Naderwanie bicepsa

Witam
Przerabiał ktoś naderwanie bicepsa? U mnie konkretnie sytuacja związana z dystalnym ścięgnem. Temat sprzed tygodnia.

Poderwałem ciężar podchwytem nie znając jego wagi, poczułem dwa delikatne gruchnięcia w okolicach łokcia, z chwili na chwilę coraz silniejszy ból przypominający opuchliznę/stan zapalny - na tyle mocny przez pierwsze dwa dni że ograniczał moją zdolność do prowadzenia samochodu (ogólnie rotacja przedramieniem) czy podciągnięcia sobie spodni na dupsku (odwodzenie ręki w tył). Na żadnym etapie nie było siniaka, biceps nie uciekł do góry itp. Głośnego strzału też nie było, choć może kwestia wyobraźni - wydaje mi się że coś słyszałem.

Kolejne dni duża poprawa, ręka praktycznie w ogóle mnie nie boli przy jakimkolwiek ruchu nie licząc gwałtownych odruchów - gdy coś próbowałem złapać "na refleks", dość silnie potrafiło zakłuć. Mogę biceps napinać, rozpinać, rozciągać... lekkie ukłucia przy robieniu pompki w dolnej fazie. Siły nie będę sprawdzał bez fizjo/ortopedy. Przed wizytą u lekarzy gdzieś tam w robocie próbowałem podnosić tyle samo jedną, co drugą ręką i raczej bez większej różnicy, nie licząc nieprzyjemnego napięcia na mięśniu promieniowym - bardziej bazując na chwycie niż zgięciu ramienia. Na ten moment, po rekomendacjach jakie mam od traumatologów, boję się podnosić nawet butelkę z wodą mimo że nie czuję przy tym żadnych dolegliwości.

Minął tydzień, jestem po dwóch konsultacjach u różnych ortopedów - test haka "+/-", czuć że ścięgno jest w jednym kawałku ale słabiej się napina od strony urazu w porównaniu do ręki zdrowej, może trochę dlatego że boję się napinać je mocniej. Obraz na USG niejednoznaczny, widać jakieś rozlanie w miejscu przyczepu. Słowo w słowo ta sama ocena. Zdjęcia RM zrobione, czekam na opis radiologa i zatwierdzenie lekarza (czas do 2 tygodni...), ale zaczynam chodzić po ścianach i wyobrażam najgorsze, nie mówiąc o tym że przerwa od treningów jeszcze bardziej mnie dobija. Ocena od ortopedów brzmi "subtotalne naderwanie dystalnego przyczepu... bez ewidentnej retrakcji ścięgna", ugrzązłem z tematem czekając po prostu na opis zdjęć, jestem pod profesjonalną opieką ale szlag mnie trafia na myśl, że cały swój staż przekreśliłem jedną złą decyzją. Ortopeda z którym konsultowałem zdjęcia nie widział całkowitego przerwania, ale trzeba się wstrzymać z leczeniem do oficjalnego opisu zdjęć. Rozważam podanie PRP no i co najmniej 3 miesięczną przerwę w takim wypadku od treningu siłowego, potem stopniowe wejście zaczynając od dynamiki, gum i w końcu ciężaru.

Na ten moment czuję tylko zesztywnienie przy pełnej pronacji przedramienia. Jakby ktoś chciał spojrzeć dorzucam gify z RM. Najgorsze jest czekanie, nie boję się zabiegu rehabilitacji itp. ale niewiedza ścina mi łeb. Ktoś jakieś podobne doświadczenia?

RM:
1: https://s13.gifyu.com/images/bdsGO.gif
2: https://s13.gifyu.com/images/bdsGy.gif
Jak ktoś chce może rzucić okiem, potrzebują 2-3s na odtworzenie, mi tam nic to nie mówi

Tak poza siłownią, jak z bieganiem? Można czy nie wskazane? (Truchcik, dłuższe dystanse 12-13km/h)




Zmieniony przez - Patatajek w dniu 2026-06-20 15:50:07

Zmieniony przez - Patatajek w dniu 2026-06-20 15:50:21

Zmieniony przez - Patatajek w dniu 2026-06-20 15:53:04

Po samym opisie bardziej wygląda to na częściowe naderwanie dalszego przyczepu bicepsa niż całkowite zerwanie. Brak deformacji mięśnia, dużego krwiaka i wyraźnej utraty siły to dobre znaki. Najważniejszy będzie opis rezonansu, bo przy takich urazach USG często nie daje jednoznacznej odpowiedzi. Na ten moment pozostaje uzbroić się w cierpliwość i poczekać na pełną ocenę uszkodzenia.

Ciężko jest tutaj cokolwiek dodać. Niezbędny w takiej sytuacji będzie opis rezonansu magnetycznego i dopiero wtedy skonsultowanie tego z lekarzem specjalistą. Najlepiej takim, który ma doświadczenie że sportowcami, a nie jakimś dziadkiem, który stwierdzi, że się zagoi i można z tym żyć. Oczywiście kwestia tego jak bardzo jesteś związany z aktywnością fizyczną i jak bardzo jest on naderwany. Często nawet przy naderwaniu zaleca się rekonstrukcję.

domer

Ciężko jest tutaj cokolwiek dodać. Niezbędny w takiej sytuacji będzie opis rezonansu magnetycznego i dopiero wtedy skonsultowanie tego z lekarzem specjalistą. Najlepiej takim, który ma doświadczenie że sportowcami, a nie jakimś dziadkiem, który stwierdzi, że się zagoi i można z tym żyć. Oczywiście kwestia tego jak bardzo jesteś związany z aktywnością fizyczną i jak bardzo jest on naderwany. Często nawet przy naderwaniu zaleca się rekonstrukcję.

Generalnie od jakiś 11 lat jedyne przerwy jakie miałem od sportu to deloady w czasie których i tak orałem się bardziej innymi dyscyplinami jeżeli musiałem odejść na trochę od ciężaru. Trenuję praktycznie codziennie dlatego z ręką mocno chucham na zimno i chyba aż "panikarsko" do tego podszedłem. Na razie nadal czekam na opis MR, ręka jeszcze bardziej ustąpiła, ból przy rotowaniu zniknął, przy odwodzeniu - zakładaniu plecaka kiedy zazwyczaj był obecny itd również. Nadal potrafi zakłuć przy wchodzeniu po nie wiem... na przykład drabinie kiedy szczebel złapię nachwytem i nadal czuję delikatny obrzęk przy "maksymalnym zgięciu" łokcia, dlatego jeżeli już muszę gdzieś się wspinać to staram się łapać drabinę po bokach jakby neutralnie czy młotkowo. Trzymam się ręką wtedy, ale bez dolegliwości.

Na ten moment mógłbym robić jakieś wznosy na barki prostowania na triceps, siady no ale zdecydowałem że lepiej będzie z dwa miesiące całkowicie odpuścić i z fizjoterapeutą popracować nad wzmocnieniem, no chyba że będzie trzeba szyć to ten okres wydłużę. Staram się nie testować tej ręki, ale to samo z siebie to wychodzi - jest praktycznie bezobjawowa i jedynie gadanie lekarzy na tyle mnie przeraziło, że przy łapaniu się na zabronionych aktywnościach zaczynam czuć ból i sprawdzać czy nic gorszego się nie porobiło. Ograniczyłem się do samego biegania spokojniejszym tempem i treningu brzucha ćwiczeniami, które nie wymagają stabilizacji i izometrii ze strony ramion.


Zmieniony przez - Patatajek w dniu 2026-06-26 19:54:45

No i jestem z rozpoznaniem
- częściowe uszkodzenie promieniowego przyczepu bicepsa, prawdopodobnie około 1/2 przyczepu z nieznaczną retrakcją zerwanych włókien (około 1.5cm), chrząstka zachowana, więzadła bez uszkodzeń, ślad płynu w jamie stawowej. Niewielka ilość płynu w końcowej części ścięgna i łagodny obrzęk przyległych tkanek. Brak istotnej tendinopatii lub entezopatii.

Jest to badanie sprzed prawie dwóch tygodni... z ręką na tyle dobrze że zapominam o urazie - to niezbyt dobrze bo chcąc niechcąc potrafię ją obciążać na zakupach czy w pracy. Czekam na mojego ortopedę z decyzją jakie tutaj leczenie jest wskazane, choć perspektywa czekania na niego następne 2 dni pokonuje mnie. Nie wiem czego się spodziewać przy takiej diagnozie a Google wysrywa tylko rozwiązania operacyjne.


Zmieniony przez - Patatajek w dniu 2026-06-29 17:42:45

Zmieniony przez - Patatajek w dniu 2026-06-29 17:45:14

Jeżeli siła zginania i odwracania przedramienia jest zachowana, wielu ortopedów w pierwszej kolejności proponuje leczenie zachowawcze (rehabilitację i stopniowy powrót do obciążeń). Natomiast u osób bardzo aktywnych siłowo lub gdy występuje wyraźny spadek siły, warto skonsultować się z ortopedą ( jakbyś trafił na takiego z spec medycyna sportowa ), bo przy uszkodzeniu około 50% włókien czasem rozważa się leczenie operacyjne. Możesz również poszukać ogarniętego fizjo i z nim skonsultować wynik plus badania fizykalne

Dzieki, rozwazam kazda opcje - na razie podeslalem opis do ortopedy u ktorego sie diagnozowalem i ktory duza czesc specjalizacji spedzil na chirurgii reki. Mam nadzieje ze jego doswiadczenie tutaj odda.

Co do samej lapy wlasnie "najgorsze" jest to, ze nie jest oslabiona. Nie jest nawet dla mnie na tym etapie bolesna - moze powinienem sie cieszyc, ale przy zaleceniach gdzie mam zabronione chocby podnosic butelke wody no to czesto o tym zapominam - bo reka jest prawie bezobjawowa. Choc to ze o niej zapominam wcale nie powoduje ze na okraglo ja nadwyrezam lub przynajmniej nie nadwyrezam jej na tyle, aby znowu zaczela bolec. Jedynie czuje ze jest odrobinke sztywniej i ze bardzo latwo moge ja doprowadzic do bolesnosci przy odrobinie starannosci.






Zmieniony przez - Patatajek w dniu 2026-07-01 23:52:34

Zmieniony przez - Patatajek w dniu 2026-07-01 23:53:18

Pozostaje więc obserwacja i skonsultowanie z ortopedą/chirurgiem tego, czy warto jest robić rekonstrukcję przyczepu. Jeżeli byłaby możliwość na NFZ, co nie jest takie proste, to warto jest głębiej się nad tym zastanowić. Niestety istnieje ryzyko powikłań z powodu uszkodzenia nerwu, lub też tętnicy.

To jest do rehabilitacji jak najbardziej. Wątpię zeby jakis ortopeda chcial to leczyc operacyjnie. Zaczynasz od izometrii właśnie pare tygodni, potem normalne ćwiczenia na biceps z małym ciezarem. Stopniowo z tygodnia na tydzien dokladac ciężaru. Początkowo ćwiczenia z ciezarem nie robilbym do pelnego wyprostu, bo wtedy na sciagno dzialają najwieksze siły.
Dorzucić do tego jakies fizyko. Najlepiej indibe, laser wysokoenergetyczny