Psychika po raz 2

Każdy racjonalnie myślący człowiek boi sie starcia na ulicy. Rzecz w tym, aby ten strach nie był paraliżujący, ale motywujący.

a no madrze mowicie;p

Niezły pościk. Zainteresował mnie, bo mam ten sam problem . Z tą różnicą, że nie boję się jako takiego samego starcia, ale bólu i być może faktu, że coś może mi się stać. Myśl o tym, że coś mi się stanie paraliżuje mnie do tego stopnia, że nie mogę nic zrobić. Może wstyd się przyznać, ale podoba mi się Muay Thai, ale nieco sram w gacie jak mam się iść zapisać, bo full-contact mnie przeraża. Zastanawiałem się nad tym i pomyślałem, że muszę coś z tym zrobić, jakoś zmienić nastawienie i w końcu się zapisać...

Nikt Cie odrazu na zawody nie wyśle,bez obaw.

Też myślałem że pójde na początkującą i będe najgorszy,okazało sie że tak nie jest,przychodzili naprawde różnorodni ludzie

Nie chodzi mi o zawody . Chodzi mi o sam ból, dostanie piąchą w ryj, brzuch lub w klate .

Posłuchaj Yodzisz, to nie tak. Nikt cie nie wyśle na sparingi, dopóki się czegoś nie nauczysz. A ból, wierz mi podczas sparingu, a już walki na poważnie to nic się nie czuje. Organizm jest na takiej adrenalinie, że uderzenia pięścią w głowę,jeżeli cię nie znokautuje, to nie poczujesz.
Mam kolege, który na ulicy tak kopał gościa, że złamał sobie noge. Poczuł to dopiero w domu, jak puściły mu nerwy.

A jak nie możesz się przełamać, to może pomyśl o sportach chwytanych (judo, bjj, jiu jitsu, sambo, zapasy itp.) można nuczyć się skutecznie bronić i nie koniecznie uderzać (a sparingi w tych sportach są niemalże bezkontuzyjne, niemalże

Podczas sparingu takiej adrenaliny nie ma Z tym trzeba sie oswoic, tak zwane obicie, a potem bez tego zyc nie mozesz

"Życ nie możesz". Zgadzam się z Tobą Fong, rzeczywiście się człowiek przyzwyczaja i potem ma się ochotę na ciągłe sparingi.

Wydaje mi sie, ze satysfakcja z przelamania bariery strachu bedzie wieksza niz strach przed bolem :-]. Zaryzykuje . Dzieki, pozdrawiam!