MOJA HISTORIA CIERPIEŃ-DIET

Witam! Chciałabym opowiedzieć Wam moją historię związaną z odchudzaniem i CIERPIENIEM jakiego doznałam.Proszę nie zniechęcać się długością treści Od zawsze byłam dzieckiem "pucusiem",wogóle to rodziców też mam takich,są tacy do dziś dnia.Jak wspominałam byłam tym owym "pucusiem" nie przywiązywałam wagi do wagi więc żyło mi się z tym dobrze,jadłam sobie i jadłam,najbardziej smakowały mi lody,których mama nigdy mi nie żałowała.Widziała jak strasznie się męczę z wagą,nauczycielki WF-u zwaracały mi uwagę,bym troszkę schudła bo nie mogę przez to wykonywać ćwiczeń jak inne dzieci.To był pierwszy cioś! Powiedziałam o tym mamie,odbyłyśmy długą rozmowe,lecz na nic się niezdała.Gdy skończyłam 14 lat zaczełam przywiązywać już powoli wagę do swojego ciała.Chciałam jak inne dziewczyny ubierać się w te cudne obcisłe ciuszki,lecz nie mogłam...długie noce przepłakiwałam,marząc o figurze dziewczyn z kolorowych czasopism.Postanowiłam zaakceptować się...lecz nagle wszystko się zmieniło! zakochałam się! i nie wiem jakim cudem schudłam! chciałam się podobać jemu,zaczełam o siebie dbać,zaczełam ćwiczyć a gdy się poddawałam ON! mi dawał motywacje,dzięki której stałam się piękna.Moje szczęscie trwało tylko 3 lata(Jeśli chodzi o chłopaka to wcale mu się nie podobałam,nawet gdy schudłam,bawił się moim kosztem ) bo po trzech latach gdym mam juz prawie 17 lat.Zaczło się u mnie coś strasznego.Podczas tych zmagań,gdy schudłam tak wspaniale ponad 25kg! których brakiem cieszyłam się 3 lata! powoli wracają...przez 3 lata nie tknełam słodyczy! szczerze mówiąc nawet mnie brzydziły,można było przy mnie śmiało jeść słodkości,mnie to nie ruszało nawet troszkę.A zaczeło się to pewnego dnia gdy miałam totalnego dołka,byłam załamana gdyż okazało się iż moje poczucie humorku oraz sympatyczne nastawienie do ludzi i wesołe usposobienie,nie wystarczą by się podobać kolejnemu męzczyznie moich "nierealnych" marzeń.Poszłam zapłakana i cała czerwona z płaczu w stronę lodówki i zobaczyłam ogromną raladę lodową!! pomyślałam:"O co tam! raz się żyję! i tak mnie nikt nie kocha...spróbuje w końcu nie miałam tyle lat słodkiego w ustach..." i to był BŁĄD!!! od tej pory jem i jem chociarz nie wiem czy teraz można to nazwać jedzeniem,czy lepsza nazwa to rzarcie powoli wracam do poprzedniej wagi.Przytyłam znów 10 kg jeszcze tylko 15kg i wróce do "kochanego pucusia" z lat dzieciństwa.Stosuje duuużo diet,ale KAŻDA kończy się przy lodach,przy przepysznych budyniach oraz przy bombach kalorycznych,które kocham.Kocham...je od czasu gdy tknełam te cholerne lody!! Kiedyś schudłabym bez problemu i chudłam!!,bo nienawidziłam słodyczy...a teraz one zapanowały mną,nie potrafie już normalnie żyć,na każdej diecie,chce słodkości! a kiedyś ich nawet bym nie tkneła! nawet nie spojżała łakomym okiem.Teraz jestem znów na diecie i znów mam ochotę na ten grzech...

Proszę nie pozostawiajcie mnie bez pomocy powoli wysiada moja psychika.Tak bardzo cierpie...

nie wiem do konca jak Ci pomoc. ja tez bardzo, bardzo lubie slodycze. ale przyszedl czas na diete, wiem i chce schudnac. ja jestem na diecie CKD. moze ona by byla dobra dla Ciebie, bo po 14 dniach od rozpoczecia diety robi sie tzw."doladowanie" czyli mozna pozwolic sobie i zjesc dobre rzeczy. jesli chcesz sie dowiedziec czegos wiecej o tej diecie przeczytaj post Qazara (fakty nie mity-ckd).moze mysl o tym, ze mozesz zjesc sobie cos dobrego w czasie diety jakos Ci pomoze. pozdrawiam i zycze sukcesow i silnej woli:)

zaczynanie kolejnej znoow diety to imo błąd - prędzej zaleciłabym wizytę u dobrego psychologa (nie ma się co wstydzić), bo tu tkwi problem;

Może ustal sobie jedeń dzień w tygodniu w którym będziesz mogła jeść wszystko co chcesz do woli

Na uzależnienie psycholog to za mało. Spróbuj kudzu - 2xdziennie 1000mg (dostępne w 'zdrowych żywnościach')

W kulturze wschodniej, od czasów starożytnych aż po czasy współczesne, korzeń kudzu wykorzystywany jest jako efektywny środek wspomagający walkę z alkoholizmem.

Jogger- Czemu on ma pomoc Yulce?? chodzi o to ze ona jest uzalezniona od slodyczy?? Pytam z czystej ciekawosci

Pomaga na wszelkie uzależnienia - ze słodyczami włącznie . Zbieram się do popełnienia arta z opisem kilku przypadków, gdy zadziałał, tylko coś czasu braknie

Zmieniony przez - jogger w dniu 2005-05-25 17:38:46

HCA+ Chitosan + Chrom organiczny

Kiedys slyszalem ze wlozenie czubka jezyka do soli pomaga,ale nigdy nie probowalem

Kudzu, chrom, język w soli, wszystko pięknie, ale jak to kiedyś ktoś powiedział- choćbyś nie wiem jak wysmarkał nos, nie wyleczysz tym kataru.

Przeciez to od razu widac, ze problem leży na prawde w psychice, niespełnieniu swoich oczekiwań, jakims niezadowoleniu z siebie, zycia, ciąglych kłopotów serduszkowych.
Miałam dokładnie to samo po rozstaniu się ze swoim świeżo poślubionym mężem - przeszłąm 2 lata na przemian obżarstwa slodyczami i odchudzania sie. Takie kobiety jak ja mają wrażenie, że tylko slodycze dają im prawdziwą przyjemność, ze to jedyna mila rzecz jaka je spotyka i dlatego tak ciągle ich łąkną. Brak jakiegoś określonego celu w życiu czy określonego powodu do radości sprawia, że problem sie pogłębia.
U mnie to wszystko trwalo 2 lata, łapałam sie na prawde drastycznych sposobów!!!, az do momentu,gdy znów sie zakochałam
Problem sam sie rozwiązał. Yulka, Masz dopiero 17 lat, wiec na pewno jeszcze ci sie kilka takich przyjemnych rzeczy w życiu trafi, tego ci zresztą życzę. Niemniej jednak warto stosowac wskazane powyżej suplementy, do tego staraj sie byc aktywną, uprawiac ruch, np w jaims klubie - to dodaje pewności siebie. Każde dodatkowe zainteresowania i zajęcia pomagają oderwać się od myślenia o słodyczach. Najważniejsze by nie wpaść w marazm i nie zamykac sie w domu z kubiełkiem lodów i paczką snikersów.

możesz sobie kupić też odżywki białkowe,niektóre naprawde są pyszne i nadają się jako substytut słodyczy.