Prosaki to maleńkie, białawe twory, wielkości ziarnka maku lub prosa, umiejscawiają się tuż pod naskórkiem. Są to zwykle torbiele gruczołu potowego lub łojowego. Torbiel taka powstaje najczęściej na skutek nadmiernego rogowacenia wydzieliny zatrzymanej w wyniku zaczopowania ujścia mieszka włosowego. Prosak jest twardy (wygląda jak malutka biała kuleczka). Najczęściej występuje na twarzy (policzki, czoło, powieki), czasami może pojawić się na narządach płciowych lub na powierzchni blizn.
Podobnie do prosaków wyglądają kaszaki. Występują one w postaci pojedynczych lub mnogich, okrągłych, twardych torbieli (mogą mieć wielkość od ziarna grochu do gołębiego jaja) najczęściej w obrębie mieszków włosowych lub gruczołu łojowego. Kaszaki są pokryte skórą i nie wykazują cech zapalnych, na szczycie kaszaka może być widoczny rogowy czop. Kaszaki umiejscawiają się na owłosionej skórze głowy, na twarzy, na karku, za uszami, na tułowiu, w okolicy narządów płciowych. Leczenie powinien przeprowadzić chirurg, gdyż kaszak należy usunąć wraz z jego torebką. Nie zmuszajcie kosmetyczki aby po rozpoznaniu kaszaka usunęła go - może to być mało efektywny zabieg.
Podobnie do prosaków wyglądają kaszaki. Występują one w postaci pojedynczych lub mnogich, okrągłych, twardych torbieli (mogą mieć wielkość od ziarna grochu do gołębiego jaja) najczęściej w obrębie mieszków włosowych lub gruczołu łojowego. Kaszaki są pokryte skórą i nie wykazują cech zapalnych, na szczycie kaszaka może być widoczny rogowy czop. Kaszaki umiejscawiają się na owłosionej skórze głowy, na twarzy, na karku, za uszami, na tułowiu, w okolicy narządów płciowych. Leczenie powinien przeprowadzić chirurg, gdyż kaszak należy usunąć wraz z jego torebką. Nie zmuszajcie kosmetyczki aby po rozpoznaniu kaszaka usunęła go - może to być mało efektywny zabieg.
