dieta przy wychodzeniu z anoreksji

może by pomógł a może by nie pomógł, zależy od chłopaka. Najlepiej dietetyk/psycholog i profesjonalna pomoc. Większość jak zapytasz co jest w życiu najważniejsze odpowiedzą że zdrowie ale co tak na prawdę robią dla tego zdrowia? Palą papierosy, piją alkohol, odżywiają się śmieciami..

alinamalin nawet psychiatra jeśli psycholog nie da rady i specjalistyczny ośrodek jeśłi chcesz z tym walczyć to już połowa sukcesu....

"lepiej ważyć 62kg i nie być chorym niż 40 kg i być... pomyśl "
łatwo Ci tak pisać nie znając tej choroby

Ogólnie to leczenie powinno się rozpocząć od psychologia, i znając życie czeka Cię długa terapia, bo oczywiscie był jakiś inpuls który wywołał chorobę i to z nim trzeba się najpierw zmierzyć. Musisz najpierw przełamać strach przed jedzeniem i tyciem. Powiem jeszcze że nawet jak już załapiesz tłusz to potem będzie dużo łątwiej modelować szczypłą sylwetkę bez głodzenia się a ćwicząc

Stary. Pewnie, że łatwo mi tak pisać. Nie ma się co nad sobą użalać, tylko jak ktoś przed chwilą wspomniał ośrodek, psychiatra i do przodu. Nic nie da siedzenie na dupie i użalanie się nad sobą, co więcej.. To najgorsze co może być. Najlepszą motywacją jest mocny kopmniak w dupę, a nie głaskanie po plecach. Kolejnym krokiem powinien być profesjonalny dietetyk, nie internetowe 'półśrodki'..

Boisz się węglowodanów i jednocześnie nie masz pojęcia o odżywianiu - tak z tą chorobą nie wygrasz. Musisz zmienić myślenie, potem dopiero szukać pomocy u dietetyków.

W dodatku przytycie do 62kg uważasz za koniec świata - a to jest normalna waga jaką ma sporo dziewczyn mierzących ponad 170cm wzrostu...

Zmieniony przez - Zielin w dniu 2010-07-20 17:26:16

Zresztą u większości panien w ocenie sylwetki problemem jest patrzenie na wagę a nie na %bf.


A tak poza tym to psycholog

Alinamalin, miło z twojej strony ale raczej mi nie pomożesz. Mój problem tkwi w anorektycznym myśleniu, pomimo wagi w normie .Staram się zrobić ze sobą porządek.
Szpital szczerze odradzam, dobry psycholog ok., ale jedyną osobą która może Ci pomóc jesteś Ty sama. Nie rób sobie krzywdy. Wiem że się boisz, ale pewnie sama widzisz ile tracisz tkwiąc w tym, życie przepływa Ci między palcami. Zacznij żyć, rozluźnij się, znajdź coś co odwróci twoją uwagę od kalorii – spotykaj się z przyjaciółmi, znajdź sobie hobby, niech świat nie kręci się wokół nie jedzenia. Nie jest za późno.

Zobacz zdjęcia dziewczyn z dzienników lub np. zdjęcia z profilu obligues- ich waga jest w normie, nie głodzą się ,wyglądają świetnie i są zadowolone z życia.

Nalas, psychiatrzy w naszym kraju to jawna kpina, w tej dziedzinie jesteśmy 1000 lat za murzynami, zapewne dziewczyna dostanie kolejne skierowanie do szpitala, tam dostanie otępiacze, zostanie odkarmiona ewentualnie dojdzie trauma za sprawą za***iście miłego personelu, agresywnych schizofreników itp. Wyjdzie i schudnie znowu. Anorektyczce nie trzeba dawać kopa w dupę, ona sobie sama ją już dostatecznie skopała.

Mówcie jak uważacie, to moje zdanie. Nie wiem gdzie mieszkasz, ale w moim mieście opieka zdrowotna jest cacy. Co do psychiatrów.. Jak się naogląda ktoś filmów produkcji amerykańskiej i wyobraża sobie nie wiadomo co to już jego indywidualny problem. Dobrego fachowca można znaleźć nawet w Kambodży, Nigerii czy Burkina faso. Uważam, że nawet 'przeciętny fachowiec' jest lepszy od przeciętnego .. No właśnie kogo? Internauty? Cóż to za autorytet przy takim problemie?
Proszę was, ludzie.. Przez internet, nie posiadając odpowiedniego wykształcenia, wiedzy naprawdę nic nie wskóracie, chyba że chcecie się ograniczyć do wypowiedzi 'przekonaj się do węgli' ; 'węglowodany są przyszniutkie'. Proszę, litości..

DO AUTORKI TEMATU:
SKORZYSTAJ Z POMOCY PROFESJONALISTÓW!

Sorry, ale Ci profesjonaliści często także są bezradni
Nawet przez internet da się zrobić bardzo wiele. Tylko chora osoba musi zaufać i podążać według wskazówek.
A to czy ona zechce, to kwestia jej charakteru, zaawansowania choroby?

Alinamalin-co było źródłem Twojej choroby?