Viki - OCR, Trail Running, Hyrox

Może być tak, że zalegają Ci bakterie w zatokach, ja jak przeczyściłem je ćwiczeniami oddechowymi to czułem różnicę.

Viki

Kabo nie zauważyłam żeby witamina C poprawiała u mnie odporność, choć jak testowałam Iron Tadd to miałam spokój z infekcjami, nie wiem czy przypadek czy rzeczywiście mi pomógł

Szajba na zatoki różne rzeczy próbowałam. Zresztą nawet rtg miałam kilka razy robione i nic.

W każdym razie zdrowie mi się posypało na różnych płaszczyznach, nie o wszystkim w dzienniku piszę, ale lekarka uważa że główną przyczyną jest chroniczne przemęczenie, stres i niedospanie. Może coś w tym jest, bo u mnie każdy dzień to wyścig z czasem i codziennie kombinuje jak upchać wszystko co chce zrobić w 24h

W każdym razie gardło przestało boleć, za to nos zatkany i głową boli, a najgorzej jak się ruszam. Dlatego większość czasu leżę

Zauważyłem to dawno temu. Próbujesz łączyć pełne plany biegowe z treningami na przeszkodach itp korzystając z pełnego lub prawie pełnego planu (każdego), przy czym mega spinasz się (bądź spinałaś), że czegoś nie jesteś w stanie zrobić. To co kiedyś napisałem, w sportach wieloaspektowych jak np. OCR, musisz robić minimum, które da Ci progres, nie mniej i nie więcej. Przy tym program powinien być sprzężony, tzn że trenujesz każdą część umiejętności w cyklu, mikrocykl może trwać 2 tyg, albo 10 dni, a nie koniecznie tydzień. Np. 1 dzień przeszkody, 1 dzień trening z ciężarem ciała, 1 dzień bieganie (interwał), 1 dzień wolne, 1 dzień trening siłowy, 1 dzień bieganie + przeszkody, 1 dzień siłowy, 1 dzień bieganie (długie wybieganie), 1 dzień wolne. Co daje Ci mikocykl 9 dniowy, bo poprostu nie regenerujesz się o czym chyba już wiesz

Fighter tylko że ja od niedawna kombinuje na własną rękę. Przez większość czasu była współpraca z trenerem, jako członek drużyny też miałam pewne rzeczy narzucone i konsultowałam się z naszymi trenerami. W sumie wszyscy zawodnicy i trenerzy robią jednocześnie plany biegowe i przeszkodowe, nikt nigdy nie zaproponował mi innego rozwiązania. Chyba że ktoś skupia się tylko np. na przeszkodach i rozwija się w kierunku ninja to olewa bieganie, a jak ktoś olewa przeszkody i głównie biega to startuje w Spartanach gdzie przeszkody są dość proste. Reszta robi i jedno i drugie.

A u mnie podstawowy problem jest taki, że ciężko mi coś zaplanować, przez co ciężko realizować konkretny plan. Nie zawsze mogę wyjść z domu, nie zawsze mogę poćwiczyć i to są rzeczy na które nie mam wpływu. Czterolatka samego w domu nie zostawię a mąż ma nienormowany czas pracy i nigdy nie wiem kiedy będzie w domu. A w domu nie mam warunków na bieżnię czy nawet na porządny drążek. Więc staram się wykorzystać każdą możliwość żeby wyjść z domu. A to jest przyczyną stresu i wiecznego życia w biegu. Do tego ciągle kombinuję jak pogodzić pracę z treningami i stratami, szczególnie w weekendy. Po sezonie zawsze najbardziej jestem zmęczona tym planowaniem kiedy praca, kiedy wyjazd na zawody i powrót, co w tym czasie z Młodym itp. Jeden wielki chaos i to mnie męczy.

Myślałaś by obmyśleć sobie plan na "większość" możliwości? Pytam z pragmatycznego punktu widzenia, bo sam mam takie rozwiązania.

O ile trening na przeszkodach/siłce mogę zastąpić w jakimś stopniu ćwiczeniami w domu (choć to nie to samo, głównie przez brak możliwości robienia w domu zwisów jednorącz) o tyle biegania niczym w domu nie zastąpie. Do tego dochodzi fakt, że trening w domu mogę zacząć dopiero 20.30-21 a po całym dniu nie zawsze są siły i chęci, później zasnąć nie mogę. No jeden wielki chaos.

Do tego ja jestem osobą, która musi mieć wszystko zaplanowane, a plan robię na 100% więc jak coś się sypie to się denerwuje


Zmieniony przez - Viki w dniu 2020-03-05 14:17:28

W momencie gdy masz trening późnym wieczorem, to lepiej zrobić sobie luźno sesję jogi, ale w takim razie próbowałaś coś rankiem działać?

Był czas, że wstawałam o 5 żeby pobiegać, pod warunkiem że mąż akurat był w domu i nie musiał wychodzić przed 7. Z tym, że to zwykle z dnia na dzień wiem, czy będzie możliwość wyjść rano. I zwykle w takie dni po południu byłam już padnięta, a gdzie tam do wieczora.

Niestety od jakiegoś czasu nie jestem w stanie zwlec się z łóżka wcześniej niż o 6.00 Codziennie wstaje 6-6.30, w weekend czasem się uda pospać do 7. Mam chwilę czasu żeby się ogarnąć, zrobić śniadanie i spakować do pracy, o 7 wstaje Młody więc zaczyna się szykowanie do przedszkola i codzienny wyścig z czasem, żeby go odstawić i nie spóźnić się do pracy. Oczywiście Młody nigdy zadania nie ułatwia, bo rano zawsze jest milion różnych rzeczy, a nie ma nic gorszego niż jak jesteśmy już ubrani, otwieram drzwi i słyszę "chce kupę" Z dziećmi to jest inna rzeczywistość Codziennie rano zamieniam się w kwiat lotosu

Jedynie jak mam wolne w tygodniu a Młody idzie do przedszkola to chaos jest mniejszy, choć i tak zawsze trzeba walczyć żeby znaleźć czas na trening i inne obowiązki.
Tak naprawdę doszliśmy do wniosku z mężem, że jedyny sposób na ogarnięcie chaosu to zmiana jego pracy, ale póki co nie ma takiej możliwości.

W takim wypadku to widzę, że kortyzol jest pewnie przy suficie. Może pomyśl o medytacji, wyciszaniu się, albo jedzeniu powoli, bo jak jesz w biegu szalenie prawdopodobne, że jedzenie się nie strawi dobrze.

Bardzo bym chciała tylko kiedy?

Z racji ostatnich problemów lekarka też obstawiała wysoki kortyzol. Więc się staram wyluzować, nawet przestałam robić wybiegania po 2-3h i treningi dłuższe niż 1,5h.
Czasem mam ochotę wyjechać na bezludną wyspę albo wyjść z domu i nie wrócić

Samo to, że będziesz jadła spokojniej powinno pomóc