Białka są złożone z 22 rodzajów aminokwasów. Aminokwasy możemy podzielić na niezbędne i nie niezbędne. Niezbędne muszą być dostarczone organizmowi z zewnątrz (wraz z pożywieniem), zaś nie niezbędne tworzy sam ustrój z dostarczonych mu składników. Rozgałęzione aminokwasy zalicza się do niezbędnych również. Wszystkie aminokwasy zostały przebadane ze względu na ich rolę anaboliczną (wzrost mięśni) i antykataboliczną (przeciwdziałają utracie mięśni). Przyspieszają one syntezę białka, co jest kluczem do wzrostu mięśni. Badania poświęcone wpływowi rozgałęzionych aminokwasów na mięsień sercowy i mięśnie szkieletowe wykazały, że duża koncentracja tych substancji przyczynia się do wzrostu syntezy białka (tworzą się nowe włókna mięśniowe) i przeciwdziała degradacji białek (
utrata mięśni). Fizjolodzy często używają rozgałęzionych aminokwasów w rozmaitej formule, by złagodzić podrażnienia centralnego układu nerwowego u sportowców. Pod kontrolą z zewnątrz rozgałęzione aminokwasy nie są od razu przetwarzane przez wątrobę, lecz krążą w krwiobiegu razem z innym aminokwasem - tryptofanem. Tryptofan jest bezpośrednim prekursorem serotoniny, która może obciążać centralny układ nerwowy i jest przyczyną zmęczenia. Przyjmowanie rozgałęzionych aminokwasów podczas treningów zmniejsza zmęczenie. Naukowcy stwierdzili, że wystarczy już 7,5 grama tych substancji podanych z pięcioprocentowym roztworem glukozy, by poprawić wydolność naszego umysłu, zaś 16 gram, by wydatnie poprawić efektywność fizyczną nawet w tak ciężkiej konkurencji jak maraton. Ograniczają one wydzielanie serotoniny co pomaga sportowcowi lepiej się koncentrować i pozwala na większy wysiłek.
Aby udowodnić antykataboliczne działanie rozgałęzionych aminokwasów, naukowcy przebadali grupę triathlonistów, którym podawali od 7,5 do 12 gram tych substancji dziennie podczas treningów wraz z węglowodanowym koktajlem. Okazało się, że degradacja białka na skutek wysiłku została znacznie opóźniona. To oznacza, że rozgałęzione aminokwasy podawane w trakcie wysiłku uniemożliwiają wykorzystywanie przez organizm tkanki mięśniowej jako paliwa (działanie antykataboliczne )są źródłem dodatkowej energii.
Szansa na poprawę wyników?
Odpowiedź na to pytanie zawarte jest w fakcie, że jeśli jakaś substancja może uchronić mięśnie przed stratą białka i podwyższyć jego syntezę, jest korzystna dla wszystkich sportowców.
Praktyczne zastosowanie rozgałęzionych aminokwasów we wspomaganiu wysiłku fizycznego:
1.Zaleca się przyjmowanie od 6 do 18 gram dziennie.
2.Można dodawać je do koktajli zawierających glukozę i inne węglowodany.
3.Kiedy jesteś na niskokalorycznej diecie mogą pomóc ci stracić zbędny tłuszcz (zwłaszcza na brzuchu) i zachować normalną, fizyczną aktywność.
4.Obniżają poziom zmęczenia po forsownych ćwiczeniach.
5.Spożywane łącznie z węglowodanami umożliwiają lepszą koncentrację.
6.Zwiększają syntezę białka.
7.Najlepsza kompozycja rozgałęzionych kwasów tłuszczowych to 50 % leucyny, 25 % izoleucyny i 25 % waliny
Innymi słowy podawanie rozgałęzionych aminokwasów podczas ciężkich ćwiczeń chroni mięśnie przez zużyciem masy mięśniowej jako paliwa dla syntezy białka i wzmaga anaboliczne działanie testosteronu.
Redukcja kalorii.
Niskokaloryczna dieta wraz z jej uzupełnieniem przez suplementy zawierające rozgałęzione aminokwasy może pomóc w zrzuceniu wagi redukcji zbędnego tłuszczu przy takiej samej intensywności treningów. Okazuje się również, że kuracja rozgałęzionymi aminokwasami może pomóc w leczeniu anoreksji. Pamiętajmy że przyjmowanie tych substancji obniża poziom serotoniny i pacjent czuje, że ma więcej energii, co może skłonić go do spożywania pokarmów. Antykataboliczne działanie rozgałęzionych aminokwasów może być w przypadkach anorektyków szczególnie pomocne - przeciwdziała przecież dalszym ubytkom mięśni.
Poważne potraktowanie rozgałęzio-nych aminokwasów jako istotnego suplementu pomoże ci zrozumieć, że ochrona tkanki mięśniowej jest dla sportowców tak samo ważna jak oddychanie dla reszty śmiertelników Podczas ćwiczenia rozgałęzione aminokwasy podwyższają poziom testosteronu kosztem wydzielania szkodliwego dla mięśni kortyzolu. Przewaga jednego lub drugiego oznacza nasilenie procesów anabolicznych (syntezy) lub katabolicznych (rozkładu). Zaś niski poziom kortyzolu umożliwia systematyczny i zdrowy wzrost mięśni. Doceń działanie rozgałęzionych aminokwasów podwyższających syntezę białka, ale nie kosztem twoich mięśni.