Redukcja z 236kg

ja brałem sertraline max 100mg, escitalopram, anafranil (to już jakiś trójpierścieniowy), wenlafaksyne (SNRI)
nie brałem fluoksetyny a ta ponoć najbardziej obniża apetyt
a po za tym strasznie mnie zamulały te leki a ja już z natury jestem powolny i zamulony, więc nie wyglądało to najlepiej, do tego obniżone libido a nawet problemy z erekcją
chciałbym spróbować kiedyś bupropion , bo też ponoć obniża apetyt, pobudza, ale drogie ustrojstwo 240pln paczka i nie chce mi się iść do psychiatry


Zmieniony przez - stefano00 w dniu 8/28/2019 4:45:33 PM

obnizone libido masz ze wzgledu na podniesiona prolaktyne na sertraline miales to samo? bupropion tez mnie interesowal no ale fakt cena zaporowa :) myslales o bromokryptynie? z początku moze jest sennosc ale niewielkie dawki rzędu 2.5mg/d naprawde robi robote sam sie zdziwilem jak to na mnie dziala energia libido brak apetytu cena 19zl na 100% miesiac kuracji

od kiedy przestałem brać leki to jest lepiej pod względem libidowym

Co do fluoksetyny jadlem kiedyś 40mg/D faktycznie obniża apetyt zwiększa napęd życiowy ale podwyższa prolke także średni wybór no i są problemy ze snem i trzeba dodać na noc mianseryne lub trazadon a te leki nie sprzyjają zrzucaniu tłuszczu przerobione mam już większość leków także mogę się podzielić wiedza %)

236...duuzo

Ciężki91

Ja byłem z tym u psychodietetyka, psychologa i też poniekąd u psychiatry, bo w identycznej sytuacji jak u Ciebie, będąc z nerwicą, poruszyłem temat kompulsywnego objadania się. Medycyna jest bezsilna w tej sytuacji, bo tutaj chodzi głównie o lata skrzywień, nawyki, silne emocje no i jakieś patologie w głowie, o których wspominałem wcześniej... Nawet chirurgiczna pomoc nic nie da bez ogarnięcia psychy. Poznałem ludzi po wielu operacjach i zabiegach. Części się udało, części nie. Fenomenem był gość, któremu wycięto 90% żołądka, a on i tak po jakimś czasie rozepchał go na nowo i wrócił do ekstremalnej wagi. Baloniki pękają, klamry puszczają, ból na pewno niesamowity, ale wewnętrzny grubas jest potezny, wytrzyma.

Jedzenie było dla Ciebie strefą komfortu w który uciekałeś by złagodzić ból życia codziennego.

Ucieczka na krótką metę oczywiście...

Wracaj na you tuba Panie :) dobrze sie oglada az szkoda ze przestales. C'mon!

Spinam poślady, ale bardziej mnie martwi komfort psychiczny. Mam dziwną świadomość swoich słabych stron, a po przejściach, gdzieś w głębi siebie zwątpiłem i nie czuje się już tak bezwzględnie silny jak kiedyś. Walcze z tym, ale wymaga to znacznie większego wysiłku. Coś jakby testosteron mi wyparował, a estrogen strzelił w zenit... Serio, czuje się momentami jak baba, jakkolwiek to brzmi :) Ciężej z mobilizacją, jakaś większa empatia mi się włączyła, szybciej się wzruszam. Widzę to wyraźnie, bo zawsze czułem ogromną pewność siebie. Brakuje mi tego przerośniętego ego, które dawniej dodawało mi mega siły i powodowało, że największy szacunek czułem do osoby w lustrze, i to jego wzroku się wstydziłem po spapraniu jakiegoś założenia. Być może to tylko czas potrzebny na odbudowanie zaufania do samego siebie, a może jakiś problem z hormonami. Pracuje nad tym, nie czekam aż "zaskoczy" na 100%, bo liczy się działanie i wiem, że tylko robiąc coś w tym kierunku nadejdą jakieś zmiany na lepsze.

Kuba dasz radę chłopie :) !