Trener-amator czy trener-zawodnik: kto lepszy:)

Dobrze,napiszę więc inaczej

Trenerem czysto teoretycznie może być ktoś,kto nigdy nie trenował danej dyscypliny,wystarczy zaliczyć i przejść kurs (część ogólną i specjalistyczną).

Ale wiedza teoretyczna i praktyczna to dwie różne sprawy.

Już wiesz,Kamilu,o co mi chodziło?

tak Marta teraz juz Cie rozumiem i nawet sie z Toba zgadzam

Wiadomo, ze dobry zawodnik moze sie oakzac dobrym trenerem.

Ale teren startujacy w zawodach wzbudza wiekszy autorytet i ma wieksze kompetencje, to jzu nie byle kto ;)

Saida 'ktos'? Dzieki, mam imie (a raczej nick ;P)

Nie Saida. Nie „czysto teoretycznie”. Jak najbardziej, trenerem może zostać osoba która nie była nigdy zawodnikiem a nawet sama nie trenowała danej dyscypliny. Wytrenowanie zawodnika, który osiąga klasę mistrzowską, jest domeną profesjonalistów. Na macie zawodnik konfrontuje swoje umiejętność. Trener, natomiast, konfrontuje je z innymi specjalistami (np. trenerami). To nie jest tak że ktoś odbębni kurs i już jest specjalistą. Na sukces trenerski składa się mozolna praca, trwająca latami. Myśl trenerska, poszczególne trendy, zmieniają się niezwykle szybko. Potrzeba dużych umiejętności żeby nie zostawać w tyle. Ktoś kto ma zamiar zostać trenerem bazując jedynie na swojej karierze zawodnika z przed 15 lat wiele dobrego nie zrobi. Może trenować oczywiście dzieci, amatorów itd. ale profesjonalny zawodnik wymaga profesjonalnego, dobrze wyszkolonego i nie gorzej opłacanego trenera. Popatrz co dzieje się w polskim sporcie. Wiele dyscyplin postawiło już na importowanych trenerów. Dlaczego? Przecież zawodników mamy multum. Ano dlatego ze wyszkolenie zawodnika nie jest wypadkową praktycznych umiejętności trenera lecz arsenału wiedzy (stale aktualizowanej) jaką posiada + czegoś co by można nazwać zdolnościami trenerskimi (w skład których wchodzić zapewne powinny: charyzma, predyspozycje pedagogiczne itp.).
Gratuluje pomysłu na temat. Nie tyle ze względu na jego orginalność co na wartość edukacyjną. Myślę że niewielu potrafi trenera odpowiednio docenić, odnaleźć kunszt w tym co robi i nisko pochylić głowę przed jego profesjonalizmem. Zawodnicy zbierają laury po zwycięstwie – trenerzy baty po porażce. A przecież „dobry trener jest wart tyle ilu mistrzów razem wziętych wytrenował”.
Przepraszam za (może zbyt) długi tekst. Pozdrawiam wszystkich chwytaczy!!!

Jak najbardziej, trenerem może zostać osoba która nie była nigdy zawodnikiem a nawet sama nie trenowała danej dyscypliny.

Moim zdaniem, trenerem może być osoba która nie startowała w zawodach, ale nie może być nią osoba która nie trenowała danej dyscypliny! Dużym plusem natomiast jest jeśli trener walczył na zawodach -tu już nie musi być świetnym zawodnikiem, choć gdyby miał sukcesy na swoim koncie to miałby kolejny plus. Moim zdaniem, nie można nauczać czegoś o czym nie ma się pojęcia. Natomiast sądzę, że były zawodnik, który reprezentował średni lub mierny poziom może wykorzystać to na swoją korzyść, bo wie jak ciężko jest nauczyć się bądź zastosować pewne techniki. Zdaje sobie wówczas sprawę, że jego uczeń nie musi mieć wrodzonych prawidłowych odruchów i że dla początkującego zawodnika nie wszystko jest "takie oczywiste" jak dla starych wyjadaczy o czym niektórzy zapominają.

Jest jeszcze jedna kwestia -trenera jakiej grupy wiekowej bierzemy tu pod uwagę w naszych rozważaniach? Zupełnie inne wymagania będziemy stawiać przed prowadzącym zajęcia dla dzieci a inne przed trenerem młodzików czy kadetów a zupełnie inne przed trenerem seniorów.

Annihilus (przepraszam,jesli przekręciłam nick) - zwróciłam się do Ciebie w ten sposób,gdyż nie lubię przekręcać nicków, a masz dość specyficzny Jeśli Cię tym uraziłam - przepraszam,nie było to absolutnie moim zamiarem.

Generalnie w tym temacie chciałam skupić się na trenerze przeciętnego klubu, przeciętnej (powiedzmy,od młodzika do młodzieżowca),kategorii wiekowej, ale dyskusja przyjęła wiele wątków - co mnie cieszy i oby tak dalej
Wiadomo,że inaczej będzie wyglądało przygotowanie zawodnika do Mistrzostw Polski Juniorów młodszych,a inaczej do IO Trener-fizjolog niekoniecznie musi trenować daną dyscypline przecież.

Serum - napisałam "czysto teoretycznie", gdyż jeszcze nie spotkałam się z sytuacją (w judo),że trenerem zostałaby osoba nijak niezwiązana z tą dyscypliną. Aczkolwiek uważam,że jesli juz osoba nie startowała w zawodach,to choć tych kilka lat na macie spędzić powinna,nie wyobrażam sobie,żeby technika judo uczyłby mnie nie-judoka.

Ale chyba nie mówiliśmy o trenerze-fizjologu, trenerze-psychologu ale o głównym trenerze, takim podstawowym

Ktoś tam wspominał po drodze,to dodałam od siebie

Saida przeciez zartowalem ;)

Oczywiście że rzutów nie będzie uczył człowiek który sam nigdy nie rzucał. Pisałem o tych najwyższych progach kariery gdzie sportowiec dostaje się bo właśnie ma już wszystkie cechy które powinien mieć przyszły mistrz (w tym technikę). Teraz powinien przejąć go trener który nie będzie uczył go rzutów tylko, z racji że jest zawodowcem, poukłada to wszystko w całość (przygotuje taktykę, rozplanuje trening siłowy, szybkościowy i wydolnościowy itp.). Nie twierdze że to musi być "cywil" bo mądry trener wiele wartościowych rzeczy wywnioskuje równierz z własnej kariery. Jestem jednak przekonany że wartość trenera nie jest mierzalna wskaźnikiem wygranych przez niego walk za młodu. Jest tabun trenerów którzy szkolą zawodników tak jak robiło się to 30 lat temu a robią to tylko dlatego że nikt im nie wytłumaczył że w sporcie czas nie zatrzymał się w miejscu.
Myśle że jakiś zdrowy kompromis jest tu na miejscu. Nikt nie chce mieć trenera, z jednej strony mola książkowego, z drugiej buca nie znającego motoryki ruchu.
Pozdrowionka!