Do czego zdolne są dziewczyny!

zgadzam się z Shamanką

Shamanka,ale ja nie twierdze wcale ze wyglad nie jest ważny,ty zupełnie nie rouzmiesz o czy ja mówię.Ja uważam że ludzie myślący będą wyglądali tak jak chcą wygladać,a nie tak jak im mowią w telewizji że powinni wygladać.Ja to mam na codzień - robię masę,bo lubię,bo sprawia mi przyjemność praca z dużymi ciężarami i świadomość kontroli nad własnym ciałem,a jakiś ćwok mi tłumaczy ze po co mi to,to takie niekobiece i w ogóle głupota,no bo kto poleci na panne co ma większy biceps niż on???.A cała akcja polega na tym,żeby robić to co się uważa za słuszne i żeby z tego wynikało jak się jest postrzeganym przez innych,a nie odwrotnie,kapujesz?

Rozumiem twój punkt widzenia,Laura.Wbrew pozorom najwyrażniej
I zgadzam się,ze powinniśmy zmieniać(jesli chcemy)to co nam sie nie podoba,nie to co innym.Dostosowywac sie jedynie do naszych wzorcow nie cudzych.Rozumiem.

Laura P. - masz w 100 % rację, że nie należy poddawać się wpływom.Ale niewielu ludzi jest na tyle silnych by móc się im skutecznie opierać .Do tego trzeba w pewnym sensie dojrzeć. Dziewczyny, które chorują, często nie sa na tyle psychicznie silne, by oprzeć się ideałom, które serwują nam media.
Pozdrawiam!

oki ja wiem 98% meszczyzn to wzrokowcy,ale wiesz mnie niechodzi o to ze skrajne przypadki(otylosci,brzydoty) we wszystkim wazny jest umiar

99,9876530024%

no tak

hehe,no to trzeba sie odciąć od mediów,ja wcale nie żartuję,czas przed telewizorem zamienić na czas kształtowania silnej woli:P

posluchaj Laura_P:przeczytaj sobie najpierw jakis artykol o anoreksji, nie chodzi mi tutaj o zwierzenia dziewczat ale o jakas wypowiedz specjalisty, ktory sie tym zajmuje. wtedy dowiesz sie ze anoreksja i bulimia nie sa chorobami ciala, ale duszy, tyle ze to co dzieje sie wewnatrz nas odbija sie na naszym ciele. to jest strzach przed dorosloscia, chec pozostania na zawsze mala, chuda dziewczynka, to jest tez rodzaj sprzeciwienia sie wszelkiemu zlu, ktore nas otacza, np zlym relacjom w grupie rowiesniczej badz zlym kontaktom z rodzicami, ktorzy w rodzinach anorektykow sa nadopiekunczy i nie pozwalaja dziecku sie usamodzielnic, chceliby o wszystki za nie decydowac.
w sumie to nie dziwie sie temu comyslisz, bo nie przechodzilas tego i nie wiesz jak wielki bol towarzyszy chorej osobie, moze nie w poczatkowej fazie choroby, ale pozniejsza depresja i mysli samobojcze...nie wiesz nawet jakie to jest straszne.

Zgadzam sie z toba ,mialem do czynienia z takimi osobami