Sposób

siema
Może znacie jakis sposób żeby sie nie denrwowac na boisku. Kiedy dostaje tylko piłke a obok jest przeciwnik stresuje sie i źle podam. Panikuje.
Nie zawsze tak jest ale czesto.Jezeli ktos to tego mnie opiepszy to jeszcze bardziej.
Kilka razy stres mnie nie dopadł i wszystko byloby znakomite tylko brakuje mi czasami odwagi i boje sie przeniesc ciezaru gry wylacznie na mnie bo jak mi odbiora piłke to bede koledzy z druzyny caly czas wypominali...

Dzieki z gory za odp.
Pozdrawiam

ja zawsze gdy ktoś z mojej drużyny popełnia jakiś bład krzycze jezeli to możliwe że "nic sie nie stało" wiem z mojego doświadczenia że to pomaga... a Ty jeśli wypominają powiedz im jeśli nikt z was nie popełnił kiedyś błędu niech pierwszy rzuci kamień!! Problem w tym żebyś umiał zdecydowania wziąć cięzar gry na siebie nawet jeśli raz niw wyjdzie... wystarczy ze raz wyjdzie... moja dewiza to jeśli coś wyszło raz to wyjdzie i drudi pozdro..

Seta przed meczem

Ogólnie psychika człowieka jest dużą przeszkodą w sporcie.

Musisz pokonać sam siebie. Albo zaryzykujesz albo zrobisz krok w tył. Olej to co mogą powiedzieć inni, bądź sam dla siebie wzorem.

Obejrzyj sobie Goal i Goal2

A co to Goal?
Film? ;>

Było już dużo takich tematów, więc nie Ty jeden masz z tym problem. Nie przejmuj się tak, trenuj i graj a wraz z doświadczeniem będzie coraz lepiej.

Tylko nie graj samolubnie, podawaj kolegom, bo inaczej na pewno będą mieli pretensje.

No tak. Podaje im czesto i nie wiem czy nie zbyt czesto...
A Goal to film?
Daje soga.Duzo mi pomogles,Czekam na pomoc innych
pozdrawiam

Heee pomylilem Cie z Obim :)

tak, film.
http://gol.filmweb.pl/



Black, nasze żaby się mylą



Zmieniony przez - Obi_ w dniu 2009-06-17 15:08:15

Brakuje Ci poprostu ogrania. Wiem po sobie jak to było, jak się przedzierałem do składu to byłem tylko takim uzupełnieniem, później już jako podstawowy zawodnik nie bałem się brać na siebie odpowiedzialności, ciężaru gry.
Pewien spokój na boisku przychodzi z czasem. Ja do każdego meczu podchodzę z respektem, wiem że nie będzie łatwo, ale wierze w swoje umiejętności i jestem zdeterminowany.

Wojtekrbk ma cholerną rację. Pamietam swój debiut przy wiekszej publice. Jak mnie trener wyczytał do pierwszej jedenastki to prawie zesrałem sie. Niestety nie z zachwytu tylko z ciążacej odpowiedzialności. Miałem grać na lewej pomocy, kumple przed meczem pocieszali, bedzie ok itp. Nie bardzo w to wierzyłem bo cholera w czasie meczu ostre słowa lecą, a oberwać nie chciałem tzm bardziej że byłem nowy. No i stanąłem na tej linii, obserwując prawiego pomocnika i jego zachowanie Najlepszy byl moment kiedy pierwszy raz dostałem piłke i odegrałem na wolne pole to kumpla. Poleciała pochwała, stres kompletnie minął. Po 10 minutach zaczeło mi sie wydawac ze to on patrzy na mnie a nie ja na jego. Po 20 minutach miałem piękne wrażenie ze gra non stop lata moją stroną. Wg trenera zagrałem najlepiej z całej jedenastki, w mojej ocenie nie byłem az taki kozak

Sranie sie w czasie meczu nic nie daje a w wiekszosci przypadków przeszkadza. Dostając piłke z jednej strony nie wdawaj sie w jakies dryblingi, ale i z drugiej, nie myśl od razu zeby jej sie pozbyc podając do tyłu. Wazne jest wychodzenie na pozycje, nie chowanie sie za przeciwnikiem, bieganie, ostra walka ciałem, pokazanie jajec
Sparaliżowany stresem nie wygrasz z przeciwnikiem na pewno..

Super wypowiedź Leci Sogacz. Dobre "wejście" w mecz jest ważne, ale nawet jeżeli kilka pierwszych zagrań nie będzie dobrych, nie warto się tym przejmować