Leki na odchudzanie a efekt jojo – dlaczego masa ciała wraca szybciej, niż się wydaje?

Leki z grupy agonistów receptora GLP-1, takie jak Ozempic, Mounjaro czy Zepbound , zmieniły sposób leczenia otyłości. Dla wielu osób stały się narzędziem, które pozwoliło realnie i szybko obniżyć masę ciała. Coraz częściej jednak pojawia się pytanie, co dzieje się po zakończeniu terapii. Najnowsze analizy naukowe pokazują, że właśnie ten moment może być największym problemem.

Szybka redukcja, szybki powrót masy ciała

Zbiorcza analiza kilkudziesięciu badań klinicznych wykazała, że po odstawieniu leków na odchudzanie masa ciała zaczyna wracać w tempie znacznie szybszym niż po klasycznej redukcji opartej na diecie i aktywności fizycznej. Średnio obserwowano przyrost około czterystu gramów miesięcznie, co oznacza, że w ciągu kilkunastu–kilkudziesięciu miesięcy organizm wraca do punktu wyjścia.

Co istotne, tempo to było niemal czterokrotnie wyższe niż po zakończeniu interwencji opartych wyłącznie na zmianie stylu życia. Oznacza to, że sama farmakologia nie „uczy” organizmu nowego funkcjonowania – jedynie czasowo je wymusza.

Efekty cofają się już po 1,5 roku?

ozempic

Wraz z powrotem masy ciała cofają się również korzyści zdrowotne. Poprawa profilu lipidowego, obniżenie ciśnienia tętniczego czy zmniejszenie ryzyka cukrzycy typu 2 zanikają stopniowo po zaprzestaniu leczenia. Szacunki wskazują, że większość parametrów metabolicznych wraca do wartości sprzed terapii w ciągu około półtora roku. To ważna obserwacja, bo pokazuje, że redukcja masy ciała nie jest równoznaczna z trwałą poprawą zdrowia, jeśli nie towarzyszy jej adaptacja na poziomie zachowań, mięśni, układu krążenia i metabolizmu.

Dlaczego organizm tak reaguje?

Leki GLP-1 działają głównie poprzez hamowanie apetytu i spowolnienie opróżniania żołądka. Nie wpływają jednak bezpośrednio na zdolność organizmu do utrzymania masy mięśniowej, wydolność fizyczną ani długoterminową regulację energetyczną. Po ich odstawieniu głód wraca, a organizm – pozbawiony adaptacji treningowych i żywieniowych – szybko nadrabia straty. Dodatkowym problemem może być utrata beztłuszczowej masy ciała w trakcie farmakologicznej redukcji, co obniża podstawową przemianę materii i sprzyja szybszemu efektowi jojo.

Wysoki odsetek rezygnacji z terapii

leki na odchudzanie

Analizy pokazują, że nawet połowa osób rozpoczynających terapię lekami GLP-1 przerywa ją w ciągu pierwszego roku. Przyczyny są różne – od kosztów, przez działania niepożądane, po brak gotowości do długotrwałego leczenia. To sprawia, że pytanie o trwałość efektów staje się kluczowe z punktu widzenia zdrowia publicznego.

Co działa długoterminowo?

Wnioski płynące z badań są spójne: leki mogą być skutecznym narzędziem wspierającym redukcję masy ciała, ale nie powinny być traktowane jako samodzielne rozwiązanie. Bez równoległej pracy nad nawykami żywieniowymi, aktywnością fizyczną i utrzymaniem masy mięśniowej efekty są nietrwałe. Najlepsze długoterminowe rezultaty obserwuje się wtedy, gdy farmakoterapia jest jedynie dodatkiem do kompleksowego podejścia obejmującego dietę, ruch i stopniową zmianę stylu życia.

Podsumowanie

Leki na odchudzanie potrafią skutecznie obniżyć masę ciała, ale ich odstawienie często wiąże się z szybkim nawrotem kilogramów i utratą korzyści metabolicznych. Badania pokazują, że bez trwałych zmian w zachowaniu organizm wraca do wcześniejszych schematów szybciej niż po klasycznej redukcji opartej na stylu życia. To wyraźny sygnał, że w leczeniu otyłości nie istnieją drogi na skróty, a farmakologia powinna być narzędziem pomocniczym, a nie fundamentem całej strategii.

Źródło naukowe:  Study raises red flags over long-term effectiveness of popular weight loss drugs like Ozempic https://www.sciencedaily.com/releases/2026/01/260128075359.htm

Zawarte treści mają charakter wyłącznie edukacyjny i informacyjny. Starannie dbamy o ich merytoryczną poprawność. Niemniej jednak, nie mają one na celu zastępować indywidualnej porady u specjalisty, dostosowanej do konkretnej sytuacji czytelnika.
electro

Warto przeczytać

Komentarze (2)
_Knife_

Wiemy dlaczego, analogi glp-1 i prawdopodobnie też glp-1 / GIP, czyli trizepatyd na przykład, wyniszczają mięśnie, a brak mięśni trwale zmienia środowisko metaboliczne organizmu i to na niekorzyść. Naukowcy teraz coś próbują udowadniać że ta utrata mięśni to nie jest taka istotna, ale to jest wszystko gówno prawda, jeżeli ktoś siedzi w tym i wie o co chodzi.

Cyt. Utrata masy ciała wywołana agonistami receptora glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1RA) i podwójnymi agonistami receptora glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1R)/glukozozależnego polipeptydu insulinotropowego jest coraz bliższa wartościom osiąganym dzięki zabiegom chirurgicznym. Jednak wraz ze wzrostem utraty masy ciała pojawiają się obawy o potencjalne skutki uboczne dotyczące masy mięśniowej, zdrowia i funkcji. W badaniach klinicznych zgłaszano niejednorodny wpływ terapii opartych na GLP-1 na zmiany masy beztłuszczowej: w niektórych badaniach redukcja masy beztłuszczowej mieściła się w zakresie od 40% do 60%.

Neeland IJ, Linge J, Birkenfeld AL. Changes in lean body mass with glucagon-like peptide-1-based therapies and mitigation strategies. Diabetes Obes Metab. 2024 Sep;26 Suppl 4:16-27. doi: 10.1111/dom.15728. Epub 2024 Jun 27. PMID: 38937282.

_Knife_

UZUPEŁNIENIE:

Po odstawieniu tirzepatydu na 308 osób aż 177 osóby odzyskało z powrotem co najmniej 50% utraconych kilogramów (więcej niż 75% straconej w trakcie odchudzania masy ciała aż 74 osoby, od 50 do 75% - 103 osoby, od 25% do mniej niż 50% 77 osób. Tak naprawdę tylko 54 uczestników odzyskało mniej niż 25% masy ciała (0.8 cm w pasie), czyli jest to 17.5% całości. Rekordziści odzyskiwali z powrotem 14.7 cm obwodu w pasie.

Horn DB, Linetzky B, Davies MJ, et al. Cardiometabolic Parameter Change by Weight Regain on Tirzepatide Withdrawal in Adults With Obesity: A Post Hoc Analysis of the SURMOUNT-4 Trial. JAMA Intern Med. 2026;186(2):157–167. doi:10.1001/jamainternmed.2025.6112