Od zera do bohatera

Świat jest pełen kruszynek, osób niewiarygodnie słabych fizycznie i często też psychicznie. Jednak nie każdy godzi się na stracone życie i postanawia coś z tym zrobić, duża część jako lek wybiera siłownię.

Znacie może takie osoby, historie tych osób, które kiedyś były niesamowitymi leszczami, non stop regularny w******l od życia, ale zawzięli się w sobie i teraz budzą respekt wśród innych ludzi? Nie tylko sylwetką, ale ogólnie, bo wiadomo, że siłownia, ciężka praca w pewien sposób buduje ludzki charakter.

Liczę na ciekawe wypowiedzi oraz na to, że temat się rozwinie.

Pozdrawiam

Zmieniony przez - Kafar1991 w dniu 2008-05-11 17:49:26

Witam!
Znam taka osobe mieszka niedaleko mnie w mojej wiosce.
Kiedys był to totalny leszczyk, wszyscy go bili i nasmiewali sie z niego a teraz gdy mineły 3 lata teraz on dyktuje warunki..
Przezyl taka przemiane poniewaz chlopak jego siorki był napakowany i miał silny charakter. Pomógł temu chlopakowi i powiedzial co ma robic by byc twardym. Koles zapisał sie na siłke, oraz sztuki walki i teraz mało kto do niego skacze..

Osobiście nie znam takiego :D Ale temat b. fajny pzdr/ :D

Ja również znam, ale w początkowej fazie tzw. leszcza. Koleś chyba cierpi na anoreksje, kości trzeszczą. W łapie w szkole mierzyliśmy mu - miał 22.. I nawet nie miał bicepsa, samo ścięgno jedynie. Tam mu dogryzaliśmy, że szkielet z niego itp. ( ja już jakiś czas temu przestałem ) koleś mówił, że na siłkę nie pójdzie. Ale porozmawiałem z nim na poważnie, nakłaniałem go do tego i pójdzie w następnym tygodniu, to będzie jego ratunek. Nie ma pewności siebie, a jego największym kompleksem z pewnością jest wychudzona sylwetka. Często wyśmiewany, popychany, nie wychodzi z domu, nie ma kolegów, życia towarzyskiego. Po prostu z tych jego co by tu nie mówić marnego życia zostało odebrane 16 lat młodości, która jest najpiękniejszym okresem. Mam tylko nadzieję, że uratowałem mu życie, hehe. Zobaczymy czy pójdzie na siłkę, mówił, że tak - jeśli do tego dojdzie, to wybrał słuszną drogę. Nie tylko uprawianie tego pięknego sportu - nieważne czy amatorsko, czy zawodowo, po prostu pięknego sportu. Chodzi tutaj także o przełamanie, pokonanie siebie. Pozna znajomych, dziewczyny, będzie pewny siebie, zbuduje mu się charakter - po prostu sobie poradzi w życiu. Tylko nie może się poddać na samym początku, który jest ciężki. Jak już przetrwa początek, będzie o wiele lepiej.

Jest taki cytat (nie wiem, czy dokładnie go cytuję, czy coś w podobie, ale sens ten sam ) "Człowiek, który pokonuje innych jest mocny, ale tylko wielki człowiek jest w stanie pokonać samego siebie". Myślę, że jakaś część osób z tego forum zaczynała mniej więcej od etapu, który przedstawiłem powyżej, u mnie chociaż nie było tragicznie, nawet źle nie było, było po prostu przeciętnie - po prostu czegoś mi brakowało, a siłownia mi pomogła przezwyciężyć moje wady itp. Dziś jestem szczęśliwym człowiekiem, a będzie przecież jeszcze lepiej to dopiero początek w drodze na szczyt.

Pozdrawiam

Do autora: swietny temat, sogacz leci.

A ja tez znam taka osobe... od malego byl grubaskiem poniewieranym przez wszystkich nawet mlodszych o pare lat, klepali go za nic. chlopak sie w****il i w swojej piwnicy ze tak to ujmę "wychodował" się na bydlaka, jest ta kur.w.a potezny ze jak by mi strzelil to chyba 20 metrow bym lecial. pelen podziw dla niego

to jest wlasnie najlepsze, ze taki ma motywacje podziwiam i darze szacunkiem takie osoby

Ano, akurat tego typu osoby (słabsze) nie tylko są kościotrupami, ale także otyłymi. Mnie ten problem spotkał w podstawówce i na początku gimnazjum. Zacząłem biegać, uważać co jem, biegałem, więcej sportu uprawiałem - nawet nauczyciele zauważyli, że się zmieniłem. Kiedy zaczynałem chodzić na siłownię byłem już zwykłym, normalnym nastolatkiem. Ale to było dla mnie za mało, hehe.

Ale to tak na marginesie tylko dodałem, że pod tym względem także to tyka ludzi. Tylko z tą różnicą, że z otyłego śmieją się niemalże zawsze (od początku dzieciństwa i dalej) a z chudych dopiero w wieku 15-16 lat, kiedy nastolatkowie zaczynają dbać o swój wygląd, sylwetkę. Wtedy taki kościotrup wygląda tragicznie na tle innych, a wcześniej każdy był takim tzw. Auschwitz-Kommando.

Znam takiego chlopaka.Jak byl dzieckiem byl bardzo biedny,wiekszosc ludzi mu dokuczalo,pomiatalo nim,nasmiewalo sie z niego.
W wieku okolo 13 lat zaczal cwiczyc,na poczatku robil pompki w domu.
Pozniej skombinowal ssobie troche sprzetu i cwiczyl w piwnicy.
Nastepnie poszedl na normalna silke.
Chlopak cwiczy od okolo 10 lat,dopiero od 2 lat bierze odzywki.
Jest tak niesamowicie silny,ze sie w to wierzyc nie chce.Dla przykladu podam ze na ostatnia serie w wyciskaniu bierze 180kg.
Oprocz tego trenowal rozne style walki,widzialem go kilka razy w akcji i to co wyprawia ten chlopak jest nie pojete.
Watpie abym z nim wytrzymal z 15 sek.hehe

Jestem pelen podziwu dla niego za to co on zrobil przez te 10 lat.
Chcialem tez dodac,ze nie znam innego goscia z tak silna wola,silownia i inne sporty pomogly mu w zyciu(sam mi tak mowil).
Zarabia teraz niezle pieniadze,ma niesamowity charkater,jest kurevsko spokojny,nigdy nikogo nie sprowokowal do bojki,nie wywyzsza sie.
Ludzie,ktorzy sie wysmiewali z niego za malolata teraz omijaja
go wielkim lukiem bo wiedza do czego jest zddolny.

Napisalem to wszystko na szybkosci,niechce podawac przykladow itd. bo mozliwe,ze to czyta.
W kazdym razie pelen szacunek dla niego za to do czego doszedl.

I to jest najpiękniejsze w tym sporcie, daje szanse na zmianę niemalże każdej osobie. Bardzo szanuję osoby, które zbudowały dobrą sylwetkę ciężką pracą itp. ale na ogromny szacunek, podziw zasługują ludzie, którzy wybili się z dna na szczyt.

ja znam siebie hrhrhr

Sqzi rozwin temat

Zmieniony przez - carire w dniu 2008-05-13 10:38:54

Za***isty temat. Jeden z lepszych ostatnio.