Czy trenujemy, czy ćwiczymy?

Wszyscy teraz coś trenują, ale czy aby na pewno. Czy chodzenie na siłownię lub inny rodzaj aktywności fizycznej nacelowanej na lepsze samopoczucie lub wygląd można nazwać treningiem.
Otóż nie za bardzo, trening to taki rodzaj aktywności fizycznej, który ma plan nakierowany na osiągnięcie konkretnego celu. Np. przebiegnięcie maratonu, czy start w zawodach. Natomiast celem nie można nazwać "lepszego wyglądu" czy "lepszego zdrowia", zatem jak nazwać taką aktywność fizyczną. Najnormalniej w świecie jest to aktywne ćwiczenie, ćwiczenie na siłowni lub gdzie indzjej by utrzymać kondycję fizyczną. Czy trenowanie wiedzie prym nad ćwiczeniem? Nie, to inny rodzaj aktywności fizycznej, skupiającej się na dostarczeniu odpowiednich bodźców, które wzmocnią specjalistyczną sprawność fizyczną (ang. Sport specific physical preparedness), zaś gdy ćwiczymy doatarczamy bodźców, które skupiają się na zwiększeniu naszej ogólnej sprawności fizycznej (ang. General physical preparedness). Zatem ruszając się dla zdrowia ćwiczymy, zaś robiąc to w konkretnym miarodajnym celu, trenujemy.
Czy trening może być skierowany na zwiększenie ogólnej sprawności fizycznej? Tak! Kiedy tak się dzieje i kiedy powinniśmy rozpocząć wprowadzanie ćwiczeń poprawiających specjalistyczną sprawność fizyczną opiszę w kolejnym artykule.

Zapraszam do dyskusji w temacie.

Jak to lepszy wygląd nie jest celem, zdrowie nie jest celem? Jak nie idę na trening to na ćwiczening? Trochę tworzysz teorię która niezbyt mi pasuje, podaj może przykład wyraźnej granicy, tylko jak ktoś ma ustaloną datę i miejsce zawodów to może aktywność nazwać treningiem?

Co definiujesz jako cel mówiąc zdrowie? wyniki krwi? lepsza samopoczucie? Jak zdefiniujesz lepszy wygląd?

Edit:
Cel musi być miarodajny i osiągalny. Lepsze cokolwiek nie jest miarodajne.


Zmieniony przez - FighterX w dniu 2018-08-02 19:13:58

Jak zrzucenie powiedzmy 10% bf nie jest miarodajne? Skoro to mierzysz? Jak zmniejszenie obwodu pasa o 10cm nie jest miarodajne, skoro centymetry to jednostka MIARY? Tak samo jak minuty w maratonie?

To wtedy masz cel i trenujesz. Celem jest zrzucenie 10% BF, celem nie jest "lepszy wygląd". Cel jest jasno określony. Cel "lepszy wygląd" jest nieokreślony i miarodajnie nie osiągalny, bo nie mam konkretów do których dążymy.

Edit:

Lepszy wygląd, będzie wypadkową osiągnięcia celu jakim jest utrata 10% BF.




Zmieniony przez - FighterX w dniu 2018-08-02 19:20:27

W takim razie jeśli ktoś chce zrzucić 5% bf to to jest cel. A jak chce wyglądać lepiej to jak to określisz? Jako wypadkową? "Moją wypadkową jest lepszy wygląd" xD.
Serio. Znasz kogoś kto ćwiczy kompletnie bez celu? Żadnej istocie żywej chyba nie przytrafia się jakakolwiek akcja pozbawiona celu, może nie prowadzić do pożądanych rezultatów ale zamiar zawsze jest.

w piz... tyle lat na marne chodzenia na siłownie Myślałem że trenuje D

Trening często kłóci się ze zdrowiem i nie każdy potrafi spojrzeć prawdzie w oczy.

Bo jak chłop przyjdzie na siłownię ważąc 70 kg, a kilka lat później waży 100, to jak to można nazwać zdrowiem?

Ciągłe przejadanie się i katowanie CUN. Kiedyś nawet Cutler powiedział, ze gdyby jadł wg apetytu, to byłoby to trzy posiłki dziennie.

Jeśli jesz dajmy na to 6000 kcal dziennie, to czy chcesz czy nie, to kalorie i białko będą wypierać z menu warzywa czy owoce.

Osoby o mniejszej masie ciała mają tendencje do dłuższego życia.

Obserwowano olimpijczyków i okazało się, że najdłużej żyją ci od wytrzymałościowych sportów, następnie od sportów drużynowych, a najkrócej ci od sportów siłowych, w tej grupie uwzględniono obok ciężarów sporty walki i rzuty oszczepem, kulą, dyskiem.

A z tą wytrzymałością, to też lepiej biegać godzinę dziennie niż trzy.

Są też substancje ułatwiające osiągi treningowe, które jednocześnie niszczą zdrowie...

Glen Ross był silniejszy niż Pudzianowski. Ważył 200 kg i szybko poszedł do piachu. Eddie Hall też waży 200 i coś wspominał, że chce zakończyć karierę, bo boi się o własne życie z powodu masy ciała właśnie.

Można byłoby także wyróżnić uderzane sporty walki.

Problem w tym że na dobrą sprawę wszystko jest mierzalne. Ktoś powie "biegam, bo lubię"- nie jest mierzalne? Dlaczego lubisz? "Bo to sprawia, że lepiej się czuję"- nie jest mierzalne? Jak to? Szczęście mierzy się ilością posiadanych kotów . A poważnie- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24477734
i tu coś o "szczęściu" https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4449495/ chociaż "Neurotransmitters have no exact explain" to jednak "most related neurotransmitters in relation with happiness are as followed: endorphin, dopamine, serotonin, Nor-epinephrine, and melatonin."
Czyli na dobrą sprawę nawet szczęście można na upartego zmierzyć. Zdrowie- wszystkie parametry nominalne, można przebadać go od stóp do głów i na podstawie wyników, które wyrażamy przy pomocy stężeń "czegośtam", określić, że jest zdrowy. I tak dalej.

Kill-Bill

Trening często kłóci się ze zdrowiem i nie każdy potrafi spojrzeć prawdzie w oczy...

Bez urazy. Jak Twoja cała wypowiedź ma się do tematu

Moja wypowiedź ma się tak, że gdy trenujesz zdrowie schodzi na dalszy plan. Gdy trenujesz liczy się przede wszystkim wynik, tak jak to ma miejsce w przypadku wyczynowców. Gdy ćwiczysz, to jednak zdrowie jest ważniejsze. Zdrowie w moim mniemaniu, to także dążenie do jak najdłuższego życia.

Ćwiczy ktoś dla kogo to jest odskocznia.

Ćwiczy to sobie moja koleżanka jogę albo 80-letni mieszkaniec Okinawy karate.

Trening to po mojemu dążenie do wyniku sportowego niemal za każdą cenę. Ja mając zdrowie na pierwszym miejscu tylko "ćwiczę". Zresztą ja już dawno myślałem o tym temacie i dla mnie to co robię, to najwyżej "trening", bo prawdziwy trening to nie jest.

Normalna osoba potrafi odpuścić sesję z powodu słabszego snu czy akurat nową dziewczynę się poznało. Prawdziwy trening jest wtedy gdy z takich powodów nie odpuścisz.

Ja za dziewczyną wskoczyłbym w ogień, a to już kwestia priorytetów, dlatego ja tylko "ćwiczę."