skuteczne przykłady tradycyjnych

Marcin...nie jestem mądralą......po prostu swoje w życiu widziałem na żywo a nie przez neta czy Tv....i mam już jasność, że szkoda czasu na pisanie
Im więcej wiem...tym mniej i z jednej strony to przeraża a z drugiej strony motywuje do cięższej pracy i szukania źródła
Moc dobrego przyjacielu
p.s.
Tym postem żegnam się z wszelką działalnością internetową...i dalej robię swoje

Zmieniony przez - wuxia w dniu 2011-09-29 00:48:08

Rozumiem Cię Marku. Na szczęście znamy się face to face - więc gratuluję Ci decyzji, sam nieraz mam ochotę dać sobie bana (sam sobie dla ścisłości ) Ale jeszcze mam nieraz ochotę utrzeć noska tym co go za wysoko zadzierają, już coraz mniej, więc pewnie też będę sporadycznie pisywał tu.

Odkopuję, bo znalazłem coś ciekawego.





Bohater filmiku z pierwszej strony.
Cała rozmowa ciekawa, fragment o sile capoeiry i innych tradycyjnych technik, mówi właśnie o tym, o czym było tu pisane wcześniej. Że siła tych stylów polega na tym, że mamy to, czego nie mają inni, że możemy zaskoczyć niecodzienną techniką.

Rzut oszczepem – konkurencja sportowa wchodząca w skład lekkoatletyki i wywodząca się ze starożytności. [...]

Rzut oszczepem – jako konkurencja sportowa – znany jest od czasów antycznych. Wcześniej – już w paleolicie – oszczep znany był jako broń myśliwska oraz narzędzie wojenne[3]. Konkurs rzutu oszczepem był jedną z konkurencji podczas starożytnych igrzysk olimpijskich od roku 708 p.n.e..
Technika
Początkową fazą rzutu oszczepem jest bieg po rozbiegu. Zawodnik trzyma oszczep nad barkiem, a jego grot pochylony jest ku dołowi. Sprzęt trzymany jest za osznurowanie. Po krótkim nabiegu miotacz przesuwa oszczep do tyłu i wykonuje trzy kroki tzw. przeplatanki. Jest to końcowa faza nabiegu polegającego na biegu skrzyżnym. W tym czasie ręka z oszczepem znajduje się w pozycji równoległej do rozbiegu. Grot oszczepu powinien znajdować się na wysokości oka. W momencie wyrzutu zawodnik wykonuje skręt tułowia w kierunku rzutu i odchyla tułów w tył. Ręka z oszczepem powinna wówczas tworzyć kąt ostry między podłożem, a oszczepem (co widać na zdjęciu obok). W tym momencie następuje wyrzut. Po rzucie wykonywany jest tzw. przeskok czyli przeniesienie ciężaru ciała w celu wyhamowania przed linią kończącą rozbieg (jej przekroczenie oznacza nieważność próby).

Na gruncie sztuk walk technikę rzutu oszczepem zaadoptował po raz pierwszy (5 listopada 2011 w Warszawie podczas MMA Attac) Marcin Najman - 0,7 do 0,9 sek.