Cui Ruibin w Szwecji - 1995

Mój "wujek" w rodzinie Yiquan











Zmieniony przez - dacheng w dniu 2014-01-02 13:34:27

Jak wygląda popularność takich stylów w krajach skandynawskich?

Najwięcej ćwiczących yiquan/dachengquan/taikiken (te trzy nazwy odnoszą się mniej więcej do tego samego) w Europie jest we Francji.

W Holandii najdłużej to istnieje (Jan Kallenbach, 7 dan kyokushin, zaczął nauczać taikiken po pobycie w latach 60. u Masutatsu Oyamy w Japonii), ale liczba ćwiczących jest mała.

W Szwecji również od dawna działa Marshall McDonagh, pochodzący z Nowej Zelandii (4 dan w kyokushin), ale ćwiczących nie jest zbyt wielu. To właśnie Marshal McDonagh zorganizował to seminarium Cui Ruibina w 1995 roku.

Na niewysokim poziomie, ale sporo niewielkich grup jest w Niemczech, Austrii i Szwajcarii.

Ostatnio w Rosji się "ruszyło" i jest szansa, że w kolejnych latach różne warianty yiquan, dachengquan, taikiken mogą się tam stać popularne. Mocno zajęli się tym ludzie z wysokimi stopniami w kyokushinie.

U nas w Polsce ćwiczących jest stosunkowo mało, ale w szkoleniach Akademii Yiquan regularnie biorą udział ludzie m.in. z Estonii, Rosji, Ukrainy, Bułgarii, Grecji, Słowenii, Włoch, Hiszpanii, Szwajcarii, Niemiec, Holandii, Belgii.

Zmieniony przez - dacheng w dniu 2014-01-05 16:31:50

Jak wygląda sprawa w Finlandii, Danii i Norwegi?

Pytam ponieważ uważam ludność skandynawską za niezwykle aktywną ruchowo, w każdym sporcie (oczywiście z uwzględnieniem dominacji sportów zimowych), dlatego chciałbym wiedzieć jak to wygląda w tamtych krajach.

Zmieniony przez - wirda w dniu 2014-01-05 22:28:58

Działają tam małe grupki.

W Danii jeden mój uczeń (wcześniej uczył się gdzie indziej, m.in. próbował jeździć do Chin) próbuje coś robić.

Poza tym jest grupa tzw. zdrowotnego yiquanu (wykorzystanie niektórych podstawowych ćwiczeń systemu, bez walki) - z tą grupą związana jest też mała grupa w Norwegii. Byli kiedyś na naszym obozie w Polsce, ale okazało się, że nie są właściwie zainteresowani sztuką walki, a tylko "ćwiczeniami zdrowotnymi".

W Finlandii jest grupa związana z Chińczykiem, który faktycznie jest bardziej malarzem i kaligrafem niż ekspertem sztuki walki. Są ludzie w Rosji i na Białorusi, którzy się z tym nurtem związali.

Dzięki za odpowiedź, czyli jakąś znaczną popularnością się to nie cieszy.

Rzecz w tym, że główny nacisk kładziony jest tu na metody treningu ideomotorycznego, które wciąż są mało znane (chociaż w sporcie na najwyższym poziomie w coraz większym stopniu stosowane), więc wydają się ludziom dziwne i niezrozumiałe.

To naturalne że światowej klasy sportowcy sięgają po takie metody. Każdy trener / zawodnik zastanawia się jak jeszcze wyśrubować swoje umiejętności / wynik.

Tak, natomiast do "szarych" ćwiczących rzeczy docierają z pewnym opóźnieniem.