Dyskusje z moderatorami i doradcami,odpowiedzi na zaawansowane pytania.

OVT przerobiłem jakieś 3 miesiące temu, robiłem go już drugi raz i dla mnie jest kozak co prawda nie polecam wskakiwać na ovt jeśli wcześniej byłeś na ciężki mikrocyklu bo ovt zajedzie Ci układ nerwowy na cacy. Z tego co pamiętam to właśnie Thib przestał go promować bo wiele osób klękało przy tym planie. Trzeba rozsądnie dobierać obciążenie żeby się faktycznie nie przetrenować

Pisz w dziale Junior bądź Trening dla początkujących, a nie zawracasz gitarę poważnym ludziom

Jak osobiście zapatrujecie się na większą ilość serii z niskim zakresem powtórzeń? Dobrze są znane metody objętościowe typu 10x10 czy 8x8, ale odnoszę wrażenie, że (przynajmniej w Polsce) metoda Hepburna została zapomniana. I tak zamiast 8s przysiadów na 8p robimy 8x2-3. Metoda trochę podobna do double progression (dobieramy zakres powtórzeń np 6-8 i ilość serii np 6 i dopiero jak zaliczymy 6x8, to dokładamy kg), ale mniej elastyczna.

Mahler

Jak osobiście zapatrujecie się na większą ilość serii z niskim zakresem powtórzeń? Dobrze są znane metody objętościowe typu 10x10 czy 8x8, ale odnoszę wrażenie, że (przynajmniej w Polsce) metoda Hepburna została zapomniana. I tak zamiast 8s przysiadów na 8p robimy 8x2-3. Metoda trochę podobna do double progression (dobieramy zakres powtórzeń np 6-8 i ilość serii np 6 i dopiero jak zaliczymy 6x8, to dokładamy kg), ale mniej elastyczna.

Mi bardzo pasuje takie podejście do treningu. Ale co do ilości serii, to osobiście zazwyczaj pozostaję przy 6 x 3. Nawet w tej chwili właśnie tak wygląda robocza część np. mojego treningu czworogłowych. Sprawdzało się to też świetnie przy martwym ciągu. Znowuż na klatę było jak dla mnie trochę za bogato (ale to pewnie było spowodowane barkami po przejściach, które przy większej ilości serii na niskich zakresach lubiły protestować).

Ogólnie - to schemat ten wałkuję najczęściej w przypadku przysiadów. Jeśli chodzi o mnie to taki schemat trzymam kilkanaście tygodni co najmniej i później wchodzę na 6 powtórzeń. Po kolejnym okresie przechodzę na 9 powtórzeń. Wszystko z tym samym ciężarem oczywiście. Tak w tego rodzaju treningu u mnie wygląda progres. A po wszystkim dokładam ciężaru i znowu start z 3 powtórzeniami. Osobiście zacząłem stosować takie schematy po kontuzji pleców. Po prostu nie ma szansy, żebym w tym momencie wyszedł z ciężarami powyżej 200 kg, więc trzeba było zacząć kombinować z mniejszymi. Tego typu rozwiązania treningowe przeplatam z treningami o dużej i bardzo dużej liczbie powtórzeń (do 24 powtórzeń we wszystkich seriach) - oczywiście cyklicznie.

Moim zdaniem taki trening jak opisujesz warto uzupełnić o jakieś ćwiczenie w większym zakresie powtórzeń. Choćby po to, żeby zróżnicować bodźce. Trening w takim schemacie świetnie się też nadaje jako trening podtrzymujący. Tylko jedno ćwiczenie wtedy wystarczy. Fajnie też się nim przełamuje opory psychiczne oraz doskonali technikę danego ćwiczenia. Także ze swojej strony polecam.

Osobiście bardzo rzadko schodzę do tak niskich powtórzeń wolę zdecydowanie wyższy zakres wynika to z prostego faktu ani bark ani kolona nie wytrzymują wejścia na większe ciężary ale sam schemat np. jako zakończenie długofalowego mikrocyklu super np 8x8, 8x6, 8x4, 8x2 sprawdziło się u mnie bardzo dobrze ale ostatnia faza bardzo zachowawczo aby się nie uszkodzić.
Mam zupełnie inne wymagania niż Night u mnie nogi nie potrzebują dużej objętości jak i plecy za to mniejsze partie jak najbardziej, klatka czy barki wręcz duża objętość jest wskazana.
Ale warto wdrażać takie zakresy powtórzeń w mikrocykle choć jak wspomniał Night cykliczność to podstawa i dla zaawansowanego niezbędna

U mnie jest tak, że na tych trójkach jak już się przyzwyczaję to zaczynam zwiększać maksymalnie eksplozywność powtórzeń. Coś jak przysiady, które robią sprinterzy. Jak już czuję, że z tym ciężarem na sztandze mogę niemal "podskakiwać" - to wchodzę na 6 powtórzeń. Tu wypada podobna procedura i wtedy przejście na 9 powtórzeń. Czasem nie wchodzę na te 9 tylko dokładam ciężaru już po 6 i z tym nowym większym ciężarem lecę 3 powtórzeniowe serie. Oczywiście wcześniej jest długa rozgrzewka (4-5 serii) z progresją ciężaru i serie rozgrzewkowe są w zakresie powtórzeń 18-9.

Ciekawie

Mahler

Jak osobiście zapatrujecie się na większą ilość serii z niskim zakresem powtórzeń? Dobrze są znane metody objętościowe typu 10x10 czy 8x8, ale odnoszę wrażenie, że (przynajmniej w Polsce) metoda Hepburna została zapomniana. I tak zamiast 8s przysiadów na 8p robimy 8x2-3. Metoda trochę podobna do double progression (dobieramy zakres powtórzeń np 6-8 i ilość serii np 6 i dopiero jak zaliczymy 6x8, to dokładamy kg), ale mniej elastyczna.

Ja nie przepadam za takimi metodami.Trening jest nudny, długi i raczej nastawiony na trenowanie CNS, a więc przyrosty siłowe.
Dodatkowo, jeśli rzeczywiście chcesz wykorzystać potencjał planu, musisz uzbroić się w cierpliwość i trenować w ten sposób min. kilkanaście tygodni.

A czy przy 8s po 3-4p nie możemy mówić o kumulatywnym zmęczeniu mięśni, które będzie się przekładać na przyrost nie tylko siły, ale też mięśni? To nam daje ok 30 powtórzeń, więc trochę się uzbiera tego TUT.