O co tu chodzi...

Kilka lat temu schudłam ok 10 kilo (mam 160 i schudłam do 48 kg) nie były to jakieś głodówki ogólnie dość szybko zorientowałam się, że liczenie kalorii to najlepsze rozwiązanie więc jadłam sobie tak 1500, niestety straciłam też wtedy okres i nabawiłam się zespołu jelita drażliwego. Bałam się jednak wejścia na 0 kaloryczne więc w zasadzie do niedawna jadłam 1800. Okresu naturalnie nie odzyskałam, od 3 lat biorę tabletki. I tak sobie na tym trzymałam wagę aż do listopada zeszłego roku kiedy to zaczęłam tyć. Teraz ważę 53 kilo i jem 1400 kcal bo boję się, że inaczej waga dalej będzie szła w górę. Nie wiem czym może być spowodowany taki wzrost. Z badań endokrynologicznych jakie miałam dowiedziałam się, że mój organizm jest bardzo zestresowany i lekarz powiedział, że mam się mniej stresować. Nikt jednak nie wyjaśnił mi dlaczego mimo deficytu tyję :(, a jest to dla mnie frustrujące dlatego proszę o radę czy to jakaś chwilowa reakcja organizmu czy czekać czy ciąć kalorie czy więcej ćwiczyć czy w ogóle przestać co robić

Twój organizm również potrzebuje odpoczynku , nie możesz cały czas być na deficycie kalorycznym .

kobiecy organizm jest bradzo delikatny i bardzo niskie kalorie na pewno nie wychodzą na zdrowie i nie są tak tolerowane jak u mężczyzn, jak jesz za mało (sporo za mało) to organizm się broni, przechodzi w tryb oszczędnościowy i stara się jak najwięcej odłożyć "na zaś" to tak najprościej mówiąc musisz w głowie sobie poukładać, że potrzebujesz tych kcal i makroskładników i jeść na tym zerowym zaporzebowaniu jeżeli chcesz utrzymywać masę ciała i nie bać się jedzenia pod warunkiem pilnowania tego bilansu i korzystania w większości ze zdrowych i nieprzetworzonych produktów
co do "zestresowania" to najprawdopodobniej ze względu na bardzo wysoki poziom kortyzolu, jednak nie musi chodzić o stres psychiczny, ale o to że niskimi kaloriami cały czas wprowadzasz organizm w stan stresu przez co poziom tego hormonu możesz miec wysoki, ale żadnych wyników nie podałaś to tylko taka teoria, czy gdybania

Morfologia, mocz i TSH jest w normie. Sód i potas we krwi również.

Zbadaj krzywą cukrową i krzywą insulinową bo być może masz insulinooporność.

Myślę, że warto podjąć współpracę z dietetykiem klinicznym i ewentualnie również psychodietetykiem.