0
  • Aktualizacja!!TU PYTAMY O SPALACZE TŁUSZCZU - TYLKO Z ANKIETA -STR 1

    Post
    Odżywianie i Odchudzanie
    PRO

    Budowa ciała - endomorfik z dużym poziomem BF Wiek 22 Waga / wzrost: 83/178 Staż treningowy: 3lata z przerwami Cel cyklu: Redukcja Stosowane już wcześniej suplementy : CM3 oraz mono. Stosowane wcześniej spalacze: GET fn AMP'd, Venom Hyperdrive(stary), PES Alphamine, Hellfire, hyperlean fx7 Dieta: Low carb a na wycince ketogeniczna Z góry mówię że ten spalacz ma być na końcówkę redukcji, po prostu mam możliwość kupna a składowo kazdy wygląda ciekawie. Czy mógłby ktoś porównać te 3 składy i powiedzieć, który z nich jest lepszy i dlaczego? ALCAR (Acetyl L-Karnityna) 650 mg - Kofeina 300 mg - Ekstrakt z nasion Zielonej Kawy 100 mg - Thermo-V 100 mg - 2-Aminoisoheptane (Aconitum Kusnezoffi) 75 mg Pikolinian Chromu 50 mg 42% Higenamina HCl 50 mg - Hordenina HCl 50 mg - Ewodiamina 25 mg - Synefryna HCl 25 mg - Bioperine (Ekstrakt Pieprzu Czarnego) 10 mg - ALCAR (Acetyl L-Karnityna) 650 mg - Kofeina 300 mg - 4-Amino-2-Methylpentane Citrate 150 mg - Ekstrakt z nasion Zielonej Kawy 100 mg - Thermo-V 100 mg - Pikolinian Chromu 50 mg 42% Higenamina HCl 50 mg - Hordenina HCl 50 mg - Ewodiamina 25 mg - Synefryna HCl 25 mg - Bioperine (Ekstrakt Pieprzu Czarnego) 10 mg - czy ten ALCAR (Acetyl-L-Karnityna) 650 mg - Kofeina 300 mg - Sproszkowany Ekstrakt Grejpfruta 200 mg - Ekstrakt z liści Czarnej Herbaty 100 mg - Ekstrakt z liści Zielonej Herbaty 100 mg - Chlorowodorek Hordeniny 100 mg - Ekstrakt z nasion Zielonej Kawy 100 mg - Thermo-V 100 mg - Ekstrakt z liści Białej Herbaty 100 mg - Chlorowodorek Higenaminy 75 mg - Chlorowodorek Synefryny 75 mg - Pikolinian Chromu 50 mg 42% Ewodiamina 25 mg - Bioperine (Ekstrakt Pieprzu Czarnego) 10 mg - Yohimbine HCL 3 mg - Zmieniony przez - Pawlak1990 w dniu 2017-02-28 10:04:32 Zmieniony przez - Pawlak1990 w dniu 2017-02-28 10:07:24

    Odpowiedzi: 2190 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 2/28/2017 9:59:12 AM Liczba szacunów: 0