ćwiczenie
Witaj!
Wiosłowanie jednorącz w oparciu o ławkę oraz wiosłowanie oburącz mają wiele wspólnych cech pod względem zaangażowanych grup mięśniowych, jednak różnice wynikające z jednostronnej lub obustronnej pracy mogą mieć znaczenie dla ich funkcjonalnego oddziaływania na organizm, głównie pod kątem stabilizacji.
W obu ćwiczeniach kluczową rolę odgrywają mięśnie grzbietu, szczególnie mięsień najszerszy grzbietu, mięśnie czworoboczne, obłe oraz mięśnie równoległoboczne. Ponadto stabilizacja łopatki i kontrola ruchu angażują mięśnie rotatorów barku oraz mięśnie przykręgosłupowe.
Różnica pojawia się w sposobie zaangażowania mięśni stabilizujących. W przypadku wiosłowania jednorącz praca asymetryczna zmusza ciało do aktywacji mięśni stabilizujących tułów, szczególnie mięśni prostowników kręgosłupa oraz mięśni skośnych brzucha, aby zapobiec rotacji tułowia. Oznacza to, że choć główne grupy mięśniowe są zaangażowane w podobny sposób, ćwiczenie jednorącz stawia dodatkowe wymagania wobec mięśni stabilizujących.
Więcej na ten temat opisano w poniższej publikacji:
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/26134664/
Wiosłowanie oburącz, choć bardziej symetryczne, pozwala na większe obciążenie i koncentrację na równomiernym rozwoju mięśni grzbietu, jednak stabilizacja jest rozłożona bardziej równomiernie na obie strony, co redukuje zapotrzebowanie na asymetryczną kontrolę ciała.
Czasem niekiedy preferencje osobnicze sprawiają, że dana osoba woli wiosłowanie jednorącz, bo jest w stanie mocniej skupić się na pracy najszerszych grzbietu. Warto wybrać taką wersję, jaka Tobie pasuje.
