Była norektyczka

No, znam masę ludzi na psychologii którzy mają ze sobą problemy.
A co do tego znaczka to dziękuję. Nie wiedziałam, czasem piszę po 3 komentarze pod rząd, zamiast dopisać i zmieścić to w jednym.
Ale szczerze mówiąc to bardzo podoba mi się to forum: fachowa pomoc, wsparcie, odpowiedź na każde pytanie- chociaż na pozór niektóre są błahe. Bomba!
Wiecie co, dziś zmieniłam podejście do swojego wyglądu. Ciągle mówiłam sobie, że jestem gruba, ze mam boczki, ze mam sadło, że mam celulitis... A tak naprawdę mam świetną figurę. Nogi są zgrabne (nie chude, ponieważ mam budowę po mojej mamie, ale są fajne), brzuch nie jest gruby (tylko to te napady), buzia ładna... czego chcieć więcej. Muszę się najpierw pokochać, a dopiero później brać za odchudzanie. A nie zaczynać nie od tej strony.

I tak trzymać ! Jeśli pokochasz siebie,odchudzanie stanie się niepotrzebne I tak przy Twoim wzroście musisz wyglądać na chudą i wierz mi,ze wiele osób widząc Cię podziwia taką sylwetkę.

Jak ja powiedziałam w klasie to, ze muszę schudnąć- bo szef agencji mi tak powiedział to mnie wyśmiali. Wolę się zdrowo odżywiać i poćwiczyć nad talią (chodź myślę, że talia sama się zmniejszy jak przestaję się objadać) i będzie super.

No właśnie,skoro on tak stawia sprawę,to lepiej nie dołączać do grona 'ofiar'świata mody.
Odkąd nie mam napadów,to i mój brzuszek ma się lepiej,zresztą robię dużo ćwiczeń aerobowych i jest ok

Poszukam innej agencji, najwyraźniej ta na mnie nie zasługuje :)
Ale teraz sobie odpuszczam... czuję wtedy presję, ze muszę się odchudzić, a jak muszę to więc najem się "na zapas" i tak ciągle... Koło się zamyka- koszmar.
Na razie leki i praca nad sobą- psychiką. Później ciało. Teraz chcę się po prostu zdrowo odżywiać. Chociaż dziś i tak nie wyszło: 8 kromek chleba, baton, pączek- a tak się pilnowałam. leki od zaraz bo zgłupieje

Miło czytać takie posty
Idziesz w dobrym kierunku

Idź do tego lekarza w końcu Ja akurat lekom byłam zawsze przeciwna, bo sądziłam, że uzależniają i ogłupiają, ale to tak nie działa. Dobrze dobrane dają przede wszystkim to, że nabierasz dystansu, takiego luzu i jakoś tak bardziej trzeźwo oceniasz sytuację.
Ale nie nastawiaj się na cud. Po pierwsze około 2-3 tygodni trwa zanim odczujesz jakieś działanie. Po drugie to też nie jest tak, że nagle się wszystko zmieni, ale stopniowo z dnia na dzień wyciszysz się i nabierzesz większej wiary, że może się udać. Przynajmniej u mnie tak było.

Działaj jednak jak najszybciej, bo to że teraz sobie coś postanowiłaś, może być tylko chwilowe. Nie chcę ci podcinać skrzydeł, ale sama wiesz jak to jest. Co jakiś czas są chwile, kiedy myślisz, że to już koniec i teraz wszystko się zmieni, a za chwilę znowu dołek.

jasne- wiem, ze potrzebuję leków, bo zgłupieje. To nie ma sensu...
Dziś idę do psychiatry (dokładnie za 20 minut) i poproszę o receptę. Tylko czy po tych lekach nie będę "zamroczona"? Chodzi mi o to czy nie będę śpiąca, przymulona, bo ja muszę jutro do szkoły!

Wszystko napisałam wyżej. Zresztą niepowiedziane, że w ogóle cokolwiek dostaniesz, to nie są witaminki

Jakieś lekkie antydepresanty działają tak, że właściwie tego nie czujesz, to nie jest tak, że obuchem w łeb dostaniesz i nie wiadomo co się stanie. Efekty przychodzą stopniowo i dopiero po pewnym czasie.

Moja kumpela po lekach na bulimię miała 'bardzo dobry' humor i była troszkę 'aktywna',ale poza tym,wszystko oks