Czy ju-jitsu to "łagodna" sztuka?

Bezpośrednie tłumaczenie nazw japońskich może prowadzić łatwo do przekłamań. Określanie ju-jitsu jako sztuki miękkiej i łagodnej w przeciwstawieniu np: do "brutalnego" karate może sprawiać wrażenie że to sztuka dla wrażliwych słabeuszy a nie dla "twardzieli" - w domyśle -niezbyt skuteczna. Tymczasem ju-jitsu jest najprawdopodobniej najskuteczniejszym stylem walki, ponieważ, ujmując całościowo (biorąc pod uwagę wszystkie szkoły) dysponuje największym arsenałem technik. Są szkoły specjalizujące się w atemi nie gorzej od karate. Inne preferują rzuty, chwyty i obezwładnienia (trudno nazwać dźwignie na stawy techniką "miękką"). Walka może być toczona zarówno w stójce jak i w parterze. Jest więc Prasztuką z której techniki czerpały bardziej wyspecjalizowane sztuki i sporty walki takie jak judo, karate czy aikido. Określenie "sportowe ju-jitsu" jest sprzeczne same w sobie dla ju-jitsu jako sztuki doskonalenia się czy przygotowania do walki realnej, a więc niesportowej, stawiającej sobie inne cele. Tłumaczeniu nazwy ju-jitsu bardziej odpowiada określenie " sztuka uległości", dodajmy od razu - pozornej uległości. Przeciwnik ma ulegać złudzeniu że jego ataki nie napotykają oporu. Tymczasem ze zdumieniem przekonuje się że jego własne ruchy doprowadzają go do klęski. Zwiedziony, sam odkrywa się na cios, własnowolnie traci równowagę i przewraca się, ułatwia założenie dźwigni lub duszenia. W tym kontekście ju-jitsu jest sztuką zwodzenia, sztuką podstępu i to ją właśnie charakteryzuje a nie konkretny zestaw technik. Mówi zresztą o tym dobitnie pierwsza zasada ju-jitsu: "ugnij się aby zwyciężyć"

Wiesław Kraśkiewicz - Kodokan Ju-Jitsu Wrocław

Przenoszę to odpowiedniego działu.

Przecież dział w którym autor zamieścił jiu jitsu był jak najbardziej odpowiedni. Czemu znalazło się w chwytanych..., nie wiem czemu ludziom myli się jj z bjj...

Ale co autorowi chodzi?

Prowadzi wewnętrzny dialog czy też ustosunkowuje się zarzutów których nikt nie zamieścił ;)

Ustosunkowuję się do błędnego tłumaczenia. Wszystkie definicje jujitsu określają je jako łagodną sztukę. Prowadzi to do nieporozumień.

powinno być w "stylach tradycyjnych"

Opis działu Grappling zawiera tematy z BJJ, Sambo, Judo i Zapasów.

Tak było i póki co niech zostanie. Nie będziemy tworzyć chaosu w poszczególnych działach.

A nie jest tak, że Jiu-jitsu to ,,łagodna sztuka", bo w przeciwieństwie do nastawionego na atak i destrukcję jednym ciosem karate jest sztuką właśnie samoobrony, wykorzystywania siły przeciwnika przeciw niemu samemu, unieruchamianiu za pomocą dźwigni? tak mniej więcej opisywał to w książce K. Kondratowicz ,,Jiu-jitsu jako sztuka samoobrony". Nie mam jej pod ręką, zacytowałbym dokładniej, ale z grubsza chodziło w wyjaśnieniu o to, że styl bazuje na skutecznym kontrataku, obronie, nie na atakowaniu pierwszemu. Stąd właśnie ,,łagodna sztuka". Ale to, że w samoobronie połamiemy przeciwnikowi kręgoslup rzutem, nie jest naszą winą, lecz przeciwnika, w końcu nie musiał atakować;)

Ju-Jitsu jako sztuka walki samurajów było sztuką wojenną a nie samoobroną. Judo jako sport powstały z ju-jitsu jest również rywalizacją i z samoobroną nie ma nic wspólnego. Natomiast karate powstało i rozwijało się na Okinawie jako samoobrona mieszkańców przed najazdami piratów i zaborczych samurajów. Techniki karate mają za zadanie odrzucić przeciwnika od siebie. Oczywiście każdą sztukę walki można przystosować do samoobrony.

W.K.

Różnica między karate a jujitsu jest taka, jak między zapałką, a zapalniczką. Jednym i drugim się rozpala ogień, różnica jest w technice działania.