Viki - OCR, Trail Running, Hyrox

Dla mnie ważne jest to, że jestem coraz szybsza i coraz lepiej idą mi podbiegi. W zeszłym sezonie podczas GPK nie zauważyłam progresu, w tym sezonie progres jest naprawdę duży. Co więcej w zeszłym sezonie pomimo że przebiegłam kilka biegów na 30-45km to i tak po startach na 21km umierałam, teraz jest duża poprawa, a trzeba pamiętać że przez wakacje nie trenowałam, biegałam mało i nieregularnie.

Może są lepsze i skuteczniejsze treningi. Dla mnie zaletą tego który robię jest to, że męczy nogi a nie głowę. Poprzedni trening niestety powodował zbyt duże zmęczenie i odbijał się negatywnie na życiu codziennym. Dla mnie taka opcja odpada, ja nie jestem zawodowcem, ogarniam dwójkę dzieci praktycznie sama. Przez kilka lat przerobiłam sporo treningów, współpracowałam też z trenerami i niestety zawsze ciężko było mi pogodzić trening nóg z bieganiem, nawet te plany dla biegaczy więcej przeszkadzały niż pomagały. Najczęściej kończyło się przemęczeniem i pogorszeniem wyników.
Książkę "Pod górę" bardzo lubię przede wszystkim za nacisk na indywidualne podejście, uwzględniające nie tylko poziom wytrenowania czy słabe punkty, ale również tryb życia, w tym czas zarówno na trening jak i na regenerację. Nie zawsze to co sprawdzi się u jednych będzie też najlepszym rozwiązaniem u innych. A u mnie zarówno czasu na treningi jak i czasu na sen czy odpoczynek jest mało. Jak mam 2h na dłuższy bieg w weekend to już jest super. No i od siedmiu lat nie miałam okazji spać dłużej niż do 7, nie ważne czy to weekend, święta, urlop, czy po jakimś dłuższym, wieczornym spotkaniu ze znajomymi czy po długich i trudnych zawodach. Dzieci codziennie wstają 6.30-7 i trzeba je ogarnąć. Taka rzeczywistość.

FighterX

Im dłużej coś wykonujesz, tym jesteś bardziej efektywny w danej rzeczy, tym Twój organizm jest bardziej przystosowany do tego, tym Twoja "norma" się zmienia. Tak jak napisał Damian, adaptacja do wysiłku, który wykonuje się lata.

Jak przestałam robić treningi na nogi i tylko biegałam to forma zamiast rosnąć niestety spadła. Pomimo wielu wybieganych kilometrów i dużych przewyższeń zaczęło brakować siły na podbiegach a szybkość biegu spadła. Także samo bieganie u mnie się nie sprawdza. Tak samo jak intensywny trening siłowy na dużych ciężarach po którym bardzo szybko zaczynam mieć problemy ze wstaniem rano z łóżka (nie przez zakwasy tylko ogromne zmęczenie i niedospanie) a wieczorem ledwo funkcjonuję i bardzo szybko padam.

Viki

FighterX

Im dłużej coś wykonujesz, tym jesteś bardziej efektywny w danej rzeczy, tym Twój organizm jest bardziej przystosowany do tego, tym Twoja "norma" się zmienia. Tak jak napisał Damian, adaptacja do wysiłku, który wykonuje się lata.

Jak przestałam robić treningi na nogi i tylko biegałam to forma zamiast rosnąć niestety spadła. Pomimo wielu wybieganych kilometrów i dużych przewyższeń zaczęło brakować siły na podbiegach a szybkość biegu spadła. Także samo bieganie u mnie się nie sprawdza. Tak samo jak intensywny trening siłowy na dużych ciężarach po którym bardzo szybko zaczynam mieć problemy ze wstaniem rano z łóżka (nie przez zakwasy tylko ogromne zmęczenie i niedospanie) a wieczorem ledwo funkcjonuję i bardzo szybko padam.

Trening siłowy i plyometryka jest niezbędny do lepszych wyników - inny angaż włókien mięśniowych i CUN.
A przy dużej intensywności na ciężarach, masz nieprzystosowany CUN by się po tym szybko regenerować. Im dłużej byś to robiła tym byłoby łatwiej wstać z łóżka.
Wszystko rozbija się o adaptacje.

Przy obecnym planie mam progres, nie mam problemu z regeneracją, w końcu nie czuje że się zajeżdżam więc nie mam zamiaru nic zmieniać. Nie wiem dlaczego tak ciężko to zrozumieć?
U mnie albo siłowy na konkretnych ciężarach albo bieganie. Naprawdę mam za sobą lata porządnego treningu siłowego (m.in. maks. WL 60kg, w MC poszło na luzie 100kg i więcej nie sprawdzałam) i wiem jak mój organizm reaguje na trening siłowy. Na chwilę obecną nie ma szans żeby to połączyć, musiałabym nic innego nie robić tylko trenować i odpoczywać.
Naprawdę nie wiem po co miałabym się zjeżdżać i kombinować z treningiem.

Spoko. Trenuj jak uważasz.
Ja Ci tylko wyjaśniłem że regeneracja to adaptacja do wysiłków
Zresztą podobnie jest z odżywianiem. Im częściej coś robimy na podobnej intensywności tym mniej energii zużywamy na te czynności.

A życie każdy ma jakie chce, dzieci to wybór


Zmieniony przez - Dampaz w dniu 2023-01-21 16:15:00

No nie do końca każdy ma takie życie jakie chce, są sytuacje losowe których przewidzieć się nie.
A dzieci nie oddam do domu dziecka bo mam ochotę biegać ultra i ktoś z forum twierdzi że powinnam trenować inaczej. Zresztą o dzieciach to najwięcej do powiedzenia mają ci którzy tych dzieci nie mają...
Ja przede wszystkim biegam i trenuje dla przyjemności. Dopóki jest z tego fun to to robię. I jak mam ochotę pobiegać i podziwiać widoki pomimo że w planie są jakieś nudne biegi na pętli - to wybieram pierwszą opcję. Robię to co lubię. Wyniki są przy okazji. Wiem jakie mam mocne strony i jakie słabe, nad czym trzeba pracować. Za stara już jestem żeby się zmuszać do tego czego nie lubię.
Swoją drogą jakoś Nadinka treningu siłowego wcale nie robi a wyniki ma. No cuda...

Naprawdę nie ma jedynej słusznej drogi do celu i jedynej słusznej metody która sprawdzi się u każdego. Jest jeszcze coś takiego jak indywidualne podejście o którym coraz częściej się zapomina, bo łatwiej lecieć schematami.

Mam trening który jestem w stanie realizować bez przemęczenia i kontuzji, widzę wyraźną poprawę formy to w czym problem?! Bo nie idę jakimś utartym schematem tylko robię sobie powoli to co mogę i lubię? Serio?
Aż mi się odechciało wrzucać posty tutaj...

No masz takie życie jak chcesz.
Nikt ci nie każe gdzieś dzieci oddawać.
Ja nie mam dzieci i mi z tym dobrze.
Patrz = wybór.

Ale spoko. Rozumiem że w tym dzienniku powinno się przyklaskiwać zatem...

Jesteś najlepsza!

A ja zmykam i nie wracam.

Peace and love

Ku..wa dzieci były ZANIM zaczęłam biegać!!!
Owszem wybór - no matka dzieci postanowiła jednak biegać zamiast siedzieć przed tv, no starszne że sobie jakąś aktywność wybrała, no jak to tak, przecież matka to już nie ma prawa robić nic dla siebie i nic co lubi. Jak wogóle mogłam myśleć o bieganiu przy dzieciach, skoro nie mam czasu i siły na jedyne słuszne treningi.

A poklasku żadnego nie potrzebuje, szczególnie w wirtualnym świecie. Swoją wartość znam.


Ps. Nie, nie mam takiego życia jakie chce. Chciałabym żeby moja Mama była zdrowa i nadal mogła mi czasem pomóc. Jakoś tak chciałam inne życie a jednak moje chcenie nic nie daje.


Zmieniony przez - Viki w dniu 2023-01-21 17:25:41

Viki, temat był o treningu siłowym jako uzupełnienie do treningu biegowego, a sama poruszyłaś "prywatę". Spokojnie, nikt stąd raczej nie chce nigdy nic złego przekazać tylko doradzić, a doradzamy w oparciu o doświadczenie i dowody znajdujące swoje miejsce w fizjologii człowieka

Krzychu wyjaśniłam że na chwilę obecną nie jestem w stanie połączyć biegania z intensywnym treningiem siłowym bo nie wyrabiam z regeneracją. A okazuje się, że to moja wina bo wybrałam dzieci a nie sport i że najwyraźniej matki nie mogą trenować i startować skoro nie mają czasu na trening i odpoczynek. Czyli przy dzieciach nic nie można robić.

Zresztą teraz robię plan pod UTM 45km i prawdopodobnie TT 68km. Jak odpocznę po tych zawodach to plan treningowy będzie zupełni inny, będę chciała włączyć więcej treningu siłowego, nawet kosztem biegania bo na jesień mam bardzo trudne zawody - "tylko" 21km ale aż 2500m przewyższenia (tyle samo co na dwa razy dłuższym dystansie UTM 45). Tam okazji do biegania za dużo nie ma, za to trzeba mieć nogi że stali żeby 4x wejść na Szczebl i z niego zejść. A góra jest wyjątkowo wredna bo stroma.

A tak swoją drogą to przeczytałam naprawdę sporo różnych książek, gdzie autorami są zawodnicy, trenerzy, fizjolodzy, każdy ma jakieś swoje teorie i metody które się sprawdzają u amatorów i zawodowców, każdy może się pochwalić dowodami na to, że metody działają, każdy ma badania na poparcie argumentów. Z tego wniosek że są różne działające metody