zez

Witam,
Na początek zaznaczam, że nie wiem, czy to dobre miejsce na taki temat, ale na forum o samym zezie wszyscy wszystkich olewają i piszą, aby zgłosić się do konkretnego lekarza, który im pomógł i którego uznają za boga. (mi on nie pomógł)
Ponad 3 lata temu miałem uraz oka lewego, który spowodował znaczne niedowidzenie i to z kolei spowodowało zez rozbieżny, 25 stopni. Pierwsza operacja zeza nic nie dała, pani doktor uspokajała że tak na początku bywa. Drugą operację wykonywał kto inny (obie panie uznawane za jedne z najlepszych w Polsce) i efekt był super, kąt może 10 stopni lub mniej, lecz utrzymało się to może przez 5-6 dni, potem stopniowo wracało do sytuacji początkowej. Dziś mija miesiąc od operacji i obstawiam 20 stopni zeza.
Z opisanej sytuacji wynika, że nie ma dla mnie ratunku. Jest to gł. spowodowane tym, że oko niedowidzi, czego skorygować się nie da. Do swojego wyglądu nie mam żadnych zastrzeżeń, tylko ten zez.

Moje pytanie: czy wy lub wasi znajomi mieli podobny problem? Jak sobie z tym poradzili?
I pytanie do kobiet: co sądzicie o mężczyznach z zezem? Ja sam nie mam fobii społecznych, bez problemu rozmawiam z kobietami tak jak przed urazem, może nawet lepiej bo w tym okresie więcej z nimi przebywałem, lecz mnóstwo osób z moją przypadłością ma problemy. Także chciałbym poznać wasze zdanie.

co jak co ale nie wiem na jaką odpowiedź liczysz. jak napiszą ci, że jesteś okropny to się załamiesz a jak nie przeszkadza im to to cię wesprze to na duchu? powiem tak zez jak zez nie wygląda to zbyt przyjemnie więc sam się zastanów jakie ludzie mogą mieć odczucia? hmm jak ktoś ma jakiś defekt to raczej nie przyciąga to nas do niego. kobiety jak kobiety mówią jedno robią drugie.. pomijając już, że zazwyczaj nigdy nie powiedzą ci prawdy bo mogą urazić twoje uczucia :) moja rada jest: żyj sobie po swojemu i nie zastanawiaj się co ludzie o tobie pomyślą, czy im to przeszkadza czy nie... tylko po prostu żyj i nie zaprzątaj sobie tym głowy.. są ludzie którym przeszkadzać będzie to od pierwszego momentu i nigdy to nie minie.. niektórzy się przekonają po jakimś czasie i przestanie im to przeszkadzać a innym w ogóle nie będzie to przeszkadzać.. temat rzeka ale każde odbiegnięcie od "normalności" jakiś tam nieprzyjemny efekt wywoła.. np. brak zębów też razi ludzi więc trzeba robić tak aby to wszystko niwelować i tyle. gdybyś był kobietą wyglądałoby to trochę gorzej ale jako facet możesz to nadrobić swoją zaradnością :)

Hm... to ja Ci odpowiem mając takie schorzenie. Mało tego oprócz wspomnianej przypadłości mam ptozę - czyli opadanie powieki, a to już poważniejsza sprawa. Jeszcze do tego dochodzi porażenie mięśni oka... np. nie mogę patrzeć na maksa w lewo etc.
Co do kobiet - obecnie jestem z 3 kobietą w związku (jednego związku bardzo krótkiego nie liczę - traktuję to jako pomyłkę), więc chyba raczej się da. Tym bardziej, że kiedyś to była masakra - miałem prawie 100kg, teraz schudłem i dziewczyny czasami się oglądają.
Nie ukrywam, że w podświadomości mam myśl: "to ja jestem ten słabszy, a powinienem być silny", ale tak na co dzień to nie przeszkadza. Jeżeli chcesz to mogę Ci polecić jakiś fachowców... u mnie jest tylko możliwość zrobienia ptozy - tylko lub aż tyle.
Ciesz się, że nie miałeś tego od urodzenia, bo kiedyś nawet najbliżsi koledzy nie rozumieli jaką przykrość to sprawiało gdy się śmiali czy przezywali. Teraz oczywiście tego nie ma.

Wiesz, teraz pojadę patosem... ale i tak najważniejsze jest co masz w środku. Z tego założenia zawsze wychodziłem.
Jeżeli ma lecieć tylko na Ciebie, bo jesteś ładny to sobie daj spokój z takim pustakiem
Poza tym jak człowiek jest z kobietą, która to akceptuje to świetna sprawa. Prędzej czy później taka się znajdzie, tym bardziej, że wiesz jak mają 16 lat to patrzą tylko na wygląd, ale jak się 25 to nie tylko to jest ważne :)

A jak w wieku 25 lat dalej tylko myśli o seksie i wyglądzie to kop w 4 litery - jak wspomniałem wcześniej :)

Dziękuję Wam za odpowiedzi.

@MrNowy:
„co jak co ale nie wiem na jaką odpowiedź liczysz.” – Głównie chodziło mi o odpowiedzi na moje pierwsze pytanie, dlatego też tak szczegółowo opisałem przypadek. I powiem Ci bardzo szczerze, że nie ma dla mnie żadnego znaczenia to, co mi ktoś napisze bądź powie - operacje wykonywałem tylko dla siebie; lubię po prostu dbać o swój wygląd. Nie dla tego, by inni inaczej mnie postrzegali. A moje drugie pytanie zadałem dlatego, że czytam na necie mnóstwo postów osób zezowatych, które wyrażają swoje załamanie, nieśmiałość, lęk w kontaktach z innymi i chciałem tak jakby sprawdzić czy słusznie robią, przyjmując taką postawę. Wiadomo, nie ma sensu przejmować się rzeczami które nie możemy zmienić lecz interesuję się tematem i pytam o ludzi z podobnym przypadkiem by porównać ze swoim i stwierdzić jakie są szanse, co i jak można zrobić itp.
@krzemiosław:
Ja podświadomie wiem, że miałbym większe szanse i lepiej wyglądałbym bez zeza, cóż zrobić, taka przecież prawda. No i racja, najważniejsze jest wnętrze:)