paawo - Po mojemu o bieganiu i dźwiganiu.

ncbi

Na poziomie behawioralnym przeciążenie szkoleniowe zwiększyło impulsywność w wyborze ekonomicznym, co zostało uwidocznione przez uprzedzenie sprzyjające natychmiastowym nad opóźnionym nagradzaniem w naszym modelu obliczeniowym. Na poziomie nerwowym przeciążenie treningowe spowodowało zmniejszoną aktywację bocznej kory przedczołowej, kluczowego regionu systemu kontroli poznawczej, podczas wyboru ekonomicznego. Nasze wyniki dostarczają zatem przyczynowych dowodów na funkcjonalny związek między trwałym ćwiczeniem fizycznym a sprawowaniem kontroli poznawczej.

forumpediatrii

Nieselektywne inhibitory COX, hamując miejscową produkcję prostaglandyn, mogą prowadzić do pewnych zaburzeń hemodynamicznych, w tym do skurczu arterioli doprowadzających krew do kłębków nerkowych, co sprzyjać może niedokrwieniu nerek aż do martwicy kanalików nerkowych. Może to mieć miejsce zwłaszcza w sytuacji ogólnoustrojowej hipowolemii. W związku
z tym u dzieci w stanie izowolemii i przy prawidłowej czynności nerek ibuprofen nie powinien prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Powszechna dostępność NLPZ
i ich niewłaściwe stosowanie może jednak narazić
dzieci, jak wykazali to wiele lat temu Schaller i Kaplan [9], na niebezpieczeństwo uszkodzenia nerek. Należy także wziąć pod uwagę coraz częściej zdarzające się przypadki łącznego podawania leków przeciwgorączkowych i przeciwbólowych, takich jak ibuprofen i paracetamol. Co prawda aktualne dane wskazują na względne bezpieczeństwo takiego połączenia stosowanego w krótkich okresach czasu, jednak to połączenie w pewnych okolicznościach może zwiększać toksyczność ibuprofenu dla nerek. Dziać się tak może, gdyż powstający
w procesie utleniania paracetamolu w wątrobie toksyczny metabolit (N-acetylo-p-benzochinoimina) ulega detoksykacji poprzez sprzęganie z glutationem i wydaleniu przez nerki [10]. Hamujący wpływ ibuprofenu na syntezę prostaglandyn prowadzić może do spadku syntezy glutationu,
a hypowolemia do hipoperfuzji nerek, co skutkować może spadkiem zdolności ustroju do detoksykacji N-acetylo-p-benzochinoiminy i w efekcie wzrostu toksyczności dla nerek łącznego stosowania ibuprofenu z paracetamolem [11, 12, 13].

Aktualne badania wskazują co prawda na odwracalność upośledzenia czynności nerek wywołanego kombinacją tych leków [14, 15], wydaje się jednak, że w stanach odwodnienia oraz uprzedniej dysfunkcji nerek stosowanie nawet samego ibuprofenu, a zwłaszcza w połączeniu z paracetamolem, powinno być traktowane z dużą ostrożnością [15].

Aby nie pominąć ważnego aspektu bezpieczeństwa stosowania ibuprofenu, trzeba zwrócić uwagę na doniesienia sugerujące większą częstość ciężkich zakażeń (martwicze zapalenie powięzi) wywołanych przez paciorkowca beta-hemolizujące typu A (GAS) u chorych
z ospą wietrzną stosujących ibuprofen [4, 7, 16].

Badanie kliniczno-kontrolne (ang. case control study)
przeprowadzone przez Zerra i wsp. wskazuje na rzeczywisty wzrost ryzyka wystąpienia zapalenia powięzi
u chorych z ospą wietrzną otrzymujących ibuprofen (odds ratio [OR], 11,5; 95% CI, 1,4–96,9); w tych przypadkach zaobserwowano także większą częstość występowania zespołu wstrząsu septycznego i ostrego uszkodzenia nerek (ogólne OR, 16; 95% CI, 1,0–825,0) [17].

Inne badanie także wykazało wzrost ryzyka inwazyjnego zakażenia GAS u otrzymujących ibuprofen niezależnego od ospy wietrznej (OR, 3,9; 95%CI, 1,3–12).
Nie zaobserwowano takiego zjawiska po paracetamolu (OR, 1,2; 95% CI, 0,50–3,0) [18]. Stąd zaleca się ostrożność w stosowaniu ibuprofenu w ospie wietrznej i liszajcu. Jest on natomiast uznawany za bezpieczny w astmie oskrzelowej [19]