Sztuki walki to w 90% bujdy

poza tym o czym juz na forum bylo: kiedy ci uliczni zabijacy atakuja w pojedynke? bo ja nie znam takiego przypadku

Definiujecie tutaj skuteczność jako zdolność rozstrzygania sytuacji ulicznych ( tak wnioskuje z postów na całym forum a nie tylko w tym temacie ).
Jeżeli tak to najskuteczniejszą metodą są walki uliczne. Nie uczą może za dużo walki strikte , ale uczą tzw. cwaniactwa ( wyczucia sytuacji ).Pozwalają wyczuć kiedy udeżać a kiedy uciekać. Uczą różnych "nieczystych" zagrań itp , a to wiedza przydatniejsza na ulicy niż umiejętność kopnięcia obrotowego z wyskoku , czy założenie balachy w locie.

SW są to metody prowadzenia walki mogące być przydatne na ulicy , ale nie są walką uliczną . Dlatego usiłuje zwalczać utożsamianie sztuk ( sportów ) walki z walkami ulicznymi.

Danbog, pozwolę sobie nie zgodzić się. Dla przeciętnego człowieka "trenowanie" walk ulicznych wyglądałoby mniej więcej tak:
1 sparing, 2 tygodnie szpitala, 2 tygodnie regeneracji sił (i psychiki) w domu i powtarzamy schemat (jeśli wcześniej delikwent nie dojdzie do wniosku, że to nie dla niego) = czyli w ciągu miesiąca odbyliśmy 1 krótki trening (może intensywny ale i tak mało).
Dla porównania przeciętny adept SW w ciągu miesiąca odbywa 10 treningów.
Poza tym widzę pewną tendencyjność w podaniu technik - rzeczywiście akurat te dwie techniki wyjątkowo nadają się wyłącznie do pokazów i na zawody. Ale jest szereg technik mających zastosowanie w walce realnej,np. wyniesienie w górę i ******lnięcie delikwentem o chodnik (zapasy), sklinczowanie i rzut przez biodro(judo), wjazd w nogi, dosiad, parę bomb i balacha (nie w locie), czy zwykły low-kick (trenowany do znudzenia przez 2 lata np. na MT).

Wszystko zależy od tego co się trenuje - i tutaj mogę połowicznie zgodzić się z autorem tematu i twórczo zmodyfikuję tezę = "TRADYCYJNE sztuki walki to w 90% bujdy". I tak jest, wszystkie te style/szkoły czerwonego/niebieskiego smoka, kozła, psa, żurawia, pingwina g... dają. Istnieją jednak:
a) sekcje/szkoły "tradycyjnych" które ze względu np. na Trenera uczą bardziej realnie
b) szkoły innych sztuk walk, bardzo wartościowych jeśli chodzi o spotkania na ulicy: judo, zapasy, jeet kune do, boks, bjj, shootwrestling, muay thai.


Zmieniony przez - Dżizus w dniu 2005-07-29 12:05:45

Proponuję zmianę tematu postu na "90% instruktorów SW w Polsce nie znają się na swojej pracy".

To nie dotyczy tylko Polski, zobacz sobie wyniki VT/MMA i obejrzyj konfrontacje różnych styli w różnych warunkach.


A swoją drogą "skuteczność na ulicy" to tylko ... skutek uboczny treningu, nie pierwszorzędny cel dla większości trenujących.

Zmieniony przez - _Knife_ w dniu 2005-07-29 12:46:59

Ponadto ja bym powiedział, że niekoniecznie to wina trenerów. Niby czemu wymagać od trenera Aikido żeby nauczył Cię walczyć?

Heh, Knife - ta uliczna skuteczność to cel dla wielu, którzy się na treningi zapisują - tyle, że tacy najszybciej odpadają

W 70 % zgodze się z postem 1.
Faktycznie jest tak że są ludzie którzy ćwiczą mają stopnie honory.. ale jeśli jest to lipna szkoła to są one nic nie warte.
Jeśli chodzi o pieniądze zalezy to od klubu, u mnie w chwili obecnej jest tak że trener nie chce od zawodników pieniędzy. Cieszy go sam fakt że jesteśmy razem i cały czas się rozwijamy.
Ulica : Przyznam że w tej chwili myśle że kyokushin to mało po 8 latach trenningów wybieram się powoli na jakies uzupełnienia umiejętnośći.
Nie chciałbym ćwiczyć tyle lat boksu bo od takiego stażu przestawia się w głowie.. ale od czasu do czasu boks, jakiś parter.. - będzie to świetne uzupełnienie.
Ale co tu dużo mówić - Sam Ci rady nie dam .. ale może być nas 2 - na ulicy jest krótka piłka.

Fama - dokładnie.

Dżizus !

Masz absolutną racje co do przebiegu "treningu" ulicznego .

Dlatego właśnie zwracam uwagę że każdy sposób treningu w SW jest w jakimś stopniu zabawą rozwijającą pewne cechy mogące być przydatne w rzeczywistej walce.
Dobór przykładowych technik był celowo nieco sarkastyczny , chciałem zwrócić uwagę na to że zarówno style chwytane jak i uderzane rozwijają się wypracowując techniki trudne i możliwe do wykonania w specyficznych warunkach.
Tradycyjne style także mają dziwne rozwiązania przydatne tylko w szczególnych sytuacjach. Jako starsze mają ich więcej. Jeżeli nie ma zawodów sportowych stanowiących kryterium weryfikacji skuteczności technik to tego typu rozwiązania gromadzą się stanowiąc główną warstwe techniczną stylu. Różne formuły sportu nakładają róźne ograniczenia uwypuklając różny repertuar technicznych.
Z drugiej strony istnieją rozwiązania nie nadające się do sportu które ćwiczy się tylko w formie teatrzyku.

Ja postrzegam trenowanie SW jako badanie zastosowania układu bio mech. jakim jest ciało człowieka w walce. Zaś formalizm stylu czy szkoły to tylko źródło wiedzy z której można czerpać zarówno wiedzę ogólną ,jak i dobierać rozwiązania "pod siebie". Wiedza taka wsparta metodyką treningu prowadzi do kształtowania odruchów i motoryki mogących się przydać w walce.

Dlatego jestem za nie zapominaniem tradycyjnych rozwiązań bo może kiedyś zaistnieją warunki że akurat coś takiego będzie potrzebne.