Szajba - In Comfort Zone

Żeby nie spamować u Szajby, bez elaboratów - wyzwanie jest po to, żeby podtrzymać motywację do regularnego biegania. Juz od 3 sezonów tego cudu próbuję i jak nie biodro, tak kostka ciągle mnie wyłączały. Teraz trawa najdłuższa passa - i staram się dbać o to by TRWAŁA:)
A że w łepetynie mam głupio poukładane i łatwo przychodzi mi odpuszczać bez powodu - to inny problem.

Pytanie o niedalekie okolice w tym roku chyba nie było nic w Suszu przez covida, nie?

Paatik to samo chciałam napisać co Tsu albo sobie biegasz dla przyjemności i widoków, po lesie, jak chcesz i dlatego, że lubisz, bez narzekania, ze za wolno, że innym idzie łatwiej bieganie w tempie 5:xx. Albo stawiasz sobie konkretny cel, jak np. to wyzwanie i wtedy dopasowujesz trening tak, żeby ten cel osiągnąć i żeby był progres. Trzeba się zdecydować

Ja biegam dla przyjemności, widoków, by się od roboty i monotonii oderwać. Mimo iż biegam tymi samymi ścieżkami, za każdym razem zaskakują mnie nowe doznania. Czy to kos czy trznadel, klempa z łoszakiem czy czeremcha. Tu oszczam żuczka, tak zdepczę ślimaka, wpadnę w błoto czy kałużę na asfalcie. Bez znaczenia czy biegnę w tempie sprinterskim czy jakimkolwiek innym, nie tracę kontaktu z otaczającym mnie światem. I o ile samo bieganie jako czynność jest większym wyzwaniem niż siedzenie na kanapie, niesie ze sobą również więcej pozytywnych bodźców.

A po dobrym biegu fajnie jest siąść w fotelu i rzucić okiem na "tabelki i wykresy". I póki nie muszę poświęcać czasu na ich rysowanie, nie widzę w tym nic złego i nie zamierzam tego zmieniać


Zmieniony przez - _Szajba_ w dniu 2020-06-29 09:52:38

a ja znowu potrzebowałem wyzwania żeby w ogóle zacząć biegać , ale jak już się za coś biorę to się angażuję na tyle ile mogę czyli na 100% w danej chwili i mam w dupie okoliczności przyrody (szczególnie że 90% biegów to asfalt w mieście), zamiast kosa i słowika wolę rammsteina, sepulturę czy chociażby cypress hill bo w rytm dobrego riffu lepiej mi się biega , a czasami też potrafi dac kopa motywacyjnego, jak poniższa luxtorpeda, która też jest na playliście




polecam, tekst bardzo dobry, muzyka też , np:
...
Na ziemie powaleni, wstajemy, nie giniemy
...


a tabelki są niezbędnym wyposażeniem zaangażowanego gadżeciarza o ścisłym umyśle
do biegania dla okoliczności przyrody, relaksu i innych dupereli jeszcze nie dorosłem i się nie zanosi, a bieganie po wyzwaniu na pewno zostanie jako narzędzie do przepału kalorii, chyba że znajdę sobie nowy cel


Zmieniony przez - kabo9 w dniu 2020-06-29 10:47:51

Ło, to tu można pieśni i teksty motywacyjne publikować, to ja bym chciał.

nie wiem czy można, ale dopóki właściciel dziennika ani moderator nie zaprotestowali to sobie wisi
zawsze można posta usunąć

kabo9

nie wiem czy można, ale dopóki właściciel dziennika ani moderator nie zaprotestowali to sobie wisi
zawsze można posta usunąć

Niechby kto spróbował u mnie w dzienniku porządki robić
Od czasu do czasu słucham muzyki w trakcie biegów, najczęściej wtedy gdy pada. Repertuar trochę lżejszy, ale ciężkiej muzy moja głowa już nie przyjmuje

Czołem.
Wczorajszy dzień w całości poświęciłem regeneracji
Po pierwsze należało mi się, po drugie wróciłem z roboty około dwudziestej pierwszej, po trzecie... po trzecie z niepokojem odkryłem iż brak mi czucia w lewej stopie. Pierwsze co mi wpadło w oko podczas stawiania diagnozy, to stopa cukrzycowa. Szybko jednak porzuciłem tę myśl w obawie iż nie dane mi będzie skończyć ryżu z dżemem i stanęło na tym że w okolicach troczków w stawie skokowym doszło do ucisku nerwy łydkowego w związku z urazem któremu uległem zimą bieżącego roku.

W sensie skóry nie czułeś na stopie?