Porady psychologa

dzięki, szukałem tylko potwierdzenia.
zmienić robotę będe musiał, mimo 2 podwyżki..
zdr.

HK - Witaj! W psychologii jest takie naukowe sformułowanie "Nie myśleć o białych niedźwiedziach". Jest ono wynikiem badań naukowych, które dowodziły, że jeśli staramy się o czymś nie myśleć, to właśnie o tym myślimy coraz częściej i coraz więcej. Właśnie sam zauważyłeś, że jeśli starasz się nie myśleć o ciężarach, to uparte myśli wracają ze zdwojoną siłą. Sądzę, że najlepszym sposobem, aby uwolnić się od tych myśli, będzie znaleźć powód, dla którego one tak uporczywie wracają.
Odnosisz sukcesy czy porażki w uprawianiu tego sportu ? Jeśli ponosisz porazki, to postaraj się zastanowić dlaczego tak się dzieje, bo być może one są powodem powracających myśli. Postaraj się usprawnić, zmodyfikować Twój system treningów, abyś zaczął odnajdować satysfakcję w tym co robisz. Przestaną Cię nurtować niepowodzenia, przyjdą wymierne sukcesy, a uporczywe myśli same zaczną się oddalać.
Jeśli natomiast w uprawianiu sportu odnosisz same sukcesy, stawiasz sobie coraz wyżej kolejne poprzeczki i chcesz być z treningu na trening coraz lepszy kosztem wszystkich i wszystkiego, oznacza to, że ciężary przysłoniły Ci cały otaczający świat. Może jesteś przetrenowany i należałoby zrobić sobie maleńką przerwę ? A może powinieneś znaleźć ciekawe zajęcie dla swojego umysłu, a nie tylko dla swoich mięśni ? Nie wiem czy lubisz czytać książki czy wolisz obejrzeć ciekawy film w kinie albo posłuchać muzyki, jednak z pewnością powinieneś zająć swój umysł czymś bardzo Cię interesującym , a na co do tej pory nie miałeś czasu z racji częstych treningów.Spotkanie z grupą znajomych, która ma zupełnie inne zainteresowania niż Twoje, może się okazać ciekawym doświadczeniem i oderwaniem od ciągłego myślenia o ciężarach. Wysłuchanie tego, co mają do powiedzenia inni, czym się interesują, co ich bawi, jakie mają problemy, może spowodować, że na swój problem spojrzysz z innej perspektywy.
Spróbuj zrobić sobie dokładny tygodniowy plan zajęć z podziałem na dni i godziny.Jeśli np. w poniedziałek masz trening od godziny 14 do 16, to zaplanuj dokładnie co będziesz robił przed treningiem począwszy od podniesienia się z łózka i co będziesz robił po treningu, aż do momentu pójścia spać.Kiedy już będziesz miał taki dokładny plan, to postaraj się i skup na tym, aby go konsekwentnie realizować. W ten sposób Twój mózg będzie zajęty czymś innym - realizowaniem planu krok po kroku,a nie ciągłym myśleniem o ciężąrach. Po takim kilkutygodniowym treningu konsekwentnego realizowania rozpisanego planu, myślenie o ciężarach będzie Ci towarzyszyło tylko podczas wizyt w siłowni. Powodzenia !

pehr ling i maf16 - Ponieważ oba Wasze pytania bardzo się ze sobą zazębiają, więc odpowiem na nie w tej jednej wypowiedzi.
Jak wykazują badania, Polacy w przeciwieństwie do Amerykanów nie stawiają na sukces. Dlatego też Amerykanie nie stawiają znaku równości pomiędzy wiarą w sulces a nadzieją na uniknięcie porażki. Psychologowie twierdzą, że zło, a w tym konkretnym przypadku - porażka - mogą być dla człowieka bardziej absorbujące, ponieważ konsekwencje odniesienia porażki będą trwalsze niż konsekwencje odniesienia zwycięstwa.Doświadczenie przegranej (zła passa) stwarza podstawę ku temu, aby niestety patrzeć w przyszłość bardziej pesymistycznie, ponieważ już w przeszłości zdarzyły się przegrane.Możemy więc mieć tutaj do czynienia z tzw. zjawiskiem "samospełniającej się przepowiedni": mówiłem, że przegramy i przegraliśmy, bo przecież poprzedni mecz też był przegrany.
Często też się zdarza, że ludzie posiadają małą wiarę w sukces, który byłby zależny od ich własnych starań. Prawdą jest, że polska niewiara = brak optymizmu, nie sprzyja odnoszeniu sukcesów.
Tak więc, aby zmotywować siebie czy drużyne do walki o sukces, ważny jest trening, konsekwentne ćwiczenia, współpraca drużyny i trenera.Omawianie i eliminowanie błędów, ale również (a może przede wszystkim)spojrzenie optymistyczne na przyszły wynik meczu i wiara w sukces.Jak wykazują badania, optymiści oceniają swoją sprawność i samopoczucie na dużo wyższym poziomie niż pesymiści, co w sporcie jest niezwykle istotne.Optymiści wybierają tzw. strategie zadaniowe, czyli zajmują się rozwiązywaniem problemów (Dlaczego nie wyszedł ten rzut do kosza ?Może powinienem jeszcze potrenować? Poprawić technikę?), szukają informacji i rady (rozmowy i konsultacje z trenerem i z innymi zawodnikami).Optymiści planują jak wdrożyć w życie te strategie i przystępują do działania, aby z uporem i konsekwentnie zdążać do celu (upór i konsekwencja = ciężka praca na treningach).
Stosowanie przed meczem czy zawodami tzw. formy samoutrudnienia,czyli narzekania na warunki towarzyszące zawodom (złe oświetlenie, zła nawierzchnia, za dużo albo zbyt mało publiczności, za silny wiatr, zła pogoda)stanowią gotowy, doskonały powód do tego, aby wytłumaczyć ewentualne niepowodzenie.Wbrew pozorom ta forma może być jednak pomocna, gdyż może stanowić skuteczną technikę radzenia sobie ze stresem (odwrócenie uwagi od stresującej sytuacji przedmeczowej, obniżenie tremy, napięcia).
Amerykanie znają wyniki badań naukowych, iż optymizm sprzyja odnoszeniu sukcesów w sporcie.Przyjrzyjcie się wbiegającym na boisko amerykańskim sportowcom.Są uśmiechnięci i wydają się być szczęśliwi.Jakie twarze mają polscy zawodnicy?
Podsumowując - trening, wola walki, optymizm i ogromna wiara w sukces powinny być najlepszymi czynnikami motywującymi do zwycięstwa.

Ja co do tych porazek dodam z wlasnego doswiadczenia ze podbne rzeczy dzieja sie nie potrzebnie otoz
W meczy mamy tak naprawde 50% na to ze wygramy, i musimy sie liczyc z porazka, gdy porazki nastepuja 1 za 2 w naszej glowie pojawia sieobawa ze znow przewgramy, ze spotka nas kara [opieprz np trenera], po jakims czasie wiele osob sieprzyzwyczaja do mysli ze pezegraja, badz za wszelka cene staraja sie wygrac bedac pod presja mysli o zwyciestwie, o przelamaniu passy.

Wg mnie[ a zadnym psychologiem nie ejste, tylko zdrowym chlopakiem ze zdrowym pogladem na zycie] zenie zaleznie czy mecz rozgrywa sie na boisku czy o 1 miesce w polskiej lidze trzeba podejsc do tego sumiennie [trening] a na meczu porpostugrac dla przyjemnosci nie myslac o tym co bedzie za iles tam minut.

Jak sie przegra metoda kopa i do przodu, nie przjemowac sie tylko przeanalizowac dobre/zle momenty [w klubach sa ludzie od tego]
I juz;)

no dobra sory ze sie wtracam ale mialem kiedys tez taki "problem" i jakos sobie poradzilem;)

seba_kzn sorry, ze dopiero teraz, ale sam rozumiesz: 1 listopada (okropnie zimny i deszczowy), a pozniej przeziebienie.
Mysle, ze Twoj pomysl na czytanie lektur na temat medytacji, koncentracji jest bardzo dobry i idz tym torem. Jestes bardzo madrym facetem i masz tzw. instynkt - sam doskonale wyczuwasz co i w jaki sposob powinienes robic ze swoim cialem. Teraz pozostaje dopomoc sobie poprzez odpowiednia teorie, ktora znajdziesz w publikacjach dotyczacych interesujacych Cie tematow. Moze sprobuj zajrzec rowniez np. na strone buddyzmu ? To jest przeciez kolebka medytacji.

Jak motywowac sie przed walka z wyzszym, ciezszym, bardziej doswiadczonym i ogolnie mowiac lepszym zawodnikiem??

Jesli juz teraz zaznaczasz ze jest "wogole lepszy" to oznacza ze marnie u ciebie z ta "motywacja". Jezeli z gory zakaldasz ze ktos jest lepszy albo cos jest nie wykonalne to takie sie stanie.Podczas walki nie dasz z siebie wszystkiego bo przeciez jest lepszy.
Wg mnie najlepszym wyjsciem z sytuacji jawi sie zapomniec ze sie wogole zna jego staz treningowy, zrobic z jego atutu-masy, wzrostu wad. Wydaje mi sie ze jesli w spraingach bys pokonal kilku takich kolesi to automatycznie podswiadomie pojawila by sie taka mysla "on jest taki jak dziesiatki tych ktorych rozlozylem wiec czemu mialo by nie wyjsc"

Najgorzej w zyciu zalozyc ze cos jest nie wykonalny aktos jest lepszy.
Z takim podejsciem to raczej cienzko bylo by dojsc do czego kolwiek w dziejach ludzkosci gdyby ludzie np zalozyli ze latanie jest nie mozliwe gdyz jestesmy cienzsi od powietrza.

Napisalem tak sobie ale poczekaj lepiej na wypwoiedz psychologa bo ja to wiesz- nudze sie tylko przed praca i pisze z wlasnego doswiadczenia

smokilla - hej ! Czytam Twoje pytanie pelne obaw i widze, ze masz tzw. niska samoocene - nie wierzysz we wlasne sily i mozliwosci. To nie jest nic strasznego, poniewaz kazdy z nas jest inny (na szczescie).Jeden ma wysoka samoocene inny niska. Pisze, ze nic strasznego, poniewaz, nad tym mozna popracowac.Sa nawet specjalne cwieczenia, ktore pokazuja, ze poczatkowo wydaje nam sie, ze cos jest niemozliwe i nieosiagalne, a po wykonaniu jednego drobnego cwiczenia okazuje sie jak bardzo sie mylilismy z swoich poczatkowych zalozeniach. Cwiczenie to najlepiej jest pokazac, ale w warunkach forum dyskusyjnego jest to niemozliwe, wiec postaram sie w miare obrazowo opisac:
Stajesz, zamykasz oczy i wyciagasz przed siebie wyprostowana reke z wyciagnietym palcem wskazujacym (pozostale palce zacisnij w piesc).Teraz starasz sie odchylic wyprostowana reke jak najdalej za siebie. Gdy juz dalej sie nie da, otwierasz oczy i zapamietujesz punkt, ktory wskazal palec wskazujacy reki. Wykonujesz to cwieczenie raz jeszcze. Otwierasz oczy w momencie kiedy reka juz dalej nie chce sie odchylic. Jaki jest efekt ? Nie powiem - sam musisz sprawdzic ! Czy reka z palcem wskazujacym zatrzymala sie na tym samym punkcie ?
Generalnie chodzi o to, ze z gory mylnie zakladasz sobie, ze nie jestes na tyle sprawny, wytrenowany,dobry, aby sprostac stawianemu zadaniu. Wcale tak nie jest - jestes swietnym zawodnikiem, sumiennie cwiczyles, odnosiles juz zwyciestwa, wiec i tym razem tak bedzie. Wiecej optymizmu i wiary w siebie.Czy po odnoszonych zwyciestwach nikt Cie za nie nie chwali, nie docenia ? Jest to wazny element, ktory podnosi Twoja wartosc jako dobrego zawodnika i podniesie Twoja samoocene. Jesli nie ma kogos takiego ( w co osobiscie nie wierze, bo jest trener, koledzy, dziewczyna, rodzina, itd), to pochwal glosno sam siebie:"Jestem naprawde dobry, wygralem. Trenowalem ciezko i to przynioslo efekt.Jestem z siebie dumny".
Ten temat bezposrednio wiaze sie z juz przeze mnie omawianym motywowaniem sie do zwyciestwa. Zajrzyj na forum i poczytaj. Jesli jeszcze moge odpowiedziec na jakies pytanie czy dreczacy Cie problem, chetnie to zrobie. Pamietaj - jestes najlepszy ! I powtarzaj to sobie przed kazda walka.

hahaha znam kilku psychologow!nawet bardzo blisko

PSYCHOLOGIA to paranauka! BICIE PIANY, za ktore dostaje sie kupe szmalu.Z calym szacunkiem do Forumowiczow. NIE DAJCIE SIE PODPUSZCZAC - juz sa specjalisci od psychologii zwierzat, a za chwile maja byc od psychologii roslin! Czekam na fachowcow od psychologii wiatru i rure kanalizacyjnych pcv, Za wszystko, co przynosi kase bierze sie psychologia