Faftaq - również mam nadzieję na większą wagę na końcu i wiem, że taka będzie. Wręcz jest to wskazane.
(a co do poprawy kompozycji względem lutego, to musiałabym odszukać jakieś zdjęcia z tamtego okresu, może ciekawe porównanie z tego wyjdzie)
Podoba mi się obecny etap masowania, bo jest estetycznie, sportowo, cały czas coś się poprawia.
A zdeterminowanie i dokładność, to u mnie na całe szczęście nie problem. Udowodniłam to sobie latem
Teraz nie zwracam zbyt dużej uwagi na kilogramy na wadzę czy numerki na miarze (to rola Tadeusza
), najważniejsze jest to, że czuję się ze sobą bardzo dobrze, widzę zmiany wizualne, a samopoczucie jak wiemy jest ważne. (kto śledzi mój dziennik od dawna, to wie jakie miałam "jazdy" po Sopocie....
)
Bull - 
dziękuję!
Progres czuję chociażby w garderobie, która w ramionach jest lekko ciasna
Ale ten najważniejszy progres jest niewidoczny dla innych. Mam na myśli
progres w głowie!
Na dzisiaj przygotowanie do wiosennych zawodów nie jest celem samym w sobie.
Celem jest w końcu wypracowanie sportowej fajnej sylwetki, którą co prawda trzeba przy finiszu mocno dopracować żeby wyjść na scenę.
Ale celem jest też utrzymanie dobrej formy przez cały czas nawet po zawodach, żeby nie skończyć jak wiele bikiniar po startach.
Napuchnięte, z ED, katujące się na pierdyliardem godzin cardio, głodujących się z naprzemiennymi czitami.
Scena i zawody mają być zwieńczeniem ciężkiej, ale mądrej pracy nad sylwetką, ta praca nad sobą ma być poniekąd przyjemnością (wiem, że łatwo nie będzie), ale nie ma być męczarnią i zmuszaniem się do czegoś.
Nie jestem zawodowcem, ani nie aspiruje na zawodowca, bo znam swoje mankamenty, robię to dla siebie, dla zabawy, dla udowodnienia sobie czegoś, sprawdzenia się
Wiadomo, że trzeba sobie stawiać cele, bo tak łatwiej przejść cały proces, widząc metę.
Celem jest finałowa 6stka na MP - czy za wysoko? Nie! Bo trzeba równać do najlepszych.
Gdybym chciała wyjść dla samego wyjścia, to właściwie powinnam już spakować szpilki i schować głęboko do szafy.
Nigdy nie należałam do mizdrzących się dziuń, dlatego pozowanie nie przychodzi mi tak łatwo.
Prędzej komuś zayebie liścia niż zalotnie zatrzepocę rzęsami
Ale wiem, że mogę i potrafię się tego pozowania nauczyć, ale czeka mnie ciężka praca.
Sylwetkę już mam, teraz pracuje nad detalami, dlatego mogę większą uwagę poświęcić pozowaniu.
A większa pewność siebie i akceptacja swojego odbicia w lustrze daje same plusy podczas pozowania
Ten mijający rok wiele mnie nauczył, przeszłam kilka etapów masowania/redukowania, uzyskałam ogromną wiedzę od Artura i Sylwii
Dzięki nim stanęłam na scenie i przezwyciężyłam swoje lęki, bo gdyby ktoś nie wiedział to w podstawówce czy gimnazjum mając wystąpienie na jakiejś akademii (a polonistki zawsze mnie gdzieś wcisnęły) paliłam raka jak cholera!!
A tu proszę - świeciłam w tym roku gołym tyłkiem na scenie
Dlatego dziękuję im za to, że we mnie uwierzyli i pozwolili spełnić marzenia.
Pierwszy krok zrobiony, teraz czas na następne
2016 - nadchodzę
Zmieniony przez - sforcia w dniu 2015-12-30 21:55:41
Zmieniony przez - sforcia w dniu 2015-12-30 21:58:16
faftaq
Ale i tak jest się z czego cieszyć. Co nie zmienia faktu, że z kazdym kolejnym tyg trzeba byćbardziej dokładnym i zdeterminowanym 
Bull
sforcia
WojtekA4
Diablica:)
Forma mi się podoba i jest gitowo 
rion10
bziubzius
