Cześć!
Kreatynina 1.06 mg/dl i GFR 60→70 po odstawieniu kreatyny, przy stażu siłowym i wysokim białku — to niemal zawsze artefakt laboratoryjny, nie choroba nerek.
Kreatynina we krwi to produkt rozpadu kreatyny w mięśniach. Im więcej masy mięśniowej i im więcej kreatyny bierzesz z zewnątrz, tym więcej kreatyniny trafia do krwi — niezależnie od tego, jak pracują nerki. Sama suplementacja monohydratem podnosi ten marker o 10-20%, a do tego dochodzi twoja masa mięśniowa. Wzór na eGFR (MDRD, CKD-EPI) opiera się właśnie na kreatyninie, więc u osób umięśnionych i suplementujących zaniża rzeczywistą filtrację. Twój wynik 1.06 mg/dl mieści się w górnej normie laboratoryjnej (0.7-1.2 mg/dl dla mężczyzn), a spadek do 1.04 i wzrost GFR do 70 po 2 tygodniach przerwy potwierdzają mechanizm, nie patologię.
Do jakiego lekarza zglosic sie, gdy mamy obawy o zdrowie nereK?
Nefrolog — to właściwy specjalista. Poproś lekarza rodzinnego o skierowanie, zabierz oba wyniki
Podkreśl, że jesteś sportowcem siłowym i suplementowałeś kreatynę. To zmienia interpretację wyników — część lekarzy pierwszego kontaktu nie zna tego mechanizmu i stąd "straszenie"
Badania, które rozstrzygną sprawę
Cystatyna C z krwi — marker filtracji niezależny od masy mięśniowej i suplementacji. Złoty standard u osób umięśnionych
Stosunek albumina/kreatynina w moczu (ACR) — pokazuje, czy nerki „przepuszczają" białko. Różnicuje artefakt od realnego problemu
USG nerek i ogólne badanie moczu - Mocznik, kwas moczowy, elektrolity — pełny obraz
Przed kolejnym badaniem krwi: odstaw kreatynę minimum 2-3 tygodnie, nie trenuj 48 h przed pobraniem (intensywny trening przejściowo podnosi kreatyninę).
Czy kreatyna szkodzi nerkom?
Antonio i wsp. (2021, Journal of the International Society of Sports Nutrition) w przeglądzie ponad 500 badań odpowiedzieli wprost na pytanie „czy kreatyna uszkadza nerki?" — nie, przy dawkach 3-5 g/dzień u osób bez wcześniejszych chorób nerek. Podwyższona kreatynina u suplementujących to zmiana markera laboratoryjnego, nie uszkodzenie filtra kłębuszkowego.
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33557850/