Mój Mistrz.

aha a co do senseia T.Najducha to żeczywiście wielki i bał bym sie go na ulicy ale byłem z nim na obozie w Jarosławcu miałem domek obok jego domku i było super fajnie sie wygupia

he

moj autorytet taki glowny to dr Krzysztof Kondratowicz yyy ta postac we wczesniejszych odpowiedziach byla bardzo ladnie przedstawiana wiec nic nie bede dodawac. oraz kilku innych mistrzow - 7dan Shihan Miroslaw Kuświk [kalisz- centralny osrodek szkoleniowy sluzby wieziennej], moj sensei 1dan jj goshin ryu oraz 1dan keisatsu jitsu - mgr Dariusz Kaczmarek, Terry Wingrov -9dan jj 7dan karate/szkoleniowiec angielskiego SAS'a i wielu innych, pozdrawiam :)

A moim autorytetem jest sabumnim Suska
Taekwon-Do ITF

I moj trener oczywiscie

Zmieniony przez - NinjaTKD w dniu 2005-07-12 21:36:47

Mam już swoje lata. To i mistrzów u których trenowałem było kilku.
Niechce ich tu wymieniać , by ich nie zrównywać ani nie wartościować.
Nasuwają mi się uwagi natury ogólnej następującej treści :

- Każdy mistrz jest tylko człowiekiem. Ma chwile chwały i chwile słabości. Mistrzezem sztuki walki czynią go dwie cechy. Znajomość tego czego naucza i niezłomne dążenie do doskonałości.

- Pierwszy nauczyciel do którego trafiamy i którego uznajemy za swego mistrza ( niezależnie od stopnia ) wywiera na nas piętno w dużym stopniu określające nasze dalsze postępowanie w zakresie sztuk walki.

- Mistrzostwo w sztukach walki nie zawsze idzie w parze z innymi pozytywnymi przymiotami charakteru. Zwarzywszy że młodzi ludzie nie są tego świadomi i często pryjmują wzorce "in block" funkcja nauczyciela niesie ze sobą odpowiedzialność za kształtowane wzorce.

- Od karzdego można się czegoś nauczyć , a na przyjmowaną naukę należy patrzeć z szacunkiem i krytycyzmem ( to się nie wyklucza ).

Kiedy zaczęłam trenować kung fu zmieniło się całe moje życie. Mam na myśli przede wszystkim psychiczne aspekty, chociaż oczywiście fizyczne też były dla mnie ważne. Wszystko to zawdzięczam mojemu sifu. Dzięki niemu zobaczyłam życie w zupełnie nowych barwach, a na treningach poznałam prawdziwych przyjaciół. I chociaż znajomi śmiali się ze mnie (koleżanki, że to takie niekobiece, a koledzy, że zupełnie nieskuteczne) to miałam ich wszystkch gdzieś, bo po raz pierwszy byłam naprawdę szczęśliwa. I chociaż na początku po każdym treningu umierałam ze zmęczenia to psychicznie dopadała mnie euforia. Dziś sztuki walki to dla mnie sposób na życie. SIFU DZIĘKUJĘ CI ZA WSZYSTKO!!!!!!

Zmieniony przez - e-motion w dniu 2005-08-02 14:05:04

Moim idolem jest słynny polski judoka Waldemar Legień troche informacji o nim:
WALDEMAR LEGIEŃ -DWUKROTNY
MISTRZ OLIMPIJSKI

ur. 28.08.1963 w Bytomiu, waga 78 i 86 kg.
Trener judo, mgr WF.
Żonaty, dwóch synów.
Aktualnie trener w klubie Racing Paryż.
Zdobywca 2 złotych medali olimpijskich na Igrzyskach Olimpijskich w Seulu 1988 i Barcelonie 1992. Trzykrotny medalista Mistrzostw Świata. Trzykrotny medalista Mistrzostw Europy. Mistrz i brązowy medalista Mistrzostw Europy Juniorów- wielokrotny mistrz Polski.
Waldemar Legień uprawiał judo 20 lat w GKS „Czarni“ Bytom. Rozpoczął w wieku 9 lat, zakończył mając lat 29 wspaniałym sukcesem-zdobyciem drugiego olimpijskiego złota. Był wzorem sportowca o nieskazitelnym morale. Był mistrzem taktyki walki judo. Mieszkając i pracując w Paryżu utrzymuje stały kontakt z Polską. Jest przedstawicielem Polskiego Związku Judo d/s międzynarodowych.
Jedyny w historii światowego judo zawodnik, który zdobył 2 złote medale olimpijskie w dwóch różnych kategoriach wagowych.
Wychowanek 'Czarnych'
Legień zmienił moje podejscie do judo kiedy przeczytalem znim wywiady i wszystkie jego osiagniecia to on wlasnie zmotywował mnie do dalszych treningow

Ja w "swojej" karierze w sztukach walki, miałem kilkunastu nauczycieli, zarówno tych, którzy uczyli mnie na co dzień, jak i tych, z którymi spotykałem sie na stażach czy seminariach. Obecnie mam dwóch nauczycieli, u których trenuję i kilku innych, do których jeżdzę na staże.

Pierwszy z nich to Sylwester Kuligowski - http://www.kyokai.livenet.pl/galeria/displayimage.php?album=1&pos=1, trener shotokan karate. S. Kuligowski prowadzi klub Kyokai Szczecin Shotokan Karate, obecnie posiada 5 dan (27 lat praktyki karate), trenuję u niego od 3,5 roku. Jako trener, ma jedną podstawową zaletę - każdego ucznia traktuje indywidualnie, z każdym pracuje nieco inaczej, patrząc na jego predyspozycje i wymagania. Szanuje go za to, że bedąc katolikiem, szanuje innowierców i osoby mające inne poglądy, co jest bardzo ważne, jeżeli Może to wydawać się dziwne w takiej sztuce walki jak karate shotokan, ale nasz trener nie uważa, że koniecznym jest znać 20 czy 50 kata, ale sztuką jest mniej ale robić je dobrze. Zaletą trenera jest to, że stara się dawać nam przykład jak trenować, mało gada na treningu, głownie pokazuje i objasnia podstawowe rzeczy, ewentualnie podchodzi i wyjaśnia daną kwestię, ale nie ma gadaniai wykładów po kilka minut. Inna rzeczą dla mnie bardzo ważną, jest to że trener nie bawi się w politykę, zarówna wewnątrzsekcyjną jak i zewnątrzną - nigdy nie słyszałem, że ci lub tamci robią źle. Trener nie zajmuje się takimi sprawami, jak trenują inni, skupia się na naszych treningach i na swoich uczniach. Mimo, że jest tradycyjny, nie ma klapek na oczach i dobrze wie co się w sztukach walki dzieje, ale nie robi żadnych miszmaszy, przekazując nam karate shotokan w starej formie. Trener nie pozwala mówić do siebie sensei, dlatego nie użyłem tego słowa. Jesteśmy dobrymi znajomymi, zarówno w dojo jak i poza nim - to dotyczy całej grupy, nie tylko mnie. Więcej można się dowiedzieć na stronie http://www.kyokai.livenet.pl/

Moim drugim nauczycielem jest Daniel Demkiewicz, 2 dan iaido. Na zdjęciu podczas treningu nihon kendo kata - Daniel po prawej http://www.mushinkan.net/images/35_1.gif 
Trenujemy ze sobą w Mushinkan Iaido Dojo Szczecin. Zaczyliśmy trenować iaido w zasadzie równocześnie, Daniel nieco wcześniej, on trenuje ponadto jeszcze kendo, moje zainteresowania, po rezygnacji z jiu-jitsu poszły w inną stronę. Daniel jest bardziej kumplem, niż nauczycielem, po treningu czasami się spotykamy na piwie czy jeździmy na jakieś imprezy po za Szczecin, pomimo to na sali to on ma zawsze rację, poza salą mamy kumplowskie układy. Też nie ma sensejowania, gadania o rangach i takie tam. Daniel nie dzieli ludzi na gorszych i lepszych, zajmuje się wszystkimi na równi, zarówno początkujacymi jak i zaawansowanymi. Wiecej info tutaj http://www.mushinkan.net/index.htm

Jedno mi się w obydwu podoba, żaden z nich nie wymaga ode mnie czegoś czego sam nie zrobi. To wazne, ponieważ to świadczy, iż prowadzący zajęcia nie rzuca słów na wiatr i jest wiarygodny dla swoich uczniów.
Mam jeszcze kilku innych nauczycieli, jednym jest Vim van Mourik http://www.mushinkan.net/images/sagawa04/DSC02366.JPG Cenie go przede wszystkim za umiejetnosci, jak i za otwartość, na sayonara party nie odgradza się z garstką wybranych, tylko rozmawia z kazdym, bez względu na posiadany stopień czy staż treningowy.

Osobą, o której chcę jeszcze wspomnieć jest śp. Hakuo Sagawa. Tutaj na Letniej Szkole Iaido w 2004 r. - http://www.mushinkan.net/images/sagawa04/DSC02388.JPG  Trenowałem u niego tylko raz, ale to no niejako pokazał czym jest iaido i na ono polega. To H. Sagawa pokazał mi, że sztuka miecza to nie jest wywoływanie duchów, tylko coś normalnego, zwyczajnego. Uświadomił mi jeden bardzo ważny fakt, że wystarczy chcieć aby coś osiągnąć, ale chcieć też trzeba umieć - nie można być fanatykiem, ale nie można też odpuszczać. Mając 87 lat poruszał się rześko po sali, odnosiło się wrażenie, że jest niejako wszędzie. Dał mi takie małe zadanie domowe, garść przemyśleń na temat mojego iaido.

Po za tym miałem również innych nauczycieli i sensejów, takich jak Bogdan Strachowski, Piotr Sołtysiński czy Jacek Wysocki z aikido lub Shinichi Hirao z kendo. O ludziach, kórych źle wspominam nie będę pisał.

Nauczyciel dla mnie to osoba, z którą moge rozmawiać po trenignu ne tematy nie związane ze sztukami walki. Nie można się zamykać w zaklętym kręgu i nawijać tylko o jednym, żyć normalnie, ale udoskonalać swoje umiejętności. To chyba chciał mi przekazać Hakuo Sagawa.

Obecnie sam dość cześto prowadzę zajęcia, staram się wpajać zasady, jakich się nauczyłem od moich nauczycieli. Bycie trenerem czy nauczycielem, to trudna sztuka, dlatego inaczej patrzę na potencjalnego trenera obecnie niż kilka lat temu. Dużo to moje trenerowanie nauczyło, rownież tolerancji dla innych ludzi.

Przepraszam jakieś błędy mi wskoczyły przy linkach do strony karate, zdjęcie trenera jest tutaj http://www.kyokai.livenet.pl/galeria/displayimage.php?album=1&pos=1  natomiast informacje na temat sekcji są tutaj http://www.kyokai.livenet.pl/index2.html 

Chyba nie mogę zlinkować tej strony...