Wydaje się, że wykonywanie ćwiczeń z  wolnymi ciężarami  jest zawsze lepszą opcją, niż korzystanie z maszyn i ćwiczeń izolowanych. Jednak są pewne wyjątki. Okazuje się, że wykonywanie uginania podudzi w pozycji leżącej, daje lepsze rezultaty, niż wykonywanie martwego ciągu na prostych nogach w celu rozwoju tylnej taśmy mięśniowej ud, jednak pod jednym warunkiem. Zagadnieniu przyjrzał się Brad Schoenfeld, a wyniki swoich badań opublikował w Journal of Strength and Conditioning.

Badanie

W badaniu wzięło udział 10 studentów płci męskiej, którzy posiadali pewien staż treningowy na siłowni. Samo badanie było dość proste, bo wykonano pomiary elektrycznej aktywności mięśnia za pomocą aparatury EMG. Pomiarów dokonano podczas serii martwego ciągu na prostych nogach oraz uginania podudzi z obciążeniem leżąc. Badacze przeprowadzili eksperyment dokonując dodatkowo pomiarów w różnych częściach mięśni hamstringów, aby dodatkowo odpowiedzieć na pytania, która wersja ćwiczenia odpowiada za stymulację poszczególnych części. 

Wyniki

Podczas wykonywania uginania podudzi w leżeniu, aparatura EMG wskazała wyższą aktywność mięśni tylnej taśmy ud w ich dolnej część podkolanowej, zarówno w mięśniach dwugłowych ud, jak i w mięśniach półścięgnistych i półbłoniastych. Dla wyżej umiejscowionych partii mięśni ud nie miało to większego znaczenia, czy badani wykonywali uginania czy też zastosowali martwy ciąg na prostych nogach. 

martwy ciąg

Wnioski

Aktywność elektryczna mięśni tylnej taśmy ud wykazuje podobne wartości, gdy porównamy pomiar EMG podczas wykonywania uginania podudzi, jak i martwego ciągu, w kontekście górnej części mięśni hamstringów. Jeżeli przyjrzymy się natomiast wartościom pomiarów w kontekście dolnej części mięśnia dwugłowego uda, jak i mięśnia półścięgnistego i półbłoniastego, aktywność wzrasta podczas wykonywania uginań.

Oznacza to, że jeżeli zależy Wam na mocniejszym zaangażowaniu mięśni w ich dolnej części uda, powinniście postawić na klasyczne uginanie podudzi leżąc, które wykazuje lepsze działanie.

Źródło: 

J Strength Cond Res. 2015 styczeń; 29 (1): 159-64.