Zwichnięty staw obojczykowo-barkowy

Zwichnąłem Staw obojczykowo-barkowy 2 stopnia. Zdecydowałem się na leczenie zachowawcze, jestem już po 7 tygodniach od kontuzji, a 3 od zdjęcia kamizelki desaulta. Na ten moment jeśli chodzi o zakres ruchu nie potrafię dostrzec żadnych ograniczeń, jednak z początku po zdjęciu stabilizatora był lekki szok, bo ręka miała mocno ograniczony zakres ruchu, nie było mowy bym ręką prawą(uraz był prawego barku) dotknął barku lewego, nie mówiąc już o pleców. Jednak teraz co innego mnie martwi, minęło już dość sporo czasu a ja dalej nie mogę wrócić do normalnych treningów z ciężarami. Oczywiście zacząłem stopniowo, od śmiesznych małych hantelków 2-4-6kg zaczynając, powoli progresując, teraz w większości ćwiczeń uzywam w granicach 50% ciężaru sprzed kontuzji. Ogólnie czuję że ograniczam się na wyrost jednak są takie ruchy które wywołują ból barku nawet przy bardzo małych ciężarach i zdaje się poprawa wcale nie następuje co mnie zaczyna martwić. O dziwo problemem nie są ćwiczenia na barki, a o wyciskanie sztangi leżąc i ćwiczenia na bicepsy - np. uginanie ramion stojąc, na modlitewniku.
Czy ktoś doświadczył takiej kontuzji i mógłby opisać jak wyglądał wasz powrót do sprawności, ile to trwało i czy dostrzegacie jakieś skutki po czasie?


Zmieniony przez - Balans001 w dniu 2021-12-29 01:41:33

to ja te wszystkie cwiczenia co napisałeś robie bez problemu, tylko dipów nie mogę. I też właśnie nie boli, ale czuje taki dyskomfort i jakby chrupało, a potem przez 2 dni czuje jakby ocieplone było i przestałem robić, bo stwierdziłem że mi nie potrzebne do niczego :)

To wcale nie jest dziwnie, że masz problem z ćwiczeniami na biceps i klatę. W okolicy barku swoje przyczepy maja różne mięśnie, m.in. właśnie bicki i mięsień piersiowy, więc ich praca oddziałuje na bark. U mnie przy problemach z bicepsem objawem był właśnie ból barku. Podobnie przy przeciążeniach mięśnia piersiowego, jak klata była mocno spięta to też bolał bark. Konsultowałeś problem z fizjoterapeutą? Najlepiej dobrym, sportowym bo z doświadczenia wiem że "zwykli" fizjo nie zawsze potrafią pomoc w powrocie do treningów. Z każdej kontuzji zawsze pomagał mi wyjść fizjo, terapia manualna plus odpowiedni zestaw ćwiczeń. Co prawda na szczęście barku nigdy nie zwichnęłam, ale przeciążenia i zapalenie przyczepów przerabiałam. Złamaną kostkę też miałam i wiem, że unieruchomienie może być przyczyną wielu problemów. Sporo czasu zajęło zanim noga po złamaniu zaczęła w miarę normalnie funkcjonować.

Witaj!
Przede wszystkim zamiast od treningu trzeba by bylo tutaj rozpoczac dzialania od rehabilitacji.
Mam przede wsyztskim na mysli tutaj cwiczenia i wzmocneinie tych miensi, ktore odpowiadaja za stabilizacje barku oraz stawu ramiennego.

w dalszych etapach dodawanie dopiero cwiczen typowo oporowych , na ciezarach ktore umowliwiaja pelna kontrole zakresu ruchu. Oczywiscie dlasyzmi etapami nadal bedzie progresja obciazenia i utrzymywanie pelnej aktywnosci stabilizatorow np. poprzez cwiczenia aktywacyjne przed treningiem silowym

No przyznam szczerze trochę zbagatelizowałem sprawę bo to "tylko" zwichnięcie 2 stopnia, nie spodziewałem się że powrót do sprawności będzie wymagać tak dużo czasu i wysiłku. Z żadnym fizjoterapeutą się nie widziałem, ale kilka ćwiczeń podpatrzonych na internecie wykonywałem, dzięki czemu udało się poprawić zakres ruchu i sprawność barku do tak jak już mówiłem takiego stopnia że właściwie na co dzień nie odczuwam żadnych problemów z barkiem. Więc naturalnym krokiem wydawał mi się powrót do treningów siłowych.

Jeśli pojawia się ból to musi być jakaś przyczyna, dlatego konsultacja z fizjo to dobry pomysł. Zobaczy co się dzieje i zaleci odpowiednie ćwiczenia rehabilitacyjne.
Unieruchomienie szybko osłabia mięśnie, ja byłam w szoku jak szybko osłabła mi noga, mimo że rehabilitację z ortopedą i fizjo zaczęliśmy najwcześniej jak się dało. Osłabienie jednych mięśni powoduje dysbalans mięśniowy, przeciążenie i stany zapalne innych mięśni dlatego warto żeby skonsultować probelm ze specjalistą. Bark jest takim niefortunnym miejscem bo tam są przyczepy wielu różnych mięśni.

no wlasnie w przypadku podstawowej sprawnosci fizycznej, gdzie za zadanie mas ztylko machac reka we wszystkich zakresach, to podejrzewam, ze obylkoby sie bez niczego :)
jednak jezlei zalezy ci na sorawnosci ponad przecietnego Kowalskiego, to trzeba bedzie pomyslec nad dodaniem cwiczen, ktore beda staw barkowy wspomagały. Wiec jeszcze nie jest za pozno, jak wspomina Viki, warto tutaj wybrac się na konsultacje, gdzie fizjoterapeuta bedzie mial mozliwosc obejrzec bark na miejscu i cos zaradzic, na co obecnie ukieurnkowac dzialania

Dodam tylko za warto wybrać fizjo który współpracuje ze sportowcami. Ja od takiego "zwykłego" usłyszałam kilka lat temu, że do końca życia jedynie spacery i basen, żadnego sportu. Na szczęście trafiłam do innego specjalisty i od lat ćwiczę normalnie, biegam i startuje w zawodach

no dokladnie
z fizjoterapeutami jest jak z lekarzami, co niestety mnie dziwi mocno, bo wydaje mi sie, ze fizjoterapeuta powinien byc bardzo blisko zwiazany ze sportem minimum czynnie, jako hobby. A czasem trafia sie jedynie na fizjoterapeutow akademickich, ktorzy oczywiscie dysponuja spora wiedza, nawet w zakresie praktycznym, potrafia Kowalskiego postawic na nogi, ale jak trafia do nich sportowiec, to nawet samo podejscie do takiego pacjenta jest slabe. Ostatnie co bym pwoiedzial, sportowcowmi, ze zostaly mu tylko bierki, bo to przeklada sie na znaczne pogorszenie rekonwalescencji, i mam na mysli tutaj strone psychiczna, jego motywacje, zaangazownaie w rehabilitacje.

Zgadzam się, ja się załamałam bo mam adhd i od dziecka zawsze jakiś sport uprawiałam. Także brak sportu czy wogóle aktywności, szczególnie na świeżym powietrzu to było coś strasznego. Za to drugi fizjo stwierdził że będę musiała regularnie ćwiczyć, żeby problem nie wracał i będzie trzeba wzmocnić to co słabe żeby nie było dysbalansu mięśniowego.

Viki a tak z ciekawości, co dokładnie sobie uszkodziłaś?

To jest dobre pytanie
Kiedyś obudziłam się z takim bólem szyi, że nie byłam w stanie ruszyć głową ani o centymetr, a na ból pomagał jedynie ketonal. Pierwszy fizjo zdiagnozował dyskopatię szyjna, choc żadnych dodatkowych badań nie robił. Pooglądał, ponastawiał, rozmasował i zakazał sportu. Kolejny, sportowy fizjo stwierdził, że mam koszmarnie spięte i przeciążone kaptury i jednocześnie bardzo słabe rotatory, co powoduje że łopatka nie jest w odpowiednim ustawieniu, kaptury ciągną wszystko w swoją stronę i stąd problemy. Pomogło ograniczenie ćwiczeń angażujących kaptury, zmniejszenie ciężarów na czas rehabilitacji, ćwiczenia wzmacniające rotatory, pilnowanie techniki, żeby nie ciągnąć kapturami i oczywiście rozluźnianie i masaże. Oprócz tego miałam w późniejszym czasie zapalanie przyczepu bicepsa w lewej ręce, przeciążony bicek w prawej, ból barku wynikający ze spiętej klatki, zapalenie zginacza albo prostownika palców (nie pamiętam który, ale bolało przedramie) - to wszystko ze względu na specyfike sportu, czyli biegi z przeszkodami. Jeszcze złamana kostka na prostej drodze Przerobiłam kilku fizjoterapeutów i od lat chodzę do jednego, który zawsze mi pomaga. Dużym plusem jest to, że jak przychodzę z bólem jednej okolicy to zawsze rozluźnia też inne, powiązane miejsca. A bywało, że chodziłam do fizjo, który jak powiedziałam że boli bicek to przez 45 minut męczył tylko bicepsa i pomimo kolejnych spotkań nie było żadnej poprawy.
Pomimo tych wszystkich kontuzji obecnie nic mnie nie boli, nadal trenuje i startuje