Urodził się 14 grudnia 1973 roku.Trener II klasy, magister wychowania fizycznego - kierunek nauczycielski, szczęśliwy małżonek Joanny.
Pochodzi z Nowego Dworu Gdańskiego (woj. pomorskie). Swoją karierę sportową rozpoczął w 1987 roku w sekcji podnoszenia ciężarów klubu LKS „Żuławy". Jego pierwszym trenerem był Lech Mojsiewicz. W 1994 roku zmienił barwy klubowe i został zawodnikiem WKS Zawisza Bydgoszcz. W klubie tym odnosił największe sukcesy sportowe. W tamtym okresie dziewięciokrotnie stawał na podium Mistrzostw Polski Seniorów. Jego dorobek to - 1 złoty, 5 srebrnych oraz 3 brązowe medale, a także rekordy życiowe - 172,5 kg w rwaniu i 217,5 kg w podrzucie.
W 2000 roku, po bardzo groźnej kontuzji kolana (dwie operacje), która wyeliminowała go z możliwości walki o wyjazd na Igrzyska Olimpijskie do Sydney, musiał przerwać wyczynowe uprawiani sportu. Wówczas przyszedł czas na naukę i Ireneusz Chełmowski zostałem studentem Akademii Bydgoskiej o kierunku wychowanie fizyczne (studia licencjackie).
Rok 2003 to początek nauki w prestiżowej uczelni AWFiS im. Jędrzeja Śniadeckiego w Gdańsku. Był on tam m.in. studentem prof. nadzw. dr hab. Andrzeja Suchanowskiego, wielkiego przyjaciela podnoszenia ciężarów , a zarazem promotora pracy magisterskiej Chełmowskiego. W 2005 roku Chełmowski został magistrem wychowania fizycznego. W tym też roku, w czerwcu, znalazł się w Mroczy, gdzie za namową Henryka Szynala, prezesa klubu M-GLKS „Tarpan" rozpoczął pracę szkoleniowca w sekcji podnoszenia ciężarów. W tamtym okresie Dominik Mikołajczyk pracował za granicą.
Ireneusz Chełmowski jest również nauczycielem wychowania fizycznego w Gimnazjum im. Jana Pawła II w Mroczy. Z miastem tym jest związany do chwili obecnej, pracując ze wspaniałymi zawodnikami, którzy odnoszą niemałe sukcesy sportowe.
Pochodzi z Nowego Dworu Gdańskiego (woj. pomorskie). Swoją karierę sportową rozpoczął w 1987 roku w sekcji podnoszenia ciężarów klubu LKS „Żuławy". Jego pierwszym trenerem był Lech Mojsiewicz. W 1994 roku zmienił barwy klubowe i został zawodnikiem WKS Zawisza Bydgoszcz. W klubie tym odnosił największe sukcesy sportowe. W tamtym okresie dziewięciokrotnie stawał na podium Mistrzostw Polski Seniorów. Jego dorobek to - 1 złoty, 5 srebrnych oraz 3 brązowe medale, a także rekordy życiowe - 172,5 kg w rwaniu i 217,5 kg w podrzucie.
W 2000 roku, po bardzo groźnej kontuzji kolana (dwie operacje), która wyeliminowała go z możliwości walki o wyjazd na Igrzyska Olimpijskie do Sydney, musiał przerwać wyczynowe uprawiani sportu. Wówczas przyszedł czas na naukę i Ireneusz Chełmowski zostałem studentem Akademii Bydgoskiej o kierunku wychowanie fizyczne (studia licencjackie).
Rok 2003 to początek nauki w prestiżowej uczelni AWFiS im. Jędrzeja Śniadeckiego w Gdańsku. Był on tam m.in. studentem prof. nadzw. dr hab. Andrzeja Suchanowskiego, wielkiego przyjaciela podnoszenia ciężarów , a zarazem promotora pracy magisterskiej Chełmowskiego. W 2005 roku Chełmowski został magistrem wychowania fizycznego. W tym też roku, w czerwcu, znalazł się w Mroczy, gdzie za namową Henryka Szynala, prezesa klubu M-GLKS „Tarpan" rozpoczął pracę szkoleniowca w sekcji podnoszenia ciężarów. W tamtym okresie Dominik Mikołajczyk pracował za granicą.
Ireneusz Chełmowski jest również nauczycielem wychowania fizycznego w Gimnazjum im. Jana Pawła II w Mroczy. Z miastem tym jest związany do chwili obecnej, pracując ze wspaniałymi zawodnikami, którzy odnoszą niemałe sukcesy sportowe.
kiedyś / dziś :)
Obwód klatki piersiowej w [cm]98/ 125
Obwód ramienia w [cm] 28 // 45
Krzysztof Piekarz