Prasa o sztukach walki

Ja zwyczajnie jestem ciekaw jego opini po tym jak twoja sprawa została nąświetlona przez nizależne źródła. Marek starał sie robić wrażenie głosu rozsądku Tsunami, że niby jest taki umiarkowany i nizależny w organizacji RM. Po szopkach jakie odstawiał z filmem
ze zlotu sfd to jego przyjazne zachowanie wydawało się....hmm....dziwne. na pytania o Twoją sprawę Marek odpowiadał w tonie ; Jacek narobił sobie kłopotów a ja nie zabiram głosu boo jestem bezstronny, mam swoje zdanie. Teraz wiadomo coś więcej jakie chwyty stosuje RM.Ciekaw jestem jak MFurman to widzi jako człowiek i policjant.
Nie brałem w żaden sposób udziału w konflikcie sfd-*****, ale czytałam sfd i stronę Honbu. Czytałem o Twojej sprawie. Dlatego zwyczajnie po ludzku jestem ciekaw jak można sensownie wyjaśnić postępowanie RM i zarazem pozastać wobec niego lojalnym. Chyba tylko : " jestem mierny, bierny ale wierny" czyli połna akceptacja zachowań..... patologicznych. Mylę się, Marku???

Zmieniony przez - elkos w dniu 2010-10-06 13:55:57

Z tego co pamiętam Marek ma bana, więc ci nie odpowie. Spróbuj się z nim skontaktować mailowo, ale nie licz na odpowiedź.

Marek jest obecny na forum. Ataman 1. Natomiast wiem jaka jest "prawda" ubarwiona przedtawiona w tamtym środowisku. Problemem jest to, że wielu w to uwierzy. Sam tak swego czasu mialem, dopóki wychodząc na "zewnątrz" do ludzi, widziałem zupełnie co innnego niż mi wpajano. Z tego powodu też założyłem osobny temat, by dotrzeć każdym sposobem do ludzi stamtąd i obalić szereg kłamstw.

Portret esbeka: cwaniak, fachowiec lub dziecko resortu
[...]
Jak można było wejść do tej uprzywilejowanej grupy, której weterani jeszcze niedawno dostawali znacznie więcej pieniędzy niż zwykli emeryci?

Do SB trafiały trzy kategorie ludzi. Pierwsza to tzw. dzieci resortu: członkowie rodzin bezpieczniaków i milicjantów. W SB istniały całe dynastie. Była to liczna grupa, bardzo silnie się popierająca. Druga kategoria to ludzie, którzy przyszli na studia z prowincji i ukończyli kierunki niedające konkretnego zawodu czy szans zdobycia pracy, np. historię czy nauki polityczne. Czekała ich perspektywa powrotu. Niektórzy z nich ulegli, nawet wbrew sobie, pokusie, by zostać w dużym mieście i zrobić karierę w bezpiece. Byli w SB najsłabszym elementem, bo tkwiło w nich poczucie, że zrobili coś brzydkiego. Resort miał później z nimi różne problemy, np. niektórzy po kilku latach opuszczali służbę.

Kolejna grupa to cwaniacy marzący o roli twardych facetów, playboyów, złotych młodzieńców. Liczyli na lekkie, barwne życie. Że nie będą musieli przykładać się do pracy.
[...]
Wytworzyli własną obrzędowość, wspólne świętowanie awansów. Ale mieli też poczucie, że są elitą reżimu, której więcej wolno. Bawili się w swoich knajpach, odpoczywali w swoich ośrodkach wczasowych. Dobrze czuli się w resortowym towarzystwie. Było ono dość liczne: samych funkcjonariuszy SB pod koniec PRL było ok. 25 tys., do tego służby cywilne i rodziny.

Skąd ta hermetyczność?

Mieli świadomość, że są znienawidzeni i otoczeni pogardą przez większość. Gdy w 1956 r. doszło w Poznaniu do rewolty, linczowano przede wszystkim ubeków. Nawet milicja odnosiła się do nich z niechęcią. Przez to mieli problemy z żonami, wpadali w pijaństwo. Ich dzieci były często szykanowane w przedszkolach i szkołach przez inne dzieci. Więc zwykle ukrywali miejsce swojej pracy.
[...]
http://www.rp.pl/artykul/107684,282562_Portret_esbeka__cwaniak__fachowiec_lub_dziecko_resortu_.html
Ja obstaje, że są to mali zakompleksieni karierowicze bez perspektyw na godne życie, na życie, by mieć autentyczny szacunek u ludzi - małe robaki, których należy "neutralizować" i ich szkodliwą działalność dla społeczeństwa.

Zmieniony przez - MarKosTSD w dniu 2010-10-15 23:19:00

Zmieniony przez - MarKosTSD w dniu 2010-10-15 23:26:05

Kolejny art o sportowcach z powiatu mińskiego http://nowydzwon.pl/sport_wiesci.php?id=1200