Strach przed walką

Jestes zupelnie swiezy. To ile cwiczysz w sumie? 2? 3 miechy?

Wg mnie to jeszczer za wczesnie na sparringi.

Ale wracajac do problemu to kwestia otrzaskania sie. Rob sparringi na ringu. Cwicz na ringu z kolega. A sie przegryzie.

Co prawda nasze dyscypliny są od siebie odmienne ( trenuję Judo ), jednak mogę wypowiedzieć się, bazując na własnym doświadczeniu To normalne, że na początku nie będziesz najlepszy, przecież od czegoś należy zacząć. I co z tego, że przegrywasz ? Puki nie są to walki na miarę chociażby Mistrzostw Polski, to nie ma się czym przejmować. Musisz zrozumieć jedno, na treningu o nic nie walczysz, to tylko trening. Powinieneś się przyzwyczaić do porażek, bo jestem pewien, że jeszcze nie jedna na Twojej drodze Piszesz o strachu. Przecież takich nas stworzyła natura i jest to nieodłączny element naszego życia. Musisz jednak zacząć z nim walczyć, nie może być tak, że kiedy już będziesz trenować dłuższy czas, to właśnie on będzie paraliżował Cię przed sięganiem po wyznaczone cele. Ja mogę powiedzieć z własnego doświadczenia, że moje początki również nie były łatwe. Kiedy mama zapisała mnie do sekcji w wieku 6-7 lat bałem się treningów. Do 12 roku życia bałem się walk, nawet tych w parterze. Dzisiaj, kiedy patrzę na 10-12 letnie dzieci "walczące" na macie, to tylko śmieję się z tego, że byłem taki, a nie inny. Moje obawy przeszły jednak po pierwszych zawodach. Nie pamiętam dokładnie, ale były to chyba Mistrzostwa Poznania. Wygrałem i od tej pory nie boję się walczyć. Trenuję już 12 lat

trenuję Judo

A wpisane bjj i kravka, wiec jak jest?

Dokładniej BJJ trenowałem równolegle z Judo, bodajże od 13 roku życia. Pod koniec zeszłorocznych wakacji postanowiłem spróbować czegoś innego, stąd KM. Zawiesiłem wtedy na jakiś czas treningi Judo, jednak po kilku miesiącach zdecydowałem, że w niczym nie czuję się tak dobrze

Odpisze na priv.

Odpowiedź poszła

Jeszcze kilka słów do autora. Oczywiście takie porażki na treningach, czy na zawodach o "skarpetę" sołtysa są nic nie warte i nie należy się nimi przejmować. Nie oznacza to jednak, że nie powinieneś z nich wyciągać wniosków. Obserwuj swoje zachowanie, analizuj to co się dzieje w ringu. Z biegiem czasu dojdziesz do tego, co jest przyczyną takiej, a nie innej postawy. Chociaż z drugiej strony znam ludzi, którzy przegrywając większość walk na treningach, wygrywa zawody. Nie wiem, może są ludzie, na których stres działa motywująco

Jasior
Wlasnie to zle podejscie z zawieszeniem treningow.

Wyznacz sobie cel- np start w zawodach za 3-4 miesiace i daz do tego, zeby jak najlepiej sie do tego przygotowac. Strach musisz opanowac, on nigdy imo w pelni nie mija.


Zmieniony przez - Kamiru w dniu 2012-02-19 22:12:56

Ja pamietam moje pierwsze zawody . Przegrałem w 2giej rundzie przez poddanie . Pamietam tez metlik w glowie . Padłem na deski po ciosie prosto na brode . Nie wiedziale mco sie dzieje , nei chciale msie poddawac chociaz krecilo mi sie we lbie ale trener mnie poddał. Juz w narozniku powiedzialem trenerowi ze obije temu drugiemu morde . Byłem zbyt pewny siebie , a teraz nie jestem w ogóle pewny niczego. Przed drugą walką modliłem sie w domu , bardzo długo. Pamietam ze wchodzac na ring odmawialem "Aniele Boży" . Pamietam ze przegralem ta druga walke , ale mi sie podobało i powiedziałem do trenera " Trenerze było zaj**iście , musimy częsciej jeździć na walki" . A teraz sie boje :/ . Zmieniłem klub , dlugo by opisywać czemu , w kazdym razie teraz trenuje w bardziej renomowanym klubie . Tu trener mi tydzien przed zawodami mowi zebym startował , a ja nie mam wagi , bo waze dobre 4 kg za dużo. Chciałbym walczyć , ale widmo porażki mnie przeraża zbytnio . Wiem że jestem strasznym tchórzem w tym momencie , ale nic nie poradze. Skupie sie na treningach i wystartuje za pare miesiecy tak jak radzi koleżka wyżej ;)

W sumie to nie mam pojęcia jakie to uczucie zostać położonym na deski, ale uwierz, duszenie założone przez dużo silniejszego przeciwnika odbiera jaja nawet najtwardszym.
Wiele razy byłem w takiej sytuacji, wiele razy musiałem mimo własnych obaw wyjść i po prostu walczyć jak najlepiej umiem.
Kiedyś z pewnością przyjdzie taki moment, że wygrasz walkę na jakichś zawodach i uwierzysz w siebie. Na razie ciężko trenuj i staraj się walczyć ze swoim strachem