skuteczne przykłady tradycyjnych

Witam po przerwie w pisywaniu na forum
Jak powrzechnie wiadomo, tradycyjne style są nieskuteczne, jak chcesz się bić to "idź na taja, kika i bidżejdżeja" bla bla bla To już wiemy tu wszyscy, bo to powtarzane naokrągło.
Ostatnio jednak przeglądając tube znalazłem takie ciekawostki.

Zaskoczenie przeciwnika to jednak najpotężniejsza broń
Shotokan w akcji.. jak z Karate Kida





A tu capoeira w akcji






Oczywiście nie mam złudzeń, że samym karate bez bjj itd. za dużo by nie zdziałał, ale jednak techniki które ćwiczyłem ostatnio mając ze 13 lat, czasem się mogą przydać


Zmieniony przez - Remi-Thor w dniu 2011-09-12 10:57:20

Rzut oszczepem – konkurencja sportowa wchodząca w skład lekkoatletyki i wywodząca się ze starożytności. [...]

Rzut oszczepem – jako konkurencja sportowa – znany jest od czasów antycznych. Wcześniej – już w paleolicie – oszczep znany był jako broń myśliwska oraz narzędzie wojenne[3]. Konkurs rzutu oszczepem był jedną z konkurencji podczas starożytnych igrzysk olimpijskich od roku 708 p.n.e..
Technika
Początkową fazą rzutu oszczepem jest bieg po rozbiegu. Zawodnik trzyma oszczep nad barkiem, a jego grot pochylony jest ku dołowi. Sprzęt trzymany jest za osznurowanie. Po krótkim nabiegu miotacz przesuwa oszczep do tyłu i wykonuje trzy kroki tzw. przeplatanki. Jest to końcowa faza nabiegu polegającego na biegu skrzyżnym. W tym czasie ręka z oszczepem znajduje się w pozycji równoległej do rozbiegu. Grot oszczepu powinien znajdować się na wysokości oka. W momencie wyrzutu zawodnik wykonuje skręt tułowia w kierunku rzutu i odchyla tułów w tył. Ręka z oszczepem powinna wówczas tworzyć kąt ostry między podłożem, a oszczepem (co widać na zdjęciu obok). W tym momencie następuje wyrzut. Po rzucie wykonywany jest tzw. przeskok czyli przeniesienie ciężaru ciała w celu wyhamowania przed linią kończącą rozbieg (jej przekroczenie oznacza nieważność próby).

Na gruncie sztuk walk technikę rzutu oszczepem zaadoptował po raz pierwszy (5 listopada 2011 w Warszawie podczas MMA Attac) Marcin Najman - 0,7 do 0,9 sek.

Fajnie weszło nie spodziewałem się że tak to się zakończy. Śmiesznie drugi koleś się wywrócił wchodząc na ring

Jak powszechnie wiadomo, tradycyjne style są nieskuteczne, jak chcesz się bić ...

Takie rzeczy to wiedzą powszechnie jedynie początkujący wierzący w reklamy

Zdarzają się i takie przypadki , jak widać nie każdy z wielu znach zawodników zaczynał tylko i wyłącznie od BJJ i Muay Thai , jak ktoś potrafi walczyć , myśleć podczas walki , wyćwiczył daną technikę i potrafi ją wykorzystać to czego się nauczył . Jednak skomplikowane techniki , wymagają perfekcji , sporo wysiłku , a najmniejszy błąd może spowodować że samemu sobie zrobi się krzywdę .

Poza tym sztuki walki ciągle "ewoluują" , stare techniki i metody treningów są wypierane przez nowe , skuteczniejsze sprawdzające się w walkach na zasadach mma czy K1 , skuteczność danego stylu zależy głównie od trenera i jego nastawienia do treningów .

"stare techniki i metody treningów"

kiedyś nauczyłem się dwóch bardzo starych ćwiczeń - jeden qigong, a drugie podpadające pod qigong, ale trochę inna bajka. Nie będę ich opisywał, bo nie ma to też sensu, ale powiem ci że przez parę lat w ogóle ich nie doceniałem. Teraz stwierdzam, iż są to jedne z najlepszych rzeczy na jakie w życiu mogłem trafić. Świetnie pracuje się z nimi nad dynamiką, siłą i szybkością (a także nad palcami to znaczy chwytaniem).

"Jednak skomplikowane techniki , wymagają perfekcji , sporo wysiłku , a najmniejszy błąd może spowodować że samemu sobie zrobi się krzywdę"

Ja jednak uważam, że tradycyjne sztuki walki (piszę przez pryzmat mniej lub bardziej tradycyjnego kung fu z którym się stykałem) to są na ogół bardzo proste i przejrzyste techniki. Bez zbędnej finezji i wchodzenia pod górkę. Czasami bywało, że mówiłem "co to k**wa jest?! sztuka czy walka?!" a okazywało się, że ruch z formy oprócz zastosowania "ćwiczebnego" (często mocno nieżyciowego) miał prostą, wiarygodną i łatwo weryfikowalną interpretację. Za długo by opowiadać zresztą.

"wielu znach zawodników zaczynał tylko i wyłącznie od BJJ i Muay Thai"

Wielu znanych zawodników nawet nie ćwiczyło bjj i muay thai.

"są wypierane przez nowe , skuteczniejsze sprawdzające się w walkach na zasadach mma czy K1"

No dobrze, ale mma i k1 to nie jest pępek świata, mimo że faktycznie także uważam, że obie te formuły (a szczególnie mma) otworzyły wielu ludziom oczy na wiele niedocenianych aspektów. Innym pokazało z czym trzeba pracować. Jednym słowem widzę w nich same pozytywy. Co nie oznacza, że to co się tam robi i sposób w jaki się to robi jest dla mnie jedynym kierunkowskazem i wyrocznią - walka i samoobrona to znacznie więcej "smaczków" niż to co tam jest. Yang słusznie zauważył w innym temacie, że usportowienie sztuki walki często ograbia ćwiczącego z całego arsenału technik i metod, których tam nie spotkasz. Ze względu na przepisy i zasady.
Trening "pod zawody" to jest już zupełnie inny świat. Na pewno plusem takiego treningu jest możliwość względnie szybkiego opanowania przydatnego materiału (zarówno "na ringu jak i na parkingu")

pozdro.

"skuteczność danego stylu zależy głównie od trenera i jego nastawienia do treningów"

Zgodzę się. W jakiś 70%, przynajmniej na początku, zależy to od trenera.

***"nie każdy z wielu znanych zawodników zaczynał tylko i wyłącznie od BJJ i Muay Thai"

Co do starych technik , to też jednak nie tyczy się wszystkich , co innego boks , a np. formy , układy , kata z tradycyjnych sztuk .

"usportowienie sztuki walki często ograbia ćwiczącego z całego arsenału technik i metod, których tam nie spotkasz. Ze względu na przepisy i zasady."

Jeśli to usportowienie wygląda jak w przypadku np. Olimpijskiego Taekwondo WTF ( szalone machanie nogami , bez gardy )to owszem , jednak na ograbie ćwiczącego z całego arsenału technik , typu ciosy w krtań czy oczy , które zagrażają zdrowiu i nie można ich dobrze przećwiczyć odpowiada nam Paradoks Kano .

Nie mówię wcale o technikach destrukcyjnych w krtań czy oczy. O paradoksie kano słyszałem, wiem o co chodzi i... zgadzam się z tym.
Poza tym przewidziałem, że ktoś będzie o "ograbianie ćwiczącego z technik" się pultał, więc wyjaśniam. Jest szereg technik, uderzeń, dźwigni, kopnięć, które można ćwiczyć bez problemu, z zachowaniem pewnych norm ostrożności i ochraniaczy trenowanie ich nie różni się od technik "mniej groźnych" (zresztą rzeczy, które mam na myśli nie należą do "bardziej groźnych"), a których na zawodach i tak nie uświadczysz.

"formy , układy , kata z tradycyjnych sztuk"

Temat wałkowany milion razy, nie podejmuję polemiki.

"Co do starych technik , to też jednak nie tyczy się wszystkich , co innego boks"

boks także się zmieniał i ewoluował. W zasadzie boks z którym mamy do czynienia dzisiaj nie jest nawet podobny do tego co robiło się 100-80 lat temu. Ba! jeszcze 30-40 lat temu wyglądał inaczej.

A i bym zapomniał, że taktyka tzn strategia walki w ringu i walki (samo)obronnej to też nie to samo.

Fajny montaż w tym pierwszym - Noriyuki "Pat" Morita zmarł w 2005 a ta walka w oktagonie była chyba w tym roku (Stefan Segal podobno nauczył go tak ładnie kopać tego fornta, chyba że pomyliłem fighterów).

"Jeśli to usportowienie wygląda jak w przypadku np. Olimpijskiego Taekwondo WTF ( szalone machanie nogami , bez gardy )to owszem"

Możesz rozwinąć swoją wypowiedź?
Bo według mnie albo masz za małą wiedzę o WTF albo powtarzasz jakieś zasłyszane pierdoły.

Ten pierwszy zawodnik to Lyoto Machida 3 Dan Karate Shotokan i 1 Dan bjj
http://pl.wikipedia.org/wiki/Lyoto_Machida

Charakterystyczny styl walki Machidy czyni go dobrze rozpoznawalnym. Używa on długich postaw rodem z Karate Shotokan (m.in. migi zenkutsu-dachi), klasycznej gardy (kamae), a także wielu typowych dla karate kopnięć i podcięć.

On jest trochę takim zaprzeczeniem tego co się ogląda na codzień w mma, czyli elementy boks + thai + bjj

Może kiedyś pojawi się jakiś aikidoka w akcji