Małe przegięcie z danami

Tradycyjny system Dan do czasów Funakoshiego zawierał tylko 4 kolejne stopnie, sam Funakoshi nie nadał nigdy nikomu stopnia wyższego niz 5 dan (tak słyszałem), za jakies wybitne zasługi dla karate.
Skąd sie wzięc wzieła ta paranoja z 10 danami? Nie będe wymieniał żadnych nazwisk, ale dochodzi u nas do takich sytuacji (autentyczne!), że człowiek po 19 latach treningów nosi 8 dan i wcale nie uwaza że to za dużo, wogóle nie rozumie że tu coś nie tak. Paranoja, którą na naszym podwórku sukcesywnie powiększa PFDSzW. O co tu u diabła chodzi? Jakieś wybujałe poczucie własnej wartości? Czy raczej kompleksy, które ludzie leczą nadawaniem sobie kolejnych wirtualnych stopni, których i tak nikt nie zweryfikuje? A może, zwyczajnie, chamstwo dostało sie na salony?
To wszystko dziwnie przypomina mi białe skarpetki do garnituru - no przecież też ładnie i elegancko, a że niektórzy sie krzywią, to nic, oni i tak nie maja racji...

święta racja, popieram

popieram choc jak narazie nie rzuca mi sie to tak w ocz..

A może to najzwyklejszy chwyt marketingowy typu: zobacznie ja mam 10 dan jestem lepszy bo ktoś ma tylko 3 dan :) Myślę, że to przez walkę pomiędzy różnymi organizacjami, stylami itd.

to samo co i ze stylami karate (i nie tylko) rozmnażającymi się przez pączkowanie, zupełnie jak drożdże :)

Wszystkie stopnie powyżej 4 (5 max) są przyznawane za „zasługi” w dziedzinie „propagandy i rozwoju” szkoły stylu czy czego sobie możesz życzyć.

Zupełnie jak style i federacje, każdy chce być prezesem (czegoś tam)no nie. No to sobie coś tam zakłada i udowadnia wszystkim do wokół, że ćwiczy najlepsze styl. Po prostu biznes i kasa - klasyka marketingu (pierwszy lepszy podręcznik do sprzedaży i marketingu i będziesz miał jasność).

...a jakbyś chciał wiedzieć skąd się wziął w ogóle czarny pas (bo był tylko jeden) w karate czy innych SW to musisz trochę poszukać...

No patrzcie, pierwszy raz mi sie zdarzyło, że sie tylu ze mną zgadza.
Thorgas:
1. studiuję zarządzanie i marketing, 4 rok, więc nie musisz mi tłumaczyć, jak koń wygląda,
2. czytałem, że kiedyś był tylko 1 czarny pas, noszony przez mistrza latami,tak długo aż sie całkowicie nie wytarł do jasnej szarości, co miało symbolizować, że w gruncie rzeczy do samej śmierci jest się uczniem. Funakoshi mawiał w wieku 80 lat, że dopiero zaczyna rozumieć, co znaczą niektóre techniki.

ad. 1 ...no wiesz nie wiedziałem co studiujesz ... więc ”konia” dobrze znasz...
ad. 2 jest kilka wersji ... m.in. to że się pobrudził, jak i bardziej „wzniosłe”... z buddyzmu zen
...wiesz a co do rozumienia technik i karate w wieku 80 lat... to o co zupełnie innego ludkom chodzi. Nie wolno traktować tego co mówią japońce w sposób dosłowny, używają zbyt wiele metafor i przenośni...

OK, nie chciałem sie czepiać. Co do pobrudzenia, to słyszałem, że to echo dawnych czasów, gdy nie było kolorowych pasów, wiec stopień zaawansoweania poznawano po stopniu zabrudzenia , ale wycieranie sie czarnego pasa to zupełnie inna historia.
Co zas do tematu zasadniczego, to uważam za winny tego stanu rzeczy splot przyczyn, które wymieniłem na wstępie, no i oczywiście, dodatkowo -zachłanność.

A co to są właściwie te "nadzwyczajne zasługi dla SW" za które dostaje się dodatkowe dany?

Np. założenie własnego stylu. Choćby był nie wiadomo jak żałosny możesz mieć w nim nawet jedenastego dana (takiego bezprecedensowego w skali światowej wydarzenia zapewne wkrótce będziemy świadkami w naszym pięknym kraju...)

"możesz mieć w nim nawet jedenastego dana (takiego bezprecedensowego w skali światowej wydarzenia zapewne wkrótce będziemy świadkami w naszym pięknym kraju...)"

Masz na mysli niejakiego m****a ? A myslalem, ze juz wyzej uderzyc sie nie da... coz, Polak potrafi...

"Funakoshi mawiał w wieku 80 lat, że dopiero zaczyna rozumieć, co znaczą niektóre techniki."

To chyba natomiast najlepiej swiadczy o zasadnosci cwiczenia niektorych technik w Karate... skoro samemu tworcy tyle lat zajelo dojscie do czego one do jasnej cholery sluza


Oki. A teraz na temat. Mysle, ze po prostu nam brakuje pokory. Japonczycy uprawiajacy sztuki walki, zanim uslyszal o nich jakikolwiek Europejczyk, wielka wage przywiazywali do tradycji, szacunku dla mistrza i rozwoju duchowego. Natomiast Europejczycy... coz... nasze podejscie jest zgola inne. Jestesmy spoleczenstwem z natury konsumpcyjnym. Jestesmy niecieprliwi, chcemy wszystkiego szybko, chcemy miec wyrazne, namacalne korzysci z naszej pracy. Rozwoj duchowy nie wystarcza, a tradycja jest po ty, by ja modyfiowac. Dziala myslenie na zasadzie: "co? Ja trenuje 5 lat, tamten typek miesiac i obaj mamy biale pasy? To niesprawiedliwe!". Musialo wiec powstac rozroznienie wsrod uczniow. Poza tym zadzialal mechanizm czysto materialny: po co nadawac 1 pas na 15 lat treningu, skoro mozna nadac 10 i za kazdy brac 100 zl? Dojo powiazaly sie w "Federacje", "Organizacje" (az na usta cisnie sie slowo "Korporacje"). Staly sie ogromnymi tworami, ze swoimi szefami, zarzadem, specami od marketingu, a traycja i szacunek staly sie kolejnymi sposobami na zarobienie pieniedzy. Stad te wszystie chore zjawiska.

I na koniec, zastanawiam sie czy bjj (przez niektorych wszak uwazane za totalnie skomercjalizowane i "antytradycyjne"), paradokslnie, nie wrocilo do korzeni sztuk walk. Dazy do maksymalnej skutecznosci i... ma tylko 5 pasow