Jakie ćwiczenia z wadą wzroku?

2x3 kg takim czymś się napewno nie przeciążysz ps. dla Cb 3kg są troche ciężkie ?

O diecie poczytaj w dziale odżywianie. Takich małych hantli nie kupuj, lepiej kup 2 baniaki z wodą 5l, zapłacisz tyle co nic

Panowie, ja bym nie kupował hantli, tylko los tak chciał, że znalazłem u góry na strychu Ok, więc będę nimi ćwiczył.Jakie polecacie ćwiczenia bo różne są opinie, takie żeby się zbytnio nie przeciążać ale co nie co uda wzmocnić :)

Zmieniony przez - wojszat w dniu 2013-03-23 09:58:48

Zmieniony przez - wojszat w dniu 2013-03-23 09:59:13

Napisałem już...

Ok.a mógłby się jeszcze ktoś inny wypowiedzieć czy te ćwiczenia będą ok(może ktoś zna jeszcze inne dobre ćwiczenia), oraz w jakiej częstotliwości tygodniowo wykonywać treningi(tak żeby się zmęczyć czy określona częstotliwość)?

Dietę bym sobie odpuścił, wystarczy jeść, co mama daje i ograniczyć typowo niezdrowe żarcie. Jestem dwa lata starszy i dopiero zaczynam powoli myśleć o diecie, ale nie żałuję - z wiekiem czujemy smaki coraz słabiej, przynajmniej tak kiedyś usłyszałem. To trzeba się wyszaleć, póki można.

Tak tak...a jak mama da ziemniaki/ryż/makaron i kawałek mięsa, który nie jest w stanie pokryć zapotrzebowania na białko, do tego kanapki z plasterkiem wędliny do szkoły to co wymyślisz?

To wtedy litr mleka + twaróg :D

Dokładnie tak bym zrobił, zjadł bym sobie twarożek. A przy dobrym kombinowaniu ten twarożek można nawet podzielić na dwie porcje, żeby było te nieszczęśliwie przyjęte 20g białka na posiłek (chociaż ja obstaję za tym, że ilość maksymalna białka jaką można dostarczyć w jednym posiłku jest kwestią mocno indywidualną).

A mlekiem zalałbym płatki owsiane i miałbym kolejny zdrowy i smaczny posiłek, ale to zahacza o dietę... :D

Tylko spójrzmy na sytuację z innej strony. Mama, która nakłada dziecku pół kilo ziemniaków i malutki kawałek mięska - pewnie nie będzie miała ochoty, czy w gorszym wypadku możliwości, żeby mu sfinansować dietę. Nawet jeśli byłaby broniona tym: https://www.sfd.pl/Dieta_na_każdą_kieszeń_by_k3ho-t183005.html to mogłaby być smutnym wyliczaniem każdej złotówki...

Nie musimy być smętnymi profesjonalistami przez całe życie. Tak długo jak przyjemne nie oddala nas zbytnio od upragnionego celu, tak nie jest złe. A tu celu chyba nie mamy postawionego wyraźnie? Zresztą...

Do Pytającego. Mówisz, że jeździsz na rowerze. Cudowny sport, masz jakiś konkretny rower? Jakie masz trasy? Niedługo zaczyna się sezon, na dobrą sprawę już moglibyśmy śmigać po drogach, tylko ten nieszczęsny śnieg...

Kiedyś bardzo interesowałem się utrzymywaniem kondycji w czasie między sezonami. Poza jazdą na stacjonarnym, która jest moim zdaniem parodią prawdziwego rowerowania i która zakładam, że i Ciebie odrzuca, istnieją jeszcze dwie opcje, które mi się spodobały.

Przede wszystkim bieganie, genialnie rozwija całe ciało, mięśnie nóg. W dalszym ciągu upieram się, że mięśnie brzucha też, chociaż ten jeden osobnik, który mnie ciągle atakuje się z tym pewnie nie zgodzi.

Ale jest jeszcze jedno ćwiczenie. Sama idea wydaje się idiotyczna, ale działa. Spróbowałem tego dwa razy, kiedy nie miałem wyboru. (nie wziąłem klucza od domu i byłem zmuszony czekać dwie godziny na rodziców pod drzwiami: przebrałem się w ciuchy na wf, które miałem w plecaku i...) Chodzi mianowicie o wbieganie po schodach. Rób to jak najszybciej, skacząc w zależności od upodobań po schodku, po dwa schodki i po tyle ile dasz radę. W górę i w dół. Na początku bez obciążenia, jeśli będziesz uważał, że jest ci potrzebne, możesz to robić z plecakiem na plecach (o, kiedyś miałem taką karę w podstawówce na wfie, bo nie wziąłem stroju na basen i nie mogłem pływać...). Rób tak do zmęczenia. Nie ustalaj sobie: 'dwadzieścia minut'.

Profesjonały mogą zaraz rzucić się na mnie: 'idiota, wierzy w budowanie mięśni brzucha bieganiem, nie lubi diet, a w dodatku mówi, żeby nie liczyć czasu, przez jaki wykonuje się ćwiczenie'. Ja jestem amatorem. Dla mnie sport to przyjemność. Może złe podejście, ale moje.
Nie liczę czasu. No chyba, że na basenie. Wtedy pływam przez 50minut, bo mam wejście i nie chcę dopłacać. Ale kiedy idę na rower, kiedy wychodzę biegać - nie ma dla mnie znaczenia, czy przebiegnę pięć, czy dziesięć kilometrów i czy zajmie mi to półgodziny czy godzinę dwadzieścia. Nie boję się katabolizmu, Ty też się nie bój, bo to nie o to chodzi, żeby żyć w strachu przed swoim organizmem.

No, chyba żeś ogarnięty manią wielkości. Wtedy rób najmniej aerobów jak tylko dasz radę, nie chodź z dziewczyną na spacery, nie baw się z kolegami. I rozwal wątrobę suplami. Zaaplikuj sterydy. Rośnij.

Takie moje mądrości, teraz czekam na krytykę.

chyba kolejny fanatyk paula wade