Planowanie odpowiedniej progresji  obciążeń oraz odstęp pomiędzy kolejnymi treningami, jest kluczem sukcesu. Liczy się nie tylko to, aby zwiększać obciążenie, ważne jest również to, aby treningi zaplanować tak, by atakować mięśnie, gdy są w pełni zregenerowane. Zjawisko to nosi miano superkompensacji i dotyczy  odnowy uszkodzonych tkanek oraz magazynowania substratów energetycznych, co z kolei przekłada się na możliwości wysiłkowe.

Fińscy naukowcy postanowili zbadać, czy trening bez pełnej regeneracji mięśni ma sens i na jakie parametry hormonalne wpływa. Swoje wnioski przedstawili w Scandinavian Journal of Medicine and Science in Sports.

Badanie

Badaniu poddano 8 aktywnych mężczyzn w wieku 31 lat, którzy mieli za zadanie wykonać trening w sposób, w jaki wcześniej nie trenowali. Mięśnie szokowano nowymi bodźcami. Trening polegał na wykonaniu 4 serii wyprostów, ( obciążenie na poziomie o 40% 1 RM) po czym wykonano szczegółowe badania hormonalne, jak: poziom adrenaliny, noradrenaliny, testosteronu, kortyzolu i hormonu wzrostu. Dwa dni po treningu, gdy mężczyźni nadal czuli, że ich mięśnie są obolałe i nie do końca zregenerowane, naukowcy powtórzyli eksperyment. 

regeneracja

Wyniki

Kolejny trening nie mał wpływu na poziom testosteronu w organizmie. W przypadku innych hormonów, wyniki prezentowały się już nieco inaczej. Najbardziej ucierpiała ilość hormonu wzrostu, która była znacząco obniżona po drugiej sesji treningowej. Co ciekawe, spadkowi nie tylko uległy te hormony, które wywierają korzystny wpływ na kompozycję sylwetki,  niższy był  poziom poziom kortyzolu. 

Wnioski

Wykonane treningu siłowego w momencie, gdy mięśnie nie są do końca zregenerowane, wywiera niekorzystny wpływ na ilość hormonu wzrostu. Oznacza to, że zjawisko superkompensacji jest utrudnione, a nieoptymalne  środowisko hormonalne nie sprzyja budowie formy. Ponawianie treningu w momencie, gdy organizm nie jest do końca zregenerowany, nie przyniesie nam wielu korzyści, a dodatkowo wydłużać będzie czas potrzebny na regenerację i superkompensację. Podążanie tą drogą prowadzi do przetrenowania.

Źródło: 

Scand J Med Sci Sports. Grudzień 2011; 21 (6): e184-94.