Dlaczego ludzie cwicza...?

Mam pytanie? Dlaczego zaczeliscie cwiczyc sporty walki? Czy tylko po to, zeby umiec sie obronic na ulicy (co w co drugim poscie mozna znalezc), czy zeby popisac sie przed kolegami (kolezankami , czy po prostu z checi rozwoju swojej osoby?

odkąt pamietam zawsze fascynowały mnie sztuki walki, poprostu ja się już z tą miłością urodziłam a zaczełam ćwiczyć bo nadażyła się okazja wstąpienia do klubu w którym obecnie jestem

ja zacząłem cwiczyc Kick-boxing bo znudziła mi sie piłka nozna...
Oczywiscie wpływ na mnie miał tez Fight Club i filmy o sztukach walki.

zdecydowana większosc przytpadkowo, a teraz wzorem nałogowych pijaków dorabiamy teorie do tego co lubimy robić.

Ja tak samo jak lisa86. Nie umiem bez tego żyć.

niech żyją pasjonaci

Nie bedę chyba oryginalna jeśli napiszę, że zaczęłam trenować z miłości do sztuk walk- na początku tylko teoretycznej;) Od dwóch lat telepało mną, gdy oglądałam fight club i oddałabym wszystko, żeby znaleźć się na miejscu walczących.Pół roku temu marzenia się spełniły i mogę trenować Taekwondo w ukochanym klubie UKS TKD Feniks Śrem:DPozdrawiam walczących!!

Ja podobnie, od dziecka chciałem trenowac sztuki walki, byc może zaczeło się gdy obejrzałem "wejscie smoka" jak byłem mały :D:D i wszystkie te filmy ze sztukami walk. No i ojciec w końcu mnie zapisałdo klubu karate (oyama) i do tej pory trenuję :-]. KOCHAM SZTUKI WALKI po prostu :D:D

Podjąłem ten temat na forum, a sam nie przyznałem sie do powodów rozpoczecia treningów. Zawsze pasjonowały mnie sztuki walki... filmy z Bruce'em, poprzez filmy z Hong-Kongu az po Jet'a. W szkole podstawowej (20 lat temu)zaczalem cwiczyc Judo, ale trener nie potrafił motywowac ludzi (zwłaszcza tych najmłodszych) i była olbrzymia rotacja ludzi i po pół roku odszedełm I teraz w wieku 30-stu lat zaczalem cwiczyc Kung-Fu, dzieki mojej byłej 'koleżance', ktora wzięła mnie na trening i tak się wciągnąłem. Odkryłem zupełnie inną stronę życia, gdzie umysł panuje nad ciałem i emocjami, gdzie nie istnieje słowo 'poddaje się', gdzie można zapomnieć o codzienności.