Konkurs dla AMBITNYCH - CHELATY (04.2007)!!

Olimp Laboratories przy wspolpracy z ARG zaprasza do wziecia udzialu w pierwszym konkursie dla AMBITNYCH

Temat pracy:


*****Porownanie niechelatowanych mineralow z chelatowanymi - plusy i minusy*****


Termin wpisywania prac uplywa 10.05.2007 (mozna wiec wykorzystac dlugi weekend).



DLA PRZYPOMNIENIA ZASADY

1. W naszym imieniu Grasik, Biniu, Kanarek (ARG) ogłaszają COMIESIĘCZNY KONKURS na najlepszy artykuł na zadany temat dotyczący suplementacji.

2. Po opublikowaniu informacji o rozpoczęciu kolejnego konkursu wraz z podaniem tematu, uczestnicy do końca kalendarzowego miesiąca, publikują swoje krótkie, qasinaukowe prace (1-2 strona Word'a około 6000 znaków)

3. W poście z konkursem zapisywane są tylko prace uczestników, każdy inny post zostaje usunięty wraz z ew. konsekwencjami.

4. Na koniec miesiąca kalendarzowego jury, w składzie ruchomym, obejmującym Sławomira Ambroziaka, Dariusza Szukałę, ARG wybiera 3 (ew 4) najlepsze prace, a autorzy otrzymają wybrany przez siebie zestaw produktów firmy Nutrifarm w kwocie do 200 pln liczonej wg stawek w sklepie firmowym [www.olimp-supplements.com] 

5. W przypadku małej ilości prac nagroda finansowa przypadająca na jednego uczestnika może wzrosnąć.




Wszelkie PYTANIA prosze zadawac w poscie

https://www.sfd.pl/SUPER_KONKURS_DLA_AKTYWNYCH_!!!-t324508.html

tak aby ten pozostawic czystym TYLKO dla prac

Przypomne, ze zgloszenie pracy do konkursu powoduje rowniez PRZENIESIENIE PRAW AUTORSKICH na rzecz Olimp Laboratories


Zmieniony przez - Grasik w dniu 2007-04-10 22:14:54

Z przyjemnością pragniemy ogłosić wyniki pierwszego konkursu dla ambitnych.

Ze względu na jakość prac zastosowaliśmy tym razem inny podział nagród od proponowanego - sądzimy, że nie jest gorszy.

W pierwszej edycji konkursu wyróżniliśmy:

- pierwsze dwa miejsca - Kamiru oraz darkthorn (kazda nagroda po 250 pln wg cen sklepu firmowego - http://www.olimp-supplements.com/pl/index2.php?page=cennik )
- kolejne dwa miejsca - Sargas oraz -Tora- (każda nagroda po 150 pln)

***

Teraz jedna uwaga:

W pracach użytkowników -Tora- oraz splitx znaleźlismy to samo zdanie wskazujące na korzystanie ze wspólnego źródła lub powielanie informacji:

Chelator "dostarcza i zabiera". Chelator łączy w sobie dwie funkcje ; dostarcza komórkom organizmu tego czego im potrzeba i równocześnie zabiera im to co niepotrzebne i czego mają w nadmiarze.


Prosimy na przyszłość nie kopiować informacji w sposób DOSLOWNY.

Prosimy zwycięskie osoby o kontakt mailowy celem ustalenia nagród i ich wysyłki.

GRATULUJEMY!

-------------------------------------------------
W ciągu kilku dni ogłosimy temat kolejnego konkursu.
-------------------------------------------------

Witam , zgłaszam sie do konkursu. Celem artykułu jest przedstawienie plusów i minusów minerałów niechalatowanych i chelatowanych. ZAPRASZAM !




Porównanie, niechelatowanych minerałów, z chelatowanymi - plusy i minusy


Coraz częściej decydujemy się o uzupełnianie naszej diety w kompleksy witaminowo-mineralne. Warto by było się zastanowić, jakiego rodzaju minerały najlepiej wybrać. Na rynku mamy bardzo wiele firm, które przekonują nas, że to właśnie ich minerały są najlepsze, najlepiej przyswajalne i tolerowane przez organizm. Niektórzy z nas podchodzą do tego sceptycznie, jeszcze inni kupują śmiało ufając tym samym producentom i ich reklamom.

Bardzo popularne ostatnio są informacje, że to właśnie minerały chelatowane są najodpowiedniejsze dla nas. Wielu z was zapewne spotkało się już z tym terminem "chelatowanie minerałów”. Co to znaczy? Jak to wygląda w praktyce? Jakie są plusy ,a jakie minusy chelatowanych i niechelatowanych minerałów ?
To właśnie będę starał się przedstawić Wam w moim artykule.

Chelatowanie minerałów - słowo chelatacja pochodzi od greckiego słowa "chele",czyli szpon. Chelatowanie jest to proces wiązania pierwiastków mineralnych i metalicznych przez słabe kwasy organiczne. Za najlepsze substancje chelatujące z najbardziej optymalną siłą wiążącą uznawane są ; kwas askorbinowy (witamina C) , L-karnityna i aminokwasy w postaci loktopeptydów. Dobrze przyswajalne chelaty otrzymuje się także poprzez łączenie pierwiastków z aminokwasami będącymi elementami budulcowymi białek.

Zastanówmy się, więc jakie minerały powinniśmy wybrać w celu uzupełnienia naszej codziennej diety. Rozważmy wszystkie za i przeciw ,a także sprawdźmy, jakie plusy i jakie minusy posiadają minerały chelatowane i niechelatowane. Minerały chelatowane dzięki procesowi zwanemu chelatacją są zabezpieczone przed nadmierną toksycznością, ich nadmiar w organizmie nie wywołuje szkód i powikłań oraz bez trudu jest usuwany z organizmu. Pierwiastki są skutecznie pobierane ze związków zwanych chelatami zgodnie z zapotrzebowaniem, potencjalnie szkodliwy ich nadmiar jest usuwany wraz z nieaktywnym chelatem w procesie wydalania. Inaczej przedstawia się ta sprawa, jeśli chodzi o minerały niechelatowane , tutaj nadmiar podawanych minerałów nie tylko może być źle tolerowany przez nasz organizm ,ale może to również prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych i różnego rodzaju chorób. Organizm potrzebuje odpowiedniej ilości minerałów do poprawnego funkcjonowania. Tutaj potwierdza się fakt, że nadmiar witamin i minerałów, którymi uzupełniamy naszą dietę może być równie niebezpieczny jak ich niedobór.

Innym argumentem przemawiającym za minerałami chelatowanymi jest ich znacznie szybsze wchłanianie w stosunku do niechelatowanych. Minerały chelatowane wykazują się zdolnością do łatwego przejścia przez jelitową ścianę do strumienia krwi, co daje nam szybsze i efektowniejsze wchłanianie tego pierwiastka. Dzięki temu, że składniki mineralne są połączone z aminokwasami mogą zostać szybciej przetransportowane do organizmu, nie czekają w jelitach na połączenie z aminokwasami jelitowymi tak jak ma to miejsce podczas absorpcji minerałów niechelatowanych. Wchłanianie pierwiastków z chelatów jest znacznie szybsze i zachodzi dużo sprawniej w organizmie, to właśnie duży "plus" na rzecz minerałów chelatowanych. Wiadomo, że do poprawnego funkcjonowania organizm potrzebuje określonej ilości minerałów, a im dieta będzie bogatsza w minerały tym będziemy musieli ich mniej dostarczać do organizmu. Pamiętajmy jednak, że nie wszystkie minerały z diety mogą zostać przyswojone przez nasz organizm, dlatego niezbędna będzie dodatkowa suplementacja, która doskonale uzupełni naszą dietę w odpowiednie ilości pierwiastków. Ruch większość minerałów niechelatowanych przez jelitową błonę śluzową wymaga tworzenia chelatów z aminokwasami.

Na pewno mała część osób wylicza sobie, jakie ilości minerałów dostarcza w diecie, wszystko było by dobrze gdybyśmy znali również stopień ich absorpcji w organizmie , czyli ile z tych minerałów z pożywienia zostanie przyswojona.
Wielu z was zapewne kieruje się ceną przy zakupie witamin, chciałbym jednak zwrócić uwagę na to, jakiego rodzaju kompleks witaminowo-mineralny wybieracie. Wiadomo, że minerały z prostych związków nieorganicznych są mniej przyswajalne niż te, które są podawane w postaci gotowych chelatów. Preparaty, w których pierwiastki występują w formie nieorganicznej (niechelatowanej) Np. tlenek chlorku , tlenek fosforanu dłużej mogą pozostawać w układzie trawiennym. Analogicznie, zatem trzeba ich przyjąć więcej niż chelatów, organizm oczywiście może różnie zareagować na zwiększone ilości tych substancji i na pewno nie będą to reakcje pożądane. Przyjmowanie minerałów w formie chelatowanej zwiększa ich przyswajalność nawet do 10 razy.

Należy, zatem zastanowić się, co jest ważniejsze ,czy nasze zdrowie ,czy portfel, choć jak wiadomo często kompleksy oparte na chelatach nie różnią się ceną od tych niechelatowanych..
Pamiętajmy ,żeby przed zakupem dokładnie sprawdzić, z jakiego rodzaju związkami mamy do czynienia.


Przemek "ripahza" dla Olimp Laboratories




Zmieniony przez - ripahza w dniu 2007-04-24 15:58:07

Ja również zgłaszam się do konkursu, oto moja praca.

Porównanie, niechelatowanych minerałów, z chelatowanymi - plusy i minusy

Obecnie prawie wszyscy wiedzą jak ważne dla naszego zdrowia są minerały. Razem z witaminami pomagają nam one prawidłowo funkjonować. Odpowiadają one za tak istotne funkcje jak krzepnięcie krwi, skurcze mięśni, utrzymanie w równowadze gospodarki wodnej, wytrzymałość kości i inne. Komórki naszego ciała nieustannie potrzebują minerałów by mogły w nich zachodzić prawidłowe reakcje. Ich niedobór moze doprowadzic do poważnych zaburzeń w funkcjonowaniu naszego organizmu. Jedne minerały są mniej ważne, inne bardziej, jednak wszystkie są niezbędne i musimy je dostarczać z pożywienia ponieważ organizm samodzielnie nie potrafi ich wytworzać. Wszystkie minerały wzajemnie uzupełniają się w licznych procesach biochemicznych zachodzących w naszym ciele, oznacza to ze jesli brakuje chociaz jednego reszta nie moze prawidlowo spelniac swoich funkcji. Składniki mineralne dzielimy na makro i mikroelementy. Makroelementy to: wapń, fosfor, magnez, sód, potas i chlor. Mikroelementy to : żelazo, jod, cynk, mangan, miedź, kobalt i molibden.


Żyjemy w ciągłym napięciu dostarczajać przy tym sporą dawke stresu. Nie rzadko tez ciężko trenujemy wielokrotnie przeciążając organizm. W takich przypadkach ilość minerałów dostarczanych z diety jest niewystarczająca. Sięgamy więc po suplementy zawierające związki mineralne, ale zanim to zrobimy warto zastanowić się jakie one powinny być. Zwykłe syntetyczne minerały które pozostają w organizmie w postaci nieorganicznej niestety często zamiast pomóc mogą nam zaszkodzić. Najkorzystniejszymi minerałami w jakie mozemy się zaopatrzyć są więc minerały chelatowane.
Proces chelacji wynalazł Alfred Werner francusko-szwajcarski chemik, nagrodzony w 1913 roku nagrodą Nobla za opracowanie teorii wiązania metali przez organiczne substancje. Teoria ta później stała się fundamentem wspołczesnej chelacji.
Chelatowanie jest to proces wiązania pierwiastków przez kwasy organiczne. Proces ten umozliwia wchłanianie pierwiastków, ich transport i magazynowanie w organizmie oraz usuwanie szkodliwego nadmiaru tych pierwiastków z organizmu. Pierwiastki metaliczne wprowadzone do organizmu, mogą mieć charakter albo czynników zdrowotnych, albo trucizn środowiskowych. Czynniki zdrowotne są to niezbędne dla przebiegu procesów życiowych bio-pierwiastki, znane nam jako makro i mikroelementy.Do trucizn środowiskowych zalicza się pierwiastki takie jak rtęc, kadm, ołów i arsen. Niektóre pierwiastki łatwo przedawkować np selen, chrom, wanad, i cynk. W małych ilościach są one zdrowe i potrzebne, ale w nieznacznie wiekszych powodują już przedawkowanie i sprzyjają zatruciu.
Zwykłe minerały w podczas trawienia w układzie pokarmowym mogą wiązać ze sobą inne składniki pokarmowe utrudniajac tym samym wchlanianie. Reakcja chelacji osłabia aktywność minerałów poprzez uwięzienie je w specjalnych 'szczypcach' zbudowanych z aminokwasów.(z greckiego: chele - szpon, szczypce kraba). Po tym procesie składniki mineralne są lepiej transportowane i wchłaniane - nawet 10 krotnie w porownaniu do zwiazkow mineralnych niechelatowanych. Warto zaznaczyć, że chelatowane minerały są pobierane adekwatnie do zapotrzebowania, natomiast potencjalnie szkodliwy nadmiar jest usuwany, tak więc nie musimy się obawiać o przedawkowanie związków mineralnych, które mogłoby przynieść skutki bardziej fatalne niż niedobór. Ponadto proces chelacji zapewnia trwałość cząsteczki mineralnej, tak wiec niezależnie od pH w procesie trawienia minerał nie zostaje uszkodzony.

Reasumując, różnica pomiędzy zwykłymi związkami mineralnymi a chelatowanymi jest gigantyczna w zakresie biodostępności oraz bezpieczeństwa stosowania. Warto o tym pamiętać przy decyzji o wyborze suplementu. Nie należy również zapominać ze głównym zródłem minerałów powinna być nasza zróżnicowana i bogata dieta, suplementem tylko uzupełniamy braki powstałe w wyniku intensywnego trybu życia lub wyczerpujących treningów. Mimo iz cena mineralow chelatowanych jest większa niż zwykłych minerałow warto się w nie zaopatrzyć. Nalezy takze pamietac ze chelatowanie to skomplikowany proces chemiczny i tylko najlepsze jakościowo labolatoria są w stanie go przeprowadzac tak więc tylko najlepsze firmy są w stanie zaoferować nam minerały pod postacią chelatów.

Witam serdecznie zgłaszam się do konkursu. Poniżej moja praca.

Porównanie, niechelatowanych minerałów, z chelatowanymi - plusy i minusy


Podwaliny wiedzy o chelatach położył szwajcarski chemik Werner Alfred 1866 - 1919 profesor na uniwersytecie w Zurychu, który w 1913 roku otrzymal Nagrodę Nobla. Był on twórcą teorii wartościowości i teorii budowy związków kompleksowych. Opracował on podstawy teorii wiązania metali przez cząsteczki organiczne.
Słowo chelatacja pochodzi od greckiego chele czyli szpon. Chelatowanie to proces wiązania pierwiastków metalicznych przez słabe kwasy organiczne. Proces ten umozliwia wchłanianie pierwiastków, ich transport i magazynowanie w organizmie oraz usuwanie szkodliwego nadmiaru tych pierwiastków z organizmu. Pierwiastki metaliczne wprowadzone do organizmu, mogą mieć charakter albo czynników zdrowotnych, albo trucizn środowiskowych. Czynniki zdrowotne to niezbędne dla przebiegu procesów życiowych biopierwiastki, znane jako makro i mikroelementy lub też nazywane minerałami.Do trucizn środowiskowych zalicza się pierwiastki śmierci np. ołów, rtęc, kadm, antymon i arsen. Niektóre pierwiastki łatwo przedawkować np selen, chrom, wanad, i cynk. W małych ilościach są one zdrowe i potrzebne, ale w nieco wiekszych powodują już przedawkowanie i sprzyjają zatruciu.
Chelatowanie zabezpiecza przed toksycznością. Schelatowane nie czynią szkody a nadmiary mogą byc usunięte z organizmu.Pierwiastki o zmiennej dynamice działania są pobierane z chelatów stosownie do zapotrzebowania i są kierowane do procesów metabolicznych , zaś potencjalnie szkodliwy nadmiar wraz z nieaktywnym chelatem opuszcza organizm wraz z moczem i w kale. Zdolność chelatowania posiadają prawie wszystkie kwasy organiczne ale tylko niektóre substancje można uznać za wzorcowe. Substancje wzorcowe powinny wiazać się z pierwiastkami z optymalną siła - ani za mocno, ani za słabo. Substancje słabo wiążące ułatwiają co prawda wchłanianie pierwiastków w przewodzie pokarmowym ale są zbyt słabe aby usuwać trucizny i nadmiar pierwiastków. Substancje zaś zbyt silnie wiążące pierwiastki, takie jak np kwas waresenowy, usuwają absolutnie wszystko poza organizm, co w efekcie daje niedobory cennych składników . Za wzorcowe substancje chelatujące z optymalną siłą wiążącą uznawane są ; kwas askorbinowy (witamina C), L-karnityna i aminokwasy w postaci loktopeptydów. Wiele cennych chelatów powstaje także wskutek łączenia pierwiastków z aminokwasami będacymi elementami budulcowymi białek. Białka są podstawowymi wieloczasteczkowymi składnikami organizmów żywych. Białka są zbudowane z aminokwasów połaczonych wiązaniami peptydowymi. Białka zawierają do kilkuset aminokwasów.

Aminokwasy wiąża biopierwiastki i jednocześnie łączą się z większością struktur mikropeptydu. Z pojęciem chelacji wiąże się pojęcie chelatora lub chelatu. Chelator (chelat) to inaczej związek chemiczny służący do "przekształcania" pierwiastków w postacie łatwo przyswajalne dla roślin, zwierząt i ludzi. Chelatowanie stosuje się w produkcji nawozów dla roślin, w produkcji pasz treściwych dla zwierząt i w produkcji różnorakich suplementów pożywienia dla ludzi.
Do chelatowania pierwiastków używa się różnych chelatorów np. ; kwas askorbinowy, kwas asparginowy, fosfopeptydy, loktopeptydy, cytryniany, bursztyniany, pikoliniany, glukoniany i inne. Do usuwania trujących pierwiastków z organizmu ludzkiego używa się także takich chelatorów (chelatów) jak ; EDTA, HEEDTA, DTPA, EDDHMA. Kuracje te przeprowadza się doustnie bądź dożylnie. Ta druga metoda jest sposobem inwazyjnym. Przy okazji takiego oczyszczania z trucizn występuje pewne oczyszczenie ze złogów cholesterolu i zmniejsza się zwapnienie tętnic. Różne minerały chelatowane coraz częściej pojawiają się na półkach aptekarskich. Są to najczęściej ; żelazo, cynk, magnez, potas, wapń i chrom.

Producenci twierdzą, że składniki mineralne połączone z aminokwasami są szybciej absorbowane przez organizm. Minerały niechelatowane czekają w jelitach na połączenie się z aminokwasami jelitowymi co znacznie spowalnia ich absorpcję. Preparaty w których pierwiastki występują w postaci nieorganicznej - np. tlenku, siarczanu, fosroranu, chlorku czy węglanu są na ogół tańsze, lecz chyba są gorzej przyswajalne przez organizm ludzki. Wydaje się, że preparaty chemiczne w formie związków nieorganicznych mogą dłużej zalegać w układzie trawiennym. Wydaje sie prawdopodobne, że częściej daja zażywającym je, odczucie niestrawności i pownego dyskomfortu.

Przyjmowanie minerałów w formie chelatowanej zwiększa ich przyswajalność od
2 do 10 razy. Chelator "dostarcza i zabiera". Chelator łączy w sobie dwie funkcje ; dostarcza komórkom organizmu tego czego im potrzeba i równocześnie zabiera im to co niepotrzebne i czego mają w nadmiarze. Natura sama wytworzyła wiele takich związków. Zaliczyć do nich możemy np. hemoglobinę i chlorofil. Cząsteczka chlorofilu składając się z wielu atomów węgla i azotu połaczonych w skomplikowany sposób w piersciń jest uderzająco podobna do części hemowej czerwonego barwnika - hemoglobiny - występującego w krwinkach czerwonych. Jednakze w centrum pierscienia chlorofilu występuje atom magnezu, a nie atom żelaza.

Pamiętajmy jednak, że najpierw należy dostarczyć to co można z pożywienia, a gdy stwierdzimy niedobory to chelatowane minerały są jak najbardziej na miejscu.

Zmieniony przez - splitx w dniu 2007-05-04 12:19:10

Zmieniony przez - splitx w dniu 2007-05-04 12:20:08

To ja też wtrącę swoje 5 groszy

Rola składników mineralnych w pracy organizmu jest nieoceniona. Te martwe składniki Ziemi "ożywają" w ciele człowieka i uczestniczą praktycznie we wszystkich procesach przemiany materii. Biorą udział w transporcie składników odżywczych, w wytwarzaniu i odnowie komórek, w syntezie niektórych witamin. Wspomagają one działalność enzymów - specjalnych białek, dzięki którym takie procesy zachodzą. Pełnią wtedy funkcję koenzymów – bez których enzymy białkowe są praktycznie martwe.

Składniki mineralne przyjmujemy niemal wyłącznie z pożywieniem - organizm człowieka nie ma możliwości ich wytwarzania. W pokarmie pierwiastki występują pod postacią różnych związków chemicznych, organicznych jak również nie organicznych. Rozkład niektórych związków następuje już w żołądku, dzięki kwasowi żołądkowemu. Inne rozkładają się w jelitach, a że wiele składników mineralnych nie może samodzielnie - w przeciwieństwie do witamin - przeniknąć stamtąd do krwi, wykorzystują w tym celu białka transportowe, które im to umożliwiają. Następnie wraz z krwią docierają do komórek organizmu.

Minerały niechelatowe
Uzyskuje się je poprzez mielenie dolomitu. Mają bardzo małą użyteczność i przyswajalność, która wynosi tylko 5-10%, a u ludzi po 35 roku spada na 3-5%. Aby przyjąć zalecaną dzienną dawkę, musielibyśmy połykać wiele olbrzymich tabletek. Przy osłabionych nerkach ich przyswajalność jeszcze spada. Nadmierne przyjmowanie obciąża więc organizm, a dodatkowo ich forma nieorganiczna jest dla organizmu naprawdę nie do przyjęcia, gdyż czekają w jelitach na połączenie się z aminokwasami jelitowymi co znacznie spowalnia ich absorpcję. Preparaty w których pierwiastki występują w postaci nieorganicznej - np. tlenku, siarczanu, fosforanu, chlorku czy węglanu są na ogół tańsze, lecz gorzej przyswajalne przez organizm ludzki. Preparaty chemiczne w formie związków nieorganicznych mogą dłużej zalegać w układzie trawiennym. I tak np. nieorganiczna postać żelaza jest według naukowców bardzo niebezpieczna i może spowodować szereg problemów, np. problemy naczyń krwionośnych, utrudniona ruchliwość stawów, w skrajnych przypadkach nawet choroby onkologiczne.

Minerały chelatowe
Chelatowa postać minerałów ma przyswajalność rzędu 20-40%. Minerały są związane z różnymi substancjami, które łatwiej są przyswajalne np. ; kwas askorbinowy, kwas asparginowy, fosfopeptydy, loktopeptydy, cytryniany, bursztyniany, pikoliniany, glukoniany i inne. Do usuwania trujących pierwiastków z organizmu ludzkiego używa się także takich chelatorów (chelatów) jak ; EDTA, HEEDTA, DTPA, EDDHMA. Chelator "dostarcza i zabiera". Chelator łączy w sobie dwie funkcje; dostarcza komórkom organizmu tego czego im potrzeba i równocześnie zabiera im to co niepotrzebne i czego mają w nadmiarze przez co oczyszczają organizm w ten sposób, że dzięki nim zobojętniane są niektóre substancje toksyczne, które wraz z nieaktywnym chelatem opuszczają organizm z moczem i kałem.

Te składniki mineralne, które nie mają zdolności chelatowania (wiele multiwitamin i innych preparatów nie posiada form chelatowanych i są półsyntetykami) i pozostają w organizmie w postaci nieorganicznej, są na ogół szkodliwe lub tylko w niewielkim stopniu użyteczne. Natomiast składniki mineralne chelatowane przyswajają się nawet do 10 razy lepiej co przemawia na ich korzyść i osób je stosujących.

Witam! Poniżej prezentuję moją pracę konkursową. Życzę miłej lektury i pozdrawiam.


***Porównanie, niechelatowanych minerałów, z chelatowanymi - plusy i minusy***

Jesteśmy sportowcami. Właściwie nieważne czy dopiero zaczynamy naszą przygodę ze sportem i właśnie pierwszy raz poszliśmy na siłownię, czy też uczęszczamy tam regularnie od ładnych kilku lat. Łączy nas chęć zmian: poprawa sylwetki, zwiększenie siły, wytrzymałości, szybkości... Trenujemy ciężko, żeby osiągnąć wyznaczony sobie cel. Wiemy, że na zmiany których tak pragniemy wpływ mają także inne, poza treningiem czynniki: odżywianie, regeneracja, suplementacja... Dbamy o wysoką podaż odpowiednich, dobrze dobranych protein, zwracamy uwagę na indeks glikemiczny węglowodanów, ostrożnie dobieramy tłuszcze itd. To fundament, na nim budujemy nasze osiągi. Sama jednak dieta to nie wszystko. Przy częstym, intensywnym treningu, gdzie nasz organizm poddawany jest coraz to nowym przeciążeniom zapotrzebowanie na tak makro jak i mikroskładniki drastycznie wzrasta. W tej sytuacji dostarczenie odpowiednich substancji z diety staje się bardzo trudne. Szczególne trudności możemy napotkać w zakresie dostarczenia odpowiedniej ilości witamin oraz minerałów. Kupujemy więc pierwszy lepszy suplement typu „All in one” i ze spokojnym już sumieniem wracamy do treningu. Czy nie jest jednak tak, że minerały przez nas kupowane powinny być wybierane ze szczególna ostrożnością? Czyż nie odgrywają one tak samo ważnej roli, jak białka, czy węglowodany? A jeżeli tak, to czym się kierować przy zakupie suplementu mającego za zadanie uzupełnić braki minerałów w organizmie?

Składniki mineralne są odpowiedzialne za szereg czynności min.: uczestnictwo w różnych procesach metabolicznych, tworzenie elementów strukturalnych kości (np. wapń), utrzymują równowagę kwasowo-zasadową krwi oraz tkanek (np. magnez, potas), są aktywatorami enzymów (np. magnez, cynk) itd. Dla sportowców ważne okazują się także inne właściwości minerałów jak np. wpływ na syntezę białek oraz wydzielanie hormonów- GH, insuliny i testosteronu (np. cynk). Skoro wskazaliśmy już, jak ważną rolę dla organizmu odgrywają minerały warto zastanowić się nad tytułowym procesem chelatacji. Na czym on właściwie polega?

Chelatacja to proces polegający na wiązaniu pierwiastków mineralnych przez kwasy organiczne. Związki mineralne mają dużą zdolność chelatatowania, czyli tworzenia związków z innymi substancjami, tzw. „chelatorami”. Chelatory są z chemicznego punktu widzenia niejako dwufunkcyjne, tj. z jednej strony mogą one przyłączyć niezbędne do funkcjonowania ludzkiego organizmu substancje takie jak np. tlen, czy witaminy i dostarczyć je do komórek organizmu a z drugiej „zabrać” i usunąć z niego nadmiar szkodliwych substancji (takich jak jony metali ciężkich).
Z punktu widzenia sportowca proces ten niesie za sobą bardzo istotne korzyści. Po pierwsze nadmiar minerałów przyjmowanych w formie chelatów zostanie usunięty z organizmu (podobnie jak sam nieaktywny już chelat) wraz z moczem i kałem. Można by zatem powiedzieć, że chelatów w zasadzie nie da się przedawkować. Z kolei minerały, które nie zostały poddane procesowi chelatacji a przyjmowane są przez nas w nadmiarze mogą mieć bardzo niekorzystny wpływ na nasz organizm (np. biegunki, uszkodzenia skóry, paznokci, skurcze mięśni i wiele innych). Drugą ważną zaletą odróżniającą chelaty od innych minerałów jest co najmniej kilkukrotnie większa przyswajalność tych pierwszych mogąca dochodzić nawet do dziesięciu razy!
Innym ważnym aspektem przemawiającym na korzyść minerałów poddanych procesowi chelatacji jest fakt, że trafiają one znacznie szybciej do krwi, niż ma to miejsce w przypadku „tradycyjnych” związków mineralnych. Dzieje się tak ponieważ chelaty nie musza „czekać w kolejce” w jelitach na przyłączenie się do aminokwasu jelitowego, ponieważ posiadają one zdolność bezpośredniego przeniknięcia do krwi przez ściany jelita.
Należy także wspomnieć o tym, że proces chelacji ma dla wytrzymałości składniku mineralnego podobne znaczenie, jakie dla stali niesie jej hartowanie. Chelaty wykazują się bowiem dużą odpornością, wiec czy to pod wpływem pH, czy też procesu trawienia nie zostają one uszkodzone.

Podsumowując różnica pomiędzy „zwykłymi” (np. chlorki czy węglany) a chelatowanymi związkami mineralnymi jest bardzo duża. Starałem się przedstawić najważniejsze cechy odróżniające chelaty od innych związków i myślę, że różnica ta jest bardzo dobrze widoczna. Na niekorzyść nie działa nawet wyższa cena, ponieważ zakładając zwielokrotnione przyswajanie tych substancji stają się one dla nas po prostu- korzystne cenowo. Na zakończenie chciałbym jeszcze dodać, że w przypadku ludzi ciężko trenujących (czyli prawdopodobnie większości forumowiczów) często nawet bardzo zróżnicowana i dobrze ułożona dieta może nie pokrywać braków witaminowo-mineralnych a odpowiedni suplement może te braki organizmu bez większych trudów załatać. Czy chelaty są faktycznie odpowiednimi suplementami? Myślę, że uważny czytelnik z łatwością sam będzie w stanie odpowiedzieć na to pytanie.



Zmieniony przez - Kamiru w dniu 2007-05-05 12:57:16

Porównanie niechelatowanych minerałów z chelatowanymi - plusy i minusy

Powszechnie wiadomo, że minerały i witaminy odgrywają kluczową rolę w prawidłowym funkcjonowaniu człowieka. Aby w organizmie człowieka zachodziły prawidłowe reakcje należy mu dostarczyć odpowiednich minerałów z pożywienia, gdyż organizm nie potrafi sam ich wytworzyć. Sama dieta to nie wszystko. Po ciężkim i intensywnym treningu zapotrzebowanie na makro i mikroskładniki wzrasta. Dostarczanie odpowiednich składników z diety jest trudne. Wtedy należy uzupełnić dietę o składniki witaminowo-mineralne. Często zastanawiamy się, które z nich wybrać. Reklamy podsuwają nam minerały chelatywne.
Nazwa chelatów pochodzi od greckiego słowa „chele”, co oznacza pazur, kleszcze, szczypce. Związki chylatowe powstają wówczas, gdy następuje trwałe połączenie substancji organicznej z jonem metalu. Przykładem naturalnych związków chylatowych mogą być: hemoglobina posiadająca w cząsteczce jon żelaza lub chlorofil posiadający jon magnezu. Za najlepsze substancje chelatujące uznawane są: kwas askorbinowy, witamina C, L-karnityna i aminokwasy w postaci loktopeptydów.

Uważam, że należy przemyśleć i zastanowić się, w jakie minerały powinniśmy uzupełniać naszą dietę. Jakie plusy i minusy posiadają minerały chelatowane i niechelatowane?
Podejmując decyzję o zakupie suplementu, pamiętajmy, aby zawarte w nim składniki mineralne były zawsze w postaci chylatów. Mają one kolosalną przewagę w zakresie biodostępności i bezpieczeństwa nad zwykłymi minerałami, jakie można spotkać w większości suplementów. Minerał chelatywny to cząsteczka obojętna, która jest odporna na działanie innych składników o przeciwnym ładunku elektrycznym. Masa cząsteczkowa chelatowanych minerałów jest tak mała, że cząsteczki te z łatwością przechodzą przez ściany jelita.
Proces chelatacji zapewnia trwałość cząsteczki mineralnej niezależnie od PH w trakcie procesów trawienia. Pierwiastki są pobierane z chylatów, stosowanie do zapotrzebowania, a potencjalnie szkodliwy ich nadmiar wraz z nieaktywnym chylatem opuszcza organizm. Chelatowanie chroni przed toksycznością.
Na rynku jest wiele różnych preparatów mineralnych, które producent nazywa „chylatami”. Niestety, są to najczęściej zwykłe mieszaniny minerałów z aminokwasami, które nie mogą być klasyfikowane w kategorii prawdziwego „minerału chylatowego”. Aby minerał mógł spełnić takie kryterium, musi być powiązany z aminokwasami specjalnymi wiązaniami chemicznymi oraz posiadać bardzo niską masę cząsteczkową, co warunkuje jego skuteczne wchłanianie.

Podsumowując porównanie minerałów chelatowanych i niechelatowanych należy stwierdzić, że różnica miedzy nimi jest bardzo duża w zakresie biodostępności i bezpieczeństwa stosowania. Należy o tym pamiętać także, że głównym źródłem minerałów powinna być nasza zróżnicowana i bogata dieta, suplementem tylko uzupełniamy braki powstałe w wyniku intensywnego trybu życia lub wyczerpujących treningów. Minerały chelatowane są droższe od zwykłych minerałów jednak warto się w nie zaopatrzyć. Przyjmowanie minerałów w formie chelatowane zwiększa ich przyswajalność nawet do 10 razy a ich nadmiar zostanie usunięty z organizmu wraz z moczem i kałem. Chylatów nie da się przedawkować. Minerały zwykłe (niepoddane procesowani chelatacji) przyjmowane w nadmiarze mogą doprowadzić do niepożądanych negatywnych reakcji organizmu (np. biegunka, skurcze mięśnia, uszkodzenie skóry itp.)


Zmieniony przez - Szklana88 w dniu 2007-05-07 20:55:07

Porównanie niechelatowanych minerałów z chelatowanymi - plusy i minusy


Składniki mineralne - co to takiego?

Webster definiuje składniki mineralne jako stałe substancje krystaliczne (diament, miedź, kwarc itp.), nie mające pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego. Warto podkreślić, że ich źródłem nie są rośliny ani zwierzęta. Składniki mineralne wykorzystywane w żywieniu nie mogą być zsyntetyzowane przez organizm i powinny być dostarczone z zewnątrz.


Biodostępność - dlaczego jest taka ważna?

Jest to ilość danego składnika odżywczego która została wchłonięta przez nasz organizm, czyli weźmie udział w przemianach metabolicznych.

Biodostępność jest ważna, ponieważ rozwój oraz prawidłowe działanie poszczególnych układów organizmu zależy od dostarczania im składników odżywczych. Kupowanie preparatów zawierających dużą ilość danego składnika jest stratą pieniędzy i czasu, jeśli biodostępność tego składnika w naszym organizmie będzie niska.


Chelaty - składniki mineralne połączone z aminokwasami - w jakim celu się je uzyskuje?

Wchłanialność aminokwasów jest bardzo duża, lecz jeszcze wyższa jest wchłanialność dwupeptydów, czyli dwóch połączonych ze sobą aminokwasów. Wchłanianie tych związków jest możliwe dzięki specyficznym mechanizmom transportu czynnego. Badania wykazały, że dwupeptydy są znacznie szybciej transportowane z jelita niż pojedyńcze aminokwasy. Dzięki chelatowaniu składników mineralnych do dwupeptydów są one znacznie szybciej wchłaniane, czyli przenoszone z jelita do układu krążenia.

Zwykłe mieszanie nieorganicznych składników mineralnych z aminokwasami w roztworze lub środowisku suchym nie ma nic wspólnego z chelatowaniem aminokwasów. Tworzące się w takiej mieszaninie wiązania (wodorowe i jonowe) nie mogą zapewnić trwałości powstającemu związku. Tylko w naturalnym procesie chelatowania tworzą się trwałe wiązania kowalencyjne które zwiększają biodostępność.

Ogólnodostępne suplementy uzupełniające dietę w składniki mineralne, w większości zawierają związki niechelatowane, które powinny być zmienione podczas trawienia w postać chelatów, zanim zostaną zużyte przez nasz organizm. U wielu osób naturalny proces chelatowania jest słabo wydajny i dlatego też przyswajają oni tylko małą część składników mineralnych wchodzących w skład stosowanych preparatów.
Chelatowanie jest to proces dzięki któremu związki mineralne zamieniane są w postać łatwo przyswajalną. Przyjmowanie minerałów chelatowanych zwiększa stopień ich wchłaniania od 3 do 10 razy. Na rynku znajduje się wiele przereklamowanych produktów postrzeganych jako chelaty. Większość z nich to zwykłe mieszaniny składników mineralnych i białek czyli fałszywe chelaty. Są one nietrwałe i w procesie trawienia rozpadają się, co zmniejsza ich biodostępność. Wysoko wchłanialne i trwałe są tylko chelaty naturalne i właśnie takich powinniśmy szukać w sklepach, jednak tylko najlepsze firmy dysponują takimi produktami.

Reasumując, minerały chelatowane są dużo bardziej wartościowe od minerałów niechelatowanych ponieważ ich wchłanialność jest wyższa a co za tym idzie - większa biodostępność. Kiedy chcesz uzupełnić swoją dietę w niezbędne dla organizmu minerały, wybieraj chelaty najwyższej jakości.

Porównanie niechelatowanych minerałów z chelatowanymi - plusy i minusy

Żeby zrozumieć różnice między minerałami w postaci chelatów i ich nieorganicznymi formami warto poznać, czym są substancje chelacyjne. Są to substancje odznaczające się zdolnością do chemicznego wiązania się (z greckiego: chele – szpon, szczypce kraba) z metalami i minerałami w przyrodzie oraz w naszym organizmie. Substancja taka otacza jon danego minerału czy metalu i usuwa go z organizmu w moczu lub kale.

Historycznie źródła odkrycia procesu chelacji sięgają roku 1893 i wiążą się z nazwiskiem Alfreda Wernera, francusko-szwajcarskiego chemika, który w 1913 roku otrzymał Nagrodę Nobla za opracowanie teorii dotyczącej wiązania metali przez organiczne cząsteczki. Teoria ta stała się później podstawą współczesnego chemicznego rozwiązania metody chelacji. Metodę chelacji z użyciem EDTA po raz pierwszy zastosowano w medycynie w 1948 r. w Stanach Zjednoczonych u robotników z fabryki baterii, którzy ulegli zatruciu ołowiem. W połowie lat 50-ych chelacja była w USA preferowaną metodą leczenia zatrucia ołowiem i zachowuje tę pozycję po dziś dzień. Ale czy metoda, która zdobyła uznanie w usuwaniu szkodliwych związków mineralnych okaże się tak samo skuteczna przy „odżywianiu” ludzkiego organizmu?

Odpowiedź na pytanie brzmi tak, ponieważ, niektóre substancje biologiczne występują w przyrodzie tylko w postaci chelatów i są przyswajane przez komórki, tkanki i narządy ludzkiego organizmu. Owe związki - chelatory - to dwufunkcyjne substancje chemiczne. Sama natura zna wiele takich związków. Należą do nich na przykład: hemoglobina w naszej krwi oraz jej prawie identyczny w budowie roślinny chlorofil (często podaje się go podczas choroby czy chemioterapii, aby uzyskać dużo lepsze wyniki badań morfologii krwi). Ich dwufunkcyjność polega na tym, że "coś" mogą do komórek organizmu dostarczyć i "coś" mogą do siebie przyłączyć, a dalej zabrać z powrotem.

To pierwsze "coś", to niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu substancje odżywcze, np. tlen, mikroelementy, witaminy i inne. Dla nich wiązek chelatowy jest idealnym nośnikiem, co jest dla nas ważną informacją.
To drugie "coś", to szkodliwe dla organizmu jony metali ciężkich, np. ołowiu, rtęci, kadmu, baru, arsenu, talu.

Komórki nieustannie potrzebują związków chelatowych, by mogły w nich zachodzić prawidłowe reakcje. A zachodzi ich mnóstwo - w każdej komórce 100 000 enzymów bierze udział w ponad milionie reakcji biochemicznych na minutę. Komórek nie można jednak oszukać i np. w przypadku niedoboru jakiegoś składnika czy pierwiastka zastąpić go innym.

Te składniki mineralne, które nie mają zdolności chelatowania (wiele multiwitamin i innych preparatów nie posiada form chelatowanych i są półsyntetykami) i pozostają w organizmie w postaci nieorganicznej, są na ogół szkodliwe lub tylko w niewielkim stopniu użyteczne. Składniki mineralne chelatowane przyswajają się nawet do 10 razy lepiej, niż porównywane ilości w mg czy mcg innych niechelatowanych minerałów. Stosując chelatowane minerały nie da się ich przedawkować. Organizm uwalnia łącza chelatu dopiero wtedy, kiedy potrzebuje jego składnika ukrytego wewnątrz.

Jest wiele innych dowodów i badań pokazujących wyższość minerałów w postaci chelatów nad postaciami syntetycznymi (nie chelatowymi). Nie opisuje ich, dlatego że uważam iż najbardziej przemawiającym do każdego argumentem o wyższości postaci chelatowej jest właśnie dwufunkcyjność chelatów i wykorzystywanie tych związków w leczeniu zatruć ołowiem. Pokazuje to niezbicie, że temat został gruntownie przebadany i nie jest to żadna nowinka, lecz powszechnie uznana teoria znajdująca praktyczne zastosowanie od wielu lat.

Zmieniony przez - marcingrze w dniu 2007-05-10 14:02:49

Porównanie niechelatowanych minerałów z chelatowanymi - plusy i minusy


Minerały są bardzo ważne dla prawidłowego i wydajnego funkcjonowania naszego organizmu, dlatego współcześnie zależy nam, aby utrzymywać ich właściwy poziom w nim. Można to robić na kilka sposobów, głównie poprzez odpowiednią dietę bądź suplementacje preparatami zawierającymi minerały. Jednak nie każdy jest w stanie dostarczyć z pożywieniem tyle minerałów ile jego organizm potrzebuje, więc sięga się po preparaty mineralne. I tu zaczyna się problem, gdyż na rynku jest ich ogromna ilość i chciałoby się znaleźć ten najlepszy. Różnią się one głównie ceną, składem i formą zawartych minerałów. Więc nagle mamy dylemat, co wybrać. Po dokładnym zbadaniu opakowań można stwierdzić, iż zawarte w tych produktach minerały są w formie nieorganicznych soli (minerały niechelatowane) bądź, (co jest nowością na naszym rynku) aminokwasowych chelatów minerałów. Po tym odkryciu należy się zastanowić, czym one się różnią.

Podstawową kwestią w porównywaniu tych form minerałów jest ich wchłanialność. Producenci chelatowanych minerałów twierdzą ze wchłanialność ich produktu jest większa niż nieorganicznych związków. Dzieje się tak dlatego, iż minerały w postaci nieorganicznych soli w organizmie rozpadają się na jony, które posiadają ładunek. Ten ładunek to ich kłopot, gdyż (mówiąc w dużym skrócie) przez niego nie mogą samodzielnie wniknąć przez ścianę jelita do krwioobiegu. Naturalnym procesem odbywającym się w naszych żołądkach, jest połączenie się tych jonów minerałów z aminokwasami. Taki związek nazywamy aminokwasowym chelatem. Dzięki temu, iż aminokwasy są w jelicie wchłaniane przez specjalne przenośniki, to związane z nimi minerały mogą szybko przedostać się do krwioobiegu. Fakt, że proces chelatacji minerałów w przewodzie pokarmowym nie jest dostatecznie szybki oraz wymaga obecności aminokwasów, znacząco wpływa na powolne wchłanianie jonowych minerałów. Natomiast przyjęcie już gotowych chelatów sprawia, że wchłaniają się one w jelicie bez opóźnień i przez to mają bardzo dużą przewagę we wchłanialności nad niechelatowanymi minerałami.Tą teorie potwierdzają na przykład wyniki badania biodostępności u ludzi żelaza dodanego do śniadania. Wykazano, że adsorpcja chelatowanego żelaza (użyto Ferrochel firmy Albion Laboratories) dodanego do posiłku była ponad 60% większa niż adsorpcja nieorganicznej soli tego minerału (w tym przypadku siarczanu żelaza). Także badania wchłanialności cynku u innych ssaków (psów) wskazują na prawie dwukrotnie większą koncentracje aminokwasowego chelatu cynku w plazmie krwi, niż jego nieorganicznej formy (ZnO) w 6 godzin po karmieniu.
Wysoka biodostępność chelatowanych minerałów pozwala także na zmniejszenie ich dawki w diecie. Badania naukowe wskazywały, że podawanie 3mg chelatu aminokwasowego żelaza przy leczeniu anemii, dało taki sam efekt jak 18mg Fe z nieorganicznego źródła. Te cyfry dobitnie pokazują przewagę chelatów nad jonowymi minerałami jeśli chodzi o przyswajalność, co pozwala przyznać im ogromnego plusa.

Kolejną bardzo pożądana cechą minerałów jest bezpieczeństwo stosowania. Chodzi tutaj o to, aby nie wystąpił ich szkodliwy i toksyczny nadmiar w organizmie, co jest możliwe przy przyjmowaniu dużych dawek minerałów niechelatowanych. I tutaj producenci chwalą się, iż chelatowanie aminokwasami minerałów, zapewnia dobre usuwanie ich nadmiaru z organizmu. Należy przyznać im racje, ponieważ podczas badania suplementacji chelatowanym żelazem dzieci z anemią wykazano, że u grupy z prawidłowym stężeniem żelaza w krwi, po 222 dniach podawania preparatu Ferrochel, nie zmienił się poziom tego pierwiastka w krwi. Za bezpieczeństwo stosowania związane z niemożliwością nadmiernej akumulacji minerałów spożywanych jako chelaty, należy dopisać im kolejnego plusa.

Podsumowując, różnica między minerałami chelatowanymi a niechelatowanymi jest ogromna. Przede wszystkim stosowanie chelatowanych minerałów jest bezpieczne i efektywne a ich toksyczność jest znikoma. Są one trwałe, dużo lepiej wchłaniane jak i łatwo wydalane z organizmu, co pozwala zmniejszyć dzienna dawkę minerałów oraz dużo lepiej regulować ich rezerwy przez organizm.
Tego nie można powiedzieć o minerałach niechelatowanych, które się słabo i wolno wchłaniają a duże ich dawki nie są bezpieczne dla zdrowia człowieka. Mogłoby się wydawać że plusem nieorganicznych związków minerałów jest ich niska cena, jednak biorąc pod uwagę słabą wchłanialność, koszt odpowiedniej suplementacji jest wysoki.
Tak więc chcąc uzupełniać braki minerałów oraz utrzymywać ich ilość w organizmie na optymalnym poziomie, należałoby suplementować je aminokwasowymi chelatami.


LITERATURA:

Cristina Iost, MD, Jose´ J. Name, MD, Robert B. Jeppsen, PhD, and H. DeWayne Ashmead, PhD, FACN: Repleting Hemoglobin in Iron Deficiency Anemia in Young Children through Liquid Milk Fortification with Bioavailable Iron Amino Acid Chelate. Journal of the American College of Nutrition, Vol. 17, No. 2, 187–194 (1998)

Miguel Layrisse, Marıa Nieves Garcıa-Casal, Liseti Solano, Marıa Adela Baron,Franklin Arguello, Daisy Llovera, Jose Ramırez, Irene Leets and Eleonora Tropper: Iron Bioavailability in Humans from Breakfasts Enriched with Iron Bis-Glycine Chelate, Phytates and Polyphenols. J.Nutr. 130: 2195–2199, 2000

John A. Lowe, Julian Wiseman, D. J. A. Cole: Absorption and Retention of Zinc when Administered as an Amino-Acid Chelate in the Dog. American Institute of Nutrition. J. Nutr. 124: 2572S-2574S, 1994.

Pineda O, Ashmead HD, Perez JM, Lemus CP: Effectiveness of iron amino acid chelate on the treatment of iron deficiency anemia in adolescents. J Appl Nutr 46:2–13, 1994.

I tym sposobem konkurs dobiegł końca. Wyniki zostaną ogłoszone, jak tylko każdy z jury wyłoni swojego zwycięzcę.