Padaczka psychogenna - kalistenika

Witam. Mam 28 lat, mierzę 167 cm i mam otyłość 2 stopnia. Jestem pod opieką dietetyka, psychiatry jak i neurologa. Mam insulinooporność, refluks żołądkowo-przełykowy i padaczkę (podejrzewam psychogenną). Po całej redukcji chciałbym zacząć ćwiczyć kalistenikę na stałe w domu. W ciągu 6 lat miałem 3 napady padaczki. Pierwszy miałem w 2019 roku (bardzo silna nerwica) bardzo mocny i tragiczny stan psychiczny + leki od psychiatry. Straciłem przytomność przy napadzie, drugi napad miałem 5 lat później bo lekarz mi nie powiedział że mam brać leki na stałe (nie byłem świadom całej choroby, jak ona działa że ona jest na stałe itd - ona też wystąpiła w skutek silnych emocji). Drugi napad był wywołany bardzo mocnymi emocjami i też straciłem przytomność. Trzeci napad miałem tylko dlatego, że lekarza nie było a mi się nie udało załatwić tabeletek (normeg) i brakło mi na dwa dni po czym miałem 3 napad z utratą przytomności. Jeśli załatwię sobie jakiś lekki ochronny kask na głowę i będę w domu ćwiczył kalistenikę 3-4 razy w tygodniu to będzie bezpiecznie? Wiem że ryzyko zawsze jest, ale głównie humorki mam od insulinooporności jak coś zjem nie takiego cukier/insuline wywala do góry. Mam homa ir 8.06. Na tomografii nic nie wyszło, a eeg nie miałem. Nie dostaje napadu padaczki na zawołanie.


Czy z waszego punktu widzenia, gdzie osoby mają padaczkę z utratą przytomności bezpiecznie jest ćwiczyć siłowo? Chciałbym sobie zrobić dobrą figurę, bo po redukcji nie chce zostać "chudzielcem". na mój wiek to też słaba byłaby ta sylwetka. Co do ciężarów raczej to była by jakaś kamizelka z obciążeniem albo obciążenie w plecaku. Jakiś polecicie? Ogólnie to już schudłem 5 kg.


Zmieniony przez - Buumek28 w dniu 2025-09-19 18:13:02

Niestety, ale obawiam się, że nikt nie jest w stanie stwierdzić Tobie, czy trening w jakiejkolwiek formie z padaczką będzie bezpieczny. Raczej łatwo jest wywnioskować, że bezpieczne to nie będzie, ale na ile występuje tutaj ryzyko jakiegoś urazu, tego nie wiemy. Raczej niewielkie, patrząc na to, jak rzadko miałeś tego typu problemy. W sumie, niebezpieczeństwo jakiegoś urazu może być porównywalne wykonując normalne czynności dnia codziennego, jak w trakcie trwania aktywności fizycznej. Np. spadek że schodów, czy uderzenie głową o twardą nawierzchnię.

To nie miejsce do takich pytań musisz wszystkie takie rzeczy konsultować z lekarzami.