Wbrew obiegowym, błędnym opiniom ćwiczenie z dużymi ciężarami wcale nie musi być niebezpieczne. Relatywnie niskie ryzyko kontuzji dotyczy podnoszenia ciężarów — dyscypliny olimpijskiej. Również trójbój siłowy (przysiad ze sztangą, wyciskanie sztangi leżąc oraz martwy ciąg, czyli podnoszenie ciężaru z ziemi) charakteryzuje niski stopień urazowości, o wiele gorzej w tym zestawieniu wychodzą piłka nożna czy bieganie.

Według wcześniejszych badań, w których oceniano urazy i ich rozpowszechnienie wśród trójboistów:

  • 22%-32% urazów jest związanych z przysiadem
  • 18%-46% urazów dotyczy wyciskania na ławce
  • 12%-31% urazów dotyczy martwego ciągu

Przy tym chciałbym zaznaczyć niezmiernie istotny fakt: trójbój siłowy nie jest dyscypliną olimpijską. W wielu federacjach kontrole antydopingowe nie istnieją lub funkcjonują w formie szczątkowej. Doping sterydami anaboliczno-androgennymi w sposób oczywisty może przyczyniać się do pojawienia się kontuzji, m.in. przez negatywny wpływ tych środków na strukturę włókien kolagenowych, syntezę kolagenu, nieproporcjonalny wzrost siły włókien bez jednoczesnego wzmacniania więzadeł i ścięgien.

trójbój siłowy

Po drugie, wiele osób wydaje się ignorować fakt istnienia urazów wynikających z wieloletniej kumulacji uszkodzeń. Wcale nie musisz mieć złej techniki boju. Jak to ujął jeden z najdłużej startujących zawodników strongman w ostatnich latach JF Caron: „Moim kolanom nie pomogło te kilkanaście ostatnich lat wyczynowego uprawiania strongman”. Tak samo możliwe jest odniesienie kontuzji w trakcie zwiększania objętości treningu, w sposób, który jest dla ustroju szokiem (np. porywanie się bez przygotowania na plan w rodzaju GVT, 10 serii x 10 powtórzeń).

Naukowcy podkreślają, że istnieją urazy ostre, takie, których często nie dało się wcześniej przewidzieć, oraz te wynikające z przeciążenia, wieloletniej kumulacji obciążeń. Typowe urazy przeciążeniowe są częściej spotykane.

Jakie są najczęściej spotykane urazy w trójboju siłowym?

Przysiady

W przysiadach spotykano najczęściej:

  • naderwanie mięśnia prostego uda z jednoczesnym naderwaniem obrąbka stawowego
  • obustronne zerwanie (lub naderwanie) mięśnia czworogłowego uda
  • obustronne zerwanie mięśnia czworogłowego ze spiralnym złamaniem kości piszczelowej i strzałkowej
  • obustronne zerwanie mięśnia czworogłowego z częściowym zerwaniem więzadła ACL (więzadła krzyżowego przedniego)
  • złamanie przeciążeniowe kilku wyrostków ościstych dolnych kręgów szyjnych
  • zerwanie mięśnia dwugłowego uda (tylnej części uda)
  • złamanie kości skokowej.

Wyciskanie sztangi 

W wyciskaniu sztangi leżąc:

  • powszechnie i często spotyka się naderwanie mięśni piersiowych; opisano kilkadziesiąt przypadków, w tym powikłanych urazem nerwu piersiowego,
  • opisano wiele przypadków obustronnego przedniego zwichnięcia barku (niektóre powikłane zmianami Hills-Sachs, czyli zagnieceniem głowy kości ramiennej),
  • rzadko spotyka się również uszkodzenie ścięgna tricepsa,
  • bardzo rzadko opisuje się złamanie żeber (upadek sztangi) czy kości łódkowatej (w stopie),
  • bardzo rzadko spotyka się uszkodzenie kości obojczykowej oraz tzw. ramię ciężarowca.

Martwy ciąg

W martwym ciągu (podnoszeniu ciężaru z ziemi) spotyka się:

  • najczęściej opisywano uszkodzenie w odcinku krzyżowo-lędźwiowym kręgosłupa,
  • często opisywano uszkodzenie łąkotki w kolanie oraz uszkodzenie występujące w rejonie kolca biodrowego przedniego górnego,
  • rzadziej spotyka się np. złamanie panewki stawu biodrowego, uszkodzenia ścięgna mięśnia dwugłowego i półścięgnistego,
  • bardzo rzadko spotyka się uszkodzenie mięśnia piersiowego (mimo że teoretycznie nie wykonuje tam znaczącej pracy).

Naukowcy nie opisali moim zdaniem ważnego uszkodzenia związanego z przesunięciem się (wypadnięciem dysku) oraz uszkodzenia bicepsa w trakcie martwego ciągu chwytem przemiennym (jedna ręka nachwytem — wierzch dłoni do góry, a druga podchwytem — wnętrzem dłoni do góry).

Polecamy również: Ranking ochrona stawów - najlepsze suplementy na stawy

Jeśli chodzi o wyciskanie sztangi leżąc, to naukowcy uważają, że szeroki chwyt stosowany na zawodach w wyciskaniu sztangi leżąc i trójboju powoduje ustawienie stawu barkowego w niekorzystnej pozycji obciążającej staw barkowo-obojczykowy, więzadła obrąbkowo-ramienne i mięsień piersiowy większy. Szerszy chwyt zwiększa siły działające na bark, dlatego przy wyciskaniu spotyka się zwichnięcia.

Normalnie do zwichnięcia barku, u wcześniej zdrowej osoby i bez predyspozycji w tym zakresie, potrzeba dużej siły, np. związanej z upadkiem z wysokości. Wyciskanie szerokim chwytem obciąża mięśnie stożka rotatorów (stożek tworzy zestaw czterech mięśni i ścięgien, które otaczają ramię, zapewniają mu wsparcie) i kompleks ścięgna bicepsa stabilizujący głowę kości ramiennej.

Podsumowanie

Urazy w trójboju siłowym na szczęście nie są często spotykane, ale niektóre potrafią wykluczyć zawodnika z dalszej rywalizacji na wiele miesięcy. Dla pojawienia się urazu ma znaczenie nie tylko ciężar, zła technika dźwigania oraz zmęczenie. Wielu trójboistów (szczególnie używających sprzętu, tj. kostiumów do martwego ciągu, przysiadów, bandaży) wykonuje bardzo długie treningi obejmujące dziesiątki serii.

Kumulujące się zmęczenie wg naukowców jest ważnym czynnikiem ryzyka. Zmęczenie od dekad było kojarzone jako czynnik przyczyniający się do pojawienia się kontuzji sportowych, ponieważ ma wpływ na wykrzywienie techniki martwego ciągu, przysiadu ze sztangą czy wyciskania leżąc. Dlatego rozsądne może być wykonywanie najbardziej złożonych i ciężkich bojów w pierwszej kolejności.

Referencje:

Bengtsson V. i in. Narrative review of injuries in powerlifting with special reference to their association to the squat, bench press and deadlift https://bmjopensem.bmj.com/content/4/1/e000382

https://www.rehasport.pl/bark/glowa-dluga-bicepsa-rozne-patologie-sciegna,5354,n,4325

Komentarze (1)
spejson94

Tom Martin naderwał klatę przy rack pull. Mi niestety tez się to zdażyło

0