Czy tego chcemy czy nie, istnieją bardzo silnie zakorzenione stereotypy. Trenujesz siłowo? Pewnie jesteś półgłówkiem! Masz rozbudowaną sylwetkę? Pewnie i małego członka (wg stereotypu musisz sobie jakoś zrekompensować braki, rozwijając resztę sylwetki).  Interesujesz się sportem? To samo, pewnie masz ograniczone horyzonty. Wolisz informatykę? Pewnie musisz być na bakier z aktywnością fizyczną. Jesteś żołnierzem? Pewnie też i alkoholikiem! (stereotyp pochodzi z dawnych lat, gdy faktycznie w wielu jednostkach dzień rozpoczynano od „kilku głębszych”, ponadto alkohol był dostępny na terenie jednostki, a podejście do niego było zupełnie inne, niż obecnie). 

Stereotypy uderzają również w kobiety. Badacze z Washington State University uważają, że atrakcyjne kobiety biznesu są uważane za mniej godne zaufania, mniej prawdomówne i bardziej nadają się do zwolnienia, niż mniej atrakcyjne kobiety. Tego „efektu femme fatale” nie udało się wyjaśnić klasycznym stwierdzeniem, iż atrakcyjne kobiety nie pasują do męskich ról. Najprawdopodobniej zbyt atrakcyjna kobieta wzbudza lęk, poczucie niepewności (także seksualnej) i zazdrość zarówno wśród mężczyzn, jak i kobiet.

atrakcyjna kobieta

Na czym polegał eksperyment?

Naukowcy korzystali z obrazów zaczerpniętych z bazy Google. Zostały ocenione pod względem atrakcyjności przez użytkowników internetowej platformy crowdsourcingowej. Poproszono uczestników o ocenę prawdziwości doniesień kobiet i mężczyzn publikujących informacje w sieci. Bez względu, czy panie reprezentowały branże typowo kobiece czy specjalistyczne, technologiczne, uważane za „męskie”, niezależnie, jaki miały tytuł czy pracowały w public relations czy w szpitalu lub na stanowisku kierowniczym, atrakcyjne kobiety były konsekwentnie uważane za mniej prawdomówne, niż mniej „urokliwe” kobiety. Działo się tak niezależnie od branży lub roli, jaką pełniła kobieta.

Później stosowano różne sztuczki (sugestie emocjonalne, torowanie itd.), aby uczestnicy poczuli się bezpieczni pod względem postrzegania własnej wartości seksualnej, wartości w związku itd. I kolejny raz sprawdzano, czy w takich okolicznościach uzyska się odmienne rezultaty. Przykładowo, w warunkach niepewności seksualnej (np. co do własnej wartości) uczestnicy byliby bardziej skłonni zwolnić atrakcyjne kobiety. Z kolei, gdy zastosowano psychologiczne sztuczki (zwiększono poczucie własnej wartości uczestników), w podobny sposób traktowali kobiety niezależnie od ich atrakcyjności fizycznej.

 

„Bardzo atrakcyjne kobiety mogą być postrzegane, jako niebezpieczne, a to ma znaczenie, gdy (świadomie lub nie) oceniamy zaufanie do nich i czy wierzymy, że to, co mówią, jest prawdziwe” - powiedziała Leah Sheppard, assistant profesor (w polskiej nomenklaturze najbliższym odpowiednikiem jest adiunkt – przyp. tłumacza) zarządzania w WSU Carson College of Business i główny autor artykułu w czasopiśmie „Sex Roles”.

Ewolucyjnie kobiety wykorzystały swoją atrakcyjność, aby zdobyć partnerów. Inne kobiety widzą w bardziej atrakcyjnych paniach konkurencję i zagrożenie dla trwałości związku (groźba utraty partnera). Z kolei mężczyzn przyciągają atrakcyjne kobiety, ale obawiają się, że ich atrakcyjność może uczynić je niewiernymi. Przed wdrożeniem testów genetycznych ryzykowali wychowanie dzieci, które nie były ich własnymi.

Atrakcyjne kobiety mogą wykorzystać swój wygląd, aby uzyskać korzyści w miejscu pracy, niezależnie od tego, czy na to zasługują czy nie. Zarówno mężczyźni, jak i inne kobiety, mogą uważać to za niesprawiedliwe, albo nawet podstępne -  powiedziała Sheppard. Uważa, iż „efekt femme fatale” może zostać osłabiony, jeśli ludzie będą bardziej świadomi stereotypów, których używają, ale często nie chcą przyznać, że posługują się stereotypami.

Podsumowując

Atrakcyjne panie mogą mieć problem z budowaniem zaufania do siebie, ale to nie znaczy, iż się im to nie uda. Po prostu zaufanie będzie „cementowało się” o wiele wolniej.

Referencje:

Leah D. Sheppard „The Femme Fatale Effect: Attractiveness is a Liability for Businesswomen’s Perceived Truthfulness, Trust, and Deservingness of Termination”  https://link.springer.com/article/10.1007/s11199-019-01031-1