W nauczaniu elementu szybkości należy ćwiczyć:
Drogę przewodnictwa nerwowego czyli szybką reakcję na bodziec słuchowy i wzrokowy.
Dynamikę ruchu oraz jej dużą swobodę w wybiegu i biegu.
Ad 1.
Proste z pojedynczym sygnałem słuchowym
przysiad, wyprost z klaśnięciem pod kolanami i nad głową,
szybki przysiad i wyrzut nogi lewej, nogi prawej i powrót do pozycji wyjściowej,
szybki przysiad i wyrzut nóg w tył do podporu i powrót do pozycji wyjściowej,
szybkie obieganie partnera z różnych pozycji wyjściowych,
szybkie obskakiwanie obunóż kwadratu,
szybkie przeskakiwanie z nogi na nogę w pozycji niskiej.
Reakcje bardziej złożone.
zabawa w łapki w staniu i w ruchu,
wyłapywanie przedmiotu spadającego z różnych odległości,
wybieg w czasie zetknięcia się upadającego przedmiotu z podłożem
Ćwiczenia poprawiające swobody ruchowe i dynamikę biegu.
wypady w przód i w bok,
wymachy nóg w podporze
w przysiadzie podpartym szybkie zmiany nóg wypadami,
marsz wypadami,
w pozycji niskiej (startowej) przemieszczanie się w przód z nogi na nogę (tzn. łyżwa),
bieg wypadami (wieloskok z nogi na nogę).
Zabawy wspomagające wybiegi startowe.
ustawienie bloków,
pokaz i objaśnienie,
wejście w blokach (komenda na miejsce,
pozycja gotów
ruszanie z bloków po sygnale słuchowym
trzymanie pałeczki sztafetowej na starcie i podczas biegu.
SZTAFETA - Pozycja do wybiegu sztafetowego.
technika wybiegu,
technika przekazywania pałeczki w pełnej szybkości,
z zastosowaniem znaku kontrolnego,
przekazywanie pałeczki sztafetowej w strefie zmian parami i ze współzawodnictwem,
Najczęściej występujące błędy w technice wykonywania startu niskiego u dzieci i młodzieży:
nieprawidłowe ułożenie dłoni przed linią startową - dłonie oparte są całą powierzchnią o podłoże,
zbyt szerokie lub zbyt wąskie ułożenie dłoni na podłożu,
niewłąściwe
ustawienie bloków startowych odległości podpórek startowych od linii startowej oraz ich kąty nachylenia,
w pozycji „na miejsca - siad” na nodze zakrocznej, głowa uniesiona w górę,
w pozycji „gotów” zbyt niskie uniesienie bioder
zbyt wczesne odrywanie nogi zakrocznej od ścianki bloku startowego, wyprzedzające pracę rąk,
zbyt wysokie unoszenie pięty nogi zakrocznej przy wykonywaniu pierwszego kroku,
nadmiernie skrócony pierwszy krok,
zbyt wczesny prostowanie się.