Skuteczność danej sztuki walki? Jaki styl wybrać?

a nic nie szkodzi, pani nie czuje sie urazona )

o kruca, a dlaczego ten ludzik obok mnie klnie, jak szewc???

Moim zdaniem to tak:

Jeśli chodzi o ulice: To tylko i wyłącznie MMA z tego względu że jest ono najbardziej zbliżone do realnej walki (ewentualnie Kickboxing, Muay Thai, Boks)

Jeśli chodzi o pseudo kulturę: Kickboxing, Boks

A jeśli komuś zależy na kulturowej sztuce walki to: Kung Fu, Muay Thai, Aikido i tego typu SW.

Pozdrawiam

a co z capoeira??? wktorej kategorii jest umiejscowiona?

Jeśli chodzi o Capoeire to Kultura

infskaz ale Ty głupoty piszesz

Style wyłącznie stójkowe nie uczą nas parteru, a w tej sytuacji bardzo łatwo się tam znaleźć. Optymalne więc będzie trochę stójki, trochę parteru, trochę rzutów - a więc MMA i SAMBO. W praktyce jednak wygra ten, kto zdoła narzucić swój styl, lub jako pierwszy skutecznie zastosuje swoją technikę. Jeżeli więc chcemy się przygotować pod tym kątem, a mamy jakieś konkretne preferencje typu boks, thaibox, kickbox, bjj, zapasy czy judo, nie warto z nich rezygnować, warto zaś zaangażować się w trening.
- samoobrona (i ucieczka) - zapewne niektórzy zdążyli mi już zarzucić, że zbyt pochopnie przypisałem tradycyjnym skuteczność w nauce samoobrony. Śmiem twierdzić, że samoobrona dla przeciętnego, pokojowo nastawionego człowieka, sprowadza się do stworzenia sobie możliwości ucieczki, a potem wykorzystania tej możliwości. Nie można niedoceniać CZYNNIKA PSYCHOLOGICZNEGO, który w starciu z niedoświadczonym bądź niedouczonym przeciwnikiem (a takich jest niemało) pozwoli nam zwyciężyć. Kungfuteka, tekwondoka czy karateka np. efektownymi kopnięciami może zrobić odpowiednie wrażenie na napastniku (a czasem też na napastnikach) równie dobrze jak thaiboxer czy kickboxer. Aikidoka dźwignią szybko może nauczyć pokory.

Świetnie napisane SOG się należy

jezeli chodzi tu o walke/obrone na ulicy to wedlug mnie wybierz ,,Krav Mag-e,, lub ,,Muay Thai,,

Wtrącę do tematu moje 3 grosze. Zakładam, że nie trenujemy specjanie pod kątem obrony na ulicy (zbyt szerokie zagadnienie), natomiast wymagamy od danego stylu sztuki walki właśnie takiej wysokiej (ulicznej) skuteczności, oczywiście w sensownych granicach tzn. np. bez broni pojedynek 1 na 1, może ewentualnie 1 na 2... Nie wydaje mi się aby istniał jeden "najskuteczniejszy styl", który by spełniał te warunki. Z drugiej strony, wiadomo, że co jest do wszystkiego... Uważam, że powinno się w tym przypadku, oprócz regularniej pracy nad kondycją i bardzo ważne - częstymi sparingami, trenować DWIE sztuki bardzo specjalistyczne - jedną typowo "uderzaną" (np. MT, box, kick-boxing), a drugą typowo grapplingową (np. zapasy, judo, bjj) z większym naciskiem na tą która nam bardziej osobiście odpowiada. W ten sposób rozwijamy w szybszym tempie swóje mocne strony (np. styl uderzany), ale nie zaniedbujemy przy tym drugiej strony medalu (np. grappling). Myślę, że takie podejście zapewni nam realną szansę na wygranie większości ulicznych pojedynków w wymienionych wyżej sensownych granicach. Style bardzo tradycyjne/kulturowe/oraz typu "zlepek tysięcy groźnych technik", możena sobie oczywiście liznąć, by mieć szersze rozeznanie w temacie, ale z uwagi na niewielką lub zerową liczbę full-contactowych sparingów w ich obrębie oraz przerost formy nad skutecznością (tysiące wymyślnych techink, z których większość i tak w realnej walce przyjdzie nam odrzucić) - nie należy jednak na nie poświęcać zbyt dużo czasu, jeżeli naszym głównym priorytetem jest efektywna uliczna obrona.

Mistrz - prawie nie masz racji w tym co napisałeś. Prawie bo trochę masz. Chodzi mi o style tradycyjne - nie o style pozujące na tradycyjne czy inne zmodernizowane mieszanki i rożnego typu pseudo mistrzów. W Normalnym tradycyjnym np chińskim stylu jest po pierwsze stójka, i po drugie dźwignie, łamania, duszenia i podcięcia - bez parteru oczywiście sensu stricte. Zatem nie jest to sama stójka jak w kb na przykład, ale nie ma tam graplingu jak w bjj. Co do wielości technik i ich przydatności. W prawdziwych tradycyjnych stylach praktycznie wszystkie techniki są do zastosowania w walce i nic nie trzeba odrzucać. Kwieciste i skomplikowane techniki są wyłącznie prawie tworzone dla pokazów, filmu itd - nikt rozsądny nie będzie tak walczył - ale to nie są tradycyjne układy. Co do sparingów - w każdym szanującym się tradycyjnym stylu kung fu ten sparing jest ważnym elementem. W tych gdzie trener ma dużą wiedzę stosuje się sparing z technikami i zgodnie ze strategią danego stylu. Tak by było skutecznie - cześć z tradycyjnych styli chińskich posiada własne sposoby sparingu, czy wolnej walki. Większość styli gdzie trener ma mniejszą wiedzę na temat stylu lub dany styl nie posiada własnego sposobu uczenia walki - stosuje sie sparingi wzorowane na sandzie sportowej. Co do mnóstwa technik jeszcze - nikt nikomu nie każe opanować do perfekcji 50 technik - masz je tylko poznać - wybrać z nich kilka, które akurat tobie odpowiadają, i na tych technikach w treningu i na sparingach należy się skupić. Ta mnogość technik nie jest przeszkodą, a nawet jest zaletą - każdy może znaleźć coś dla siebie specjalnego i co mu odpowiada.
I tyle tylko chciałem.