[SPAM] Na luzie

Ja ogólnie nie lubię tego czasu bo przybywa mi obowiązków. Do zmiany czasu sporo zajęć moje dzieci ogarniały same bo było jasno i mogli sami wracać teraz muszę tak organizować sobie dzień żeby jeszcze po nie pojechać bo pogoda różna, ale przede wszystkim robi się ciemno. Ale jeszcze 2 miesiące i znów zacznie dnia przybywać

MI tam łokieć doskwiera niestety coraz bardziej -0 widzę znów spore ograniczenie ruchu. Irytuje mnie to. Trenuję na miarę możliwości., ale widzę niestety coraz więcej ograniczeń, które muszę uwzględniać. Niemniej jednak tragedii nie ma. Miałem teraz prawie dwutygodniową dziurę w treningach - związaną z zawodowymi sprawami (wyjazdy, szkolenia, nawał pracy), więc aktualnie wracam powoli do rytmu. Zazwyczaj po przerwie zajmuje mi to 3-5 tygodni. SKS tak zwany

Mam tak samo, ale o ile siła się w miarę trzyma to wydolność i sprawność leci na pysk

Bardzo nie lubię tej zmiany czasu. Nie dość że trudno mi się przestawić (nadal funkcjonuje w starych godzinach bo nie jestem w stanie iść później spać) to jeszcze krótki dzień mnie dobija, bardzo nie lubię tej ciemności. Także do marca to będzie wegetacja. Nie ma już opcji żeby w tygodniu pobiegać w terenie.

Mnie już lepiej nastawia styczeń, mam świadomość, że dnia przybywa ale wydaje mi się, że w styczniu już jest więcej takich słonecznych dni niż w listopadzie i grudniu.

Już mnie też dopadł jesienny Blues. Ale się nic nie odzywam. Syn już ma 24 lata, studiuje i jest samodzielny, z czym długo było trudno mi się z tym pogodzić. Jestem z niego dumna. Planujemy Święta Bożego Narodzenia spędzić we Wrocławiu u moich rodziców. Więc już jestem myślami na wycieczce. Tyle pytań, a tak mało odpowiedzi. Postanowiłam że wrócę do treningów w nowym roku. Teraz tylko jakaś gimnastyka i spacery. Sprzęt czeka zakurzony i sprawia że czuje wyrzuty sumienia. Jedyne co mi się udaje to sen i w miarę dobra dieta. Takie to już życie rencisty.